Positieve ervaringen voorsprong/hoogbegaafdheid
Onze peuter heeft een grote ontwikkelingsvoorsprong en we vermoeden hoogbegaafdheid. Nu lees ik daar overal op het internet de verschrikkelijkste ervaringen over, vooral in combinatie met school. Ik maak me daar soms best zorgen om nu school steeds dichterbij komt.
Wat denken jullie? Is dit het verstandskies laten trekken effect waarbij vooral de vervelendste ervaringen op het internet belanden, of moeten we echt onze borst natmaken?
In mijn dochter zit ook een jongentje die blijkbaar HB is. Het gekke is dat volgens mijn dochter hij nog geen eens zo veel slimmer is dan andere. Hij heeft moeite met voornamelijk lezen en spellen. Vooral zijn houding valt mij op. Hij is ontzettend denigrerend en zijn ouders gaan hier helemaal in mee. Mijn dochter vind het ook niet leuk om met hem te spelen omdat die totaal niet tegen zijn verlies kan. Dan zegt die dat andere kindjes valsspelen omdat ze te dom zijn om van hem te winnen omdat hij hoogbegaafd is. Ik hoorde zijn moeder dan zeggen dat de andere kinderen expres de regels hebben aangepast om haar zoon te laten verliezen, want het was onmogelijk dat haar HB zoon kon verliezen van gewonen kinderen.
Dus ik denk dat het succes van een HB kind ook te maken heeft met hoe je er als ouder instaat. Als het feit dat je kind HB is zijn hele identiteit wordt dan doe je volgens mij iets fouts.
Reactie op FruitMoeders bericht:
Ik weet pas als volwassene dat ik hoogbegaafd ben omdat ik het rechtstreeks aan mijn moeder heb gevraagd. Zegt ze ja dat ben je ook, dat is bij de kleuters al aangetoond en ze hadden het ook over hoogsensitiviteit. Dus ik vroeg waarom ze die info nooit gedeeld had. Maar mijn ouders hebben het nooit relevant gevonden om te delen. Ja ik was slimmer dan de rest, ze vonden het niet nodig om daar een label aan te hangen en wilden ook absoluut niet dat ik kapsones kreeg. Klas overslaan heeft mijn moeder ook altijd tegengehouden (wist ik toendertijd ook niet) want ze wilden gewoon niet zo'n kleine weirdo, en ik was al klein voor mijn leeftijd dus sociaal gezien was bij leeftijdsgenoten blijven ook beter.
Toen ik het hoorde deed het me wel verdriet. Want "geen kapsones krijgen" heeft vooral mijn vader op andere manieren ook wel voor gezorgd. En wat hoogsensitiviteit betreft: ik werd vaak uitgelachen als ik weer eens huilde om suf leed van anderen maar ik dacht dat ik gewoon een mafkees was. Dus aan de ene kant had ik wel een ander soort opvoeding gewild. Aan de andere kant weet ik ook niet wat ik anders zou hebben gedaan of dat ik anders terecht zou zijn gekomen. Heb altijd veel vrienden en vriendinnen gehad, en heb nu een leuk gezin. De benadering uit FruitMoeders stukje lijkt mij ook heel onwenselijk.
FruitMoeder schreef op 20-03-2026 om 13:15:
In mijn dochter zit ook een jongentje die blijkbaar HB is. Het gekke is dat volgens mijn dochter hij nog geen eens zo veel slimmer is dan andere. Hij heeft moeite met voornamelijk lezen en spellen. Vooral zijn houding valt mij op. Hij is ontzettend denigrerend en zijn ouders gaan hier helemaal in mee. Mijn dochter vind het ook niet leuk om met hem te spelen omdat die totaal niet tegen zijn verlies kan. Dan zegt die dat andere kindjes valsspelen omdat ze te dom zijn om van hem te winnen omdat hij hoogbegaafd is. Ik hoorde zijn moeder dan zeggen dat de andere kinderen expres de regels hebben aangepast om haar zoon te laten verliezen, want het was onmogelijk dat haar HB zoon kon verliezen van gewonen kinderen.
Dus ik denk dat het succes van een HB kind ook te maken heeft met hoe je er als ouder instaat. Als het feit dat je kind HB is zijn hele identiteit wordt dan doe je volgens mij iets fouts.
Dit komt niet sympathiek over inderdaad. Het is geen excuus voor alles en je moet ook om leren gaan met dingen als tegen je verlies kunnen. Er zijn immers ook spellen die niet om behendigheid draaien, maar om geluk. Bijvoorbeeld mens erger je niet. Je gooit niet vaker zes omdat je hoogbegaafd bent. En daar ligt ook een opvoedingstaak.
Ik heb in mijn trainingsgroepje wel eens een kind gehad dat dan een opdracht anders wilde doen dan de bedoeling was en dan zei 'ja maar ik ben hoogbegaafd'. Oh ja, dan mag je natuurlijk zelf je training bedenken.
FruitMoeder schreef op 20-03-2026 om 13:15:
In mijn dochter zit ook een jongentje die blijkbaar HB is. Het gekke is dat volgens mijn dochter hij nog geen eens zo veel slimmer is dan andere. Hij heeft moeite met voornamelijk lezen en spellen. Vooral zijn houding valt mij op. Hij is ontzettend denigrerend en zijn ouders gaan hier helemaal in mee. Mijn dochter vind het ook niet leuk om met hem te spelen omdat die totaal niet tegen zijn verlies kan. Dan zegt die dat andere kindjes valsspelen omdat ze te dom zijn om van hem te winnen omdat hij hoogbegaafd is. Ik hoorde zijn moeder dan zeggen dat de andere kinderen expres de regels hebben aangepast om haar zoon te laten verliezen, want het was onmogelijk dat haar HB zoon kon verliezen van gewonen kinderen.
Dus ik denk dat het succes van een HB kind ook te maken heeft met hoe je er als ouder instaat. Als het feit dat je kind HB is zijn hele identiteit wordt dan doe je volgens mij iets fouts.
Dat zal hoogstwaarschijnlijk te maken hebben met het gat tussen de HB en emotieregulatie, verveling, onderpresteren, faalangst, perfectionisme, door de voorsprong moeilijk contact kunnen maken met leeftijdgenoten en daar heeft jouw dochter vast geen kaas van gegeten als ze zegt dat hij niet zo slim is.
Zo'n kind heeft het niet makkelijk; het is uit balans, kan op school buitengesloten/gepest worden. Een beetje begrip of informatie opdoen zou geen kwaad kunnen.
Peaches schreef op 20-03-2026 om 07:26:
[..]
Of die heeft het nu al een stuk moeilijker..
Dat heeft hij ook. En dat zal mede komen door zijn ouders die in dezelfde categorie vallen als het voorbeeld wat hier voorbij kwam. Continu maar benadrukken dat je hoogbegaafd bent. En dat als excuus gebruiken voor van alles. Allerlei aanpassingen willen (terwijl school echt alles uit de kast haalt). Kind kan niet omgaan met emoties en frustraties. Maar uiteindelijk moet je beseffen dat alleen thuisonderwijs hier volledig zou kunnen aansluiten. Dan gaat alles zoals jij wilt. Dat willen ze uiteraard niet... Maar juf heeft een klas vol kinderen en niet alles kan worden aangepast aan 1 enkel kind. De maatschappij draait niet om jou en dat kan je maar beter leren op jonge leeftijd. En ouders hebben daarin een grote rol om hun kind weerbaar te maken ipv te pamperen en continu te lopen zeuren en klagen om hun bijzondere kind. Daar kan geen enkele school nog wat mee. En uiteindelijk komt z'n kind zelfs thuis te zitten en gaan andere kinderen hem uit de weg.
Omdat in de klas van mijn kind er 2 zitten kan je heel goed het verschil zien tussen de effecten van opvoeding en ouderschap bij dit soort kinderen.
Izza, ik ken zo'n kind. Een normale school kan niet meer. En ik denk dat dat niet nodig was geweest als van kleins af aan niet alle ongewenst gedrag vergoeilijkt was met "ja, maar kind is hoogbegaafd". Dit kind kreeg dan alleen maar (en niet eens meteen) "lieverd, wil je dat niet doen?" te horen, en dan ging hij gewoon door. Ik zei een keer tegen hem 'hou eens op, de buren vinden het niet leuk als jij zo schreeuwt' en tot mijn verbazing kon hij dus wel meteen ophouden. Nou ja, bij mijn kinderen werkte dat ook gewoon, dus ik zou er niet verbaasd over hoeven te zijn geweest. Maar hij kreeg gewoon blijkbaar nooit zo'n correctie.
Valeria schreef op 21-03-2026 om 15:35:
Izza, ik ken zo'n kind. Een normale school kan niet meer. En ik denk dat dat niet nodig was geweest als van kleins af aan niet alle ongewenst gedrag vergoeilijkt was met "ja, maar kind is hoogbegaafd". Dit kind kreeg dan alleen maar (en niet eens meteen) "lieverd, wil je dat niet doen?" te horen, en dan ging hij gewoon door. Ik zei een keer tegen hem 'hou eens op, de buren vinden het niet leuk als jij zo schreeuwt' en tot mijn verbazing kon hij dus wel meteen ophouden. Nou ja, bij mijn kinderen werkte dat ook gewoon, dus ik zou er niet verbaasd over hoeven te zijn geweest. Maar hij kreeg gewoon blijkbaar nooit zo'n correctie.
Dit is wel heel makkelijk gezegd. Vreemde ogen dwingen.
Laten we vooral niet oordelen over andermans opvoeding maar kijken naar wat we zelf doen of kunnen veranderen.
Omdat in de klas van mijn kind er 2 zitten kan je heel goed het verschil zien tussen de effecten van opvoeding en ouderschap bij dit soort kinderen.
Dat is toch veel te kort door de bocht?
Mijn eigen hb kinderen verschillende dag en nacht. Ook op het gebied van klagen, opscheppen, verwachtingen, opgeven, etc. Zelfde opvoeding..
PhilDunphy schreef op 22-03-2026 om 15:55:
[..]
Dat is toch veel te kort door de bocht?
Mijn eigen hb kinderen verschillende dag en nacht. Ook op het gebied van klagen, opscheppen, verwachtingen, opgeven, etc. Zelfde opvoeding..
Idd, ik heb er twee. Dag en nacht verschil. Ook in gedrag op school. Los van het hb-zijn hebben ze nl ook gewoon verschillende karakters.
PhilDunphy schreef op 22-03-2026 om 15:55:
[..]
Dat is toch veel te kort door de bocht?
Mijn eigen hb kinderen verschillende dag en nacht. Ook op het gebied van klagen, opscheppen, verwachtingen, opgeven, etc. Zelfde opvoeding..
Het gaat hier met name om het gedrag van de ouders. Dat zie je duidelijk terug in dat van de kinderen. En ouders die een slim (maar vervelend) kind op een voetstuk plaatsen en continu lopen te zeuren en klagen zijn niet handig bezig. Net zoals helikopterouders.
Izza schreef op 22-03-2026 om 22:56:
[..]
Het gaat hier met name om het gedrag van de ouders. Dat zie je duidelijk terug in dat van de kinderen. En ouders die een slim (maar vervelend) kind op een voetstuk plaatsen en continu lopen te zeuren en klagen zijn niet handig bezig. Net zoals helikopterouders.
Dat is het vooral. Die ouders zien hun kind als een geschenk van boven. Zo ver ik heb gezien, gaan ze volledig met hun kind mee in zijn gedrag.
Hier in de buurt zit een prive school. Vol met vastgelopen kinderen en heel veel HB kinderen. Geweldige voorziening voor ouders met veel geld. En natuurlijk doen kinderen het daar goed. Continu individuele aandacht en volledig je eigen interesse volgen in een kleine groep. Of zelfs je eigen individuele werkplek. Maar de overgang naar de middelbare verloopt dramatisch. Want daar draait de wereld opeens niet meer om jou en jouw individuele behoeftes. En kom je in aanraking met andere kinderen waarbij je opeens moet samenwerken. Want het hoger onderwijs draait ook om projecten en samenwerken in groepen met andere disciplines. En ook op het vwo of universiteit heeft niet ieder kind dezelfde denksnelheid of manier van werken.
Ook de teruggang naar een reguliere school (als ouders het niet meer kunnen betalen bijvoorbeeld) is heel lastig.
School is uiteindelijk het voldoen aan bepaalde voorwaarden. En het door hoepels springen van opdrachten en examens om tot een diploma te komen. Waarmee je weer een stap verder komt. Kan je van alles van vinden. En je heftig tegen verzetten. Maar uiteindelijk is dat hoe de maatschappij werkt. Tenzij je een vrije geest bent die thuis onderwijs gaat geven. En kind in de vrije beroepen terecht wilt laten komen (kunst, ondernemerschap, online wereld etc).
Izza schreef op 23-03-2026 om 12:56:
Hier in de buurt zit een prive school. Vol met vastgelopen kinderen en heel veel HB kinderen. Geweldige voorziening voor ouders met veel geld. En natuurlijk doen kinderen het daar goed. Continu individuele aandacht en volledig je eigen interesse volgen in een kleine groep. Of zelfs je eigen individuele werkplek. Maar de overgang naar de middelbare verloopt dramatisch. Want daar draait de wereld opeens niet meer om jou en jouw individuele behoeftes. En kom je in aanraking met andere kinderen waarbij je opeens moet samenwerken. Want het hoger onderwijs draait ook om projecten en samenwerken in groepen met andere disciplines. En ook op het vwo of universiteit heeft niet ieder kind dezelfde denksnelheid of manier van werken.
Ook de teruggang naar een reguliere school (als ouders het niet meer kunnen betalen bijvoorbeeld) is heel lastig.
School is uiteindelijk het voldoen aan bepaalde voorwaarden. En het door hoepels springen van opdrachten en examens om tot een diploma te komen. Waarmee je weer een stap verder komt. Kan je van alles van vinden. En je heftig tegen verzetten. Maar uiteindelijk is dat hoe de maatschappij werkt. Tenzij je een vrije geest bent die thuis onderwijs gaat geven. En kind in de vrije beroepen terecht wilt laten komen (kunst, ondernemerschap, online wereld etc).
Maar dat is toch helemaal niet raar? Eigenlijk is hb-onderwijs gewoon een vorm van speciaal onderwijs, alleen een waar de staat niet voor betaalt. Ze zitten daar niet voor niks. Als het op de reguliere basisschool was gelukt, waren ze daar wel gebleven.
Je zou van een kind op het speciaal onderwijs ook niet per se verwachten dat het soepeltjes instroomt op het reguliere VO. Daar is VSO voor.
Izza schreef op 23-03-2026 om 12:56:
Hier in de buurt zit een prive school. Vol met vastgelopen kinderen en heel veel HB kinderen. Geweldige voorziening voor ouders met veel geld. En natuurlijk doen kinderen het daar goed. Continu individuele aandacht en volledig je eigen interesse volgen in een kleine groep. Of zelfs je eigen individuele werkplek. Maar de overgang naar de middelbare verloopt dramatisch. Want daar draait de wereld opeens niet meer om jou en jouw individuele behoeftes. En kom je in aanraking met andere kinderen waarbij je opeens moet samenwerken. Want het hoger onderwijs draait ook om projecten en samenwerken in groepen met andere disciplines. En ook op het vwo of universiteit heeft niet ieder kind dezelfde denksnelheid of manier van werken.
Ook de teruggang naar een reguliere school (als ouders het niet meer kunnen betalen bijvoorbeeld) is heel lastig.
School is uiteindelijk het voldoen aan bepaalde voorwaarden. En het door hoepels springen van opdrachten en examens om tot een diploma te komen. Waarmee je weer een stap verder komt. Kan je van alles van vinden. En je heftig tegen verzetten. Maar uiteindelijk is dat hoe de maatschappij werkt. Tenzij je een vrije geest bent die thuis onderwijs gaat geven. En kind in de vrije beroepen terecht wilt laten komen (kunst, ondernemerschap, online wereld etc).
De overgang van het hb onderwijs naar middelbaar onderwijs verloopt hier juist weer helemaal niet dramatisch. Heel prima eigenlijk. Is geen privéschool overigens.
Ik merk dat ik me verder behoorlijk stoor aan hoe dit topic nu gaat richting het veroordelen van anderen die ook maar gewoon het beste voor hun kind zoeken. Of dat nou is door hb onderwijs te zoeken of door hard van de toren te schreeuwen. In alle gevallen zit er toch gewoon een ouder achter die zich niet gezien of gehoord voelt in wat hij/zij meent dat het beste is voor het kind. Het zou mooi zijn om daar doorheen te prikken en juist wel het gesprek aan te gaan. En persoonlijk denk ik dat we er dan achter komen dat het gedrag van de ouder niet alleen gedrag bij het kind tot stand brengt, maar ook andersom: de behoefte van een kind stimuleert ook bepaald oudergedrag. Als jouw HB kind het prima doet op het verrijkingsaanbod van een reguliere klas, ben je een hele andere ouder dan als jouw kind de godganse dag narigheid uithaalt omdat hij zich helemaal de tandjes verveelt. Misschien dat je als ouder dan besluit dat ie maar gewoon moet leren dat vervelen erbij hoort in het leven. En misschien ook niet, en word jij dus die ouder die de bühne op gaat voor beter passend onderwijs. Maar altijd vanuit de verantwoordelijkheid die je voelt om je kind zo goed mogelijk groot te brengen. Dat beseffen voelt voor mij veel sympathieker.
PhilDunphy schreef op 23-03-2026 om 22:05:
[..]
De overgang van het hb onderwijs naar middelbaar onderwijs verloopt hier juist weer helemaal niet dramatisch. Heel prima eigenlijk. Is geen privéschool overigens.
Ik merk dat ik me verder behoorlijk stoor aan hoe dit topic nu gaat richting het veroordelen van anderen die ook maar gewoon het beste voor hun kind zoeken. Of dat nou is door hb onderwijs te zoeken of door hard van de toren te schreeuwen. In alle gevallen zit er toch gewoon een ouder achter die zich niet gezien of gehoord voelt in wat hij/zij meent dat het beste is voor het kind. Het zou mooi zijn om daar doorheen te prikken en juist wel het gesprek aan te gaan. En persoonlijk denk ik dat we er dan achter komen dat het gedrag van de ouder niet alleen gedrag bij het kind tot stand brengt, maar ook andersom: de behoefte van een kind stimuleert ook bepaald oudergedrag. Als jouw HB kind het prima doet op het verrijkingsaanbod van een reguliere klas, ben je een hele andere ouder dan als jouw kind de godganse dag narigheid uithaalt omdat hij zich helemaal de tandjes verveelt. Misschien dat je als ouder dan besluit dat ie maar gewoon moet leren dat vervelen erbij hoort in het leven. En misschien ook niet, en word jij dus die ouder die de bühne op gaat voor beter passend onderwijs. Maar altijd vanuit de verantwoordelijkheid die je voelt om je kind zo goed mogelijk groot te brengen. Dat beseffen voelt voor mij veel sympathieker.
Helemaal eens, mooie reactie.
