Home » Forum » Olijven 0

Olijven

86 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Kinne
Olijven

Sinds kort lust ik olijven.

Heb ze in de vakantie in een restaurant gehad en ik vond ze erg lekker. Op een locale markt was een kraam die ze los verkocht en je kon ook proeven. Heb hele lekkere gekocht maar die zijn nu op.

Was bij Appie en zag heel veel soorten. Welke zijn aan te raden? Kan ze daar niet proeven en ben zo bang om allerlei potjes te kopen die ik niet lekker blijk te vinden. Of maakt het geen biet uit en ziet er nauwelijks smaakverschil tussen de diverse soorten.

Die ik in de vakantie waren overigens groene ontpitte. Maar misschien zijn die zwarte ook wel heel lekker.

Gek dat ik dik in de veertig moet zijn om er achter te komen dat ik ze lekker vind.

Hopelijk hebben jullie smakelijke tips.

tante Sidonia
tja...smaken verschillen

Dus gewoon proberen!

AnneJ
Persoonlijk

Het is toch erg persoonlijk, dus ik denk dat je er aan zult moeten geloven om diversen uit te proberen.
Ik haal zelf altijd de groene olijven, met geitekaas of paprika, bij de Vomar. Omdat ik die wat prijzig vind haal ik ook wel eens een glas met alleen groene olijven in dezelfde winkel, maar dat vind zoon niet lekker, mij maakt het niet uit.

AnneJ
Overigens
Kenfan
Niet bij de albert heijn halen

Bij een turkse super zijn ze zoveeel beter. Daar staan ze in grote bakken, en kun je aanwijzen welke je wil. Zo kun je heel veel soorten uitproberen.

IngridT
Op de markt...

Bij de Turkse of anderszins exotische kraam. Daar mag je ze allemaal proeven voor je kiest...

Uit een potje of blik haalt het over het algemeen niet in verhouding tot ' vers' uitveen of andere bak geschept.

Ingrid

40er
Winkel

Heel leuk die tips voor een Turkse super, maar die zit hier ook niet in de buurt, dus mocht jij dat ook niet hebben, hier mijn tips. Ik haal ze wel eens bij de aldi, gemengde met witte kaas. Manlief vind de zwarte kalamata heel lekker. Koop ook wel eens goedkope van bv de ah, zelf lekkere tapenade erdoor mengen.

Vesper Lynd
Knap

Ik ben 44 en vind olijven nog steeds niet lekker. Ik snap ook niet dat iemand ze wegkrijgt ;-)

Ad Hombre
Vesper

Ik vind het altijd zo zonde als mensen niet van huis meegekregen hebben. Ik zie het ook bij vriendjes van mijn kinderen, die lusten vaak bijna niks. Alleen pasta zonder saus. Of alleen friet. Of alleen jam op brood.

En dan als ze later volwassen zijn. Geen vis, geen kaas, geen olijven. Geen geitenkaas. Het is zo'n verarming.

En dan zijn ze soms er nog bijna trots op ook. Ik vind dat echt een culinaire ontwikkelingsstoornis.

Ik vind de groene wel meestal lekkerder dan de zwarte. Van die dikke gevulde. Heerlijk. Nog vegetarisch ook ;-)

Vesper Lynd
Ad Hombre

Ik lijd er niet heel vreselijk onder. Ik probeer alles wel, maar als ik het na een paar keer niet geweldig vind vind ik het wel prima. En soms lust je dingen ineens wel. Zo lust ik sinds een paar jaar roggebrood. Minstens 50 keer geprobeerd, en ineens weet je wat je gemist hebt ;-)

Ad Hombre
Roggebrood

Lekker, met roomboter en suiker. Lang niet gegeten...

skik
Markthal

Kinne, als je eens in de Markthal in Rotterdam bent kan je daar een kraam met uitsluitend olijven vinden. Bakken vol met alle denkbare soorten. Best een olijvenpelgrimage waard.

skik

Angela67
ad hombre

dat zegt dus echt effe helemaal niets, er is geen causaal verband te bewijzen tussen op 7 jaar geen olijven lusten en het met 44 jaar nog steeds niet.
En als jij het wel kunt bewijzen stuur ik je bewijs naar Next Checkt :-)
gr Angela

Target
Mwoah

Heb van huis uit genoeg meegekregen maar ik kan er ook niet echt van genieten. Bij vlagen soms een groene met knoflook, maar niet zo'n harde uit de supermarkt.
Vis ben ik niet verzot op en oudere rijpere geitenkaas heeft een smaak die via je neus weer naar buiten komt en geeft een akelige nasmaak in je mond.
Mijn kinderen lusten weer andere dingen niet of wel maar culinaire ontwikkelingsstoornis of verarming? Nee joh over smaak valt niet te twisten.

bieb63
Ad, er is wel een verschil

tussen echt vies vinden en niet zo lekker of niks aan. Er zij zijn 2 dingen die ik ronduit smerig vind en ook echt niet kan eten. Dat is geitenkaas en orgasnvlees. Oja, en ook een tompoes. Walgelijk. En ik weet zeker dat dat nooit anders zal worden. Ik vind het vies.
Olijven vond ik ook niet lekker vroeger. Maar KON het wel eten als het moest. En inmiddels vind ik ze best lekker, vooral de knoflook/pesto variant. Kappertjes vind ik niks, ook venkel niet, masr ik ik her wel en krijg echt geen kotsneigingen. Maar geitenkaas, lever, tompoes: mn keel gaat echt op slot. So be it.

Ad Hombre
Target & Angela

"Mijn kinderen lusten weer andere dingen niet of wel maar culinaire ontwikkelingsstoornis of verarming? Nee joh over smaak valt niet te twisten."

Oh jawel hoor. Geitenkaas is misschien nog iets voor licht gevorderden, maar als je op latere leeftijd nog steeds geen vis lust heb je echt iets gemist. Olijven idem, die zitten in veel gerechten en dan word je zo iemand die ze er eerst uit moet vissen.

Angela67:
"dat zegt dus echt effe helemaal niets, er is geen causaal verband te bewijzen tussen op 7 jaar geen olijven lusten en het met 44 jaar nog steeds niet."

Dat zeg ik ook helemaal niet. Ik beweer wel dat een kind dat niets lust (vaak ook met ouders die van alles niet lusten) een aanzienlijk grotere kans loopt om een volwassene met een culinaire ontwikkelingsstoornis te worden dan een kind dat wel van alles lust (kinderen die echt alles lusten zullen wel niet bestaan).

Ik denk bovendien dat het ook een klasse-dingetje is. Mensen uit de betere klassen hebben minder kans op een culinaire ontwikkelingsstoornis dan mensen uit lagere klassen. Als je in een driesterrenrestaurant zegt dat je geen vis lust dan gaan ze heel erg hun best doen om je niet meewarig aan te kijken ;-)

Tijgeroog
Ad

In principe kan ik me wel in je logica vinden, maar ik lust zelf geen chocolade, geen koffie en geen alcohol. Het is niet zo extreem dat ik er braakneigingen van krijg ofzo (dat heeft een vriendin bijvoorbeeld wel met kaas), maar ik vind het echt vies. En zeker met de chocolade heb ik al zo vaak geprobeerd om het wel lekker te vinden, simpelweg omdat dat makkelijk is, omdat het in veel dingen zit. Maar het lukt me echt niet. Terwijl het volgens mij niet iets voor "gevorderden" is, zoals je het omschrijft, want er zijn zoveel mensen die het wel lekker vinden. Dus ik denk dat je theorie toch niet helemaal opgaat.

Geitenkaas (en kaas in alle andere, al dan niet extreme, verschijningsvormen), olijven en vis vind ik dan weer wel heel erg lekker.

Target
Nee joh

Dat meewarig aankijken heb ik nog nooit meegemaakt. Dan kijk ik toch gewoon meewarig terug over zulk een beperkt inlevingsvermogen? Of je besteld iets anders.

Ik lust dan geen vis, mijn dochter smult van garnalen in alle soorten. Het zegt dus echt geen geen bal wat je wel of niet voorschotelt, want wat ik niet lust lusten zij wel en omgekeerd. Andere dochter is gek op sushi en ik moet er niet aan denken zo'n hap kleverige slobber in mijn mond met als het nog tegenzit rauwe vis.

Witvis heb ik geen moeite mee, maar zal het zelden kiezen. Zalm at ik als kind, paling ook en nu niet meer. Gewoon omdat ik mag kiezen. Kokhals ik ervan? Nee, wel van rauwe vis; ik heb een hekel aan de structuur, het laten zitten van de kop en het oog, de nasmaak vind ik vreselijk. Ik heb gewoon een voorkeur. Net als de ene gek is op zout en de ander gek is op zoet.
Ik ben ook geen fijnproever en ik heb een haatliefde verhouding met eten. Ik ga niet op een stuk kaas zitten smakken om het jaar te raden, noch steek ik mijn neus in de wijn om te kijken of het een goede oogst was. Ik drink niet.

Wat is voor jou de hogere klasse, meer geld op welke manier ook, meer intelligentie? Nou ook daar laat ik dan de statistieken weer doorslaan, want ik ben zo gewoon gebleven ;-)

Anna G.
wel een beetje eens

Ik zie in mijn omgeving ook wel mensen die geen vis lusten en die hebben toch vaak gewoon minder van huis uit meegekregen. Altijd AVG eten enzo. Die vinden babi pangang nog iets exotisch. Niet per se lagere milieus (vaker wel dan niet) maar ook afkomstig van ouders die niet veel gewend waren en niet veel variatie aanbrachten in hun menu's.

Hoe kan je nou zeggen 'ik lust geen vis'. Ik snap het als je zegt ik lust geen haring, of ik lust geen kabeljauw. Maar er zijn zoveel verschillende soorten vissen met verschillende smaken en structuren.

Dat zijn inderdaad vaak dezelfde mensen die andere exotische lekkernijen (in hun ogen dan) niet lusten.

Kaaskopje
Zelf bereiden

Ik heb olijven leren eten in de kroeg. Het kroegechtpaar maakte zelf potten olijven en die waren zó lekker! De pot was gevuld met groene ontpitte olijven, knoflookteentjes en rauwe ui gesnipperd.

Triva
hmmm

Kaaskopje: hoe kun je iets hebben leren eten als je dat 'zo lekker' vond? Ik kan me niet voorstellen dat je voor die tijd olijven echt vies vond.

Mijn oudste zoon eet echt alles, zal alles proeven maar verafschuwt pepernoten, ontbijtkoek, alles dus met speculaaskruiden. Wat maak jij daarvan Ad? Mijn man lust geen kaas maar hij is in staat naar de winkel te gaan als ik de kaas voor op de lasagne ben vergeten. Uit de oven kan hij het dus wel waarderen. Verder eet hij echt álles. Kun je je echt niet voorstellen dat er mensen zijn die -iets- niet lusten? Overigens zit er wel een verschil tussen 'niet lusten' of het niet zo lekker vinden dat ze het zullen uitkiezen. Ik denk dat die mensen daar zelf ook het verschil niet tussen zien maar dat snap jij dan weer niet.

Ik zeg dan maar: ik geef niet om olijven. Het komt bij mij denk ik doordat als ik die dingen in mijn mond neem ik aan een druif denk en dan valt het altijd tegen. Heb ik ook met kersen. Heel lang gaf ik ook niet om kersen om dezelfde druifreden. Deze zomer proefde ik een paar zeer zoete kersen en die vielen behoorlijk mee. Misschien omdat je wat ouder bent en je bij voorbaat weet dat het geen druiven zijn ;) Als iemand het vraagt zal ik ook gewoon olijven eten maar echt je maakt mij er niet blij mee.

skik
Biologisch

Ik heb eens een programma op de BBC gezien over de ontwikkeling van baby's, daar werd onder andere hun smaak in getest. Alleslusters bleken een andere samenstelling van iets (speeksel, slijmvlies, tong?) te hebben, dat konden ze meten met een soort lakmoesproefje. Eigenlijk zijn lussieknie-types fijnproevers en alleslusters vuilnisbakken.

Ik lust zo'n beetje alles, mijn man heeft een als kinderlijk te bestempelen smaak. Die blieft geen koffie, alcohol, vis, groene olijven, 'rare' kaasjes, noem maar op. En dat komt vast door zijn opvoeding, hij hoefde niks te eten wat hij niet lustte en ze aten bij hem vroeger vaak AGV of enorm vernederlandste pasta, nasi of bami. Eigenlijk was de nasi, bami en pasta dezelfde doorgekookte meuk van prei, ui en paprika met alleen een andere koolhydraatbron. Maar het kan goed zijn dat hij genetisch op zijn ouders lijkt die biologisch gezien ook wat sterker reageren op wat uitgesprokener smaken.

Wat ik mijn kinderen meegeef is dat als ze iets niet lusten ze dat niet uitdrukkelijk hoeven te ventileren. Mijn man zal ook dat glaasje champagne om mee te toasten aannemen en net doen alsof hij er van nipt om het vervolgens onopvallend te laten verdwijnen.

skik

Vesper Lynd
Vis

Ik kom uit een eenvoudig arbeidersgezin en wij aten op vrijdag altijd vis. Dat was het hoogtepunt van de week. Rest van de week was macaroni met smac en stukgekookte andijvie, dus dat was niet zo moeilijk. Ook mijn kinderen zijn echte viseters. Haring vinden we niet lekker. Ook vaak geprobeerd maar dat wil niet echt aanslaan.

Kaaskopje
Niet of wel geleerd te eten

Ik ben van het 'soort' die altijd gezegd heeft dat je je kinderen alles moet laten proeven en dat ze dus niet op voorhand 'lus ik nie' mogen zeggen. Ik heb dat niet met alles gedaan. Uitgesproken smaken als geitenkaas en olijven heb ik niet opgedrongen, als de geur ze al afschrok. Ik ben een alleseter op een paar zaken na. Ik kán het wel eten, maar vind het gewoon niet zo geweldig. Dat zijn mosselen, inktvis, rauwe zalm (in een wraprolletje besmeerd met kruidenkaas wel lekker) en garnalen. Van frambozen kan ik ook maar niet ontdekken, waarom ik die vers zou moeten eten. Ik vind ze weeïg smaken. Ik heb véél leren waarderen nadat ik het huis uit ben gegaan. Ik had ouders (waarschijnlijk heb ik nog steeds ouders) die niet verder gingen dan macaroni en nasi. Zodra ik op kamers ging heb nog amper de combinatie aardappels, groente en vlees voor mezelf klaargemaakt. Ik ging uit eten, wat ik met mijn ouders nooit gedaan had, ik at met medebewoners wat zij in hun land van herkomst aten e.d.. In restaurants kies ik als het even kan iets wat ik nog niet ken. Ik zeg daarbij eerlijk dat ik het idee om hersentjes te eten wel akelig vind, maar wie weet vind ik het lekker.

Ik ben overigens niet van 'lage' afkomst. Gewoon middenmoot, maar met ouders van de oude stempel, die patat met al een avontuur vonden. En op de mosselen e.d. na is het helemaal goed gekomen. Met mijn kinderen nog even niet. Ik vind niet dat dat aan mij ligt. Ik drink dagelijks koffie, zwarte koffie, maar ze lusten het niet. Thee idem dito. Oudste dochter zou je hooggevoelig kunnen noemen wat smaak betreft. Hou ik en jongste dochter juist wel van wat pit en smaak in het eten, zij verdraagt dat allemaal niet goed in haar mond. Ook man vindt een paar korrels peper extra al 'mijn hemel véél te heet!' terwijl ik mij verbaasd afvraag hoe dat mogelijk is.

Als kind lustte ik geen gepaneerd varkensvlees, zuurkool, andijvie, lever zoals mijn moeder het bakte en watermeloen. Andijvie lust ik al heel lang, lever heb ik leren waarderen toen ik volwassen was en zuurkool zo'n 15 jaar geleden.

Wat ik zo leuk vind om te zien, is dat de smaak van mijn man zich ook heeft ontwikkeld tijdens ons huwelijk. Was hij vroeger van de gestampte pot en wat een boer niet kent dat lust ie niet, tegenwoordig is dat volledig van de baan. Ook hij heeft niet veel spannends meegekregen van huis uit. Mijn conclusie is dat smaak zich blijft ontwikkelen en dat die ontwikkeling verre van verstoord is als je als kind niet alles meekrijgt. Als je in navolging van je ouders overal op zegt 'dat heb ik niet van huis meegekregen, dus ik eet het niet', ligt dat toch echt aan je eigen beperkte denkwijze en gevoel voor 'avontuur'.

Oh ja Ad, als een ober je meewarig aankijkt als je geen vis lust, dan is dat een onbeschofte ober. Bovendien... waarom zou die situatie zich voordoen? Je kiest toch iets wat je wilt eten, zonder in discussie te hoeven gaan over wat je niet kiest? Een ober die zelf geen duif lust, gaat hoop ik toch ook niet meewarig kijken als ik dat wél bestel en als je geen vis lust ga je sowieso niet naar een zaak die niets anders heeft dan vis.

Kaaskopje
Vesper Lynd

Ik at thuis ook macaroni, maar dan met pork. Dat komt op hetzelfde neer. En pork is niets anders dan dikke plakken boterhamworst:-). Een collega van mijn man stopt hem wel eens een bak eten toe, als zij het over hebben. Laatst ook macaroni... met boterhamworst. Ik had dat al zo'n 35 jaar niet meer gegeten en ik vond het leuk én lekker om het weer eens zo te proeven. Mijn dochters kennen alleen de saus met gerulde gehakt variant en zullen de boterhamworst zeer waarschijnlijk niet bepaald lekker vinden. Mijn man had een in mijn ogen gekke macaroni'opvoeding' genoten. Witte pasta, zilveruitjes, ketchup en mayonaise, dat was het. De macaroni zoals ik normaal vind, heeft hij héél lang afgedaan als 'dat is toch geen serieus eten!?', maar inmiddels eet hij het met smaak.

bieb63
nou dan nog wat 'theorietjes'

Allereerst is het zo, dat een deel van ons (40/50 jaar) in een tijd zijn opgegroeid dat er helemaal nog niet zoveel exotisch eten wás.... In de meeste gezinnen (ook in de 'hogere standen') werd gewoon A/G/V gegeten. En iets als macaroni of evt. nasi was eenvoudig klaar gemaakt. Dus de theorie dat kinderen die van jongs af aan van alles voorgeschoteld krijgen, meer zouden lusten, gaat dan niet echt voor onze generatie op (ja wellicht de 30-ers onder ons, maar de wat ouderen meestal echt niet). De meeste 40/50 jarigen onder ons hebben dat toch echt pas leren ontdekken toen ze het huis uit waren.

En verder: er is ook nog een hele andere theorie wbt smaakontwikkeling van kinderen. Zoet heeft meestal sowieso een voorkeur (omdat moedermelk zoet is). De theorie is verder dat kinderen smaken moeten leren waarderen. En daar gaat vaak een heleboel keren eten/proeven aan vooraf. En daarom komt het tegenwoordig juist vaak voor, dat kinderen die kans niet echt krijgen. Er staat elke avond wel weer een andere smaak op tafel. Een blokje kipfilet is niet een blokje kipfilet, maar heeft elke keer weer een totaal andere smaak, dan weer gemberachtig, dan weer ketjapachtig, dan weer sereh/ketoembar, dan weer met tomatenpuree, dan weer met een Japans smaakje, dan weer in een curry enz enz enz.

Dit is overigens wel een interessant artikel:
http://mens-en-gezondheid.infonu.nl/kinderen/122884-hoe-ontstaat-smaakvo...

Mams
Grappig draadje...

Zit met interesse mee te lezen.

Mijn ene kind lust echt alles. Proeft ook graag nieuwe dingen, kiest als de kans zich voordoet altijd iets dat hij niet kent. Andere kind is een lastige eter. Als ze een smaakje/gerecht nog niet kent is het per defintie niet lekker, en als ze er aan gewend is valt ook lang niet alles in de smaak. Wijzelf zijn eigenlijk alles-eters, hoewel manlief al jaren zegt 'ik lust geen vis'. Vind ik onzin, want vis heeft niet èèn smaak. En hij blijkt inderdaad allerlei soorten vis wel lekker te vinden, maar blijft zeggen 'ik lust geen vis'.

In een restaurant kiezen we voor onze kids eigenlijk nooit een kindermenu (patat met snack) maar altijd een klein hoofdgerecht, of delen ze samen een hoofdgerecht. Voor het ene kind omdat hij dat ècht veel lekkerder en interessanter eten vindt dan patat met een snack, voor het andere kind omdat wij het als onderdeel van haar opvoeding zien dat ze alle smaken leert kennen en eten.

Target
hier bijna 50

met ouders geboren begin jaren 40. Wij aten dus wel van alles. Krab, kreeft (dat smaakt beiden echt helemaal nergens naar, waarom mensen erop kicken om te zeggen dat ze er gek op zijn????), konijn, eend, hert, japans, indonesisch (zijn ze goed in, noem maar op. Het zijn hobby koks, allebei.
Dus ik heb dat gewoon meegekregen.
Ik vind alleen niet alles lekker en sommige dingen verdraag ik niet of krijg ik kokhalsneigingen van, zoals gewone melk. Waarschijnlijk met een allergie te maken, maar dat maakt me niet uit, drink ik het toch lekker niet.
Of net zoals ik groen een afgrijselijke kleur vindt en oranje geweldig maar dat nooit toe zal passen in een inrichting. Het is een voorkeur. Meer niet en die komt uit mezelf; mijn voorkeur.

Ad Hombre
Triva/bieb

Triva:
Ik denk dat ale kinderen wel dingen hebben die ze niet lusten. Van 'geitenkaas' maken wij thuis een dingetje. De kinderen lusten dat - begrijpelijkerwijs - niet, dus als we iets wits eten en ze vragen wat het is zeggen wij altijd 'geitenkaas'. Op scoutingkamp mogen de kinderen een voedselsoort aangeven die ze niet lusten en de mijne zeggen dus altijd: geitekaas! (alsof ze dat daar ooit zouden krijgen)

Ouderen hebben ook wel hun voorkeuren en de meeste ouderen hebben ook gewoon wel een paar dingen die ze niet lusten (ik ook). Da's niet gek, maar als je zoals skik dat noemt een kinderlijk eetpatroon hebt vind ik dat toch wel erg zonde en een gebrek in je ontwikkeling.

Bieb:
Er is volgens mij bijna geen kind dat koffie of bier lekker vindt als ze het voor het eerst proeven (al doen ze soms graag stoer). In feite zijn dat 'vieze' smaken die je pas leert waarderen als je oouder wordt en jezelf er aan went. Maar stel je toch eens voor dat je geen koffie en geen alcohol mocht drinken maar alleen limonade en zoete drankjes. Daar zou ik goed ziek van worden, al lust ik best op z'n tijd iets zoets.

Het is toch fantastisch om te zien wat voor vreemde stoffen mensen uit verschillende culturen in de loop der millennia hebben ontdekt die op zichzelf gezien niet direct 'lekker' smaken (knoflook, wasabi, peper) en waar we nu de meest fantastische gerechten mee kunnen maken? Die we geleerd hebben lekker te vinden. De kookkunst is toch een van de mooiste voorbeelden van de menselijke cultuur?

Vesper Lynd
Mams

Eet jouw kieskeurige kind het dan ook op als je in een restaurant iets voor hem kiest?

Anna G.
Triva

Natuurlijk is er een verschil tussen iets niet lusten of iets niet kunnen verdragen. Dat probeer ik ook altijd mee te geven aan mijn kinderen, die alles moeten proeven maar mogen laten staan wat ze niet lusten. Ik heb de verwachting dat het uiteindelijk wel goed komt want smaak blijf je ontwikkelen. Ook gaan wij regelmatig uit eten en hoewel ze nog in de kindermenu fase zitten, verwacht ik echt wel dat ze later carpaccio en garnalen lekker zullen vinden. Zo uitgesproken qua smaak is dat niet.

Sommige volwassenen blijven echter in de kindermodus staan: lussiknie!! Lusten niks en proberen ook niks. Er zijn zoveel dingen die ik als kind niet lustte (zoals mosselen, alles met kerriesmaak, olijven) die ik nu wel lust en eet. Dat: ik lust geen vis voor een volwassene.. daar krijg je toch de kriebels van. Hoe beperkt is je opvoeding geweest?? Te weinig blootgesteld aan nieuwe smaken zoals bieb ook zegt. Je zegt toch ook niet: ik lust geen groente of vlees?? 1 ken welgeteld 1 iemand die geen vlees lust maar dat is meer een excuus om niet uit te hoeven leggen waarom ze vegetarisch is (is ze niet want zij eet wél vis, maar ze noemt zichzelf zo).

Ik ben ook niet gek op olijven maar zal er best een paar eten.

Pagina's