Home » Forum » Documentaire demente moeder

Documentaire demente moeder

16 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
koentje
Documentaire demente moeder

WIE HEEFT GISTER DE DOCUMANTAIRE van Adelheid Roosen gezien? Nederland 2 23 uur.
Ik vond het een heel vreemd beeld schetsen van dementie. Ten eerste vind ik het zeer ongepast om iemand zo in beha en panty met luier erin te filmen en zie ik daar absoluut geen meerwaarde in. Dat het een kwetsbare persoon is , is zo ook wel duidelijk.
En wie gaat er met haar moeder zo in bad? Wie zit als schoonzoon zo bijna naakt intiem tegen zijn schoonmoeder aan?
Daarnaast schept het een idee alsof je, als je dement bent geworden, in een wolkenzee vol aandacht wordt gelegd.
Rewijl de schrille waarheid is dat je vaak wordt opgenomen en de verzorging wein ig tijd voor je heeft. En als je kinderen vaker dan maandelijks op visite komen, mag je in je handjes knijpen.... toch?
Wat vonden anderen hiervan?

Bastet
Ik zou willen

Ik zou willen dat iedere dementerende een wolkenzee van aandacht krijgt.Dat dat in de praktijk niet zo is,is al triest genoeg.Is het dan erg te laten zien dat het ook anders kan?
Bastet

koentje
Ja

want het doet geen recht aan de werkelijkheid. Dat demente mensen vaak zo gelukkig niet zijn. Mijn eigen schoonmoeder zit momenteel in de fase van het proces waarin het besef nog akelig helder is, terwijl zij erg aanloopt tegen haar grenzen. De angst voor de toekomst! En daar deden ze of het allemaal schattig en knus is.
Ja, dat vind ik erg!

Bastet
Koentje

Wellicht zouden velen wel gelukkiger zijn met meer aandacht.Ik snap ook wel dat dat niet altijd te realiseren is,maar zag in mijn werk ook velen enorm opfleuren van dat beetje extra.De ellende van dementie neem je niet weg,maar kan wel verzacht worden.
Bastet

albana
Zijn momentopnames

Het zijn momentopnames. Het gaat zelfs bij deze demente vast niet héle dagen zo. Want die schoonzoon en dochter moeten (meestal) ook gewoon werken.
En er zijn een héleboel demente mensen wél gelukkig. Jouw schoonmoeder die nog maar in het begin is,is geen goed voorbeeld. Dit is voor de mensen zelf de moeilijkste en ongelukkigste periode.Ik durf zelfs te zeggen dat ze op bepaalde momenten gelukkiger kunnen leven dan wij. Zoals een kind kan zijn, onbevangen, je nergens zorgen over makend. Leven en genieten bij het moment en dan nog in extreme mate. Dus ook óngelukkige momenten zijn extreem en dan zijn ze diepverdrietig en in en in-ongelukkig.
En dat er mooie dagen en slechte dagen en momenten zijn is nu eenmaal zo bij elk mens.
Ook momentopnames dus.
Je zag de mooie en diepe momenten met een moeder die al zo ver dement was dat ze die gevoelens van jouw schoonmoeder totaal niet meer heeft, zij kent geen angste meer, die fase is ze al voorbij.
Vaak zijn het de kinderen die in die fase blijven hangen terwijl de oudere mensen zelf dat allang gehad hebben.
En ik vindt oude mensen wel lief en leuk en wil ze ook best knuffelen en vasthouden als ze daar behoefte aan hebben.En doe dat op verzoek regelmatig en dat is niks vreemds, dat doet alle personeel overal waar ik ooit gewerkt heb. Ik zie ook genoeg kinderen dat doen. Aaien is erg geliefd bij demente bejaarden.
Het staat misschien een beetje raar als je dat zo zegt, maar het is zoals het is.
groeten albana

Rieke
Ja ook sceptisch

Ik heb ook gekeken en bij voorbaat had ik er een vervelend gevoel over. En dat is eerlijk gezegd bevestigd. Inderdaad in bh en luier en pantykousen op tv terwijl je daar niet om vraagt. En zou je dat hebben geweten had je dat geaccepteerd?? Het riep bij mij meer een gevoel op van laten we eens scoren met een leuke documentaire.
Je kunt ook op een andere wijze aandacht voor dit onderwerp vragen.
By the way; ik heb in deze zorg gewerkt en mijn naaste familielid was zwaar dement.

Bastet
Nou,scoren....

Ik vind Adelheid Roosen beslist geen persoon die goedkoop wil scoren met een programma.Dus daar geloof ik helemaal niks van,hoor.Ik citeer:"Nu mijn moeder de ziekte van Alzheimer heeft, loop ik haar achterna, ontdek waar ze is, wat ze beleeft, doet en zegt. Ik stap mee in haar wereld. Ik zie haar niet verdwijnen, ik zie haar te voorschijn komen.
Voordat mijn zus en ik geboren werden was zij een vrouw, een minnares, een kind, een avonturierster. En nog geen moeder. Door Alzheimer krijg je als kind de kans je moeder terug te geven aan haarzelf. Haar opnieuw te zien en in haar landschap, in haar taal te stappen. Mijn moeder is op reis gegaan en als verstekeling reis ik in haar bagage mee."
Klinkt niet als goedkoop scoren,wel? Roosen doet haar dingen op een spraakmakende manier,absoluut.Ik meen me ook een interview te herinneren waarin ze verteld dat ze ook wil laten zien hoe ontluistert dementie kan zijn,kennelijk doet ze dat op deze beeldende wijze.
Het hoeft je smaak niet te zijn,maar om een film alleen hierop af te wijzen gaat me te ver.Ik heb ook tvprogramma's gezien over dementie,met dergelijke beelden,toestemming van familie voldeed kennelijk.
Bastet

Bastet
Daarbij.....

Deze moeder mag heerlijk in de armen van liefhebbende familie bonbons eten en genieten.Ik gun dat iedere demente!Ik heb er heel wat in bed zien liggen,dag in dag uit,zonder bezoek,laat staan bonbons....
Bastet

Rieke
Bastet

Ja, dat bedoel ik dus, ze mag natuurlijk gerust in de armen van familie liggen en bonbons eten! Natuurlijk, hoe meer aandacht hoe beter, heel goed juist!
Maar dat hoeft niet op TV, daar heeft moeder toch niet om gevraagd toen ze als avonturier voor ze kinderen kreeg de wereld verkende. Als ze geweten had dat haar liefhebbende dochter haar zo ontluisterd aan de kijkers zou blootstellen. dat bedoel ik. Ik twijfel niet aan de liefde van Adelheid voor haar moeder, laat dat duidelijk zijn.

Bastet
Nee,maar ja

Dat geldt dat voor iedere dementerende.Er zijn veel meer programma's gemaakt in de loop der jaren,toestemming van familie was voldoende.
En het is ontluisterend,het hele proces is dat eigenlijk.En dat wil de maakster laten zien.

Tirza G.
Nog niet gezien

maar wel geinteresseerd, met schoonmoeder die aan het begin van het dementieproces staat. Wat Bastet citeert, heb ik ook gelezen en het trok mij wel aan. Ze was ook eerlijk over zichzelf: in diepe dementie kan je moeder ineens een leuker mens worden (of in elk geval toegankelijker) dan ze ooit geweest is. Je hoeft niets meer van haar, je hoeft alleen nog maar van haar te houden.

Tirza

Roodborst
Een paar maanden geleden

vertelde Adelheid Roosen in De wereld draait door, dat zij voor haar moeder dement was, een heel moeilijke verhouding met haar had. Toen dacht ik : jouw moeder zou nooit op die manier gefilmd willen worden. Hoewel de documenaire met veel liefde gemaakt is, kan ik er niet naar kijken. Een demente mevrouw, in een luier, panty en bh gefilmd, wat zou zijzelf daar van gevonden hebben? Dus nee, ik ben er niet enthousiast over.

Tirza G.
Ze was er toch zelf bij?

Als ik iets merk van mijn (beginnend) dementerende schoonmoeder, dan is het wel dat ze donders duidelijk is over wat ze wel en wat ze niet wil. Ook op kledinggebied.

Tirza

mirreke
Waarom mag je wel met je baby in bad zitten

En niet met je moeder? Ik vond het een ongelooflijk ontroerende en mooie, liefhebbende film. Absoluut niet misbruikend of ongevoelig. Stel dat ik later Alzheimer's krijg (niet te hopen, want ik vind het af-schuw-e-lijk, ondanks het best wel mooie beeld wat Albana schetst), dan hoop ik dat mijn kinderen zo liefhebbend met mij om gaan. Daarvoor wil ik best in bh op tv.
Wat ik er heel bijzonder aan vind is dat in het ziekteproces wordt meegegaan. Er is geen verzet, van wat afschuwelijk, moeder is weg, dat beeld dat je persoonlijkheid vervliegt, dat je zelf wegbent, maar er is een acceptatie, een nieuwsgierigheid zelfs.
Waar ik woon gaat de Kindergarten een aantal maal per jaar met de kindertjes naar het Alterheim een eindje verderop. Het zijn niet alleen 'oudjes', het zijn vooral dementerende ouderen. Als die kinderen langskomen is het feest, veel kindjes op schoot, of erbij op bed, of ernaast op het bankje. Vooral heel close. De kinderen vinden het heel normaal eigenlijk, eindelijk eens volwassenen die reageren zoals zij zelf het doen, heel fysiek en vertrouwd.

Bastet
Roodborst

Ik denk dat onderschat wordt hoever in het proces een dementerende nog kan aangeven wat hij/zij al dan niet wil.Daarbij zijn er dan vaak ook nog legio zgn. heldere momenten waarin je merkt dat veel kunt bespreken.Het zijn geen onwetenden.Ik heb mensen verpleegd die al zo ver waren dat ze helemaal in foetushouding in bed lagen,maar op sommige momenten blijk gaven van inzicht in hun situatie.

marjanne
Prachtig

Mooie integere documentaire. Prachtig in beeld gebracht hoe de moeder soms raakvlakken heeft met haar 'oude' leven en hoe ze zich in haar 'nieuwe' leven begeeft Je ziet dat de moeder zich op haar gemak voelt bij haar kinderen. In de fase waarin haar leven is geef je de regie noodgedwongen over aan anderen, in vertrouwen dat zij doen wat goed voor je is. Ik vrees dat menig dementerende het slechter treft.
Ik wordt eigenlijk een beetje jaloers (of voel me schuldig) als ik dit zie. Ik kan/wil er niet op deze manier voor mijn moeder zijn.
Marjanne

Onderwerp gesloten

Wat leert je kind in groep 1?

En dit is wat je kind al moet kunnen voor hij naar groep 1 gaat: lees het hier.