Home » Forum » Jeugdtraumas

Jeugdtrauma's

20 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Elvi
Jeugdtrauma's

Soms heb je van die jeugdherinneringen, waaraan je niet herinnerd wilt worden. Ik doe mijn best om mijn 3 meiden van 8,6 en 4 jaar zo goed mogelijk op te voeden, maar dan komt je eigen moeder nog eens door de bocht om wat oude koeien uit de sloot te halen. Zo heb ik mijn best gedaan om mijn 3 dochters voor de 3de verjaardag zindelijk te krijgen en met uitzondering van de jongste (die is 's nachts nog niet zindelijk), is het mij toch aardig gelukt.
Nu waren wij gisteren middag op bezoek bij oma en toen kwam het ter tafel dat hun jongste zusje 's nacht nog een luier draagt. Schijnbaar heb ik het verdrongen, maar met zindelijk worden was ik zelf dus ook niet snel. Mijn moeder begon tegen mijn dochters in geuren en kleuren te vertellen dat ik pas met mijn 4de verjaardag uit de pampers was en omdat nog even kracht bij te zetten haalde ze het foto boek erbij "Kijk dat is je moeder 30 jaar geleden, toen was ze 3 en half met een pamper aan" Het mag dan wel heel lang geleden zijn maar ik schaamde mij wel tegen over mijn man en kinderen. Mijn man vondt het nog grappig dat ik er wel sexy uitzag op die foto. Achteraf kan ik er wel om lachen, maar je voelt je ineens zo klein.

Fiorucci
Maar.....

Mijn kinderen waren wat de nacht betreft heel erg laat zindelijk, ik vind het beslist niet erg dat zij weten dat ik zelf ook niet de vlotste was als kind wat dat betreft. Ik vind vier jaar nog best snel..:)
Vindt je het echt erg dat je kinderen dit weten, dat hun moeder ook maar een mens is? En waarom dan?

Olief
Ik snap het niet

Is het een jeugdtrauma dat je op je 4e nog niet uit de pampers was? En verdrongen herinnering? Ik kan me echt weinig herinneren van mijn 4e levensjaar, maar dat is niet zozeer omdat ik het verdrongen heb :)

Kaaskopje
Sorry elvi, maar

als je dit als een jeugdtrauma ziet zegt dat wat over hoe je jeugd werkelijk was. Vrij probleemloos waarschijnlijk.
Het zegt naar mijn gevoel ook iets over het belang wat jij aan het zindelijk worden voor het derde jaar hebt gehecht. Voor die tijd was goed, na die tijd niet. Dat jij zelf na die tijd pas zindelijk was zie je daardoor als falen. Héél erg onterecht! Mijn dochters waren beiden pas na hun derde verjaardag zindelijk. Dit is echt geen schande. Hier kun je niets aan doen namelijk. De natuur is niet altijd naar onze hand te zetten.

Jet Burg
Ghehe mijn zoon heeft dus een trauma ;-)

Hij was met zijn 4de verjaardag zindelijk (ja letterlijk op die dag) de grote boodschap deed hij pas op zijn 6de verjaardag(ook letterlijk)op de wc, en nu is hij 6,5 jaar en heeft in bed nog een luier aan. Oeps! :-)
Maar ik snap ook niet goed dat je hier last van kan hebben, maar jij zit ermee, misschien even je hart luchten bij je man/moeder/vriendin? Maar blijf er niet te lang in hangen joh, er zijn ergere dingen. Koppie op!

mirreke
Jouw trauma, of dat van je moeder?

Kan het zijn dat het bij jou een trauma is geworden, omdat je moeder het zo erg vond? Want tuurlijk kan het een trauma zijn, als je moeder het je constant inpeperde dat je nog niet zindelijk was. Dat wordt het dan vanzelf bij een kind.
Probeer het van je af te laten glijden, echt, het is niet erg wanneer iemand zindelijk is of nog niet.
Ik heb zelf een levendige herinnering aan een keer dat ik (tja, zo was dat bij ons) op een potje mijn behoefte zat te doen midden in de woonkamer, voor het raam, en er precies op dat moment een vriendinnetje voor dat raam verscheen die mij hartelijk heeft staan uitlachen. Heel naar was dat toen. En ik was al wat ouder, ik denk wel ouder dan vier of vijf, maar vond het gewoon prettig om dat af en toe op een (heerlijk confortabele) pot te doen met mijn boeken rondom me.... Een nare herinnering is het geworden, door de reactie van een ander.
En nog een nare herinnering. Ik denk dat ik misschien acht of negen was toen ik heel graag een echte poppenwagen wilde, niet een buggy of zo, maar eentje waarin een baby kon liggen (maar dan in wat kleiner formaat). Ik helemaal blij toen ik die kreeg. Maar de glans was er vrijwel direct af toen ik de moeder (van datzelfde vriendinnetje overigens) hoorde fluisteren met een andere moeder, omdat het zO vreemd was dat ik dat op mijn leeftijd nog kreeg. Vaak zijn trauma's geen trauma's door jezelf, maar door een ander. Ik kan het die moeder nog kwalijk nemen, bah...!

Puck
Trauma?

Pfft, in dat geval hebben mijn kinderen ook een megagroot trauma opgelopen: ook allebei tegen hun 4e verjaardag zindelijk en 's nachts nog een aantal jaren later. Moet ik nu de psycholoog gaan bellen?
Je schrijft dat jij je best hebt gedaan om je dochters voor hun 3e zindelijk te krijgen: volgens mij loopt een kind daar eerder een trauma van op. Zo'n pusherige moeder die perse wil dat je zindelijk bent.
Sorry, maar ik vind dat je van een mug een olifant maakt. Ik snap niet waarom jij je zou moeten schamen dat je met 3,5 nog niet zindelijk was.

Margriet*
Beetje

vreemde zin: " Mijn man vondt het nog grappig dat ik er wel sexy uitzag op die foto."

Een kind van vier sexy? Ik snap hem niet helemaal.

Kiki
Elvi, wat heerlijk als dat het enige is

wat moet je dan een geweldige jeugd gehad hebben!

Ik zou me er echt niet druk over maken, geen idee wanneer ik zindelijk was :) Maar op verjaardagen worden door irritante ooms ook regelmatig oude koeien uit de sloot gehaald. Wist je nog Kiek dat je .... (en vul maar in)

Het enige wat ik doe is zeggen "Ja hoor, dat weet ik nog" en het onderwerp veranderen

Kaaskopje
Margriet

Een kind van vier sexy? Ik snap hem niet helemaal. ===
Jij maakt nu ook van een mug een olifant:-)Sexy zeggen over een propje met luier om is humor, meer niet.

Rosase
Ja

Zeker als dat propje je vrouw betreft. Dat is gewoon humor.

En voor de statistieken: mijn oudste wat met 2 jaar en 9 maanden zindelijk en mijn middelste met 3 jaar en ruim 3 maanden. Heb ik echt niet mijn best voor gedaan. Sterker nog oudste is zindelijk geworden toen hij een weekje bij mijn moeder logeerde! En mijn dochter? Ach die vond die luiers wel best. Er is geen grens en het is geen wedstrijd. Kom op, er zijn wel belangrijkere dingen om je druk over te maken lijkt me?!

albana
Vissen

Hier proberen pubers wel eens te 'vissen' bij mijn vader over mijn jeugd(trauma's). Meestal nadat ik hun op hun donder heb gegeven om het een of ander, dan is het nog een restantje 'boosheid' over de oneerlijkheid ervan..Want ik ben toch ook jong geweest? En heb dus toch ook vast domme dingen gedaan? En hoef dus hun niet te straffen...maar juist begrip tónen....en hun dus om hun onbezonnenheid niet op hun donder te geven. (puberlogica)
En als ze dat doen zegt mijn vader met een stalen gezicht dat ik werkelijk het braafste en meest verstandige en werkelijk goed luisterende kind ter wereld was zo'n beetje (not dus ;)))).
Hij staat dus achter mij, en niet in eerste instantie achter de kleinkinderen. En als ze even niet kijken geeft hij een knipoog zo van: 'Wij ouders onder elkaar, wij snappen elkaar'.
Misschien wel omdat ik regelmatig mijn beklag doe bij mijn vader over de puberkunsten van mijn dames...mijn vader kan dan mijn zorgen namelijk zo heerlijk weer in perspectief brengen en me eraan herinneren dat broers en ik nog veel erger waren en dat dat toch ook allemaal goed is gekomen.
Misschien moet je dat eens proberen...je ouders wat meer te betrekken bij jouw 'zorgen' grote of kleine zodat ze weer achter jouw staan in eerste instantie? (is maar een idee hoor)
En vervelende ooms en tantes hebben we niet eens of ze wonen te ver weg om zulke dingen op tafel te gooien.
Ik mag dus wel in mijn handjes knijpen met zo'n vader geloof ik:)
groeten albana

Bellefleur
Ik snap het ook niet.

Wat is het trauma precies? Dat je moeder je in de zeik zette tegenover je kinderen? Of dat je nog niet zindelijk was met 3 jaar? Inderdaad Albana, je mag blij zijn met zo'n vader. Mijn moeder mag me graag vernederen waar de kinderen bij zijn. Ik geloof dat ze dat grappig vindt.

LindadR
Lidwientje;

Inderdaad. Ik krijg ook nog steeds van mijn moeder te horen dat ik met twee jaar zindelijk was. Ik geloof er nog steeds geen pest van, mijn jongste is nu ruim twee en zegt wel dat er plas uit zijn piemel komt, maar op de wc doen ho maar.

Oudste was overigens twee jaar (bijna drie) toen hij zindelijk werd.(overdag)

En "trauma" is denk ik grappig bedoelt, maar een foto van mezelf in luier zou ik niet als zodanig willen kenmerken. Maar dat is weer een hele andere discussie, toch?

Linda

Tirza G.
Jeugdfoto's

Goh. Ik héb niet eens jeugdfoto's. Ja, een of twee. Van mijn oudere zuster zijn bóeken vol, van mij nog geen eens een half boek en dan heeft mijn moeder er ook nog plaatjes uit tijdschriften geplakt om het een beetje te vullen, de schat.
Dát is pas een trauma. Ik zou willen dat ik een foto had van mezelf met een luier.

Tirza

dc
Tirza

Hier ook. De enige jeugdfoto die ik heb, is er eentje met mijn oudere zussen erop. Mijn man (de oudste), heeft zo'n 10 albums. Slik. Verder geen idee wanneer ik zindelijk werd. Mijn moeder is er niet meer om het te vragen.

Tirza G.
Idem :-)

En weet je, als ik ze (mijn ouders zijn er allebei niet meer) nog maar eens 5 minuten zou kunnen spreken. Dan waren foto's en zindelijkheid denk ik de laatste onderwerpen waar ik over zou beginnen.

Tirza

Manda Rijn
Goed opvoeden

ik snap je emotie niet.

Who cares !! of je kind nu met 3 jr nog niet zindelijk is. Dus ik snap niet dat jij je daar dan klein over voelt.

En als dat het ergste is, jeetje zeg, wees blij er zijn miljoenen mensen op aarde die niet aan hun jeugd kunnen denken zonder de ellende weer te herinneren.

Asa Torell
Ik snap het wel

althans, ik vul gewoon in dat het net zo iets is als bij de moeder van Bellefleur - steeds maar weer (subtiel) vernederen waar anderen bij zijn. Waarvan dit gewoon het zoveelste voorbeeld is.

Barbara
Mijn traumaatje :-)

ten eerste zal ik even vertellen dat allebei mijn kinderen pas met 3 jaar zindelijk waren, en eentje was pas nachtzindelijk op zijn 12e, heeft niemand een punt van gemaakt hier, ook de opa's en oma's niet.
Mijn eigen jeugdtrauma heeft ook met plassen te maken. Toen ik een keer jarig was en mijn partijtje vierde (mijn ouders vonden dat een ramp, partijtjes organiseren) was er wat tijd over. Ze hadden toen maar bedacht de filmprojector aan te zetten en wat tekenfilms te draaien, alleen hadden we er maar 2 van een minuut of 10 (jaja we hebben het hier over 1978 ofzo) en toen speelden ze maar een vakantiefilmpje af, en wat staat er op dat filmpje...een lopende Barbara met haar mama, die vervolgens achter de deur van de auto een plasje gaat doen in de berm. Grote hilariteit bij mijn feestgangers en ik....ik kon wel door de vloer zakken.

Onderwerp gesloten

Wat leert je kind in groep 1?

En dit is wat je kind al moet kunnen voor hij naar groep 1 gaat: lees het hier.