Klacht tegen juf
Ik wil een klacht indienen tegen de juf van mijn jongste zoon van 5. Ze had al problemen met hem in de klas van bij de start, ze wilde hem er gewoon niet bij. Hij is doorverwezen naar een observatiegroep om te kijken wat hij nodig heeft maar de juf heeft die groep allemaal negatieve dingen over mij als moeder verteld. Dus nu kunnen we geen goede start maken en dat is echt haar schuld. Ook ze moet niet als juf allemaal oordelen over mij als moeder uitspreken en die niet met mij bespreken maar wel aan de nieuwe groep doorgeven, Dat is gewoon echt fout van haar. Daarom wil ik klacht indienen want dat is echt heel fout en zo zorgt ze er ook oor dat ik en mijn zoon niet een nieuwe start kunnen maken. Kunnen jullie me helpen hoe ik dat ken adoen Ik wil echt serieucs genomene worden dat die juf gewoon niet meer kan werken ofzo want ze maakt echt grote fouten
Stress doet iets met de manier waarop je geheugen herinneringen op slaat. Het is dus helemaal niet abnormaal dat je niet goed meer weet wat in de periode gebeurd is. Dat hoeft helemaal niet met drankgebruik te maken hebben. De psychiater van je zoontje weet dat ook. Je mag dat echt gewoon tegen hem zeggen. Bijvoorbeeld je zou kunnen zeggen: Ik herinner me heel weinig uit die periode omdat ik vooral bezig was om te zorgen dat mijn kinderen en ik veilig waren. Als ik probeer dingen te herinneren herleef ik het trauma uit die periode.
Je kunt ook gewoon vertellen dat er met jou erge dingen gebeurd zijn in de periode dat je zelf onder de hoede van jeugdzorg viel, en dat je daarom juist zo bang bent dat er nu ook niet goed voor je zoon gezorgd wordt.
karenm2 schreef op 03-04-2026 om 19:59:
[..]
Een paar glazen. normaal als je bedreigt word.
Nee, dat is niet normaal!
Het is voor jou normaal maar een heel slechte keuze.
En het verhoogd in jouw geval juist de kans dat dat gebeurd wat je probeerd te voorkomen.
Juist door het tegenstribbelen komt het moment dat jeugdzorg betrokken wordt dichter en dichterbij. Elk glas dat jij drinkt is een stapje die kant op.
Je was enorm goed op weg maar hebt nu duidelijk een flinke stap terug gedaan. Dat is heel jammer maar je kunt weer terug het goede pad op net als eerst.
duizel schreef op 04-04-2026 om 01:12:
zelfs als iemand als kleine baby verblijft in een onveilige situatie, wellicht met geweld, kan die daar een paar jaar later nog last van hebben. Zonder actieve herinneringen aan wat er gebeurd is maar dan heeft die kleine baby de veiligheid en veilige hechting gemist die al vanaf dag 1 zo belangrijk zijn voor de ontwikkeling van het kind. Dit begint eigenlijk al in de zwangerschap. Stel moeder zit zwanger in een gewelddadige relatie, die levert zoveel stress op dat het dan al ijskoud heeft op de inwijding van de baby.
Heel belangrijk die dat ze daar zuivel mogelijk van weten
Jeetje duidelijk dat ik dit in de nacht stuurde toen ik al moest slapen. Even de laatste zinnen opnieuw want die zijn het ergste:
Stel je bent zwanger en zit in een gewelddadige relatie, dat levert dan zoveel stress op dat het al invloed kan hebben op de ontwikkeling van je kindje, dat nog in je buik zit.
Heel belangrijk dat ze daar zoveel mogelijk van weten.
Dan nog een aanvulling: je schrijft dat het vaag is, dat je het weg gedrukt hebt. Dit kan het idee geven dat je het wil verzwijgen.
Als je zegt dat het een zware periode was. Met mentaal en/of fysiek geweld van je ex tegen jou (en wel of niet tegen je zoontje). Waarin veel ruzie was met geschreeuw. Met wel of geen drankgebruik. Maar dat je het verder weg gedrukt hebt omdat het ook voor jou traumatisch was zeg je eigenlijk genoeg. Natuurlijk aanpassen aan jouw situatie. Hoe ben je weg gekomen bij deze man. Is ook belangrijk om aan te geven.
Ik vermoed dat ze jeugdzorg juist willen betrekken omdat ze het idee hebben dat jij niet meewerkt aan de zorg die ze je zoontje willen bieden.
Als jij laat zien dat je mee wil werken aan de zorg, dat je niet overal in de weerstand gaat maar erkend dat je kind hulp nodig heeft en dat ook voor jezelf aangaat zullen ze minder snel naar jeugdzorg gaan. Hou jij dingen tegen waardoor je de ontwikkeling van je kind belemmert (dat doe je door zorg tegen te houden) is de stap naar jeugdzorg voor hun een laatste redmiddel. Dan kan je gedwongen worden om de hulp te accepteren. Mijn advies is om te proberen het in het vrijwillige kader te houden maar dan moet je wel laten zien dat je dat ook doet. Dat je de stappen zet waarvan meerdere deskundigen zeggen dat het nodig is.
Het is oprecht verschrikkelijk voor je wat jij allemaal hebt moeten doorstaan in je leven. Maar nu is het echt aan jou om die cirkel voor jouw kinderen te doorbreken. Dit ben je verplicht aan je kinderen, zij verdienen het beste. Daarnaast moet je aan jezelf blijven werken. Alleen dan kun je de stabiele moeder worden die je kinderen nodig hebben. Dat is echt heel moeilijk, je hebt nooit een goed voorbeeld gehad in je jeugd. Laat ze je daarbij helpen door je psycholoog, de behandelaren van je kind op de juiste plek en in de thuissituatie, alleen kom je er niet.
Ik kan me wel voorstellen dat het dreigen met het inschakelen van jeugdzorg zorgt voor een vertrouwensbreuk bij TO en dat haar dat huiverig maakt om met alles mee te werken. Wie weet komt er vertrouwelijke informatie daar toch ooit terecht. Dat kan soms wel gebeuren, omdat een zorgverlener soms in uitzonderlijke situaties toch vertrouwelijke informatie mag verstrekken zonder toestemming. Is er anders toch niet een andere plek waar je snel hulp kan vinden voor jouw kind en misschien dat je eens bij een gespecialiseerd jurist of advocaat kunt informeren wat jouw rechten zijn en wat voor jou verstandig is om te doen?
Ik vind het ook stom van die hulpverleners om daarmee te gaan dreigen. Vertrouwen tussen de behandelaar en cliënt is denk ik essentieel voor een succesvolle behandeling. Dat is zo wel om zeep geholpen. Wel lastig als die hulp wel net echt nodig is en er schaarste is aan zorg in die richting. Ik kan me dan ook voorstellen dat TO als moeder wanhoop en angst voelt en dan grijpt naar de fles ook al is dat natuurlijk niet verstandig en kan dat dingen erger maken uiteindelijk. Moeilijke en akelige situatie voor je TO. Probeer overeind te blijven en als je een keer even een zwak moment hebt dat is menselijk. Opstaan en weer door.
Jorni schreef op 04-04-2026 om 11:13:
Ik kan me wel voorstellen dat het dreigen met het inschakelen van jeugdzorg zorgt voor een vertrouwensbreuk bij TO en dat haar dat huiverig maakt om met alles mee te werken. Wie weet komt er vertrouwelijke informatie daar toch ooit terecht. Dat kan soms wel gebeuren, omdat een zorgverlener soms in uitzonderlijke situaties toch vertrouwelijke informatie mag verstrekken zonder toestemming. Is er anders toch niet een andere plek waar je snel hulp kan vinden voor jouw kind en misschien dat je eens bij een gespecialiseerd jurist of advocaat kunt informeren wat jouw rechten zijn en wat voor jou verstandig is om te doen?
Ik vind het ook stom van die hulpverleners om daarmee te gaan dreigen. Vertrouwen tussen de behandelaar en cliënt is denk ik essentieel voor een succesvolle behandeling. Dat is zo wel om zeep geholpen. Wel lastig als die hulp wel net echt nodig is en er schaarste is aan zorg in die richting. Ik kan me dan ook voorstellen dat TO als moeder wanhoop en angst voelt en dan grijpt naar de fles ook al is dat natuurlijk niet verstandig en kan dat dingen erger maken uiteindelijk. Moeilijke en akelige situatie voor je TO. Probeer overeind te blijven en als je een keer even een zwak moment hebt dat is menselijk. Opstaan en weer door.
Dat kan ik me ook absouut zeker voorstellen.
Punt is dat mensen met borderline in hun diepste diepten beschadigd ( e.a.)zijn en vertrouwen daardoor niet echt tot stand komt of heel kwetsbaar is. En in de hulpverlening is geen ruimte om dat continue op maat te geven. Je kunt eenvoudigweg niet alles doen zoals Karen denkt dat het hoort of dat met fluwelen communicatie strikken blijven verpakken. Soms móeten er gewoon dingen om haar kind voor erger te behoeden.
Karen voelt zich bedreigt. Dat is iets anders dan daadwerkelijk bedreigd zijn. Maar net dát onderscheid is vanwege haar kwetsbaarheid niet goed te maken.
Niet elke ouder weet van nature wat het beste is voor het kind. Wel wíllen uiteraard de meeste ouders het beste voor hun kind; ook Karen, dat merk je.
Alleen niet al het handelen en de reacties tonen dat aan. En dat zien de behandelaars, dus daar moet dan iets mee.
Als Karen zichzelf enigsinds onder controle krijgt of tenminste meewerkt, zal ze minder weerstand krijgen of ervaren. Alleen weet ik niet of dat zal lukken. Bij tegenslag grijpt ze naar de fles, met drank in haar lijf reageert ze agressief en opstandig en wordt ze zorgmijdend. Ik snap best dat Jeugdzorg daardoor in beeld komt of genoemd wordt. Een gewaarschuwd mens telt voor 2.
Het is vijf voor twaalf, dus Karen moet aan de bak voordat ze in nog meer ellende terecht komt. Ik zie echt dat ze van haar kinderen houdt, maar ik denk dat ze meer heeft aan de waarheid en dat is dat meewerken haar kind zal redden van erger.
Ik word soms een beetje moe van het "dreigen met jeugdzorg" verhaal.
Als het niet goed gaat met een kind en daarvoor hulp nodig is, is het de bedoeling dat de ouders die hulp zelf zoeken, en als ze dat niet doen, dat ze dan de noodzakelijke hulp accepteren als die wordt aangeboden.
Doen ouders dat niet en dreigt dat ernstige gevolgen voor het kind te hebben, dan kan het zijn dat de overheid mag, of zelfs moet ingrijpen. Met een kinderbeschermingsmaatregel (ondertoezichtstelling -ots).
Een ots overkomt je niet zomaar, daar kijkt eerst een rechter naar.
Het is wel zo netjes om de ouders fatsoenlijk te informeren over hun positie. Beste ouders, uw kind dreigt ernstige schade op te lopen. Deze hulp is echt noodzakelijk. Accepteert u die niet, dan zullen we mogelijk de rechter vragen om een ots.
Maar dat noemt men dan "dreigen met jeugdzorg", alsof dat iets vreselijk schandelijks is.
Wat willen we dan? Ouders niet van tevoren waarschuwen en een ots vragen terwijl ze het niet zien aankomen?
Of schaffen we de kinderbeschermingsmaatregelen af? Ook een optie (verdragsrechtelijk niet, denk ik trouwens), maar ik vermoed dat de meeste mensen er ook niet voor zijn om kinderen volledig aan hun lot over te laten. En nee, ik zeg niet dat het stelsel van kinderbescherming perfect is, verre van, maar opheffen is waarschijnlijk ook geen goed idee.
Als je een stelsel van kinderbescherming hebt, is het wel zo netjes om de burger te waarschuwen als ingrijpen wordt overwogen. Noem dat dan geen "dreigen met jeugdzorg".
En Karen, als je doorgaat met overal tegenaan schoppen en er wordt uiteindelijk inderdaad een verzoek ots ingediend, zoek dan een jeugdrechtadvocaat die je bij kan staan. Hoogstwaarschijnlijk hoef je daar alleen een vrij lage eigen bijdrage voor te betalen en zo iemand kan een hoop stress wegnemen. Zelfs als de ots er toch zou komen
Jorni schreef op 04-04-2026 om 11:13:
Ik kan me wel voorstellen dat het dreigen met het inschakelen van jeugdzorg zorgt voor een vertrouwensbreuk bij TO en dat haar dat huiverig maakt om met alles mee te werken. Wie weet komt er vertrouwelijke informatie daar toch ooit terecht. Dat kan soms wel gebeuren, omdat een zorgverlener soms in uitzonderlijke situaties toch vertrouwelijke informatie mag verstrekken zonder toestemming. Is er anders toch niet een andere plek waar je snel hulp kan vinden voor jouw kind en misschien dat je eens bij een gespecialiseerd jurist of advocaat kunt informeren wat jouw rechten zijn en wat voor jou verstandig is om te doen?
Ik vind het ook stom van die hulpverleners om daarmee te gaan dreigen. Vertrouwen tussen de behandelaar en cliënt is denk ik essentieel voor een succesvolle behandeling. Dat is zo wel om zeep geholpen. Wel lastig als die hulp wel net echt nodig is en er schaarste is aan zorg in die richting. Ik kan me dan ook voorstellen dat TO als moeder wanhoop en angst voelt en dan grijpt naar de fles ook al is dat natuurlijk niet verstandig en kan dat dingen erger maken uiteindelijk. Moeilijke en akelige situatie voor je TO. Probeer overeind te blijven en als je een keer even een zwak moment hebt dat is menselijk. Opstaan en weer door.
Ik denk zomaar dat Karen het met jouw post helemaal eens kan zijn. Zij kan zich hier mooi achter verschuilen.
Het is ook best een bizar advies om aan een alcoholist te zeggen " geeft niks volgende keer beter" terwijl ze al een afspraak met haar therapeut heeft over het alcohol gebruik,het allang duidelijk is dat ze het zelf niet red om er van af te komen en AA nog steeds mijd. Het is tijd voor Karen voor "niet woorden maar daden".
linn19 schreef op 04-04-2026 om 12:20:
[..]
Het is ook best een bizar advies om aan een alcoholist te zeggen " geeft niks volgende keer beter" terwijl ze al een afspraak met haar therapeut heeft over het alcohol gebruik,het allang duidelijk is dat ze het zelf niet red om er van af te komen en AA nog steeds mijd. Het is tijd voor Karen voor "niet woorden maar daden".
Tis geen bizar advies hoor . Iedere alcohol verslaafde is ziek . En terugval hoort er bij .
Er is zorg voor TO haar zoon . Terechte zorg . En je moet meewerken TO . Vertel de psychiater hoe het zit en werk mee !
Vandaag weer een nieuwe dag 🍀
Roos57 schreef op 04-04-2026 om 12:28:
[..]
Tis geen bizar advies hoor . Iedere alcohol verslaafde is ziek . En terugval hoort er bij .
Er is zorg voor TO haar zoon . Terechte zorg . En je moet meewerken TO . Vertel de psychiater hoe het zit en werk mee !
Vandaag weer een nieuwe dag 🍀
Zolang Karen niet zelf erkent dat ze alcoholverslaafd is en het een ziekte is waar ze echt hulp bij nodig heeft blijft het een bizar advies. Ze denkt nog steeds dat wilskracht voldoende is.
Maar TO heeft daar toch hulp voor voor haar alcoholprobleem? Ik dacht dat eerder te hebben gelezen. En terugval kan er denk ik helaas bijhoren. Het enige wat je daarna kan proberen is niet opnieuw terug te vallen. En als het toch helaas gebeurt hoe minder vaak hoe beter. Dat is wat ik ermee bedoelde te zeggen.
linn19 schreef op 04-04-2026 om 12:20:
[..]
Ik denk zomaar dat Karen het met jouw post helemaal eens kan zijn. Zij kan zich hier mooi achter verschuilen.
Het is ook best een bizar advies om aan een alcoholist te zeggen " geeft niks volgende keer beter" terwijl ze al een afspraak met haar therapeut heeft over het alcohol gebruik,het allang duidelijk is dat ze het zelf niet red om er van af te komen en AA nog steeds mijd. Het is tijd voor Karen voor "niet woorden maar daden".
Ze weet denk ik zelf ook wel dat gaan lopen zuipen fout is. Helaas is terugvallen wel menselijk zeker voor een acoholist, zeker als je veel stress hebt. Je kan TO erom affakkelen of aangeven ok fout bezig maar kom op nu weer door en ervoor gaan er zoveel als mogelijk vanaf te blijven. In het geval van TO ook met hulp daarvoor.
Temet schreef op 04-04-2026 om 11:51:
Ik word soms een beetje moe van het "dreigen met jeugdzorg" verhaal.
Als het niet goed gaat met een kind en daarvoor hulp nodig is, is het de bedoeling dat de ouders die hulp zelf zoeken, en als ze dat niet doen, dat ze dan de noodzakelijke hulp accepteren als die wordt aangeboden.
Doen ouders dat niet en dreigt dat ernstige gevolgen voor het kind te hebben, dan kan het zijn dat de overheid mag, of zelfs moet ingrijpen. Met een kinderbeschermingsmaatregel (ondertoezichtstelling -ots).
Een ots overkomt je niet zomaar, daar kijkt eerst een rechter naar.
Het is wel zo netjes om de ouders fatsoenlijk te informeren over hun positie. Beste ouders, uw kind dreigt ernstige schade op te lopen. Deze hulp is echt noodzakelijk. Accepteert u die niet, dan zullen we mogelijk de rechter vragen om een ots.
Maar dat noemt men dan "dreigen met jeugdzorg", alsof dat iets vreselijk schandelijks is.
Wat willen we dan? Ouders niet van tevoren waarschuwen en een ots vragen terwijl ze het niet zien aankomen?
Of schaffen we de kinderbeschermingsmaatregelen af? Ook een optie (verdragsrechtelijk niet, denk ik trouwens), maar ik vermoed dat de meeste mensen er ook niet voor zijn om kinderen volledig aan hun lot over te laten. En nee, ik zeg niet dat het stelsel van kinderbescherming perfect is, verre van, maar opheffen is waarschijnlijk ook geen goed idee.
Als je een stelsel van kinderbescherming hebt, is het wel zo netjes om de burger te waarschuwen als ingrijpen wordt overwogen. Noem dat dan geen "dreigen met jeugdzorg".
En Karen, als je doorgaat met overal tegenaan schoppen en er wordt uiteindelijk inderdaad een verzoek ots ingediend, zoek dan een jeugdrechtadvocaat die je bij kan staan. Hoogstwaarschijnlijk hoef je daar alleen een vrij lage eigen bijdrage voor te betalen en zo iemand kan een hoop stress wegnemen. Zelfs als de ots er toch zou komen
Temet, ik ben het met je eens dat het mogelijk moet zijn voor de overheid om in te grijpen. Dat kan met een OTS, die zorg kan opleggen; en eventueel met een uithuisplaatsing. Maar we weten ook dat jeugdzorg niet altijd helpend is. Vooral het risico dat het verkeerd uitpakt bij een uithuisplaatsing is relevant. Ik heb er wel eens voor gepleit dat er een risico-analyse moet komen voor de OTS en de UHP: hoe groot is de kans op dingen als een stabiele leefomgeving, goede hulp, onderwijs op passend niveau etc. Zodat je de risico-analyses van een thuissituatie (die worden gemaakt) kunt afzetten tegenover de risico's van een uithuisplaatsing.
Zover is het nog niet, maar verzet tegen noodzakelijke hulpverlening is wel een rode vlag, die weg moet je niet inslaan.
Jorni schreef op 04-04-2026 om 13:15:
Maar TO heeft daar toch hulp voor voor haar alcoholprobleem? Ik dacht dat eerder te hebben gelezen. En terugval kan er denk ik helaas bijhoren. Het enige wat je daarna kan proberen is niet opnieuw terug te vallen. En als het toch helaas gebeurt hoe minder vaak hoe beter. Dat is wat ik ermee bedoelde te zeggen.
Nee dat heeft ze niet. Wel afspraak met therapeut dat bij volgende terug val medicijnen in beeld komen maar dat wil ze voorkomen door tegen haarzelf te zeggen dat ze zelf het alcoholgebruik in de hand moet houden.
Temet schreef op 04-04-2026 om 11:51:
Ik word soms een beetje moe van het "dreigen met jeugdzorg" verhaal.
Als het niet goed gaat met een kind en daarvoor hulp nodig is, is het de bedoeling dat de ouders die hulp zelf zoeken, en als ze dat niet doen, dat ze dan de noodzakelijke hulp accepteren als die wordt aangeboden.
Doen ouders dat niet en dreigt dat ernstige gevolgen voor het kind te hebben, dan kan het zijn dat de overheid mag, of zelfs moet ingrijpen. Met een kinderbeschermingsmaatregel (ondertoezichtstelling -ots).
Een ots overkomt je niet zomaar, daar kijkt eerst een rechter naar.
Het is wel zo netjes om de ouders fatsoenlijk te informeren over hun positie. Beste ouders, uw kind dreigt ernstige schade op te lopen. Deze hulp is echt noodzakelijk. Accepteert u die niet, dan zullen we mogelijk de rechter vragen om een ots.
Maar dat noemt men dan "dreigen met jeugdzorg", alsof dat iets vreselijk schandelijks is.
Wat willen we dan? Ouders niet van tevoren waarschuwen en een ots vragen terwijl ze het niet zien aankomen?
Of schaffen we de kinderbeschermingsmaatregelen af? Ook een optie (verdragsrechtelijk niet, denk ik trouwens), maar ik vermoed dat de meeste mensen er ook niet voor zijn om kinderen volledig aan hun lot over te laten. En nee, ik zeg niet dat het stelsel van kinderbescherming perfect is, verre van, maar opheffen is waarschijnlijk ook geen goed idee.
Als je een stelsel van kinderbescherming hebt, is het wel zo netjes om de burger te waarschuwen als ingrijpen wordt overwogen. Noem dat dan geen "dreigen met jeugdzorg".
En Karen, als je doorgaat met overal tegenaan schoppen en er wordt uiteindelijk inderdaad een verzoek ots ingediend, zoek dan een jeugdrechtadvocaat die je bij kan staan. Hoogstwaarschijnlijk hoef je daar alleen een vrij lage eigen bijdrage voor te betalen en zo iemand kan een hoop stress wegnemen. Zelfs als de ots er toch zou komen
Tuurlijk is het goed dat het er is en in sommige gevallen kun je het niet vermijden. Het is goed om iemand dan eerst ervan op de hoogte te brengen dat het te overwegen is om jeugdzorg erbij te halen.
Echter is er hier sprake van een psychiater die haar kind wil behandelen maar ook persoonlijke input vraagt van TO. Uit haar verhaal maak ik op dat dit gaat om zeer moeilijke en traumatiseerde dingen waar ze niet veel meer van af weet. Het is al moeilijk voor TO om er dan over te praten. Haar dan onder druk zetten door te dreigen met Jeugdzorg als ze er niet (genoeg) over deelt maakt het alleen maar moeilijker en TO voelt zich dan daar ook onveiliger om zulke persoonlijke en moeilijke dingen dan juist daar te delen. Dat vind ik zelf heel begrijpelijk. Maar de zorg is denk ik wel echt nodig in het belang van het kind. Dat maakt dit erg complex.
Jorni schreef op 04-04-2026 om 13:18:
[..]
Ze weet denk ik zelf ook wel dat gaan lopen zuipen fout is. Helaas is terugvallen wel menselijk zeker voor een acoholist, zeker als je veel stress hebt. Je kan TO erom affakkelen of aangeven ok fout bezig maar kom op nu weer door en ervoor gaan er zoveel als mogelijk vanaf te blijven. In het geval van TO ook met hulp daarvoor.
Heeft niets te maken met affakkelen, de tijd voor Karen raakt op, de problemen rond zoontje zijn te groot om weg te blijven kijken. Karen weet al heel lang dat ze in een cirkel van stress en alcoholgebruik zit.
