Home » Forum » Huisdieren » Pup 16w terug naar fokker

Pup (16w) terug naar fokker?

306 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Freya
ik snap het niet

Als je een puppy in huis haalt, dan weet je toch dat je een aantal maanden 's nachts wakker gemaakt wordt. Je weet dat zindelijkheid weken of zelfs maanden kan duren. Je weet dat een puppy dingen kapot bijt. Je weet dat een puppy niet makkelijk wandelt. Enzovoort enzovoort. Dus het spijt me, nee ik snap het niet.

Ik heb zelf de puppytijd net achter de rug (onze husky is 11 maanden). Nu begint ze eindelijk redelijk mee te wandelen (zonder te trekken aan de lijn, zonder lukraak alle kanten uit te huppelen) maar als ze iets interessants ziet kan ze nog steeds onverwachts een flinke ruk aan de liljn geven. Zindelijkheid is 90% ok (deze morgen nog een grote plas opgekuist omdat mevrouw gisterenavond geen zin had om nog te plassen). Elke avond een rondje door het huis om te kijken dat er ligt wat ze kan stelen.

Ik steek er heel veel tijd in: 's morgens een uur wandelen, 's avonds nog een half uur wandelen (we hebben een grote tuin waar ze tussendoor veel in loopt), schoonmaken, dingen aanleren. Dat duurt lang.

Maar puur praktisch: je kinderen zijn toch oud genoeg om een deel van de zorg voor de puppy op zich te nemen? Nee, ik ben niet naïef, je zal het moeten zeggen en herhalen en herhalen, maar uiteindelijk lukt dat wel hoor. Elke dag na school een kwartiertje naar buiten met de hond. En in de loop van de avond nog eens een kwartiertje (een pup van 4 maanden mag niet langer dan 20 min na elkaar wandelen he, maar dat weet je waarschijnlijk wel). Dan blijft er voor jou enkel de ochtendwandeling over. Zindelijkheid: maak je gebruik van een bench? Normaal gezien gaat een hond nooit zijn eigen nest bevuilen, dus in een bench worden honden vaak iets sneller zindelijk. Zonder is het volgens mij echt perfect normaal dat je hond op 4 maanden nog niet zindelijk is hoor. Die van ons was 8 maanden!

En het slapen ... tja ... pups slapen niet te hele nacht door, net zoals baby's. Dat is vervelend ja, dat vind ik ook. Maar ze leren het wel. Een bench met een deken over, om de zaak een beetje donker te houden, helpt soms. En iets om lekker op te kauwen.

Dus als het mijn gezin zou zijn, zo ik met iedereen aan tafel gaan zitten, en zeggen: op deze manier lukt het niet. Iedereen moet zijn deel doen, anders gaat het niet. Kinderen moeten helpen, man moet helpen. Als er een baby bij zou komen, zou het ook zo zijn. Met een puppy is het niet anders

mijk
dit os zo ongelooflijk

mosterd na de maaltijd! En daarnaast Fem Is jouw niet. Ik ben ook dolgelukkig met mijn pup maar ik heb een vriendin die haar pup ook net herplaatst heeft en haar snap ik ook heel goed. Je weet pas of het bij je past als je het doet Maar als je de rest van deze draad gelezen had had je gezien dat het allemaal al voorbijbgekomen is.

Mijk

femh
Bloempot

Je vroeg hoe het nu is. Dat is aardig :-)
Met mij goed, ik geniet erg bewust van mijn herwonnen vrijheid, ben blij dat het achter de rug is, het was een shittijd maar ben daar rijker en wijzer en begripvoller uitgekomen. Ik baal desondanks nog steeds vreselijk hoe ik heb kunnen denken dat een hond wat voor mij zou zijn. Dat ik de twijfels vóór aanschaf genegeerd heb. Dat had de kinderen een hoop verdriet bespaard. Ik vind het heel erg hoe we ze zo blij hebben gemaakt en het daarna weer hebben afgepakt. Echt heel hard.
Maar houden had grotere consequenties gehad, ik zat op een gegeven moment van ellende al te kijken naar kleine huurflatjes heerlijk voor mezelf alleen. Dat lonkte meer dan mijn leven op dat moment. De paniek als ik bedacht dat ik nog jaren lang avonds door de wijk moest sjokken voor het laatste rondje. En zoveel meer waar ik van baalde.
Als ik nu af en toe een filmpje zie die de fokster stuurt van Dexter en zie hoe hij daar blij en los kan rennen... Veel fijner voor hem, ik kon niet van hem genieten, die 2 maanden lang geen een keer... Hoe ik ook fake-te.
Maar de kinderen hè:-( Dochter gaat prima, die heeft zo'n actief gevuld leven, ze geeft heel nuchter aan dat ze het echt super jammer vindt, maar toont geen verdriet en is opgewekt als altijd. Zoon is veel introverter en wil s avonds voor het slapen nog wel eens even huilen dat hij hem zo mist. Ik troost hem dan maar probeer hem ook op te vrolijken, het is nl ook wel een typje dat kan doemdenken. Dus hij moet er op een gegeven moment wel overheen stappen.

Kaaskopje
femh

Je kunt 'eroverheen stappen' niet afdwingen. Dat zou net zoiets zijn als 'nu heb je lang genoeg gerouwd' na een overlijden.

bloempot
Reactie

Ik vind echt dat je de juiste beslissing hebt genomen Dexter is nu op een fijnere plek.
Tja en je kunt je zelf blijven verwijten dat je de er niet aan had moeten beginnen, maar dingen gaan soms zoals ze gaan. Als je het iedere keer goed aan je kinderen kunt uitleggen, zullen ze dat uiteindelijk wel begrijpen.

Pagina's