Algemeen Ouderschap Algemeen Ouderschap

Algemeen Ouderschap

Lees ook op

Stiefdochter


FruitMoeder schreef op 05-11-2026 om 13:36:

@JOl91 was je wel bewust van hoe complex deze situatie was voordat je met hem ging daten? Hij is een weduwnaar en heeft al een dochtertje en dan krijgen jullie ook samen een kindje. Is dit niet te veel hooi op je vork?

Hoezo complex dit komt veel vaker voor hoor. Moet zo'n jonge man dan maar levenlang alleen blijven? Uiteindelijk gaat het leven ook door. En de meeste mensen (zeker mannen) willen een partner in hun leven. Heel sneu voor het meisje maar het leven gaat verder. Ze zal het hiermee moeten doen. 

Mijn vader is overleden en sinds mijn 8e heb ik een stiefvader. Tot na mijn pubertijd is ons contact echt lastig geweest, pas daarna voelde hij steeds meer echt als een vader en ik voor hem als een dochter denk ik. De relatie met een stiefouder nadat je eigen ouder is overleden voelt zo dubbel. Je hebt er als kind behoefte aan dat alles weer 'normaal' is, je weer onderdeel bent van een gezin, je het gemis en verdriet niet meer voelt.  Aan de andere kant is de stiefouder niet je echt ouder. Je gevoel wordt continu heen en weer geslingerd en je voelt je ook schuldig naar de overleden ouder als de stiefouder teveel als je vader/moeder gaat voelen. Ik ging in de puberteit daarom ook heel erg in de weerstand tegen mijn stiefvader. Iedere puber is wel eens onredelijk maar ik was vaak echt heel boos en riep dan ook vaak tegen mijn stiefvader dat hij niks tegen mij hoefde te zeggen want hij was mijn vader niet en dat zou hij ook nooit worden. 
Ik kan me voorstellen dat een broertje/zusje het ook ingewikkeld maakt. En voor boosheid kan zorgen. Het is niet eerlijk dat dat kind wel een vader en een moeder heeft en zij haar oorspronkeliijke gezin kwijt is. En dan houdt je stiefmoeder ook nog eens overduidelijk meer van het nieuwe kind als van jou. Wat logisch is maar wel pijnlijk.
Misschien heeft dit allemaal niks te maken met het gedrag van stiefdochter maar ik zou dat niet gek vinden. En dat vraagt van TO dus een enorme hoeveelheid geduld en liefde. Wat niet makkelijk is maar wel de enige weg. En daar heb je idd voor gekozen toen je koos voor een weduwnaar met kind.

Izza schreef op 05-11-2026 om 14:30:

[..]

Hoezo complex dit komt veel vaker voor hoor. Moet zo'n jonge man dan maar levenlang alleen blijven? Uiteindelijk gaat het leven ook door. En de meeste mensen (zeker mannen) willen een partner in hun leven. Heel sneu voor het meisje maar het leven gaat verder. Ze zal het hiermee moeten doen.

Niet alleen zij moet hier dus mee leven. Ook stiefmoeder. En ze zullen het hier beiden mee moeten doen makkelijk is dat niet.

Izza schreef op 05-11-2026 om 14:30:

[..]

Hoezo complex dit komt veel vaker voor hoor. Moet zo'n jonge man dan maar levenlang alleen blijven? Uiteindelijk gaat het leven ook door. En de meeste mensen (zeker mannen) willen een partner in hun leven. Heel sneu voor het meisje maar het leven gaat verder. Ze zal het hiermee moeten doen.

Sneu vind ik in deze context wel het understatement van het jaar. Zakken voor het A-diploma, omdat je toch niet door het gat durf, dat is sneu. Een verlepte surprise krijgen als je zelf uren hebt zitten knutselen. Ook sneu. Een ouder jong verliezen, en daar kan ik wel over meepraten, is echt wel van een andere orde.

  De generalisaties die jij opwerpt over samengestelde gezinnen waarbij stief aan de zijlijn moet staan, gaan op voor samengestelde gezinnen waar nog een andere ouder is. Als je een relatie aangaat met een weduwe/weduwnaar krijg je te maken met een getraumatiseerd kind dat 24/7 met jou in huis woont. Dan  is het een  package deal en ben je mee-ouder.


Nou inderdaad. Mijn bek hing weer eens open van die reactie. Hoe krijg je het uit je toetsenbord. Ongelooflijk.

Izza schreef op 05-11-2026 om 14:30:

[..]

Hoezo complex dit komt veel vaker voor hoor. Moet zo'n jonge man dan maar levenlang alleen blijven? Uiteindelijk gaat het leven ook door. En de meeste mensen (zeker mannen) willen een partner in hun leven. Heel sneu voor het meisje maar het leven gaat verder. Ze zal het hiermee moeten doen.

Zo'n jonge man heeft in eerste instantie verantwoordelijkheid naar zijn dochter.  En als het beter is voor zijn dochter... ja dan moet hij maar alleen blijven.  Als je eenmaal kinderen hebt telt hun welzijn zwaarder.  Je kan uiteraard op je vingers natellen dat een nieuw kind de situatie voor dochter een stuk ingewikkelder maakt.  Vind ik dat iedereen met kinderen altijd maar alleen moet blijven?  Nee natuurlijk niet.  Maar ik vind ik niet dat je er te licht over moet denken en dat ze er maar mee moet leren leven.  

Kimdekim schreef op 05-11-2026 om 21:15:

[..]

Zo'n jonge man heeft in eerste instantie verantwoordelijkheid naar zijn dochter. En als het beter is voor zijn dochter... ja dan moet hij maar alleen blijven. Als je eenmaal kinderen hebt telt hun welzijn zwaarder. Je kan uiteraard op je vingers natellen dat een nieuw kind de situatie voor dochter een stuk ingewikkelder maakt. Vind ik dat iedereen met kinderen altijd maar alleen moet blijven? Nee natuurlijk niet. Maar ik vind ik niet dat je er te licht over moet denken en dat ze er maar mee moet leren leven.

En als het een jonge moeder was waarvan de man is overleden moet die haar kinderwens dan ook maar opzij zetten voor het welzijn van het kind wat er al was?

Nick90 schreef op 06-11-2026 om 08:31:

[..]

En als het een jonge moeder was waarvan de man is overleden moet die haar kinderwens dan ook maar opzij zetten voor het welzijn van het kind wat er al was?

Het punt is dat die man al een kind heeft. Als een moeder ook een kind zou hebben zou en weer een kind wilde met een nieuwe man is dat toch net zo complex. 

Zelf zou ik het niet aanraden om als single vrouw een relatie aan te gaan en een gezin te stichten met een weduwnaar die nog een jong kind heeft. 

Ik snap dat TO niet meer reageert na sommige reacties hier....

Nick90 schreef op 06-11-2026 om 08:31:

[..]

En als het een jonge moeder was waarvan de man is overleden moet die haar kinderwens dan ook maar opzij zetten voor het welzijn van het kind wat er al was?

Een kinderwens is niet een soort heilige missie waar alles voor moet wijken. Als je een kind op de wereld zet, ben je daar verantwoordelijk voor. En als dat betekent dat je je eigen wensen op zij moet zetten, dan is dat zo.

Maar ik vind sowieso dat er veel met kinderen wordt gesold. Geen volwassene zou accepteren dat je elke twee weken een weekend ergens moet logeren of dat er zomaar iemand bij je komt wonen. Maar van kinderen wordt het zonder mopperen verwacht.

Zeeschip schreef op 05-11-2026 om 13:47:

[..]

Complex?? Ga eens kijken in de vorige eeuw of andere landen. Dit komt zo vaak voor.

Alsof dat goed is voor de ontwikkeling van een kind. En het feit dat het zo vaak voorkomt was omdat vrouwen zich niet konden onderhouden als hun man wegviel en mannen een vrouw nodig hadden om hun kinderen op te voeden. Ben blij dat wij in Nederland die dans zijn ontsprongen. 

En ik zeg niet dat je als weduwe/weduwnaar geen relatie mag hebben, maar er is een groot verschil tussen verkering hebben en een nieuw gezin stichten.

Jol91

Jol91

06-11-2026 om 11:37 Topicstarter

Ik vind het lastig te reageren omdat dit niet mijn bedoeling was. Maar iedereen is vrij om te reageren natuurlijk. Over het feit of een weduwnaar wel of niet verder moet gaan, daar kan iedereen anders over denken. Mijn stiefdochter was en js blij want dat zegt ze nu nog steeds, dat er weer een soort moeder in haar leven is. En ik merk ook dat haar dit goed doet. Vrouwen praten vaak toch makkelijker over emoties en ze vertelt mij ook veel. Wat niet wegneemt dat ze het trauma van het verlies van haar moeder altijd met zich meedraagt en die plek kan niemand vervangen. Maar haar moeder een plek geven in ons bestaande gezin is heel belangrijk, dit doen we dan ook. En ze praat er makkelijk over. Maar een kind is (gelukkig) ook flexibel en we kunnen niet al haar gedrag op het trauma gooien. Ik denk niet dat ze daar altijd bij gebaat is. En wat betreft doorgaan met het stichten van een gezin, ze was zo ontzettend blij toen haar zusje er was. Bijzonder om te zien. Wat vervolgens ook niet wegneemt dat ze het gevoel kan krijgen haar plekje opnieuw te moete vinden, maar ook dat heeft tijd nodig. En dat gaat prima. Maar goed, daar zit het lastige vanuit mij niet. Alleen neemt het op dit forum helemaal een andere afslag die ik niet zo fijn vind. Dus ik verwijder het maar en wellicht kom ik ergens anders ervaringen tegen. 

FruitMoeder schreef op 06-11-2026 om 09:30:

[..]

Alsof dat goed is voor de ontwikkeling van een kind. En het feit dat het zo vaak voorkomt was omdat vrouwen zich niet konden onderhouden als hun man wegviel en mannen een vrouw nodig hadden om hun kinderen op te voeden. Ben blij dat wij in Nederland die dans zijn ontsprongen.

En ik zeg niet dat je als weduwe/weduwnaar geen relatie mag hebben, maar er is een groot verschil tussen verkering hebben en een nieuw gezin stichten.

Als je niks helpends kan zeggen dan hoef je niet te reageren. Ga op je handen zitten en typ geen reacties. Dan blijft het een nuttig en gezellig forum.

Jol91 schreef op 06-11-2026 om 11:37:

Ik vind het lastig te reageren omdat dit niet mijn bedoeling was. Maar iedereen is vrij om te reageren natuurlijk. Over het feit of een weduwnaar wel of niet verder moet gaan, daar kan iedereen anders over denken. Mijn stiefdochter was en js blij want dat zegt ze nu nog steeds, dat er weer een soort moeder in haar leven is. En ik merk ook dat haar dit goed doet. Vrouwen praten vaak toch makkelijker over emoties en ze vertelt mij ook veel. Wat niet wegneemt dat ze het trauma van het verlies van haar moeder altijd met zich meedraagt en die plek kan niemand vervangen. Maar haar moeder een plek geven in ons bestaande gezin is heel belangrijk, dit doen we dan ook. En ze praat er makkelijk over. Maar een kind is (gelukkig) ook flexibel en we kunnen niet al haar gedrag op het trauma gooien. Ik denk niet dat ze daar altijd bij gebaat is. En wat betreft doorgaan met het stichten van een gezin, ze was zo ontzettend blij toen haar zusje er was. Bijzonder om te zien. Wat vervolgens ook niet wegneemt dat ze het gevoel kan krijgen haar plekje opnieuw te moete vinden, maar ook dat heeft tijd nodig. En dat gaat prima. Maar goed, daar zit het lastige vanuit mij niet. Alleen neemt het op dit forum helemaal een andere afslag die ik niet zo fijn vind. Dus ik verwijder het maar en wellicht kom ik ergens anders ervaringen tegen.

Er wordt hier een hoop spijkerharde onzin beweerd, en ik snap dat je afhaakt. Je klinkt zo begripvol, lief en verstandig dat ik denk dat het wel goed zit/komt.

Ik heb ooit een boek gelezen dat ging over de levenslange invloed van het vroege verlies van een ouder. Geen  enkel kind werd gelukkig  van een eeuwig treurende ouder. Het best af waren de kinderen bij wie het verlies niet ontkend werd, maar van wie de achtergebleven ouder wel de veerkracht had om het leven weer op te pakken.

Veel geluk.

Bakblik schreef op 06-11-2026 om 12:20:

[..]

Als je niks helpends kan zeggen dan hoef je niet te reageren. Ga op je handen zitten en typ geen reacties. Dan blijft het een nuttig en gezellig forum.


Het staat haar vrij om haar mening te geven. Als deze jou niet aanstaat, kun je gewoon doorscrollen. Jij bepaalt niet of iemand wel of niet mag posten. 

Reageer op dit bericht

Je moet je bericht bevestigen voor publicatie, je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.