Off-topic discussies Off-topic discussies

Off-topic discussies

Bellefleur

Bellefleur

30-01-2013 om 10:06

Donor. wel of niet?

Ik heb heel lang een papier in mijn portemonnee gehad, waarop stond dat ik na mijn overlijden organen wilde doneren. Toen kwamen er geruchten dat er medische experimenten met die organen werden gedaan, en dat ze dus gebruikt werden voor doelen waar ik niet achter sta. En nu twijfel ik al jaren. Wil ik donor zijn of niet? Wat is er waar van die geruchten? Wat wordt er gedaan met weefsel dat overblijft? Ik kan natuurlijk op de site van de transplantatiestichting kijken. Maar is die objectief? Of ben ik te argwanend?

Daan - misschien kun je hier iets mee

Daan, je schrijft over het gelovige vriendje dat het over de hemela heeft: een leven na dit leven, dus zou je alles nodig hebben. Misschien heb je er iets aan dat ik je vertel dat er in de bijbel staat dat je in de hemel een nieuw lichaam krijgt (hoe, dat weten we niet). Misschien kun je er iets mee.

Beslissingen

Zelf ben ik donor, van mij mogen ze alles hebben wat te gebruiken valt. Bij mijn moeder in 1998 konden ze nog wel iets gebruiken, alleen het hoornvlies, maar daarvoor was het eigenlijk meteen al te laat omdat ze uit Leiden moesten komen naar de Achterhoek, ik snapte dat helemaal niet. Misschien is dat nu beter geregeld.
Voor ons kindje dachten wij ook in 2006 dat als hij zou overlijden, dat zijn organen dan gedoneerd mochten worden. Tot we te horen kregen dat voor sommige organen je hart nog moet kloppen. Als hij hersendood zou zijn en zijn hart nog zou kloppen, zouden bepaalde organen weggenomen kunnen worden. Toen hebben we toch nee gezegd. Toch bang - hoe knap artsen ook zijn - dat ze denken dat hij hersendood is en dat hij het toch niet is... daar moet ik niet aan denken.
Veel later heb ik erover contact gehad met de donororganisatie, die me ervan vergewiste dat ze echt heel goed kunnen nagaan of iemand wel of niet hersendood is, dat wordt niet even zo snel bekeken. Komen meerdere artsen aan te pas.
En toch geen spijt dat we het niet hebben gedaan. Het idee dat zijn hart nog zou kloppen en dan de organen uit dat babylijfje, nee dat stond me erg tegen.

Ook beenmergdonor

Ik ben ook beenmergdonor en bloeddonor.
Nog nooit beenmerg afgestaan en het is ook best wel een ingreep begreep ik, waarvan je tot het allerlaatste moment nog af kan zien. Maar de dag dat ik gebeld word omdat mijn beenmerg matcht met iemand die er over de hele werelds naar op zoek is, zal een feestdag zijn. Als je toch zo iemand kan helpen!

Hombre

Hombre

01-02-2013 om 15:46

Geerke

En dan blijkt de ontvanger Geert Wilders te zijn!

(sorry hoor, kon het niet laten)

Rodan

"Zouden ze Friso ook zo lang gereanimeerd hebben als hij geen prins was?" Ja. Toevallig weet ik van de twee mannen van ca. 40/50 jaar die een hartstilstand hebben gehad, dat die zo ontzettend lang gereanimeerd zijn. Bijna tegen beter weten in. Dokters geven niet op, die gaan tot het gaatje. Of je prins bent of niet.

skik

Wetenschap en lichaam

Na het lezen van dit draadje (en vele andere hiervoor) wil ik toch graag reageren. Waarom? Misschien wel omdat leven en dood zo groot en ondoorgrondelijk zijn.
Ten eerste ben ik er van overtuigd dat ik na mijn dood geen enkel besef meer van mijn lichaam heb. Dat lichaam is slechts tijdelijk gebruikt door "mij". Hoe en wat verder na mijn dood weet ik niet maar het vergankelijke omhulsel doet er dan niet meer toe. Mijn lichaam gaat dan ook naar de wetenschap en ze mogen er mee doen wat ze willen. Dat zou ook gelden voor het lichaam van mijn man en kinderen. Degene van wie het was is er niet meer en zeker niet meer in de verpakking waarmee je anderen met een gebrekkig omhulsel nog wel een tijdje door kan laten gaan met hun dierbaren.
En verder las ik iets over de wetenschap en dat ze "stiekem" toch doorgaan met zaken "omdat het kan".
Ik denk dat we nu zover zijn als ras "omdat het kon" en omdat "we" het toen uiteindelijk ook deden.

Los van alles vind ik wel dat iedereen vrij moet zijn om aan te geven geen donor o.i.d. te willen zijn. Of om anders over het leven en de dood te denken maar evolutie (goed of slecht) is nauwelijks een halt toe te roepen.

P

P

01-02-2013 om 18:03

Rodan

Iedereen roept maar van alles over privacy en jij wil dat bekend is dat jij een orgaan hebt gekregen bij de nabestaanden?

De nabestaanden krijgen een brief met een beetje informatie zoals: één nier is naar een vrouw van 40 jaar gegaan en de andere naar een man van 60. Is dat werkelijk niet genoeg voor jou?

Verder heb ik ook wel eens gelezen dat ze juist eerder de stekker eruit trekken bij iemand die toch geen donor wil zijn dan bij iemand die dat misschien wel wilde en waar de familie nog over aan het praten is.

Vic

Vic

01-02-2013 om 18:45

Tja

Ik had niet verwacht dat iemand het met me eens zou zijn, maar ik vind ook dat iedere reden goed genoeg is om het niet te willen doen. Dat wat Geerke zegt over 100% zeker weten dat iemand hersendood is. Ook in de medische wereld gebeuren 'wonderen', en het zou me niets verbazen als ook in Nederland wel eens mensen onterecht dood verklaard worden.

Wel donor

ik ben niet gelovig, hebt niets meer aan mijn lichaam als ik dood ben, alles mag weg. Dat weten mijn naasten. Mijn dochter van 21 is ook donor. Ik hoop dat ik nooit een beslissing moet nemen over een naaste. Principieel ben ik voor orgaandonatie, zelfs als Wilders of een andere schurk een orgaan van mij of een naaste zou krijgen. Wie ben ik om te kiezen naar wie mijn lever of nier zou gaan?

Verstuurd met de Ouders Online iPhone app.

ontvanger

ontvanger

01-02-2013 om 23:21

Belangrijke personen eerst?

Lijkt me niet. Daar heeft niemand iets aan. De ontvanger al zeker niet, die kan beter wat langer wachten en een beter passend orgaan krijgen, dat maakt de kans op langetermijnoverleving een stuk groter. Artsen 'verspillen' geen orgaan op die manier, daar zijn organen te zeldzaam voor.

En openheid is er wel, met respect voor ieders privacy. Er is overigens wel een stichting (Donadona) die daar verandering in wil brengen.

ontvanger

ontvanger

01-02-2013 om 23:47

Dialysepartner

Ook wij hebben het wel gehad over donatie van man naar mij. Dat kan tegenwoordig 'door de bloedgroep heen' (ook wij matchen niet) en als dat niet kan, via het cross-over programma. Maar ook wij hebben daar niet voor gekozen, om dezelfde reden als jullie. En puur praktisch, met een groot gezin met nog kleine kinderen is dat gewoon bijna niet te regelen. En een 3e reden is dat er bij nog meer komt kijken dan alleen een nier.

We zitten in dezelfde leeftijdscategorie als jullie. Man heeft baan, ik niet.
Wat naar om te horen dat er op jou zo'n druk is uitgeoefend, dat zou niet zo moeten. Hier was dat een stuk minder gelukkig, al bleek het ziekenhuis er in het begin wel vanuit te gaan dat wij wel ergens een levende donor vandaan toverden. Dat ik dat niet wilde gaan 'regelen' werd als heel vreemd gezien. Ik ken de voordelen van een levende donatie, maar vind dat je daarin ook vrij moet kunnen zijn om te kiezen, als ontvanger dus.

Voor thuisdialyse heb ik heel nadrukkelijk niet gekozen, het kost me nu meer tijd (taxirit van 15 km enkele reis 3x per week komt erbij) maar ik houd het ziekenhuisgebeuren graag buiten de deur. Als ik thuis ben, ben ik vrij. Wel wil ik op termijn graag in het nachtprogramma van het ziekenhuis, dat is voor jezelf beter want je spoelt veel langer, maar het grote voordeel is ook dat ik dan overdag niet meer weg hoef.

Wij staan pas aan het begin (2 weken bezig...) dus wat het precies voor invloed op ons gezin gaat hebben, moet nog blijken. Gebrek aan energie speelt ook nu al een rol, mijn man vangt veel op en doet ook aardig wat in het huishouden. Er zal ongetwijfeld veel gaan veranderen nu.
Het is en blijft een lapmiddel, die dialyse. Een 'dodelijk medicijn' zoals ik een keer las in een artikel. En goedkoop is het inderdaad ook niet, ik geloof dat het rond een ton per jaar kost.
Ik wil jou en je partner graag veel sterkte wensen. Staat hij op de wachtlijst? Dan ook daarmee sterkte!

ontvanger

ontvanger

01-02-2013 om 23:57

Hombre

Zou jij werkelijk degene willen zijn die bepaalt wie een orgaan krijgt? Ik niet. Geert Wilders heeft bepaald niet mijn sympathie maar als ik donor ben, dan graag op puur medische gronden mijn organen verdelen en niets anders. Ook als dat zou betekenen dat een orgaan van mij naar iemand gaat die GW heet, of een overvaller is, of rookt als een ketter (noem maar eens een paar dingen).
Ik ben blij dat er door artsen alleen naar de medische criteria wordt gekeken.

twijfelaar

twijfelaar

02-02-2013 om 08:17

Hersendood

Dat vind ik dus ook lastig, ik zou afscheid willen nemen van mijn dierbaren tot de laatste adem, de hand willen vasthouden tot het koud wordt. Ook bij mezelf. En ik dacht dat dat niet kan als je donor bent. Terwijl op zich, als het op een later moment kan ik er geen moeite mee heb.
Daarom op dit moment niet geregistreerd.

P

P

02-02-2013 om 09:06

Twijfelaar

En hoe denk je over het ontvangen van organen

Ik vind één ding: niet registreren is ook lager op de wachtlijst als je zelf organen nodig hebt.

nathalie

nathalie

02-02-2013 om 11:36

Ik heb ook dat gevoel, maar ik zou daar geen echte regel van willen maken. Omdat het net als dat een donor niet moeten bepalen dat GW geen orgaan mag we niet met z'n allen moeten bepalen dat niet-donoren geen orgaan mogen.
Wat mij betreft mag dit wel een ethische afweging per persoon zijn. Bij dag een man, bij nacht een man, zoiets. Wel willen ontvangen en dus zorgen dat een ander op de wachtlijst het misschien niet overleeft, maar niet willen geven, dat voelt voor mij als niet zo netjes.
Maar dat vind ik ook van bloeddonatie (ja weer een ander onderwerp). Als ik aan mensen die geen donor zijn (want dat is eng, met naalden enzo) vraag of ze na een ernstig ongeluk of een bevalling of operatie ofzo waar ze alleen maar zullen overleven met een bloedtranfusie daar van af zien, dan zeggen ze nou, nee, dan toch maar graag dat bloed van een ander. Tja.

Jo Hanna

Jo Hanna

02-02-2013 om 11:46

Ja tenzij, maar ook tegenzin

Ik heb ook lang met zo'n papiertje rondgelopen maar toen de electronische registratie kwam, heb ik er nog eens over nagedacht. Ik heb me toen gerealiseerd dat ik daar niet (alleen) over wil beslissen. Het hangt voor mij heel sterk van de situatie af. Als ik lig dood te gaan cq dood ben, ben ik niet de belangrijkste partij! Dat zijn mijn naasten. Ik heb dit toen met mijn naasten besproken en aangegeven dat ik er positief tegenover sta om organen te doneren maar dat zij in de context van dat moment de keuze hebben op grond van wat zij beleven.
Heel concreet merk ik wel dat ik in de loop der jaren steeds meer moeite krijg met de gedachte dat ze een nog 'levende', warme geliefde weghalen om er organen en weefsels uit te halen en dat je die dan koud en dood terugkrijgt. Ik ben één keer bij iemands overlijden aanwezig geweest en ik ervoer dat als een bijzonder, heilig moment. Het idee dat dit op een technische manier verloopt, alleen in de aanwezigheid van professionals, omdat er nog wat organen moeten worden uitgehaald staat mij inmiddels tegen. Ik denk dat ik in mijn rol als nabestaande daarom niet snel zou kiezen voor orgaandonatie.
Groet, Jo Hanna

nathalie

nathalie

02-02-2013 om 12:52

Jo hanna

Maar als iemand in zo'n situatie is dat donorschap actueel gaat spelen, dan is er waarschijnlijk allang sprake van veel techniek. Zo iemand ligt op de IC aan slangen en toeters en bellen en aan de beademing. De dood wordt dan sowieso een technische manier.
Thuis, in je eigen bed, omringd door geliefden die je hand vasthouden de laatste adem uitblazen is heel mooi(evt. heilig), maar iemand in die situatie wordt ook echt niet warm en levend weggehaald om koud en dood terug te keren ook niet als er een donorcodicil is.
Dat is ook onderdeel van het donortekort, er zijn maar weinig mensen die overlijden in een situatie waarin ze donor kúnnen zijn. (gelukkig maar)

Vic

Vic

02-02-2013 om 15:38

Voor wat hoort wat

Daar kan ik me dan in principe ook wel in vinden, het voor wat hoort wat principe. Hierboven zei iemand dat dat dan ook voor bloeddonorschap moet gelden, maar dat vind ik wat ver gaan. Aan de handel in bloed wordt zo verschrikkelijk veel geld verdient dat ik alleen daarom al moeite heb met doneren. Nu willen ze mijn bloed ook niet, dus daar hoef ik niet over na te denken.

ontvanger

ontvanger

02-02-2013 om 22:37

Bloed geven/ontvangen

Na een bloedtransfusie mag je geen bloed meer doneren, dus het mijne willen ze toch al niet. En daarvóór had ik altijd een te laag Hb, dus zelfs als ik had gewild had men nee gezegd.
Nu hoorde ik vandaag dat je als wachtlijst-patiënt ook liever geen bloed meer mag ontvangen, dit ivm de antistoffen die dan aangemaakt kunnen worden. Ik zou op dit moment wel een zakje bloed kunnen gebruiken maar dat doen ze dus niet als het niet héél dringend noodzakelijk is.

Groot verschil met organen trouwens: aan donorbloed is voor zover ik weet geen tekort...

Kaaskopje

Kaaskopje

03-02-2013 om 01:18

Vic

Je bent wel erg wantrouwend over wat er met je bloed en te doneren organen en lichaamsdelen gebeurt.
Ik zeg eerlijk dat ik te lui ben om me als bloeddonor aan te melden. Op dit moment zullen ze mijn bloed ook niet willen, maar ik had me ook eerder nog niet aangemeld en zie mijzelf dat ook niet doen. Maar dat komt dus zuiver omdat ik de moeite niet wil nemen. Zou ik wel doneren, dan zou ik verder niet meer nadenken over wat er met mijn bloed gebeurt. Ik ga ervan uit dat ik er een nuttige bijdrage mee zou hebben geleverd. Net als ik ervan uit ga dat mijn organen nuttig zullen zijn voor iemand die ze nodig heeft. En als er misbruik van wordt gemaakt, nou jammer dan. Anders was het toch ook in rook opgegaan bij het crematorium.

Jo Hanna

Jo Hanna

03-02-2013 om 01:39

Nathalie

De vriendin van wie ik afscheid heb genomen, had op 32-jarige leeftijd een hartstilstand gekregen. Zij lag dus aan alle toeters en bellen. Volgens de doktoren waren haar organen niet meer geschikt vanwege het te langdurige zuurstoftekort. Zij is in onze aanwezigheid afgekoppeld van de apparatuur en is 'daarna' gestorven. Ook al wist ik dat zij 'eigenlijk' al dood was, het was evengoed een bijzonder, ontroerend moment. Die ervaring heeft mijn kijk op dit onderwerp veranderd.
Groet, Jo Hanna

twijfelaar

twijfelaar

03-02-2013 om 08:20

Lever voor alcoholist?

Ik denk dat ik toch wel om ben, wil tenslotte idd ook best ontvangen :-) ik twijfel nog over dat ik het de familie wil laten beslissen.
Maar wat als jouw lever wordt gebruikt voor een (ex-)alcoholist, je longen voor een verstokte (ex-)roker. maakt dat jullie donoren niet uit? Je moet geloof ik maar een jaar niet roken of drinken wil je in aanmerking komen voor een donorlever/longen etc.

P

P

03-02-2013 om 09:49

Twijfelaar

Niet al je organen gaan naar alcoholisten of rokers, ik zou al blij zijn als er één nier naar een jong kind gaat of iets dergelijks.

Ik heb er meer moeite mee als mijn organen naar iemand gaan die zelf niet wil doneren!

Kaaskopje

Kaaskopje

03-02-2013 om 10:00

Helemaal eens.

twijfelaar

twijfelaar

03-02-2013 om 11:13

Dat is waar. Ok, je mag alles hebben :-)

Roken/drinken

Het zou ook niet goed zijn als we hierover rechter mogen gaan spelen. Dan wil ik niet dat mijn hart naar iemand gaat met zelf veroorzaakt overgewicht, naar iemand die niet sport enz. Mijn hoornvlies mag niet naar iemand die blind is geworden door gevaarlijk vuurwerk afsteken. Mijn lever mag niet naar iemand met een ex-drankprobleem en zeker geen organen naar een donor die een ongeluk heeft gehad door te hard rijden. Mijn huid mag niet naar iemand die huidkanker heeft gekregen door te veel zonnen enz.
Kortom, maar goed dat we er niets over te zeggen hebben.
Je zal degene zijn die een transplantatie nodig heeft en de gever mag rechter spelen.

krin

krin

03-02-2013 om 13:32

De andere kant

Bij dat soort argumenten (niet aan rokers, drinkers en andere minkukels) zing ik altijd zachtjes 'het ei' van Jaap Fischer. En dan de regel: 'denk eens dat het je broertje is dat zacht sist in de pan...')
Want diegene die het niet verdient, is altijd een ander, een onbekende onwaardige. Stel nou dat het je broertje is?

Jaap Fisscher: Het ei songtekst

Ik kocht een ei. De melkboer zei:
't komt zo onder de kip vandaan.
'k ben nog te laat van huis gegaan om het mee te kunnen nemen.
Hier heeft u een jong leven, voor 16 cent of meer
en namens de ouders smakelijk eten meneer.

Het lag nog warm te leven in m'n hand.
Ik mikte reeds, zorgvuldig op de harde hete rand van de pan en ik kon de geur al ruiken van dit al te vroeg geremde kuiken.
Toen het ei zei, toen het ei zei:
denk eens dat het een jongetje is dat je hier gaat staan bakken.
Denk eens dat het je broertje is dat zacht sist in de pan.
Denk eens dat ie verkrampt uit angst de rand probeert te pakken
en dat ie dan terug in de boter glijdt.
Wat dan, wat dan?

Ik rolde het zorgvuldig in een deken.
En heb toen zelf 2 weken liggen wachten op iets moois. Slechts verwarmd door een hoop slechts verwarmd door een laken tot het ei begon te kraken.
En het kuiken zei, het kuiken zei:
haha het was geen jongetje dat je had willen bakken.
Haha het was je broertje niet dat in de pan was gegaan.
En ik had me weer voor de zoveelste keer door een kuiken laten verlakken,
maar de volgende dag at ik rijst
met hele jonge kip of haan.

notje

notje

03-02-2013 om 15:27

Onvoorwaardelijk

Ik loop dit jaar precies 30 jaar met een donorcodicil.Ze mogen alles hebben.
Ik ben afgelopen augustus naar een infoavond geweest in Nijmegen omdat mijn zwager een nier nodig had (hij heeft inmiddels een nier mogen ontvangen).
iemand die doneert (levende donor) moet dit onvoorwaardelijk doen,dus niet later zeggen tegen de ontvanger dat hij/zij anders moet gaan leven.
Ik trek dit ook door naar post mortale donatie,ze mogen alles van me hebben en naar wie het gaat maakt niet uit.
Een alcoholist of verstokte roker zullen niet snel een donor orgaan krijgen omdat de kans van slagen veel kleiner is als men niet gezond leeft.Je krijgt een orgaan niet zomaar,je ben dan al heel ziek.

Dialysepartner

Dialysepartner

04-02-2013 om 09:13

Ontvanger

Bedankt voor je reactie en medeleven. Wat naar voor jullie dat jullie in dezelfde situatie zitten. Ik vermoed dat jullie net zo'n zware tijd achter de rug hebben als wij voor de dialyse. Je weet dat het komt, maar niet wanneer.
Wij werken alle twee, ik ben 55 procent afgekeurd wegens een autoongeluk 11 jaar geleden en heb inmiddels reuma. Man werkt heeft afwisselend gewerkt van 1 tot 5 dagen tot nu toe.
Hij wilde heel graag thuisdialyseren. In het begin kan dat niet, dus moest hij naar het ziekenhuis. Hij werkt naast het ziekenhuis waar hij ook onder behandeling staát,dus het was logisch om daar ook te dialyseren. Dat bleek niet te kunnen, omdat wij niet in hun postcodegebied wonen. Een van de ziekenhuizen waar wij wel terecht konden lag 30 km de verkeerde kant op vanaf ons huis, de andere lag in dezelfde stad als werk, maar qua verbinding niet handig. We hebben bezwaar aangetekend en uiteindelijk kon het nog. Taxivervoer bleek lastig' dus hij ging altijd met het openbaar vervoer.
Mijn man koos voor thuisdialyseren omdat hij heel graag wilde blijven werken en het beter is voor je lichaam. Hij dialyseert nu 5-6 nachten per week. Na de zomer worden beide nieren verwijderd en zal dat 7 nachten per week worden.
In de periode dat hij naar het ziekenhuis moest, ging hij in de loop van de middag en kwam 's avonds laat thuis. Hetzelfde tijdens het opleidingstraject voor de thuisdialyseren, hij werkte toen alleen 's ochtends. Voor de opleiding moest ik 3x per week mee, maar dat was niet haalbaar. Dus ik ging alleen op zondag mee en dat lukte gelukkig ook. Voordeel van het thuis overdag dialyseren, je mag niet gelijk ook 's nachts doen, is dat je wel gewoon thuis bent en de meeste dingen meebeleeft. Ik moest well thuis zijn, maar kon wel wat in de tuin doen bijvoorbeeld. Je moet wel alles goed plannen, je kunt niet even weg om boodschappen te doen.
Dat gebrek aan energie is vreselijk. Voor de dialyseperiode was dat er al, maar nu ook. Teveel doen wordt snel afgestraft, Omdat mijn energielevel ook niet helemaal optimaal is, blijven er veel dingen liggen. De klusje die mijn man deed omdat ik ze niet meer kon, komen nu langzaam weer bij mij terecht. Alle extra dingen die niet echt nodig zijn qua klussen, vermijden we.
Ik hoop van harte dat jullie dialyseperiode goed verloopt en dat er snel een donor is. En dat je je kinderen nog heerlijk mag zien opgroeien.

Ik weet niet hoe jullie tegenover vakanties staan, misschien ook nog een beetje vroeg omdat je net begonnen bent met de dialyse, maar wij hebben hele goede ervaringen met dialyse centra in Duitsland,
Oostenrijk en Zwitserland. Wij zoeken zelf uit waar we heen willen, mailen het dialysecentrum en het ziekenhuis regelt de benodigde paperassen. De eerste keer hebben wij een reis geboekt via een Duitse dialyseorganisatie naar Turkije, wat ook goed beviel. Vervoer naar het dialysecentrum werd geregeld en de artsen daar spraken Engels en een verpleegkundige Nederlands. Ik k an mij voorstellen dat je hoofd er nu nog niet naar staat, maar misschien dat je het in de toekomst toch fijn vindt om een keer weg te gaan.
Heel veel sterkte voor jou en je gezin!

Over geert wilders en enge naalden

Ja voor mij is het oo onvoorwaardelijk hoor, ik kan en wil daar helemaal geen zeggenschap over hebben. Met Geert Wilders ben ik het niet eens, maar jemig hij is toch wel een mens en als hij matcht met mijn beenmerg, dan is dat toch echt wel een feestdag hoor.
Mensen die naalden eng vinden (bloeddonor): als je bloed nodig hebt zeg je ook niet tegen de ambnulancebroeder: doe mij maar geen bloed, ik vind naalden eng!
Mijn vriendin kijkt gewoon niet naar haar arm als ze bloed geeft, want dan gaat ze waarschijnlijk onderuit zo eng vind ze het. Maar ze geeft wel. Dat vind ik bewonderenswaardig.

Reageer op dit bericht

Dit forum topic is gesloten, er kan niet meer gereageerd worden.