Home » Forum » Wel of geen hond 0

Wel of geen hond?

114 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Lia
Wel of geen hond?

Mijn huisgenoten (man en 2 pubers) willen een hond.

Ik niet.

Ik hou echt wel van dieren, ben ermee opgegroeid (niet met een hond), maar ik zie enorm op tegen alle gedoe.

Man werkt fulltime, ik 4 dg pw, ik vind het leven nu al mega-megadruk (werk, huishouden, kinderen, sport, vriendinnen) en wil juist meer rust i.p.v. nog meer zorgen/geregel erbij. Ik word echt al moe als ik eraan denk.

Logeerhond (tijdelijk), oké. Maar vast? En oudste die het meest dierengek is gaat misschien over 2 jaar al uit huis.

Zij willen hond meeste tijd uitlaten, maar ik weet nu al dat het fout gaat (werk man, feestjes of sporten van kinderen). En dan? Voel ik me verantwoordelijk voor dat beest en kan ik het gaan oplossen?

Wie wilde ook geen hond, maar heeft het toch gedaan? En, spijt of niet?
Viel het tegen of mee?

Wat denken jullie om het tegen mijn zin toch te doen?

Ik zie echt wel de positieve kanten, maar ik zie echt op tegen de zorg, het geregel, de beperking van vrijheid voor de komende jaaaaaren.

En ze willen trouwens een grotere hond, die ook behoorlijk wat moet lopen per dag.

Oja, zijn er nog praktische dingen waar jullie aan denken waar ze misschien nog niet aan gedacht hebben?

Angela67
veto

ik vind dat je als ouders het hierover eens moet zijn met elkaar, ik vind niet dat de kinderen hier doorslag in moeten geven. Dus man en jij, snapt hij jouw problemen?

Ik vind het eigenlijk nogal een 'veto-ding' zo'n hond. Nog een stuk ingewikkelder dan een poes bijv. qua gebondenheid. Dus nee, ik zou het niet doen.

En dan kun je best wat argumenten geven, maar ik zou me niet laten ompraten.En ook niet direct oplossingen gaan voorstellen. Als ze zelf met logeerhond of ander leuk idee komen, kun je altijd kijken wat je daarvan vindt.
gr Angela

Max
nee niet doen

als jij geen hond wil moet je het echt niet doen. Het komt toch vooral op jou terecht dat maak je wel duidelijk.

Als je dan ook nog een pup wil ben je helemaal maanden bezig om er wat van te maken.

Kijk anders eens op de site van www.verhuisdieren.nl die hebben ook logeerhonden, dan kun je voor een korte tijd kijken of het je wat lijkt.

Vesper Lynd
Nee

De kinderen willen ook graag een hond maar dat gaat hier niet gebeuren. We hebben al twee katten die een hoop werk opleveren (vooral in het rekening houden met) en ik vind de meeste honden onopgevoede mormels. Ik zou het dus zeker niet tegen je zin doen want het is echt veel werk. Vier keer per dag uit waarvan een keer minimaal een uur. Leuk voor mensen met geen of weinig baan.

nas
nee

Doe het niet, zegt hier een echte hondenliefhebber. Alle negatieve dingen die jij noemt horen net positief te voelen. Zorg, uitlaten, dat zijn dingen die het leuk maken en als je dat een gedoe vindt dan wordt dit een hele grote opgave voor jou. Je kinderen gaan hem niet structureel uitlaten, ook al beloven ze dat nu.

Bennikki
Ervaring hier

4 Jaar geleden hebben wij de keuze gemaakt voor een hond en ik heb er een tijdlang heel veel spijt van gehad. De zorg kwam natuurlijk toch op mij neer, met school/bijbanen/sport en een hond die 2,5 uur per dag uit moet (was eerst nog meer..) De kinderen zijn van goede wil en zijn dol op de hond, maar ze hebben vaak gewoon de tijd niet.
Het gaat nu wel wat beter en ik zie zeker de voordelen van een hond.
-het is goed voor de gezondheid,
-samen met man of kinderen lopen is erg gezellig,
-je leert leuke ( en minder leuke) mensen kennen
-het is leerzaam en een les in verantwoordelijkheid voor de kinderen
-een hond is een bijzonder dier waar je aan gehecht raakt.
Nadelen zijn er nog meer:
-het is duur
-het is erg veel werk, want je moet een hond gewoon goed trainen en opvoeden
-de zorg komt grotendeels neer op de volwassenen
-het is een aanzienlijke beperking van je vrijheid
-een hond stinkt en heeft onwijs gore gewoontes die je niet had kunnen bedenken
-je moet warme poep in een plastic zakje scheppen en daar soms lang mee rondlopen.

Als ik je een tip mag geven is het deze: doe het maar niet. Maar als je het toch doet, let dan op het soort hond. Een whippet bijvoorbeeld, "vlamt" en is dan de rest van de dag lekker rustig in huis. Kleine hondjes zijn echt een stuk gemakkelijker om mee te nemen en hebben niet zo veel beweging nodig. Havanezers staan goed bekend. Ga eens kijken op het hondenforum en vraag daar tips.
Ach, het is net als bij kinderen, je kiest ervoor zonder te weten waar je aan begint maar je krijgt er zovéél voor terug...

Kenfan
En dan?

Even kijken: Jij bent vier dagen per week van huis, je man vijf en je kinderen gaan naar school. Waar blijft die hond? Alleen thuis, zodat ie als het -excusez le mot - kreng verder op in de straat de hele dag indringend zit te blaffen?

Of besteed je hem uit aan zo'n hondenuitlaatservice die met hun loslopende roedels het bos tegenover mijn huis zo terroriseren dat ik er overdag niet meer kan hardlopen.

Je hoort het al, ik ben geen liefhebber. Maar jij ook niet. Begin er niet aan. Net zoals bij een kinderwens heeft de weigeraar het laatste woord. Gelukkig kun je van een hond niet onbedoeld zwanger worden.

AnneJ
O nee

Dochter wilde een tijdje ook graag een hond. Maar iedereen was weg overdag en dat vind ik zielig voor de hond. Als ze nog bij me woont en ik ben met pensioen, dan mag het.:-)

Inaya
niet doen

Als het nou om een goudvis ging, kon je nog over je hart strijken. Maar een hond neemt veel meer ruimte in, zowel letterlijk als figuurlijk. Daar moeten beide volwassenen zin in hebben. Anders ga je je alleen maar ergeren aan de modderpoten, de haren, de geur, de verplichte avondwandeling door weer en wind.

Fiorucci
Nee

Mijn pubers hebben ieder een hond, als een soort maatje ivm hun autisme. Om die reden zijn de honden echt grandioos voor hen, echt super. Dus ik heb geen spijt. Maar het is veel werk. Ze kunnen nog niet alleen thuis zijn, veel rommel, veel uitlaatwerk. Maar ik ben inmiddels wel dol op ze. Maar ik vind dat als jullie zo uithuizig zijn , het zielg voor de hond. Nee dus.

@Emma
Hond

Ikzeg ook: niet doen. Wij hadden vroeger een hond. Na 4 jaar was iedereen het huis uit, de hond verwend en slecht opgevoed en mijn moeder heeft vloekend en tierend de hond nog een paar jaar tot zijn dood verzorgd. Het was echt een slechte actie en in het beste geval misschien een "leermomentje": neem geen hond met pubers in huis. Vooral niet als zowel de hond als de pubers nog heel schattig lijken.

Sally MacLennane
als "baasje" zeg ik: nee.

Ik heb zelf heel bewust wél een hond genomen met als reden: gezelschapsmaatje, en een stok achter de deur om meer te gaan bewegen. Het is niet mijn eerste hond dus ik wist wat ik begon. Het is een goed opgevoede hond (ik ben ervoor naar de hondensport gegaan), goed zindelijk, supergehoorzaam en volgzaam, echt helemaal mijn maatje.

De kinderen zijn inmiddels de deur uit en dus ben ik 100% verantwoordelijk voor hem. Gelukkig willen ze nog regelmatig bijspringen als ik eens weg moet, maar ik kan ze dat niet verplichten natuurlijk.

Ik had heel goede redenen om het wel te doen, jij hebt heel goede redenen om het niet te doen. Daar ben je helder in. Om te beginnen: meer gedoe. Jij zegt dat je juist meer rust wil. Een hond geeft reuring.

De mijne verhaart van april tot oktober (niet-gladharige honden hebben dat niet, maar die hebben ook hun vachtverzorging nodig). Ik stofzuig elke dag plus regelmatig met de swiffer er over.

De dierenarts kost minstens 30 euro per consult en dat is exclusief de eventuele medicatie en ingrepen.

Ook als het pestweer is moet je er uit.

Nou heb ik gelukkig altijd hondenopvang bij de hand maar dat is toch ook iets dat meespeelt. Even spontaan een dagje weg is er niet bij, er moet altijd wat geregeld worden en als mijn kinderen dan eens niet kunnen of willen, heb ik me daarbij neer te leggen.

Je noemt ook het ouder worden van de kinderen. Ja, dan is de hond over een paar jaar helemaal jouw ding. Niet iedereen heeft een paar gewillige volwassen kinderen die graag nog eens een rondje van je over willen nemen omdat moeder eens de hort op wil (of moet) ;-) Een héél belangrijk nee-argument dus voor jou!

Denk daarbij ook aan de verzorging. Een hond wordt ouder, kan ziek worden. Ik heb een hond gehad die zijn laatste levensjaar schijtend heeft doorgebracht. Ik heb het met liefde gedaan, maar denk ook nog wel eens met gemengde gevoelens terug aan de vele nachten dat hij me uit bed jankte en net de struiken niet haalde... De kosten van de dierenarts, het hoort er ook bij. Als je juist rust wil, zit je niet op de ongelukjes te wachten die elke hond wel eens heeft. Zelfs mijn kraakzindelijke, nog gezonde hond heeft eens in het jaar een ongelukje.

Vachtverzorging. De mijne verhaart zoals een oude kerstboom naalden verliest, en dat maanden achter elkaar. Dat betekent stofzuigen en vegen tot je een ons weegt. Mijn karpet is ondanks intensief stofzuigen grijs van het haar geworden. Langharige honden verharen minder, is me verteld, maar ik heb liever losse haren dan telkens een huis vol modder na een boswandeling.

Wandelen. Zelfs kleine hondjes (eigenlijk: VOORAL kleine hondjes) hebben veel beweging nodig. Meerdere keren per dag. Ik kan dat gelukkig combineren met mijn dagelijkse leven, maar als je buiten de deur werkt heb je een probleem. Of je belt de uitlaatservice.
Je kunt nooit zeggen "vandaag niet, het regent, ik ben ziek, ik heb geen zin". Een aantal maanden geleden zaten zowel mijn kinderen als ik met vette griep (griep dus, geen koutje) thuis maar die hond moest er toch uit. Wie zich het minst beroerd voelde offerde zich op, en ik heb de hond geregeld in de tuin gezet. Tegen mijn zin, want ik heb een siertuin en geen uitlaatplaats.

Over uitlaatplaats gesproken. Ik woon bij een bos, maar op vakantie heb ik ook wel lopen zeulen met zakjes en schepjes. En dat 3-4 keer per dag. Wil je dat?

Ik heb bewust voor een hond gekozen en nooit spijt gehad. Maar ik denk dat jij bewust NIET voor een hond moet kiezen. Het gaat geheid problemen geven.

Drietje
Niet doen

Wij hebben een klein hondje, verhaart niet, makkelijk mee te nemen, kan goed alleen thuis blijven voor een paar uur, maar moet elke dag wel een uurtje rennen in het bos, anders word je er 's avonds gek van. En natuurlijk een paar keer per dag eruit. In ons geval wilde ik graag een hond (en de kinderen natuurlijk ook, maar welke kinderen nu niet?) en mijn man niet en een klein hondje was ons compromis. Met als voorwaarde dat ik de zorg op me zou nemen. Nou dat doe ik, samen met de kinderen, en ik vind het leuk. Ook mijn jongste neemt goed zijn verantwoordelijkheid, dus als ik een hele dag weg ben voor het werk (ik werk vanuit huis) laat hij tussen de middag de hond uit. Maar hij zit nog op de basisschool, dus dat gaat voorbij als hij op de middelbare zit. Als de oudste vroeg thuis is doet hij het. Zelf vind ik het heerlijk om elke dag een uur in het bos te lopen. Bovendien is iedereen ontzettend dol op haar, dus spelen met de hond doen de kinderen en alle kinderen die bij ons over de vloer komen.

Maar: als je het zelf niet wilt en je hebt er wel de meeste zorg voor zou ik het zeker niet doen. Tenzij je het zelf leuk vind om te wandelen en dat dagelijks wilt doen. Een pup opvoeden is echt heel veel werk. Met zindelijk maken ben je zeker drie weken lang heel erg veel tijd kwijt, je kunt dan niet werken! Voordat een pup langer dan een uurtje alleen kan blijven ben je maanden verder. De onze was een maand of vijf toen ze een uur of vier alleen kon blijven en ik dus een volle dag weg kon. En nu met een volwassen hond dus in de ochtend even goed uitlaten, tussen de middag uitlaten, einde middag uitlaten en 's avonds een uur naar het bos. En tussendoor natuurlijk spelen en knuffelen, want dat heeft zo'n beestje ook echt nodig. Een grote hond heeft niet altijd meer beweging nodig dan een klein hondje.

Sukran
Niet doen

Ik sluit me aan bij alles wat al gezegd is met het negatieve advies. Persoonlijk vind ik het belangrijkste argument (ook al in voorgaande posts gezegd) om het niet te doen, dat de hond zal veel alleen zijn. Dat vind ik zielig. Hele dag binnen moeten wachten tot er iemand thuis komt, die dan wellicht ook nog even geen zin heeft om meteen de hond te entertainen, nog meer wachten dus...Nee, zielig voor hond en heel vervelend voor jou want zo te lezen ga jij daar last van hebben, omdat jij het ook zielig vindt. Niet doen dus.

Vogel
Deelhond

Vrienden van mij hebben een leasehond, van een stel,dat coor het werk regelmatig een paar dagen weg is. De hond logeert dan een paar dagen bij hen. Ze hebben er wel het plezier van, maar geen fulltime zorg. Kijk eens in je omgeving (buurtkrant/web) of zo'n constructie mogelijk is. Dan kun je na een tijd de discussie voor een eigen hond weer eens aangaan.
Voor nu zou ik het niet doen als niet iedereen er achter staat.

Sally MacLennane
sowieso, als je dieren wilt in een gezin...

Doe het nooit voor de kinderen. Echt. Nooit. Doe het vooral voor jezelf en draag die verantwoordelijkheid 100%. Als een gezinslid van harte mee wil helpen met de verzorging, is dat mooi meegenomen.

Dat geldt niet alleen voor honden, dat geldt voor alle dieren. Hoe vaak heb ik geen knaagdier zielig in een hoekje zien verkommeren omdat het ooit zo leuk leek voor de kinderen, tot bleek dat er meer bij kwam kijken dan alleen maar aaien en knuffelen, of dat dat caviaatje toch liever niet opgetild wilde worden. By the way: cavia's in hun eentje in een kooitje is dierenmishandeling, op een enkele eigenheimerige kluizenaarscavia na die geen soortgenoten om zich heen wenst.

Denk als-je-blieft na (precies zoals TS doet!) voor je zwicht voor het gezeur van je kinderen! Of het nou een schattige pup is of een kom met een goudvis, denk na!

En als je dan toch besluit te zwichten, ga dan naar de dierenopvang, het asiel of zo. Daar zitten echt niet alleen maar kneusjes. Die zitten namelijk vooral propvol met dieren die in een zwak moment zijn aangeschaft. Of, heel triest, waarvan het baasje niet meer voor ze kan zorgen wegens ziekte of overlijden. Bijna al mijn dieren komen daar weg, soms ook op oudere leeftijd, en nooit een moment spijt gehad.

Triva
Sally

Hier zit het asiel toch echt 'propvol' met allerhande terrierachtigen (bull, stafford etc) met allemaal zo hun eigen problemen, ik houd het in de gaten. Verder volg ik al een poos een site met asieldieren over heel Nederland en de paar keer dat het echt om een allergie of ziekte van het baasje gaat bij een verder probleemloze hond is die hond zo weg en is het meer een loterij. De rest van alle tweedehondsjes komen uit het buitenland en hebben ook allemaal zo hun problemen.

Niet echt een goed plan voor een onervaren hondenbezitter.

Dat idee van samen een hond delen vind ik overigens een beter idee maar ook daar werkt TS al teveel voor want vier dagen werken betekent over het algemeen het weekend vrij en wie wil nu de hond kwijt in het weekend?

Tonny
niet doen!

Als je kinderen graag een hond willen, dan kunnen ze daarvoor kiezen als ze later op zichzelf wonen.
Jij ziet een hond niet zitten, dus niet doen!

Ben het met Sally eens: nooit dieren nemen voor de kinderen, alleen doen (!) als je er zelf ook achter staat.

Sally MacLennane
Triva

"Hier zit het asiel toch echt 'propvol' met allerhande terrierachtigen (bull, stafford etc) met allemaal zo hun eigen problemen."

Helaas, dat klopt ook.

Maar er komen ook dieren, die geen pup of kitten meer zijn, van overleden baasjes, of baasjes die te ziek zijn geworden om ze nog te kunnen verzorgen. En onderschat Facebook niet. Ik zie regelmatig gedeelde berichten langskomen over huisdieren, nog niet eens echt oud, wel keurig opgevoed en goed gezond, waar ze maar geen plekje voor kunnen vinden omdat men nou eenmaal liever een pup of een kitten wil.

Triva
jaja

Die honden zijn er maar die komen vaak vrij via sites als verhuisdieren.nl en wat ik al zei: vaak zijn daar wel meer gegadigden voor. In asiels moet je echt heel veel geluk hebben wil je een hond tegenkomen zonder problemen voor een beginner wat betreft honden. Jij was ook al honden gewend, dan kun je eerder voor een asielhond kiezen.

Net weer gekeken in het asiel in mijn omgeving: weer alleen van die vechthondkoppen.

Via verhuisdieren.nl staan er nog wel leuke honden maar toch hebben ze bijna allemaal toch wel een groot probleem. Gisteren kwam er een superleuke hond voorbij maar meteen via zoveel sites dat ik verwacht dat daar honderden reacties op komen.

Inaya
vechtkoppen

'Net weer gekeken in het asiel in mijn omgeving: weer alleen van die vechthondkoppen.'

Laat je door het uiterlijk vooral niet tegenhouden. Staffords en zo zijn superleuke honden, heel trouw en dol op kinderen (nee, niet om ze op te eten ;-))

Triva
inaya

Ik wéét wat voor soort honden dat zijn maar ze zitten niet voor niets in het asiel, daar zitten de verknipte exemplaren die alleen maar andere honden aanvallen en niet fijn sociaal gaan spelen. Verder zei ik vooral dat het voor een onervaren eigenaar geen goede hond is. Mijn ouders hadden een halve staff en er was geen lievere hond maar leuk met andere honden spelen was er niet bij.

Kaaskopje
Triva

De rest van alle tweedehondsjes komen uit het buitenland en hebben ook allemaal zo hun problemen.===

Ik ga daar toch weer tegenin. Net als niet buitenlandse honden kom je problemen tegen. Het is alleen niet een kwestie van "allemaal". Dit soort uitspraken doet "de zaak" niet bepaald goed! Je moet je goed oriënteren en ik vind het verstandig om samen met een ervaren hondenbezitter te kijken hoe een hond en zijn verhaal overkomt.

Wij hebben twee ontzettend lieve honden. Zo ken ik flink wat mensen die dat ook zo ervaren. Wij en die mensen zijn er heel erg blij mee. Door onze ervaring weet ik wel dat het nuttig is om zoveel mogelijk te achterhalen hoe hun leven als pup is geweest. Vanwege de socialisatie. Een pup die tot 2 maanden in de natuur heeft geleefd kán angst voor de drukte van een stad hebben. Piepjonge pups die al in een opvang zijn geplaatst zijn net zo geschikt voor een leven hier als een pup uit Nederland. En dat soort pups zijn er heel veel. Helaas.

Ik sta met onze ervaring dus volledig achter adoptie uit het buitenland.

Woef
das niet helemaal waar

Ik ken diverse mensen met honden uit het buitenland, ook hier op het forum zijn er wat en die er over praten daarvan kunnen bijna alle honden niet alleen zijn en/of slopen wanneer dat gebeurt, blaffen bij het minste geringste en dat is er lastig uit te krijgen.
Dat ze lief zijn zal best, maar bijna allemaal hebben ze wel 1 of meerdere problemen.
Via facebook zie ik de organisaties voorbij komen die met die dieren aan de slag gaan en daar filmpjes van plaatsen. Dat is hard werken en volhouden. Maar dat moet dan ook wel gebeuren en dat zie ik niet altijd.

Triva
gaan we weer

Kaaskopje je hebt zelf toegegeven dat jouw honden ook zo hun problemen hebben en (nogmaals) het gaat hier om een onervaren hondenbezitter en dan is die combinatie nog eens lastiger.

Honden die uit het buitenland komen zijn volgens mij echt allemaal niet zo 'normaal' als een keurig in Nederland opgevoede hond die weg moet vanwege een allergie. Of ze zijn niet goed aan mensen gewend of ze zijn niet goed aan andere honden gewend of ze kunnen niet alleen zijn of ze zijn juist erg op zichzelf of hebben nog een hele rits andere dingen. Ik heb echt nog nooit van iemand gehoord dat ze een keurig nette hond in huis namen zonder maar ook één probleem.

Ik zei het al, ik volg al langere tijd een paar sites en je leest gewoon dat er altijd wel wat aangepakt moet worden en dan moet je vaak nog tussen de regels doorlezen.

Prima hondjes en misschien nemen wij er wel een als wij serieus aan een hond gaan denken en precies op dat moment komt de juiste op ons pad. Ik weet namelijk dat ik er nog wel een hoop problemen uit kan krijgen maar ik moet ook denken aan de rest van mijn gezin zonder hondenervaring en als wij aan een hond beginnen wil ik er gewoon een die niet alleen maar lief voor ons is maar ook lief voor andere mensen en honden en goed opgevoed zodat die over straat kan. De kans daarop maak je wel kleiner met zo'n hond uit het buitenland en zeker waar het gaat om deze TS, niet doen.

Triva
oja

Lief in huis tegen de baasjes is nog wel het minste wat je van een hond mag verwachten bedoel ik, lijkt me geen argument om in de strijd te gooien.

Geef anders eens de naam van jouw organisatie, misschien kijk ik wel bij de verkeerde clubs ;)

Lia
Bedankt

Bedankt voor jullie reacties. Jullie zijn wel eensgezind en sterken mij in hoe ik er zelf in sta. Overigens willen niet alleen de kinderen een hond maar ook mijn man. Maar hij zal de hond niet aldoor kunnen uitlaten.

Neemt niet weg dat er vooral veel gedoe bijkomt (inderdaad: ook aldoor rekening houden met een hond), terwijl ik meer rust en minder gedoe wil.

En als de kinderen uit huis zijn, blijven wij nog jaren met een hond zitten die aldoor uitgelaten moet worden en waar we door beperkt worden in onze vrijheid.

Een moeilijke hond uit het buitenland is dus niet aan de orde :-).

Kaaskopje
Lia

Ik denk ook dat het in jullie geval niet zo'n goed idee is. Alleen baal ik er een beetje van dat jij zonder gedegen kennis buitenlandse honden als moeilijk kenmerkt. Ik hoef er geen discussie over, echt niet, maar ik denk dat ik er door ervaring en mij er in verdiept te hebben wel een eerlijke mening over heb als ik zou moeten helpen kiezen.

Maar... dat is voor jou waarschijnlijk sowieso niet aan de orde als er geen hond komt.:-)

Lia
Kaaskopje

Inderdaad. Ik zeg niet dat ze allemaal moeilijk zijn.
Een makkelijke hond uit het buitenland is ook niet aan de orde :-).

Waf
Hier een Griekse hond

Was een jaar of twee toen hij hier kwam, rechtstreeks uit de opvang in Griekenland. Is lief voor het gezin, lief voor kinderen, kan alleen zijn, was meteen zindelijk, nooit iets gesloopt, blaft zelden (net als onze labradors), luistert prima, speels (maar snapt niet wat apporteren is), loopt los maar kan (na wat training) ook aan de lijn lopen. Twee 'dingetjes': bang voor rijdende auto's, maar dat is in de praktijk wel handig haha en wel dol op autorijden en wat schuwer naar mannen dan naar vrouwen. Verder gewoon een lieve, vrolijke, gezellige hond die gek is op gezelligheid en heel aanhankelijk is. O ja, en vangt vliegen etc uit de lucht, handig als er eens iets in huis rondvliegt haha.

Dus het bestaat echt wel, een probleemloze hond uit het buitenland. Punt is alleen dat je het van te voren niet weet, maar helemaal zeker weet je dat bij geen enkel beest.

Linksom of rechtsom, ik zou nooit onder de geschetste omstandigheden aan een hond beginnen. En als je de wens van de anderen niet echt kunt tegenhouden zou ik beginnen met een tijdelijke hond, oppas of leen of misschien een puppy uit een hulphond programma ofzo. Weet waar je aan begint is mijn devies.

Druifjes
Niet doen

Zeg ik als groot honden liefhebber. Wij hebben een hond, en een grote ook. Onze 4 pubers zijn dol op hem, maar het is vooral onze hond, van mijn man en mij. Daardoor is er nooit strijd over uitlaten. Elke avond wandelen mijn man en ik zo'n 3 kwartier met hem, samen met z'n tweetjes. Voor ons een rustpunt en tijd voor een goed gesprek. Maar als je een hond met tegenzin neemt dan voelt alle zorg en geregel die dat met zich meebrengt als een last. En dat levert strijd en wrijving op. Komt nog bij dat je huis naar hond gaat ruiken, je vloer en je muren er ook niet schoner op worden, laat staan je auto. Een hond is geweldig, een maatje dat altijd blij is je te zien, je hecht je enorm aan zo'n dier. Maar het is ook veel werk, geregel en soms een zorg. Als je daar niet voor 100% achter staat, niet aan beginnen.

Pagina's