Home » Forum » Naar uitvaart of alleen condoleren

Naar uitvaart of alleen condoleren?

24 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Naar uitvaart? of alleen condoleren?
Naar uitvaart of alleen condoleren?

De moeder van een heel nabije collega is overleden. Hoorde het gisteren van hem via de sectie-app ( geef les, en het is vakantie). Ik heb veel meegekregen en we hebben veel gepraat over haar het laatste halfjaar ( ze dementeerde, en was ingewikkeld om te bedenken of en hoelang ze nog zelfstandig kon wonen en zo) ze was net verhuisd, en nu, best onverwacht overleden...

Heb hem gezegd dat ik (als eea niet in besloten familiekring zou plaatsvinden) graag naar de uitvaart zou komen. Hij appte me terug dat hij het heel fijn te vinden als ik zou komen condoleren, maar dat het echt niet nodig was om de plechtigheid zelf bij te wonen.

Nou ben ik niet zo’n uitvaart expert (gelukkig) maar wat zal ik doen? Ik ben eigenlijk nog nooit alleen naar een condoleance geweest eigenlijk, voelt wat kaaltjes. Hand geven en weer weg. Mijn ervaring met andere uitvaarten was dat zelfs als je de overledene niet of nauwelijks kende ( ouders van goede vrienden of vriendinnen) het voor degene voor wie je kwam achteraf toch vaak heel fijn was dat je er was. Dat je er ook achteraf nog eens over kon praten, dat het mooi of goed was. Soort v gedeelde herinnering.

Ik weet ook niet zeker wat collega bedoelt met dat het ‘ echt niet nodig is om de dienst bij te wonen’. Hij is wel van het type om het vervelend te vinden te veel te vragen van mensen om hem heen, en dit daarom zo te zeggen. Maar dat is mijn eigen afweging vind ik, of ik die moeite/tijd wil nemen. Maar misschien bedoelt hij ook wel dat hij het echt liever niet heeft, een collega op de uitvaart zelf. Al denk ik dat hij het dan anders geformuleerd had.

Wat zouden jullie doen? Het hem alsnog vragen? Wat hij wel of niet prettig vindt? gewoon alleen dat handje geven? Of zelf besluiten toch ook naar de uitvaart te gaan? Is er etiquette voor zulke dingen? Normaal ‘krijg’ je natuurlijk een kaart, en kies je zelf wat je wel/niet doet. Nu heb ik er soort v om gevraagd, en dat voelt toch anders. (Komt natuurlijk door de vakantieperiode, als we nog op school waren geweest was dat anders gelopen, hadden we er gewoon over gesproken met elkaar)

Ingrid

rutiel
Wel gaan

Ik geloof dat ik, jouw verhaal lezende, wel zou gaan. Inderdaad zoals je zegt: je kunt er dan nog later even over praten e.d. Zeker omdat jullie er al over gepraat hebben en je in die zin nauw betrokken bent geweest bij het proces.

Volgens mij is het nooit "overdone" om naar een uitvaart te gaan. Ik denk dat jouw collega inderdaad bang was dat hij je zou overvragen en het voldoende vond dat je bij het condoleren zou zijn. Als hij echt niet had gewild dat je kwam, zou de uitvaart in besloten kring zijn geweest.

Dendy Pearson
Niet

Ik zou dus alleen gaan condoleren. Ik proef uit de reactie van je collega ook dat dit de bedoeling is.

Je hebt moeder niet gekend, je kent alleen collega. Volgens mij is condoleren juist hiervoor ‘uitgevonden’

Schylger Famke
Gaan

Ik zou gaan. Als hij het niet wilde, zou hij het anders geformuleerd hebben. Hij geeft aan dat hij het fijn zou vinden. Het is duidelijk een kwestie van niet willen overvragen. Ik denk ook dat het fijn is als je komt. Ook voor jezelf, ik heb zelf meer spijt
van de uitvaarten waar ik sneller weg was dan ik zou willen, omdat degene met wie ik was snel weg was, dan van de uitvaart waar ik voor mijn gevoel ten onrechte bij het aan huis condoleren was (ook omdat degenen met wie ik was daar heen wilden). Ik zou het hem niet weer vragen, in deze voor hem drukke en zware tijd. Dan voelt het voor hem nog meer als overvragen, denk ik.

Jesse_1
Niet

"Heb hem gezegd dat ik (als eea niet in besloten familiekring zou plaatsvinden) graag naar de uitvaart zou komen. Hij appte me terug dat hij het heel fijn te vinden als ik zou komen condoleren, maar dat het echt niet nodig was om de plechtigheid zelf bij te wonen."

Duidelijk toch?
Het was anders geweest als je had gevraagd 'zal ik naar de uitvaart komen' ipv zoals nu aangeven dat je graag naar de uitvaart komt. Maar goed, dat is de manier zoals ik het lees.

Biebel
Volg je eigen eerste ingeving

Ik kom uit een sociale omgeving waar het heel normaal is dat je naar de begrafenis gaat. Koffietafel is voor genodigden maar, bij wijze van spreke, ook de hondenoppas van de hond die al tien jaar dood is, komt naar de uitvaart. Alleen condoleren zou hier heel vaak ook heel onhandig zijn, al was het maar omdat je dan door het crematorium moet om de hand te schudden.

Met die opvoeding ben ik dus ook altijd naar uitvaarten van (ouders/echtgenoten) van collega’s gegaan. Om daar te merken dat ze het heel erg op prijs stelde, maar niet gewend waren. Of dat het nooit in hun opgekomen was dat het fijn kon zijn als er mensen van je werk bij zijn.

Voor mij is dan ook de maatstaf; besloten bijeenkomst, of lastige familierelaties of gedoe; dan blijf je weg. Hebben ze een rouwbrief of advertentie met datum en tijd en is de collega ‘close’, dan ga ik. Ook omdat je dan over een tijdje er makkelijker op terug kunt komen ‘goh, ik hoorde dat je moeder daar en daar heeft gewerkt’ of ‘wat kan je kind mooi voorlezen’.

Zeker als je denkt dat je collega je uit een soort van bescheidenheid alleen voor de condoleance heeft gevraagd. Volg gerust je gevoel in deze.

AnneJ
Ja, die twijfel

Wat Biebel zegt. Men denkt er vaak niet aan. Terwijl het een goed idee is.
Toen mijn moeder was overleden heb ik er ook niet aan gedacht. Achteraf melden diverse vriendinnen dat ze er best graag bij geweest hadden willen zijn. Voor mij.
Dus toen mijn vader overleed waren er ook vriendinnen van mij bij de begrafenis en dat was ook echt fijn.
Misschien kun je het nog een keer expliciet vragen.

Collega
Hier op het werk is het zeker gebruikelijk

dat er in ieder geval een vertegenwoordiging van de collega's gaat. Er wordt erg meegeleefd met iedereen, dus wij zijn er gewoon. Tenzij inderdaad besloten bijeenkomst. In dit geval zou ik het af laten hangen van of het condoleren een aparte bijeenkomst is of niet. Want die variant is er ook nog, het 'afscheid nemen' apart van de uitvaartdienst. Hoewel ik dan eigenlijk alleen de variant ken van dat afscheid nemen in besloten kring en uitvaart de rest van de goegemeente, zeg maar.
Is het condoleren na afloop van de uitvaartdienst, dan zou ik daar ook al naar toe gaan en ergens achteraan gaan zitten.

IngridT
Hmmmm.

Vind t wel lastig. Juist omdat ik lees dat er idd verschillende visies zijn op wat gepast of prettig is.

Jesse, ik heb nog even teruggelezen wat ik collega precies gevraagd heb over de app. Ik heb hem gevraagd of hij het fijn zou vinden ‘ als ik kwam’. Heb niet expliciet uitvaart of condoleren genoemd. Hij antwoordde toen dat hij het heel fijn zou vinden als ik kwam condoleren, maar dat de uitvaart zelf ‘echt niet nodig’ was.

Ik neig zelf naar gaan. Maar ben dan toch weer een beetje bang dat ik ‘opval’ op een heel kleinschalige bijeenkomst, danwel dat het best wel kleine kerkje waar de dienst is uitpuilt van de mensen en ik me schuldig voel dat ik daar plaats inneem.

Ander praktisch probleem als ik alleen zou gaan condoleren....dat speelt zich af op een andere locatie, op loopafstand van de kerk waar de dienst is. Aansluitend. Zou ik dan gewoon een dik uur of zo na de starttijd vd kerkdienst daar naar binnen wandelen? Voelt ook raar.....

Lilian1
bij ons

is condoleren op een avond, waar je evt ook afscheid kan nemen van de overledene. Niemand die alleen na de crematie komt condoleren eigenlijk. Die ruimte is al weer in gebruik dan voor de volgende uitvaart of je moet tegen de stroom in achterom t crematorium in om bij de koffieruimte te komen.
Bij ouderen is hier vaak een koffietafel( jawel de brabantse ;)) en daar wordt je voor uitgenodigd.

Pam
Wel gaan

Ik lees uit zijn reactie dat hij je niet wil verplichten. Het is niet uitdrukkelijk in besloten kring. Uit ervaring kan ik zeggen dat het heel fijn is als mensen speciaal voor jou naar een uitvaart komen, ook al hebben ze de overledene niet gekend.

IngridT
Knoop doorgehakt

Er gaat nog een collega mee. We gaan samen. Fijn. Voelt goed zo.

Ingrid

Wilgenkatje
goed besluit!

Het was voor mijn gevoel anders geweest als het condoleren op een aparte avond was en niet aansluitend aan de plechtigheid. Nu zou 'alleen condoleren' een beetje incompleet kunnen aanvoelen.Goed dat je samen met een collega gaat. Het blijft toch een moment wat je nooit meer over kunt doen.
Als collega's hebben jullie vaak gesproken over de moeder toen ze nog leefde. over de zorgen die er waren. Nu je bij het afscheid kunt zijn. is het verhaal 'af' en kun je het er nog eens over hebben. Zoals Biebel schrijft.

Aagje Helderder
In deze situatie

zou ik doen wat jij nu doet.

Maar dat vind ik pas echt nadat ik gelezen heb dat de condoleance is na afloop van de kerkdienst. Voordat me dat duidelijk werd dacht ik aan bv condoleance op de avond ervoor. Dan zou ik ws niet twee keer gegaan zijn maar iig naar de condoleance omdat hij dat expliciet vroeg.
Nu er aan die condoleance een kerkdienst op loopafstand vooraf gaat en je toch twijfelde, zou ik idd beide doen. Kerk is een openbaar gebouw dus daar zal niet iets in dusdanige beslotenheid zijn dat je er als niet speciaal uitgenodigde niet kunt zijn.

En zelf zou ik het ook fijn vinden als goede collega’s bij dat deel van een uitvaart van een dierbare aanwezig zijn.

Jesse_1
Dat klinkt anders ja

En bij dit soort overwegingen kun je achteraf eigenlijk alleen spijt hebben als je _niet_ bent gegaan.
Zolang je niet het idee hebt dat je ongewenst bent (dus dat het uitsluitend voor familekring of intimi is) kan dit besluit niet verkeerd zijn.

Phryne Fisher
Condoleance

Bij ons is de condoleance altijd voor de uitvaart, en dan wordt meestal ook de kist gesloten. Het lijkt me een beetje vreemd om daar als niet-familie bij te zijn. Na de uitvaart koffie met broodjes o.i.d., maar dat is echt in het crematorium dus ook een beetje vreemd om dan alleen voor de broodjes te komen.
Vorige week had ik een uitvaart met kerk (1,5 uur!), daarna met zijn allen naar de begraafplaats (10 min rijden), en daarna lopen naar een horecagelegenheid. Kostte ons bij elkaar een hele dag, maar we hadden ook alleen naar de koffie gekund.

IngridT
Ja, er zijn klaarblijkelijk vele manieren..

Phryne: Ik zou zeker niet 2 keer gegaan zijn als condoleance en plechtigheid echt 2 separate dingen waren geweest op 2 verschillende dagen. Dat voelt absoluut als too much. En ik zou al zeker niet overwogen hebben om bij het sluiten van een kist aanwezig te zijn. Ik ga voor mijn collega. Niet voor zijn moeder, die ik alleen uit de verhalen ken.

Zou het regionaal zijn dit soort dingen? We praten hier over noord NL. En de uitvaarten die ik heb meegemaakt zijn eigenlijk qua opzet allemaal ongeveer gelijk. In de dag of dagen voor de eigenlijke uitvaart kun je als je dat wilt nog afscheid nemen vd overledene ( dwz thuis of in een crematorium een blik in de kist werpen). Dan op de dag vd uitvaart een dienst of plechtigheid (in kerk of crematorium) met aansluitend ( op dezelfde locatie of elders) een meer of minder formeel ontmoetingsmoment waar ook gecondoleerd kan worden.
.

Ingrid

Alkes
Biebel

Het is niet altijd een kwestie van niet gewend zijn dat mensen niet naar uitvaart van ouders van collega's gaan. Ik heb er eerlijk gezegd ook over na moeten denken toen mijn vader overleed. Ik best wel van slag en wist niet of ik het fijn vond om mijn collega's bij de uitvaart te hebben. Het zijn in mijn geval niet mijn vrienden, maar ik ken ze wel. Ik had een persoonlijk verhaal over mijn vader tijdens de uitvaart en was me best wel bewust van hun aanwezigheid. Achteraf vond ik het wel fijn, zeker omdat ze heel lief reageerden. Mijn broer wilde per se geen collega's bij de begrafenis van mijn vader.
Ik vind dus eerlijk gezegd dat het niet zo zeer met gebruik of zo te maken heeft, maar met de wens van de collega.

Alkes
ter verduidelijking

Ik heb toen destijds wel een kaart naar mijn werk gestuurd, daarmee aangevend dat collega's welkom waren en mijn broer heeft dat niet gedaan.

@nnemoon
Goed besluit

Ik lees dat je samen gaat met een collega, een mooi besluit. Ik zou zelf ook die keuze gemaakt hebben. Mijn schoonmoeder is een paar jaar geleden overleden. Op de begrafenis kwamen ook verschillende collega's van mijn man. Hij heeft dat als een grote steun ervaren. Ik hoop dat dat ook zo mag zijn voor jullie collega.

Astrid
Idd wel

Ook ik lees eruit dat hij je niet wil verplichten, maar het wel zou waarderen.

Fijn voor hem dat jullie gaan.

Rixt
Wel

Ik zou wel gaan, bij ons op het werk is het de gewoonte naar de begrafenissen van ouders van naaste collega's te gaan. We gaan dan condoleren en naar de dienst in de kerk of het crematorium, maar niet mee naar het kerkhof of de koffie achteraf, dat is toch meer voor de naasten en familie.

Alkes
Rixt

Maakt het dan niet uit of er een kaart is ontvangen? Bij ons op werk wordt altijd gevraagd of de betreffende collega er behoefte aan heeft. Dat is toch wel doorslaggevend.

IngridT
het was echt heel ok.

Collega was echt aangenaam verrast dat we er waren. Vond het echt fijn. Goed besluit dus.

Ingrid