Twintig en boos
Onze middelste is net twintig. Hij is voor de derde keer in zijn leven blijven zitten ( basisschool, Mavo en nu op VMBO) hij is blijven zitten ondanks goede cijfers hij had 1 tentamen gemist en zijn stage opdracht was niet goedgekeurd. Hij is daarnaast twee keer gezakt voor het rijbewijs. Hij lijkt teleurgesteld en boos op alles. Hij moppert tegen ons, niets is goed. Hij wil ook geen hulp. Hij regelt zijn zaken niet zoals een brief van de woningbouw stichting waar hij op de wachtlijst staat maar dan zijn gegevens moet aanvullen doet hij niet, collegegeld betalen wij maar moeten we samen regelen alleen komt hij niet even zitten om dit te doen. Afspraak bij de tandarts maakt hij niet. Hij gaat naar school en werkt een of twee avonden binnenkort begint de stage weer. Maar hij is erg negatief. Het bepaald de hele sfeer in huis. Hij is nu zijn OV kwijt en zegt o dan ga ik maandag niet naar school want ik ga voor die domme lessen die ik al gehaald had vorig jaar niet mijn geld verspillen. Alleen dat geld is zijn zakgeld dat wij hem geven. We zijn bang dat hij straks van school moet en dat we dan voor altijd samen in een huis wonen. Hij wil dat absoluut niet maar wij ook niet. Want als hij thuis is is de hele sfeer naar en negatief. Ook al proberen we hem te betrekken, leuke dingen te doen. Hij lijkt permanent boos
Drie keer blijven zitten is veel. Dan is er iets aan de hand en heeft hij dus hulp nodig. Is er ooit een iq onderzoek (en meer) gedaan? Ik vraag dit omdat onderzoek leidt tot meer inzicht welke hulp daadwerkelijk kan aansluiten.
Ja in de brugklas met de WISC en die test was 'gemiddeld'. wat ons verbaasde hij haalt op MBO 4 hoge cijfers zijn broertje is HB en zijn zus heeft ook een vrij hoog iq.
( moest destijds getest worden van school ) hij heeft dyslexie en daardoor bleef hij in groep 4 zitten..Hij wil geen hulp en geen onderzoeken, zijn zus heeft adhd , maar zelf zegt hij dat hij ' super gemiddeld' is al noemt hij zichzelf vaak dom helaas.. Wat nergens op slaat zijn Mavo haalde hij gemiddeld een 7 en echt hard werkte hij niet op MBO haalt hij voor de leervakken zoals engels gaan erg hoge cijfers..
Leren is dus het probleem niet, maar het niveau maakt hem gedesinteresseerd. Even vor de duidelijkheid: MAVO is ook VMBO, alleen het is VMBO voor mensen die niet willen weten dat ze op het VMBO zitten. Daarom wordt VMBO-t vaak afgesplitst in een 'MAVO' (hier komt het in de school voor HAVO/VWO zitten) en daardoor lijkt de overgang van vmbo-T naar vmbo GT of VMBO-kader een enorme stap met bijbehorend gezichtsverlies.
Eén tentamen gemist, was er geen herkansing? Stage-opdracht niet goed, was er geen mogelijkheid tot herstel, was er goede begeleiding?
Belangrijkste vraag: waar ligt zijn interesse? Heeft hij hobby's, heeft hij zin in de stage, heeft hij een bijbaan waar hij plezier in heeft? Hij heeft uitdaging nodig en een weg, waarop hij zichzelf kan profileren. De kans is groot dat dat niet de geijkte weg wordt. Het belangrijkste wordt dus de vraag waarin hij zichzelf wil zien te ontwikkelen en als hij daar nog geen idee van heeft, dan wordt die zoektocht het belangrijkste en zou ik hem allerlei mogelijkheden voorhouden, van werken met vavo, dienstjaar, vrijwilligerswerk buitenland, ict-studie voor een jaar, bakkersopleiding. Laat hem vooral ook zelf bepalen en zelf een plan maken, maar dan wel een plan waarin het ook mogelijk is dat het uitzoeken van identiteit en toekomst centraal staat.
De angst dat hij altijd in jullie huis blijft wonen, is dat nu jullie grootste probleem? Stel je voor dat het hem -net als zovelen- niet snel lukt om een eigen woonplek te vinden, dan heeft hij ook nog de last erbij dat hij zijn ouders tot last is.
Omdat er wordt gesproken over stageopdracht denk ik dat er na de mavo een mbo-opleiding is gestart waar kind ook is blijven zitten.
Als 20 jarige tussen de 16-17-18 jarigen was het voor mijn zoon (met een wonderlijke pad door ziekte en corona) ook heel moeilijk om gemotiveerd te blijven op mbo. Veel groepsopdrachten met onwillige pubers maakten het niet leuk.
Nu is het diploma binnen en werkt hij. Om de opdrachten gemaakt te krijgen heb ik heel veel motiverende bespreken met hem gehouden. Ik wilde niet dat hij met die onwillige pubers mee ging doen.
Had ik gelukkig wel een kind dat open stond voor zulke gesprekken en zich niet liet overhalen door die pubers. Hij had wel een rare status in de klas een dat kon hij goed naast zich neer leggen.
Yes hij zit op mbo hij doet sport en bewegen en zijn droom is personal trainer worden
Hij mag bij ons blijven wonen zolang nodig natuurlijk
We willen zelfs voor hem verhuizen naar een huis met een kleine aanleunwoning of bakhuis of wat nodig is
alleen op dit moment betalen we ons blauw aan de rijlessen etc
alleen hij is boos op ons op de overheid de wereld en niets wat we doen is goed al krijg ik soms wel een appje met ' dank je'
met me praten wil hij ook niet
alleen samen voetbal kijken soms ik vind het zo droevig want hij is echt gewoon een leuke jongen en echt niet dom en ik meen dat ik er zelf heel down van word die eeuwige stroom van boosheid
Betalen voor de rijlessen, zijn dar afspraken over gemaakt, ook met de andere kinderen? Kun je dat begrenzen, zodat hij toch een keer zelf daarvoor zal moeten betalen? Twee keer zakken is jammer, maar hoeft geen drama te zijn. Alleen als hij in de negatieve sfeer zit zal het ook niet snel beter worden.
Doet hij zelf iets aan sport, behalve voetbal kijken? Of heeft hij zijn toekomstbeeld vooral van social media?
Als hij een diploma VMBO heeft gehaald hoeft hij maar een MBO-2 diploma te halen om verlost te zijn van de kwalificatieplicht en kan hij zijn eigen gang gaan.
Tsdegraaf schreef op 06-09-2026 om 09:15:
Yes hij zit op mbo hij doet sport en bewegen en zijn droom is personal trainer worden
Hij mag bij ons blijven wonen zolang nodig natuurlijk
We willen zelfs voor hem verhuizen naar een huis met een kleine aanleunwoning of bakhuis of wat nodig is
alleen op dit moment betalen we ons blauw aan de rijlessen etc
alleen hij is boos op ons op de overheid de wereld en niets wat we doen is goed al krijg ik soms wel een appje met ' dank je'
met me praten wil hij ook niet
alleen samen voetbal kijken soms ik vind het zo droevig want hij is echt gewoon een leuke jongen en echt niet dom en ik meen dat ik er zelf heel down van word die eeuwige stroom van boosheid
Mijn eerste gedachte is als ik dit lees, stop met de rijlessen betalen, zodat hij gemotiveerd raakt zelf geld te verdienen. Maar het zou ook weleens averechts kunnen uitpakken op dit moment.
Ik snap wel dat het super demotiverend is te zakken op een gemist tentamen en een stage opdracht. Maar meestal is hier toch herkansing voor mogelijk? Om dan alle wel gehaalde vakken ook opnieuw te moeten lijkt mij ook heel vervelend. Is er niks te regelen met de mentor?
Voor het rijexamen zou ik paniek spray adviseren.
Hij is niet boos, maar hij loopt vast in zijn leven. En uit dat met boos gedrag.
Ik vind je samenvatting eigenlijk best wel negatief eerlijk gezegd:
Dat rijbewijs komt bijvoorbeeld waarschijnlijk wel goed. Dat is ook een kwestie van volhouden. Twee keer zakken is echt niet extreem.
En drie keer zitten blijven is in deze context ook niet absurd. Hij heeft nu gewoon een beetje pech gehad, want eigenlijk had hij het best goed gedaan (goeie cijfers maar weel 1 tentamen gemist en dus pech met stage).
Lukt het jullie, evt. met hulp van school, om hem te laten omdenken zodat ie weer wat perspectief ziet?
tsjor schreef op 06-09-2026 om 09:20:
Als hij een diploma VMBO heeft gehaald hoeft hij maar een MBO-2 diploma te halen om verlost te zijn van de kwalificatieplicht en kan hij zijn eigen gang gaan.
Hij is twintig.
Zo te lezen word het hem allemaal een beetje te veel?
Ik vind de beginpost ook vrij negatief.
Bij hem ook aangeven wat wel goed gaat, en de lat iets lager leggen.
Misschien is er iets dat hem dwarszit?
ja ik snap dat de begin post negatief was ik heb geprobeerd hoe hij het ziet weer te geven ik ben zelf ooit drie of vier keer ( weet niet meer zo goed? gezakt voor mn rijbewijs dus wij vinden dat niet erg maar het lijkt of voor hem alles mislukt is ik zou nu bijvoorbeeld steeds doorgaan met hem helpen wij hebben bijvoorbeeld vorig jaar contact opgenomen met zijn mentor ( al is hij volwassen) en als hij iets kwijt was nieuw gekocht etc ik zou nu ook wat extra geld kunnen geven voor het ov zodat hij geen geld kwijt is nu zijn kaart weg is maar mijn man zegt dat ik het probleem dat hij zelf niet zo wil in stand houd
in antwoord op Thor: ja jij sport 6 dagen per week en heeft zich nu ook opgegeven voor voetbal zijn sportschool en voetbal betalen we voor hem omdat hij steeds veel stage moet lopen en dan amper kan werken
Ik begrijp de gevoelens van je zoon wel. Het voelt als falen, als mislukken. Ook al zijn het geen wereldschokkende zaken. Zeker als zijn broer en zus een stuk makkelijker door het leven fietsen en wel successen hebben. Kinderen voelen de zorgen van hun ouders feilloos aan en zien ook wat er bij anderen wel lukt.
Zijn boosheid zou ik niet persoonlijk opvatten. Het is ongerichte boosheid en omdat hij bij jullie woont, richt het zich vaak op jullie. Onder die boosheid zit waarschijnlijk pijn en verdriet, machteloosheid en even niet weten hoe nu verder.
Niet iedereen bewandelt een vereffend pad zonder hobbels. Maar zonder hele domme keuzes als foute vrienden, middelengebruik en criminaliteit komen de meeste mensen uiteindelijk best oké terecht. Heb vertrouwen en straal dat uit. Want hoe oneerlijk dingen ook kunnen zijn, uiteindelijk helpt boosheid op alles en iedereen hem niet verder.
Ik kan me best voorstellen dat hij het even niet zo ziet zitten. Gezakt voor rijbewijs, blijven zitten. Daar zou ik zelf ook niet vrolijk van worden. Maar: ik kan me ook voorstellen dat hij sfeerbepalend is in huis.
“Hij is nu zijn OV kwijt en zegt o dan ga ik maandag niet naar school want ik ga voor die domme lessen die ik al gehaald had vorig jaar niet mijn geld verspillen.”
1) Waarom is hij z’n OV kwijt?
2) Ik weet niet precies hoe het op een MBO in z’n werk gaat, maar volgens mij hoef je vakken die je gehaald hebt niet opnieuw te doen. Laat hem dat navragen! En als dat zo is, hoeft hij dit jaar, als ik je verhaal goed begrijp, alleen 1 vak en een stage. Dan kan hij zich daarnaast focussen op zijn rijbewijs en werken.
Rijbewijs: als hij toch tijd heeft (en als dat in jullie financiële plaatje past), laat hem dan 2-3 keer per week lessen. Weet hij waarom hij gezakt is? Dat scheelt ook, dan weet hij waar de focus moet liggen.
Werken: wat voor bijbaantje heeft hij? Zeker als hij meer kan gaan werken, zou ik wat interessanters gaan doen dan vakken vullen in de supermarkt. Is er een vorige stage die hij leuk vond en waar hij terecht kan?
Financiën: misschien moet je ook eens bedenken waarin je hem nog wilt ondersteunen en waarin niet. Op het moment dat je zegt dat hij z’n geld niet wil uitgeven aan ov voor school, begin je over dat het geld is wat hij van jullie krijgt. Krijgt hij het daarvoor of komt het uit de grote pot zakgeld? Welk geld mag hij vrijuit besteden en welk geld is echt voor een bepaald doel? Maak dat helder. Ook voor hem. En maak afspraken over hoe en wanneer hij dat geld met een bepaald doel dan krijgt (en wanneer niet).