Home » Forum » Scootmobiel

Scootmobiel

14 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Tirza G.
Scootmobiel

Mijn schoonmoeder, 88, beginnende Alzheimer, komt elke dag vanuit het verzorgingstehuis hier naartoe gewandeld met de krant. Rollator-driven :-) Het vaste loopje (we wonen op 500 m van het verz.huis en het is één rechte straat), de tijdsindeling - allemaal prima te behappen. Ze woont nu een halfjaar in het verz.huis en hoewel ze het prima naar haar zin heeft, is het wel een mens wat naar buiten "moet", altijd zo geweest.
Ze heeft de laatste 2-3 jaar ook last van inzakkingsfracturen in de wervelkolom (osteoperose) en dat doet zéér. De laatste paar weken kan ze niet echt goed meer lopen, het doet zeer, ze schuifelt nu hier naar toe, echt dat ouwe-mensen-schuifeltje, terwijl ze hiervoor nog kittig doorstapte.
Nu heeft ze in haar hoofd gezet dat ze een scootmobiel wil. Zo'n kleintje, dat is dan net een soort rolstoel met een stuurtje er voor. Twee wielen van achter, eentje van voren (onder het stuurtje). Hier staat-ie: www.prominentmobiel.nl en dan rechtsboven op de stuntaanbieding :-) Dit lijkt mij dus echt drie keer niks, maar ik kan niet uitleggen waarom.
Sowieso het model, het lijkt me hartstikke onstabiel, volgens mij kiep je er zo mee om. Maar ook vanwege haar Alzheimer, ik denk dat ze het gewoon niet meer voor elkaar krijgt qua techniek. Opnemen van nieuwe info lukt eigenlijk niet meer. Maar ja, wat ze in haar kop heeft heeft ze niet in haar kont. Zucht. Iemand ervaring?

Tirza

Hillary
Doodeng

Mijn om van 89 heeft een scootmobiel. Het is echt doodeng hoe zij ermee rijdt. Eigenlijk niet verantwoord. Vrouwen van deze generatie hebben veelal nooit auto of brommer gereden, dus zijn niet echt gewend om aan het verkeer deel te nemen. Ook fietsen doen ze vaak al vele jaren niet meer (hoewel mijn stiefoma van vaders kant van 87 doet dat nog wel), dus ze hebben vaak helemaal geen verkeersinzicht. Dan zijn ze vaak ook wat slechthorend en slechtziend geworden en het reactievermogen is ook minder. Oma kreeg wel even les en een soort examentje, maar dat stelt niet veel voor. Mijn ouders proberen te zorgen dat ze hem zo min mogelijk gebruikt door haar dan maar overal naartoe te rijden. Maar laatst vond oma toch dat ze best zelf even voor een boodschap kon en werden mijn ouders door de AH gebeld. Oma was gevallen met scootmobiel en zat huilend op het kantoortje van de bedrijfsleider. Nee ik vind het niks, maar ik kan me ook voorstellen dat het frustrerend is voor hoogbejaarden dat ze altijd van anderen afhankelijk zijn.

albana
Zou het wel doen

Ik werk in een verzorgingshuis en weet hoe afhankelijk kunnen zijn en how frustrerend dat is en ook dat de scootmobielen dan (mocht je ze kunnen rijden) een uitkomst kunnen zijn.
Ik zou alleen een particuliere scootmobiel afraden. Je kan bij de gemeente een scootmobiel aanvragen. En als de te lopen afstand alleen kleine sukjes is en je ook geen ander 'eigen vervoer' hebt kom je ervoor in aanmerking. De indicatiecommissie komt dan kijken (of kijkt je paperassen na) en keurt het goed of af. Het grootste gedeelte van de scooter betaald de gemeente en jij/oma betaald een eigen bijdrage.(die lager is als wanneer je er zelf 1 koopt). Deze scootmobielen worden ook onderhouden door de gemeente én blijven 'bezit' van de gemeente. Als ze niet meer 'voldoen' (qua functie) kan je een andere krijgen of een nog stabielere etc. Ze zijn ook béter dan de goedkope die je zo kunt kopen en waar ze mee stunten. Stabieler, zwaarder in gewicht, getest etc.
Tevens krijg je een 'rijopleiding' en doe je examen. En zoals Hilary al schreef...dat lijkt 'niks', maar heeft wel degelijk 'inhoud'. Als iemand zo erg alzheimer heeft kan ie in zo 'n korte intructietijd niet eens al die dingen onthouden die 'm dan even verteld worden en dan komen ze morgen/volgende week enzo ook nog even terug om je dan alsnog te vragen wat ze tóen vertelden...
Je krijgt ook praktijkles. Het zijn maar 'korte lesjes' (ong. 30 min) en w.s. lijkt het daarom 'niks', maar oude mensen (die écht oud zijn, dus rond de 90) kunnen alleen nog iets leren als het kort duurt en een aantal keren herhaald wordt. Vandaar....
Ik ken zat mensen die voor dat rijbewijs van die scootmobiel zijn gezakt. (Héle hordes!) En dan is het bekeken zaak....dan krijg je d'r nooit dus 1.
Je mag maar 1 keer een poging wagen namelijk.Het gaat ook niet om het 'examen' het gaat om het 'totale plaatje'.
Wat je ook zou kunnen doen is eens overleggen met het verzorgingshuis. Hun kijken er misschien héél anders tegen aan. In jullie ogen is je oma misschien 'flink verward', in de ogen van het verzorgingshuis kan het best meevallen (snap je wat ik bedoel?), buiten dat hebben die óók een goed beeld van de vaardigheden van je oma, dus trek daar eens aan de bel.
En als laatste. Ik persoonlijk vindt het véél gevaarlijker om iemand als je oma die het zó nodig heeft om naar buiten te gaan, niet de kans te geven om op zo'n scootmobiel nog enigzins uit de voeten te kunnen. Grootte kans dat als ze dat door ingrijpen van derden (jullie b.v.) niet meer kan, ze wegkwijnt, depressief wordt, misschien nog meer verward etc.
Dus gun haar die kans en weeg de 'gevaarlijkheid' van beide consequenties goed tegen elkaar af.
groeten albana

reina
Eens met albana

Laat het haar aanvragen ;anmgs de ófficiele'weg, als ze dan zakt is het gevaar geweken. Ik vind die dingen vaak levensgevaarlijk, ze sjesen hier regelmatig met een nodgang door het winkelcentrum en o, wee, als ik dan niet snel genoeg opzij spring :-)

Mien*
Geen driewieler

ik rij zelf in een scootmobiel, zou voor je oma sowieso een vierwieler adviseren, die is wat stabieler (meer dit model http://www.revatak.nl/nl/soloqs4.php )

volgens mij moet je, als je in een verzorgingshuis zit, niet bij de gemeente zijn, maar bij de awbz (?)

Jade
Wmo.

Inderdaad kan er een aanvraag voor een scootmobiel gedaan worden bij de gemeente, afdeling WMO. Of ze een eigen bijdrage moet betalen hangt per gemeente af (onze gemeente rekent niks)

Er zijn overigens ook 4-wielscootmobielen. Of de gemeente, waarin ze woont, ook verstrekt weet ik uiteraard niet:-)

Het voordeel van het aanvragen is dat het en goedkoper is en er wordt goed gekeken of ze het aankan om op een scootmobiel te rijden. Als ze nu eentje koopt zonder rijles of wat dan ook kun je er vergif op innemen dat het niet goed gaat.

Tirza G.
Het is niet mijn oma

Het is mijn schoonmoeder :-)
Waar ik mee zit, is het volgende. Een jaar of 3 geleden heeft ze een Senseo gekregen en dat is een tranendal. Omdat ze de bediening elke keer vergeet. Of in paniek raakt als het lampje aanblijft of uitgaat (of wat die lampjes dan ook doen). De laatste maanden dat ze thuis woonde, belde ze 's avonds geregeld dat ze haar TV niet uit kon krijgen. Dan zat ze als een bezetene op de uit-knop van de afstandsbediening te drukken, maar vergat om het "uit"-knopje op het toestel zelf in te drukken. Ik voorzie dus moeilijkheden bij het aanleren van de knopjes van het scootmobiel. Ze is 0,0 stressbestendig, als het ding vooruit gaat ipv achteruit (ik noem maar wat), is het meteen paniek - daar ken ik d'r goed genoeg voor.
De route hier naar toe is recht en eenvoudig (in die tijd hadden architecten van nieuwbouwwijken alleen nog maar een lineaal en een winkelhaak), maar ze moet wel 4 straten oversteken. Stoep op, stoep af. Als ik haar dat nu met haar rollator zie doen, hou ik m'n hart vast. Ze gooit die rollator hoppaaaaaa zo van de stoep af de straat op en "ze stoppen wel". Nou is het hier niet zo bar druk, maar toch.
Ik heb het al gezegd, van een cursus enzo, maar dáár heeft ze dus geen zin in. Ik vind het zo moeilijk! Ik snap heus wel dat ze niet binnen wil blijven zitten, maar aan de andere kant: de pijn van de (nieuwe) inzakkingsfractuur zakt na een maand of 3, 4 af. Mobiel blijven is belangrijk. Ze heeft het eerder gehad en toen heeft ze een hele winter binnen gezeten omdat ze amper meer kon lopen, maar daar weet ze dus niets meer van (lang leve Alzheimer). Toen ze weer wat mobieler werd (we hebben ons suf gestimuleerd) was de pijn vrij snel weg en ging het weer prima. Dus ergens wil ik ook gewoon dat ze blijft bewegen, dan komt ze maar níet elke dag hier naar toe als dat niet gaat, dan loopt ze maar een rondje over het terrein ofzo.
Ingewikkeld hoor.

Tirza

Tirza G.
Gemeente

Ik ga in elk geval eens even achter het regelen via de gemeente aan. Dat wil ze ook niet (heeft ze al gezegd) ze wil er gewoon zelf eentje kopen. En dan niet op cursus, dan gaan wij het haar wel leren. Ja, tuurlijk.

Tirza

Lis@
misschien vergeet ze het snel.......

Mijn vader heeft ook Alzheimer en ook ik loop tegen dit soort problemen aan. Gelukkig vergeet hij dit soort dingen snel en is het probleem weer voor even opgelost.

Je kent je sm zelf het beste. Ik zou het voor mijn vader niet doen......... ook een senseo verhaal :-) en nog veel meer!

Ik probeer hem even aan een lijntje te houden als hij dit soort vragen of ideeën heeft en meestal werkt dat wel.

iza
Scootmobiel

mijn vader heeft sinds kort een scootmobiel, maar het is nog best pittig om het aan te leren, mijn vader moest echt een aantal malen les voor hij hem echt kreeg van de scootmobielenleverancier.

Dan over Alzheimer....ik kijk dan even naar mijn eigen moeder die dat heeft. Dan zie ik haar niet meer op dat ding rijden, ze kan niks meer onthouden.....ik zou het afraden eerlijk gezegd

Tirza G.
Pittig iza

Kijk, dat denk ik dus ook. En heeft je vader ooit autogereden oid? Mijn schone moeder dus niet, ze fietste 10 jr geleden nog wel, maar zeer van de voorzichtige (afstappen bij iedere kruising enzo).
Dus bediening lijkt me een struikelblok, het ding zélf (groot, past het wel in de lift van het (sterk verouderde) verzorgingshuis), omkiepen - maar ook het feit dat ze op een andere manier verkeersdeelnemer zou gaan worden.
Waar bestaan die lessen uit? Knopjes leren en leren niet om te vallen ofzo?

Tirza

Vic
Mijn moeder

Mijn moeder heeft ook een scootmobiel. Ze is niet hoogbejaard maar wel zo nu en dan wat in de war. Volgens mij heeft ze zeker een keer of drie les gehad. Het valt me 100% mee hoe stabiel de scootmobiel is. Ze is nog nooit (bijna) omgevallen. Wel eens door de politie van de weg gehaald omdat ze op het midden van de weg reed (autorijden gewend), en klem komen te zitten bij de kassa in de supermarkt (dat past dus echt alleen bij die kassa waar het staat aangegeven).

iza
Mijn vader

heeft wel een rijbewijs, maar dat hoeft geen voordeel te zijn...toen hij moest remmen bij een zebrapad zat hij maar met zijn voet te zoeken :-) Met als gevolg dat hij dus al middenop het zebrapad stond....daarom moest hij dus extra oefenen met de mijnheer :-)

En ja, ook welk knopje is waarvoor, ook wel belangrijk....enne, met een vergeetachtig persoon is het ook wel lastig, dat ze niet de sleutel er in moet laten, anders is scootmobje wel weg denk ik

purk
Wmo en gewenningslessen

aanvragen via de wmo is m.i. de meest gebruikelijke weg. WAt je zou kunnen bereiken daarmee is dat zij een passing met je schoonmoeder gaan doen. Eens kijken of ze met een scootmobiel over weg kan. Voordeel is dat jullie het eens kunnen aanzien of ze het een beetje vat. Maar en dat is dan wellicht een manier om haar in te laten zien dat ze het nu meer moeite heeft met het bedienen van zo'n apparaat, ze kan zelf ook ervaren hoe het is om op een scootmobiel deel te nemen aan het verkeer en hoe het is om hem te besturen.

Als het redelijk lijkt te gaan, zou ze ook gewenningslessen kunnen krijgen via de wmo.

Ik wil trouwens het fabeltje uit de weg halen dat een vierwielscoot niet kan omvallen. Dat is niet zo....die kunnen ook om, als je scheef van de stoep af gaat.

Als een vierwielscoot nou voor een kantelas zou hebben, dan zou die echt stabiel zijn....maar die ken ik zelf niet. Volgens mij bestaan die niet.

Groetjes en succes ermee, het is een lastig dillemma,

Purk

p.s. laat ik trouwens erg veel moeite hebben met het bedienen van de Senseo, maar goed, dat ligt geheel aan mij ;-)

Onderwerp gesloten

Wat leert je kind in groep 1?

En dit is wat je kind al moet kunnen voor hij naar groep 1 gaat: lees het hier.