Geheimpjes wel of niet bewaren
Beetje luchtig hoor. Niets zwaars.
Petekind is negen en kwam van het weekend logeren. Zaterdagochtend kwam hij met een gewichtig gezicht aan met een tasje, trok er een schroevendraaier, flessenopener en beiteltje uit en zei dat hij dat van Papa en Opa had meegenomen zodat hij bij mij wat in huis kon helpen en geld kon verdienen.
Jammer genoeg was er niets te beitelen, schroeven of te openen bij mij in huis dus we hebben samen wat gesnoeid en in de groenbakken gedaan dus zo heeft hij zijn centjes weer verdiend. Tijdens het bebeitelen van een grote stok uit de tuin ontdekte ik wel dat noch Papa noch Opa wist waar alles was en dat hij het beiteltje ook niet wist te gebruiken. Flink wat veiligheidsinstructies en een mini beitel gaatje in zijn vinger later wist hij dat wel.
Toch maar tegen hem gezegd dat het verstandig zou zijn om samen met Papa en Opa het gereedschap in de garage op te ruimen zodat ze wisten waar het was en even heel kort moeders ingelicht. Ik lag namelijk 's avonds zelf op die leeftijd in bed met een keukenmes want ik vond dat ik beter zelf de wrat van mijn hand kon snijden dan het door de dokter te laten doen en ik vond vooral het beiteltje dus wat eng. Mocht iemand het willen weten - dat gaat heel erg bloeden als je het zelf doet. Petekind en ik zijn allebei nogal impulsief. Hij met diagnose ik zonder...
Hij komt wel op de leeftijd van geheim houden, beetje stiekem doen, af en toe een leugentje. Hoe gaan jullie daarmee om?
Regel was hier altijd, geheimen mogen zolang er niemand verdrietig van wordt en niet gevaarlijk is.
Sommige kinderen kunnen prima met gereedschap, ik heb zo'n exemplaar. En sommige kinderen niet. Dus als jij inschat dat dit gevaar oplevert voor dit kind, dan melden.
Sowieso als een kind interesse heeft voor gereedschap een taak van een ouder om hier op in te springen en kind leren ermee om te gaan. Hartstikke mooi! Om die reden had ik dit ook doorgefluistert
yasmijn27 schreef op 03-02-2026 om 16:26:
... dat dit gevaar oplevert voor dit kind, dan melden.
Dit vind ik wel een handige. Ik gebruik in mijn werk altijd het idee van nare geheimpjes waar je ongelukkig van wordt maar die stap had ik stom genoeg nog niet gezet naar gevaarlijk. Bedankt.
MelMel schreef op 03-02-2026 om 16:28:
[..]
Dit vind ik wel een handige. Ik gebruik in mijn werk altijd het idee van nare geheimpjes waar je ongelukkig van wordt maar die stap had ik stom genoeg nog niet gezet naar gevaarlijk. Bedankt.
Nou ja, als ik kinderen stiekum zie klooien met vuur en zij worden daar wel gelukkig van, dan meld ik dat toch bij de ouders.
yasmijn27 schreef op 03-02-2026 om 16:26:
Regel was hier altijd, geheimen mogen zolang er niemand verdrietig van wordt en niet gevaarlijk is.
Sommige kinderen kunnen prima met gereedschap, ik heb zo'n exemplaar. En sommige kinderen niet. Dus als jij inschat dat dit gevaar oplevert voor dit kind, dan melden.Sowieso als een kind interesse heeft voor gereedschap een taak van een ouder om hier op in te springen en kind leren ermee om te gaan. Hartstikke mooi! Om die reden had ik dit ook doorgefluistert
Dit inderdaad. En als een kind bepaalde spullen heeft, hoort daar ook de verantwoordelijkheid bij om daar op de juiste manier mee om te gaan. Dat leren ze niet altijd vanzelf, althans, niet zonder verwondingen. Dus hoe gebruik je gereedschap voor de juiste doeleinden op de juiste manier. Het is wel aan de ouders om kind dit te leren. Of dit uit te besteden aan iemand anders.
yasmijn27 schreef op 03-02-2026 om 16:31:
[..]
Nou ja, als ik kinderen stiekum zie klooien met vuur en zij worden daar wel gelukkig van, dan meld ik dat toch bij de ouders.
Ja mijn broertje was degene die stiekem met lucifers klooide, binnen, gelukkig ontdekten we dat allemaal op tijd.
Bedankt MamaE - idd daarom het idee van je moet het netjes opbergen - gereedschap hoort in de garage. Je kan het beste handschoenen dragen en als je dat niet wilt mag je van mij ook een pleister.
Met negen jaar alleen toekijken. Natuurlijk kan hij wel helpen door van alles aan te geven. Vooral de beitel is gevaarlijk; zelfs volwassenen veroorzaken daarmee nogal eens verwondingen bij zichzelf door kracht zetten en daardoor uitschieten. Als je een volwassene al niet kan leren hoe dat ding veilig vast te houden dan zeker een kind van negen niet.
Ik zou dus een taboesfeer creëren, geschrokken maar vriendelijk, want het kind bedoelde het goed.
Ik ben geen kinderopvoedkundige, maar uiteraard ook jong geweest, en ik ben er ook mee geconfronteerd geweest hoe je iets leert, en hoe juist niet. Het op de goede manier vasthouden van een beitel is kennelijk heel lastig aan te leren. Talloze keren kan het fout gaan, je doet je pijn, zoals je zei zelfs met een verwonding, maar dat wil niet zeggen dat je het de volgende keer niet weer hetzelfde doet, waarbij je het aan toeval wijt en dan zegt tegen jezelf dat het deze keer niet gebeurt, als je maar oplet.
Als iets bijna fout gaat, en je weet nog hoeveel pijn dat de vorige keer opleverde, dan kan de fantasie over wat er zou kunnen gebeuren als het écht misgaat, sterker zijn dan de werkelijkheid, en kan je dat gevaar fanatiek gaan mijden, maar vaak is het gemak van iets niet-veilig doen doorslaggevend en is het wél veilig doen net iets te onhandig. Daarom halen mensen vaak een beveliging van iets af. Bijvoorbeeld twee knoppen tegelijkertijd indrukken omzeilen. Ze hebben teveel zelfvertrouwen (ik pas wel op; ben er zelf bij) en zijn gemakzuchtig. Of denken er niet tijdig aan. Maar bang worden kan helpen. Bange mensen nemen het minste risico. Pioniers leven vaak kort.
Ik zou het niet geheim houden maar "onder ons met humor" aan de ouders melden. Dan weet het kind dat er iets mee is wat niet goed was en het vermelden waard was . Later bekijkt hij dat zelf wel weer. Heel eenzame geheimen zijn nooit leuk. Vertellen geeft een risico.
Het is niet de bedoeling iets twee keer te vertellen maar ik kwam hier langs en moest er nogmaals over nadenken.
