Gescheiden en nu
Hoi allemaal,
Ik heb hier eerder een topic geplaatst over een scheiding van een narcistische man waar ik een peuter mee heb. Ik heb erg veel gehad aan de reacties hierop, dus kom hier weer even om mijn hart te luchten en hopelijk wat tips of ervaringen te lezen...
Het is zover. Ik zit in mijn nieuwe huis en er is 'rust'. Communicatie met ex gaat met ups en downs, ik heb besloten alleen nog contact te hebben over ons kind.
Maar wát voel ik me verloren en eenzaam. Ik realiseer me heel goed dat ik ontzettend veel geluk heb gehad dat ik zo snel een andere woning had, maar het is ook razendsnel gegaan. In augustus heb ik de knoop doorgehakt en nu heb ik al mijn nieuwe leven. Iedereen in mijn omgeving heeft een gezin en is nog samen en ik moet nu mijn nieuwe leven vorm gaan geven. Geen idee hoe. Ik vind het vreselijk dat dit nu de realiteit gaat zijn: mijn kind de helft van de tijd missen en m'n leven weer helemaal opnieuw invulling geven. En dan ook nog eens in dit herfstweer... het voelt allemaal even als teveel om te bevatten.
Babystapjes, Sila. Je hebt jaren in een moeilijke situatie gezeten en daar ben je niet in een paar weken of maanden van hersteld. Je hebt net een heel dappere stap gezet (gefeliciteerd!!) en waarschijnlijk ben je fysiek en mentaal uitgeput. Het gaat tijd kosten en gun jezelf die tijd.
Begin voorlopig niet aan een nieuwe relatie, want een gekwetste vrouw is een perfect slachtoffer van mannen die het niet goed met vrouwen voor hebben, ze hebben daar een scherpe neus voor. Dat verdien je niet nog een keer. Eerst rust en herstel.
Zorg nu eerst maar eens dat er eten op tafel staat, dat jullie kleren gewassen zijn, dat je de dagelijkse dingen doet en wat leuks met je peuter doet (simpelweg boekjes lezen of naar de speeltuin valt daar ook onder).
Kun je gesprekken met de poh aanvragen, of naar een psycholoog om te praten over wat er gebeurd is?
Ik heb destijds heel wat therapie gehad en boeken over narcisme binnen relaties gelezen, zodat ik meer inzicht kreeg in hoe het zo mis had kunnen gaan. Ik leerde dat het niet mijn schuld was, maar dat ik wel moest leren om mijn grenzen (veel) duidelijker aan te geven en te handhaven. Daar ben ik toen mee aan de slag gegaan en dat heeft me veel opgeleverd.
IMI-x2 schreef op 25-10-2026 om 08:26:
Babystapjes, Sila. Je hebt jaren in een moeilijke situatie gezeten en daar ben je niet in een paar weken of maanden van hersteld. Je hebt net een heel dappere stap gezet (gefeliciteerd!!) en waarschijnlijk ben je fysiek en mentaal uitgeput. Het gaat tijd kosten en gun jezelf die tijd.
Begin voorlopig niet aan een nieuwe relatie, want een gekwetste vrouw is een perfect slachtoffer van mannen die het niet goed met vrouwen voor hebben, ze hebben daar een scherpe neus voor. Dat verdien je niet nog een keer. Eerst rust en herstel.
Zorg nu eerst maar eens dat er eten op tafel staat, dat jullie kleren gewassen zijn, dat je de dagelijkse dingen doet en wat leuks met je peuter doet (simpelweg boekjes lezen of naar de speeltuin valt daar ook onder).
Kun je gesprekken met de poh aanvragen, of naar een psycholoog om te praten over wat er gebeurd is?
Ik heb destijds heel wat therapie gehad en boeken over narcisme binnen relaties gelezen, zodat ik meer inzicht kreeg in hoe het zo mis had kunnen gaan. Ik leerde dat het niet mijn schuld was, maar dat ik wel moest leren om mijn grenzen (veel) duidelijker aan te geven en te handhaven. Daar ben ik toen mee aan de slag gegaan en dat heeft me veel opgeleverd.
Dankjewel voor je steunende bericht. Een nieuwe relatie moet ik zeker niet aan denken, eerst maar eens alle seizoenen alleen doorbrengen voordat ik me weer begeef op het datingpad. Ik lees ook veel over narcisme en vind er veel herkenning in. Ik sta heel sterk in mijn besluit, maar het is vooral het stukje weer invulling geven aan mijn nu 'lege' leven...
He Sila,
Mooi dat je snel een woning kon vinden! Nu komt het allemaal op je af, begrijp ik uit jouw bericht. Het is een moeilijke fase. Verwacht niet gelijk wonderen, leg de lat niet te hoog. Stap voor stap denken en mild zijn voor jezelf, kan misschien helpen.
Hopelijk heb je steun aan vrienden en familie.
Het beste
