Home » Forum » Verpleeghuizen ervaringen

Verpleeghuizen: ervaringen

7 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Stenna
Verpleeghuizen: ervaringen

Hoi,

Wie heeft er persoonlijke ervaringen met verpleeg/verzorgingshuizen in de Utrechtse Heuvelrug en omgeving? We zoeken voor de opa van onze kinderen, met lichamelijke aandoening (niet dement) een goede plek, nu er een indicatie is (zorgzwaarte pakket 6 = beschermd wonen met intensieve zorg en verpleging, voor wie dat iets zegt). Uit de eerste hand weten we al iets over Nassau Odijckhof in Driebergen, namelijk: vrijwel geen 1-persoonskamers, lieve verzorging maar chaotisch management (brood op in het weekend, bijv., afspraken worden niet bijgehouden, e.d.). Kan iemand ons iets vertellen over bijv. het Zonnehuis in Doorn, of huizen in Zeist (Heerewegen, Amandelhof)? Ik zoek dus eigen ervaringen, de algemene info heb ik natuurlijk al gelezen. Maar maken ze waar wat ze beloven?

ps: het lijkt eigenlijk een beetje op het zoeken van de geschikte middelbare school voor kind, vind ik.

Yta Chalne
Tja

Persoonlijk ken ik mensen in Swellengrebel (Utrecht-stad, Oost, goed bereikbaar ook), wat ik voor een verpleeghuis heel prima vind. Ik ken verder in deze omgeving wel wat particuliere verpleeghuizen, als dat een optie is heb je op deze plek véél keus. En een andere sfeer, meer personeel...nou ja, ook al net als met scholen ;-)

M Lavell
Dat is het

"het lijkt eigenlijk een beetje op het zoeken van de geschikte middelbare school voor kind, vind ik."
Ja. En de garanties zijn net zo goed tot de deur. Hoe een huis werkt hangt in hoge mate af van het op het moment aanwezige personeel en het management. Dat kan vandaag geweldig zijn, maar tegen de tijd dat opa aan de beurt is, is het zomaar heel anders.
Opa hoeft daar nauwelijks last van te hebben zolang er een achtervang is (kinderen/kleinkinderen die de boel achter zijn rug redderen).
Dat maakt bereikbaarheid voor de achtervang de belangrijkste factor. Hoe dichterbij opa woont, hoe beter gedoe te managen is en hoe minder opa er last van heeft.
Baken wel duidelijk je taken af. De was voor vader doen klinkt wel toegewijd, maar voegt niet zoveel toe aan de kwaliteit van het bestaan. Besteed dat uit en ga liever met opa naar de kroeg in de buurt (of wandelen, whatever). Quality time, daar gaat het om.
Voor opa is belangrijk dat hij zichzelf in de omgeving en de bewoners herkent. Als hij uit Zeist of omgeving komt, dan zit dat wel snor. Is hij eigenlijk een Rotterdammer, dan gaat hij zich ergeren aan de krootjes die niet bereid zijn zoals hij dat gewend is (en het taalgebruik, etc.) Is hij katholiek, dan houdt hij niet van dat christelijke en andersom.
Eigen kamer is veel minder belangrijk dan ik altijd dacht. Het kan zelfs negatief zijn voor iemand die veel zorg nodig heeft (uren wachten op je eigen kamer tot jij aan de beurt bent). Mijn schoonmoeder werd er extra eenzaam van.
Het leukste is bovendien een huis met gemengde woongroepen waar bovendien ook activiteit is van mensen die er niet wonen (revalidatie, ouderenclub uit de buurt, etc.). Dat maakt de kans op het ontmoeten groter. Je woont dan ook meer in een dorp dan in een afgeschermd tehuis.
Ik heb de afgelopen tien jaar flink wat ervaring opgedaan met verschillende huizen voor mijn oma en later voor schoonmama. Die laatste is in mei verhuisd van Roosendaal naar Laren. Schoonmoeder is voor het eerst in haar leven een tevreden mens. Niet dankzij het huis (daar gaat ook wel eens wat mis), maar dankzij de omgeving (terug naar vroeger voor haar) en omdat we veel dichterbij wonen en er dus vaker zijn.
Terrasje, wijntje, oma is tevreden.
Groet,
Miriam Lavell

Stenna
Aanvullinkje

Er zit veel waars in wat je zegt, Mirjam. Voor alle duidelijkheid: hij komt uit deze omgeving, waarin in zoek, en is (zeer) protestant-christelijk.

Pippin
Tante

Een tante van mijn man woont nu in Bovenwegen in Zeist. Heerenwegen is het verzorgingshuis dat erbij in de buurt staat. Boven wegen is een verpleeghuis.
Het is een huis waarin je altijd op bezoek mag komen (dat lijkt logisch, maar ik ken ook een huis waarbij je bijvoorbeeld als bezoek niet in de huiskamer bij de andere bewoners mag zitten en waarin er niet eens een fatsoenlijke stoel is voor bezoek) en waarin het bezoek/familie ook betrokken wordt bij de zorg. (op een goede manier, het huis werkt goed mee bij een dagje uit, communiceert wel goed met de familie etc.) Het is een huis waarin elke dag wel een iets te doen is.
En verder is het net als bij het zoeken naar een school, je kunt het beste erheen gaan, om de sfeer te proeven. En het is allemaal zeer afhankelijk van de inzet van het personeel dat je treft.

Polly Shearman
Eigen kamer

Een eigen kamer lijkt mij wel heel belangrijk.
In het deel van nederland waar ik woon ( westbrabant) zijn bijna alle verpleeghuizen overgegaan op woongroepbegleiding. Uit onderzoek is gebleken dat 6 bewoners het meest ideale aantal is, en dus zijn hier heel veel woongroepen met 6 bewoners. Mensen met een psygische aandoening ( echter geen dementie) zijn meer gebaad bij woongroepen van 10 personen. De woongroepen bestaan dus uit 6 slaap/kamers en een woonkamer en keuken. Zo hoef je nooit alleen te zijn, maar heb je altijd de ruimte om alleen te zijn.
Verpleeghuizen waar mensen nog op zalen liggen, of op meerpersoonskamers en dan gezamelijk ( ongeveer per 20 bewoners) een woonkamer hebben is echt uit de tijd. Er heerst steeds meer een concurentie strijd tussen verpleeghuizen. Wie is het beste, waar gaan mensen hun zorg in kopen, en dus hun geld uitgeven? Ga gewoon eens kijken, zou ik zeggen. Praat met bewoners, familie en werknemers.
Groet, polly

albana
Beiden

Bij de stichting waar ik werk hebben ze ook 'woongroepen' met 6 kamers en 1 gezamelijk huiskamer. Dat is de 'nieuwbouw' zeg maar. Voor verschillende doelgroepen (geriatrsich, psychisch en lichamelijk of combi-groepen).
Maar er is ook nog 'oudbouw' zeg maar...4 pers.zalen en enkele 2pers. en wat 1 persoons. Met voor 10-12 mensen 1 huiskamer. Dat gebouw is nog niet afgeschreven en de bedoeling was dat de nieuwbouw, de oudbouw zou gaan vervangen. Dat de oudbouw zou 'leeglopen' zeg maar.
Maar dat wil niet écht lukken, ondanks dat het aan alle kanten geprobeerd wordt en gestimuleerd.
Er zijn al méérdere bewoners van de nieuwbouw naar de oudbouw moeten gaan...omdat ze gewoonweg dat alleen slapen niet 'aankonden', daarbij waren ook gloednieuwe bewoners die uit huis meteen naar de nieuwbouw kwamen. Die dus niet uit de oude situatie kwamen.
Er bestaat gewoon een groep verpleeghuisbewoners die 'behoefte' heeft aan het gezamelijk slapen zeg maar. Die daar 'veiligheid' aan ontlenen.
En die groep zie je bij alle afdelingen.
T is alleen dat het niet meer voldoet aan de nieuwe eisen die er voor nieuwbouw gelden (ministerie) dus mag er niet meer zo gebouwd worden, alle nieuwbouw van de afgelopen pak 'm beet 5 jaar zou dus al over 1 persoonskamers moeten beschikken.
Maar ik geef je alvast op een briefje...over 20 jaar worden er wéér meerpersoonskamers gebouwd mét toestemming van het minsterie want dan zijn die er ook achter dat er écht,écht een grote groep is die daar behoefte aan heeft (dan zijn er trouwens wel ik weet niet hoeveel verdwaald,gevallen,overleden etc. omdat die kamers er niet meer waren).
Voorzieningen+personeel zelf....die zien dat nu al wel in.
Overigens moet ik er zelf persoonlijk ook niet aan denken. Maar dat zegt niks over waar ik behoefte aan heb als ik diep in de 80 ben.
groeten albana

Onderwerp gesloten

Wat leert je kind in groep 1?

En dit is wat je kind al moet kunnen voor hij naar groep 1 gaat: lees het hier.