Home » Forum » Autorijden

Autorijden

80 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Asa Torell
Jouw voorbeeld dus pelle

waar moet dat gezin overal wel niet heen gebracht worden met de auto? En deed die man dat altijd, had ie nooit eens gewoon geen tijd of geen zin? Zo'n afhankelijkheid van 1 persoon en 1 auto om alle vervoer te doen, verbaast me een stuk meer dan het niet zelf rijden an sich, moet ik zeggen.

reina
Asa

"Word je dan naar alles gehaald en gebracht door je man?" Ik ga vaak met het OV, vraag anders of mensen die ook ergens naar toe gaan waar ik ben of ik gehaald/gebracht kan worden en ja, in 'noodgevallen' m'n man of de laatste jaren m'n dochter. Boodschappen doe ik meetal op de fiets, ik ben een kei in fietsen met hele volle boodschappentassen, zowel aan het stuur als achterop :-)

Minet
Rijbewijsloze partner

Ik leef al bijna 26 jaar met een partner zonder rijbewijs. Het bevalt mij uitermate goed moet ik zeggen! Buiten het feit dat ik autorijden heerlijk vind is er hier nooit een discussie over wie vandaag de auto mee kan nemen, nooit een gesprek over het feit of er een tweede 'boodschapppenautootjevoormoeders' moet komen. Nooit een discussie over wie de BOB is. Ook nooit een discussie over wie er moet rijden naar de uitwedstrijden van de kinderen, dat ben ik dus, en hij doet alle thuiswedstrijden.
Dan las ik in een aantal postings nog iets over afhankelijkheid? Daar snap ik niets van. Mijn man fietst en reist met het OV, niks geen afhankelijkheid van mij en MIJN auto :)
Een paar keer per jaar betreur ik zijn rijbewijsloosheid, en dat is op de dagen dat we 1000 km rijden om op vakantie te gaan. Na 800 km roep ik dan: ik wou dat jij het even over kon nemen! Maar dat is nou eenmaal niet het geval, dus ben ik degene die op dat soort dagen beslist hoever er gereden wordt en wanneer het welletjes is.

ishtar
Verwend

met een man (en andere familie!)die het geen enkel probleem vind om me te brengen en te halen. Toen ik die periode helemaal niet reed, en ook nu ik wel weer rijd als ik het (zoals nu) te eng (lees: glad) vind om te rijden.
Toch stap ik morgen (nu al bibberend) in de auto omdat ik een half uurtje rijden, grotendeels over goed begaanbare snelwegen, niet vind opwegen tegen anderhalf uur met ov (enkele reis) Het is dat man andere afspraken heeft rond dat tijdstip, anders had hij me met liefde gebracht.

Genista
Mwoh...

Zelf heb ik wel plezier in autorijden. Maar vandaag heb ik toch wat chauffeurs m/v aan het werk gezien van wie ik dacht: "jullie hadden beter kunnen toegeven dat je met zulk weer maar liever niet achter het stuur moet kruipen."

Asa Torell
Reina

Jij redt je dus al wel. In noodgevallen zou je ook zonder rijdende man wel iemand vinden die je een keertje rijdt, en meestal neem je de fiets of OV. En dat lijkt me toch de meest logische manier van omgaan met zelf niet kunnen rijden.

Nely
Hou er ook niet van

om auto te rijden, heb dus wel een rijbewijs maar ik zit weinig achter het stuur en dan alleen op bekende pad. Rijden in het donker doe ik wel maar alleen als ik de weg goed ken.

Asa Torell
Ishtar

In jouw geval kan ik me enigszins voorstellen dat het zo ging omdat je voor die tijd wel zelf reed. Dus dat je al autogericht woonde, en het bovendien tijdelijk leek te zijn (wat ook klopte uiteindelijk).
Ik ben wel onder de indruk, hier zou het niet zo gauw gebeuren. En het lijkt me ook heel veel dubbele tijd kosten. Als je kleine kinderen hebt moeten die altijd mee bovendien, als je man je haalt en brengt.
Sterkte morgen met rijden! Ik zou het nu ook erg vervelend vinden, ik vond fietsen al niks vandaag.

Asa Torell
Pelle

Het probleem lijkt me dus niet voorbehouden aan mensen die niet rijden. Ook als je allebei wel rijdt geeft zoiets enorm veel extra gedoe.

Jakiro
Fantastisch!

Ik vind autorijden helemaal het einde...
Eergisteren, alle kinderen op school, ik in mijn eentje naar een verlaten, volgesneeuwde parkeerplaats en de handrem aantrekken tijdens het rijden...Heerlijk, weer even m'n antislipvaardigheden ophalen.
Helas heb ik een partner die ook gek is van autorijden, dus we hebben nog wel eens strijd wie er mag rijden :)
Het is wel genetisch bepaald denk ik. Mijn Opa en Oma hadden een autorijschool (van 1948 tot 1978), mijn vader racete (?). Dat racen deed hij overigens in het raceteam van mijn partner :)
Verder heb ik zelf ook mijn formulewagen race licentie, dus heb aardig wat racekilometers gemaakt op het citrcuit.
Onze oudste dochter is dus met auto's opgegroeid, deed haar dutje in een op maat gemaakt stoeltje (van het materiaal waar racekuipjes van gemaakt worden) in een formulewagen en viel pas in slaap als de historische F1 voorbij kwam. Toppunt was dat ze op 2-jarige leeftijd een paar bezoekers van Circuitpark Zandvoort het verschil tussen toerwagens en racewagens ging uitleggen.
Een bijzondere verplichting vind ik geen enkel probleem, alhoewel het inparkeren pas is gaan lukken toen ik ergens woonde waar je alleen op die manier je auto kwijt kon. Gewoon opdoen van ervaring dus.
Waar ik wel van baal, is dat ik in lichte mate nachtblind ben en als ik moe ben, ik dat niet met concentratie alleen kan opvangen. Dan moet ik dus oude-meuterig rjden, met vaak mijn groot licht aan (sorry mede weggebruikers)
Jakiro
Overigens is mijn moeder een angsthaas op de weg. Ze rijdt geen snelweg meer en alleen stukjes die ze kent. Als haar auto afgekeurd word, koopt ze ook geen nieuwe meer. Dus ik ken ze wel, die bange vrouwen.

Kiki
Jakiro, volgens mij lijk ik echt op jou

Jij was toch ook degene met de snelle auto, de gadgetfreak en degene die er een kick van kreeg om jongetjes in hun golfjes eruit te rijden?

Ik vind autorijden geweldig, ik heb een heerlijke grote auto dus geen boodschappenauto'tje voor moeder de vrouw,
Ik moet heel veel voor mijn werk rijden. Ik rijd 50000 km per jaar, dus het is maar goed ook dat ik het leuk vind

Ik heb mijn rijbewijs drie jaar geleden gehaald, omdat ik ineens voor mijn werk zover weg moest dat het OV geen optie meer was. Alleen de BOB ben ik niet graag, want ik drink graag een wijntje en mijn man drinkt toch niet

Emel
Ga het de laatste jaren steeds leuker vinden

De eerste jaren van mijn huwelijk reed ik zelden/nooit. Vond het ook eng in de stad (al die fietsers en trams!). Toen ik een paar jaar geleden weer ging werken en met de auto naar kantoor in de stad moest (OV duurde 2x zo lang), heb ik pas "echt" leren rijden. En nu vind ik het heerlijk. Lekker in je eigen wereldje, niet buiten in de kou wachten, radio aan... Vooral in mijn eentje vind ik het soms bijna genieten (tja, ben een beetje een einzelganger)

sharon*
Asa

daar vraag ik me ineens nog iets over af: als je zelf niet kan rijden, hoe verplaats je je dan?

Nou gewoon: openbaar vervoer, fiets of lopend. Ik heb geen rijbewijs, maar vraag mijn man zelden om mij te halen of brengen. Ik doe met mijn 3 kinderen eigenlijk alles zonder auto: boodschappen, naar de dierentuin, naar de fysiotherapeut, naar de stad. Ik weet niet beter. Ik moet zeggen dat ik het nu wel vermoeiend vind hoor, nu ik 36 weken zwanger ben ik een kwartier moet fietsen naar de verloskundige met een kind achterop en dan moet racen om op tijd mijn anderen van school te halen. Of met mijn oudste naar de fysio (moet ik in totaal een uur lopen).
Dat zijn dus wel redenen dat ik bezig ben met mijn rijbewijs. Het kan dus allemaal wel zonder, maar het lijkt me heerlijk om zelf een auto te hebben en dit soort dingen rijdend te doen! Maar voor mij zou het eerder een luxe zijn dan noodzaak.

Emmawee
Zelf betaald pelle

Een klap geld inderdaad, al ben ik in één keer geslaagd (theorie en praktijk). En ik beschouw het niet eens als weggegooid geld. Ik heb het rijbewijs en kan dit gebruiken wanneer ik dit wil. Kost me dan weer 2 of 3 lessen (en misschien een paar sessies bij een gedragstherapeut??) en dat doe ik nu alleen als ik weet dat ik het echt ga gebruiken. Ik hoef nu in elk geval niet meer opnieuw examen te doen met risico op zakken.
Groeten, Maw.

Asa Torell
Ja precies sharon

ik bedoelde de vraag retorisch ;-) want ik kan me nauwelijks iets anders voorstellen dan dat je je gewoon toch onafhankelijk blijft verplaatsen met andere vervoermiddelen. Maar blijkbaar is dat dus bij sommigen heel anders. Succes trouwens gewenst met de laatste loodjes, straks je viertal en natuurlijk het rijbewijs!

Asa Torell
Ja die sport

mijn kinderen zijn nog te klein denk ik. Want dat lijkt toch wel het meest kritische punt te zijn, zie ook de posting van Minet: het rijden naar de uitwedstrijden. Nou, dan lijken me die 2-3 oefenlessen gauw genoeg gereden terwijl een paar andere ouders het een keertje overnemen.
Enfin ik zeur er misschien een beetje over door maar ik heb uit mijn autoloze jeugd wat moeite overgehouden met het idee dat je niet zonder auto of rijbewijs kunt. Van onze autoloosheid vielen net iets te vaak mensen steil achterover terwijl het echt helemaal geen probleem was. En nu heb ik wel een auto, dus ik heb gemerkt dat het gemak snel went en het heel verleidelijk is om te denken dat het zonder dat ding (of chauffeur) echt niet te doen is.
Bovendien heb ik dus niet-durvers in de familie en zie ik dat gewoon als een van de vele redenen waarom iemand niet rijdt. Waar gelukkig indien nodig meestal sneller wat aan te doen is dan aan helemaal geen rijbewijs. Evengoed zou ik het er zelf nooit op aan laten komen maar dat had ik al gezegd.

Asa Torell
Pelle

Jij schreef dat het zonde was om niet meer te durven rijden en dat het met 2-3 extra lessen makkelijk op te lossen was. Maar dat dat laatste zo lastig is als je ineens geen chauffeur meer hebt. En ik lees steeds sport als voorbeeld van iets wat die chauffeur altijd regelt. En dat lijkt mij nou wel weer overkomelijk tijdens die 2-3 lessen. In Minets geval (man zonder rijbewijs) is het een stuk lastiger ;-).
En dat probleem met de sport wat jullie zoons hebben, heeft vast toch minstens de helft van de nederlandse kinderen... geen auto hebben komt misschien niet heel veel voor, maar 1 auto per gezin is toch vrij normaal.

Fraz
Sport geen probleem

Wij hebben een auto en twee kinderen met twee verschillende sporten die regelmatig tegelijkertijd moeten sporten. Bij uitwedstrijden kan je heus wel met iemand mee rijden. We verzamelen toch altijd bij de eigen club en dat is op fiets afstand.

Margriet*
Minet

'Ik leef al bijna 26 jaar met een partner zonder rijbewijs. Het bevalt mij uitermate goed moet ik zeggen! Buiten het feit dat ik autorijden heerlijk vind is er hier nooit een discussie over wie vandaag de auto mee kan nemen, nooit een gesprek over het feit of er een tweede 'boodschapppenautootjevoormoeders' moet komen. Nooit een discussie over wie de BOB is. Ook nooit een discussie over wie er moet rijden naar de uitwedstrijden van de kinderen, dat ben ik dus, en hij doet alle thuiswedstrijden'

Die discussies hebben wij nooit. BoB zijn we om en om of we kijken van wie het feestjes is= die mag drinken. Wij fietsen meestal en soms hebben we de auto nodig, dit gaat in goed overleg.
Je noemt trouwens niet de nadelen: als je wat verder op vakantie wilt moet je dus alles zelf rijden. Wij kunnen dat om en om doen en tussendoor even slapen.
Wij kunnen dus wel een wijntje/biertje drinken. In de stromende regen drie kinderen naar school brengen, dan pak ik dus de auto. etc etc.

Het is maar hoe je het organiseert dus.

Pagina's

Onderwerp gesloten