Home » Forum » Wat is volgens jullie het mooiste liefdesgedicht

Wat is volgens jullie het mooiste liefdesgedicht?

White noise helpt je baby slapen!

Lees in dit artikel hoe het werkt én hoe je ermee aan de slag kunt.

 

41 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Sinilind
Wat is volgens jullie het mooiste liefdesgedicht?

Ik ben benieuwd! Iedereen zegt dat Nederlanders niet romantisch zijn en ik ken persoonlijk ook geen liefdesgedichten.

Sini op d'r iPhone

wil40
Vond ik als puber prachtig en eigenlijk nog steeds

Wanneer ik morgen doodga

Wanneer ik morgen doodga,
vertel dan aan de bomen
hoeveel ik van je hield.
Vertel het aan de wind,
die in de bomen klimt
of uit de takken valt,
hoeveel ik van je hield.
Vertel het aan een kind,
dat jong genoeg is om het te begrijpen.
Vertel het aan een dier,
misschien alleen door het aan te kijken.
Vertel het aan de huizen van steen,
vertel het aan de stad,
hoe lief ik je had.

Maar zeg het aan geen mens.
Ze zouden je niet geloven.
Ze zouden niet willen geloven
dat alleen maar een man alleen maar een vrouw
dat een mens een mens zo liefhad
als ik jou.

Hans Andreus

skik
Veels te echt

De Hollander is niet romantisch
heeft geen tijd voor flauwekul
is niet vatbaar voor suggesties
luistert niet naar slap gelul

Hij is niet camera-gevoelig
lijkt niet mooier dan-ie is
Staat vierkant hoog en hoekig
gekanteld in het tegenlicht

skik (vrij naar Deelder)

Massi Nissa
Szymborska

Ik kan niet kiezen, ik ken teveel schitterende gedichten over de liefde, maar deze van Szymborska vind ik vooral heel grappig:

True Love

True love. Is it normal
is it serious, is it practical?
What does the world get from two people
who exist in a world of their own?

Placed on the same pedestal for no good reason,
drawn randomly from millions but convinced
it had to happen this way - in reward for what?
For nothing.
The light descends from nowhere.
Why on these two and not on others?
Doesn't this outrage justice? Yes it does.
Doesn't it disrupt our painstakingly erected principles,
and cast the moral from the peak? Yes on both accounts.

Look at the happy couple.
Couldn't they at least try to hide it,
fake a little depression for their friends' sake?
Listen to them laughing - its an insult.
The language they use - deceptively clear.
And their little celebrations, rituals,
the elaborate mutual routines -
it's obviously a plot behind the human race's back!

It's hard even to guess how far things might go
if people start to follow their example.
What could religion and poetry count on?
What would be remembered? What renounced?
Who'd want to stay within bounds?

True love. Is it really necessary?
Tact and common sense tell us to pass over it in silence,
like a scandal in Life's highest circles.
Perfectly good children are born without its help.
It couldn't populate the planet in a million years,
it comes along so rarely.

Let the people who never find true love
keep saying that there's no such thing.

Their faith will make it easier for them to live and die.

Sorry, kon de Nederlandse vertaling niet op internet vinden en ik ben veeeel te lui om over te typen.
Groetjes
Massi

Temet
Sini

Nu jij liefdesgedichten en Annie Schmidt en de prozaïsche Nederlandse volksaard in éen alinea noemt schiet het volgende van Annie MG in mijn hoofd

Trouw nooit met een dichter, mijn dochter
Zoeen met een dichterskop
Zoeentje met lange haren
Zoeen wordt er ook met de jaren
Niet monogamer op

Wat jij in hem liefhebt mijn dochter
Staat al in zijn bundeltje "Donkere Sneeuw"
Daarin staat al het verhevene
De rest krijg je 's ochtends na zevenen
Thuis, als een meeuw

Neem liever een kruidenier, dochter
Want alles wat bij hem
Uitstijgt boven de kersenjam
En boven de kleine zakjes blauw
Dochter, is altijd voor jou.

Daarom lezen de NL mannen dus geen gedichten voor; ze zijn liever kruidenier :-)

Groeten,

Temet

Sancy
Ja

Ja

Ik heb je lief zoals je soms
gelijk een gouden zomerdag bent
nee nee nee
ik heb je lief zoals je bent
nee nee
ik heb je lief zoals
nee
ik heb je lief

---------------------------------------------
uit: 'Een leeuwerik boven het weiland', 1980.
K. Schippers

Sancy
En

Voor altijd de jouwe

er was een overvloed aan tekenen geweest
waaruit al bleek
dat het in het geheel niet goed ging
meerdere poezen waren weggelopen
mijn gezondheid liet veel te wensen over

langzamerhand kwam ik tot het
verontrustende besef
dat ik mij stukken beter voelde
als er dagenlang niemand thuis kwam

want juist als jij mij heel zacht vast houdt
(en toch stevig zoals ik dat het prettigst vind)
ben ik zo bang dat je me vragen zult
nooit van je weg te gaan

ben ik bang dat je besluit me
zo grondig
de adem te benemen
dat ik voor altijd de jouwe zal zijn
----------------
Agnes de Graaf

Sancy
Of

Liefde

ik droom dus ben ik niet

ik droom dat iemand de deur intrapt
niet voor de grap maar voor een politieke moord

ik droom dat ik niet ben

ik droom dat ik dood ga
niet voor de grap maar voor niets

ik droom dat er een ik is

ik droom dat ik eet en drink
voor de grap maar ook voor jou
-------------
Lucebert

Sancy
Maar

Verliefd

in mijn keel
klopt het gevoel
dat verleid wordt
door je steelse lach

ik zweef wolken
boven zinnen
vlieg de zon
in stralen

en regen
plasjes liefde
terwijl onze regenboog
de hemel kust
--------
Edwin van Rossen

Sancy
Tot slot

Mijn persoonlijke favoriet is 'Ja'

Yta Chalne
Stadsdichter, en sancy

Laat ik beginnen met het citeren van mijn stadsdichter (ja, dat hebben wij in U., een stadsdichter. Kun je ook regelmatig gratisvoorniks consulteren in de bibliotheek, hoe leuk is dat!):

Voor de liefste onbekende

'Wie van ons twee heeft de ander bedacht?' - Paul Eluard

Wat ben ik blij dat ik je nog niet ken.
Ik dank de sterren en de maan
dat iedereen die komt en gaat
de diepste sporen achterlaat, behalve jij,
dat jij mijn deuren, dicht of open,
steeds voorbijgelopen bent.

Het is maar goed dat je me niet herkent.
Kussen onder straatlantaarns
en samen dwalen door de regen,
wéér verliefd zijn, wéér verliezen,
bijna sterven van verdriet -
dat hoeft nu allemaal nog niet.

Ik ben nog niet aan ons gehecht.
Ik kijk bepaald niet naar je uit.
Neem de tijd, als je dat wilt.
Wacht een maand, een jaar,
de eeuwigheid en één seconde meer -
maar kom, voor ik mijn ogen sluit.

En Sancy, 'Ja' van Schippers is ook een van mijn favorieten. Een paar jaar geleden trouwde ik op een dag (voor mij) geheel onverwachts, en mijn kersverse echtgenoot vroeg na de plechtigheid of ik ook nog iets wilde zeggen. Dat werd dat gedicht. Altijd zinvol om een paar mooie gedichten uit je hoofd te kennen ;-)

krin
De mooiste, hm

Wat een heerlijk draadje voor een suffe zondagmorgen. De mooiste weet ik niet, maardeze vind ik zeker mooi:
Onder de appelboom

Ik kwam thuis, het was
een uur of acht en zeldzaam
zacht voor de tijd van het jaar,
de tuinbank stond klaar
onder de appelboom

ik ging zitten en ik zat
te kijken hoe de buurman
in zijn tuin nog aan het spitten
was, de nacht kwam uit de aarde
een blauwer wordend licht hing
in de appelboom

toen werd het langzaam weer te mooi
om waar te zijn, de dingen
van de dag verdwenen voor de geur
van hooi, er lag weer speelgoed
in het gras en ver weg in het huis
lachten de kinderen in het bad
tot waar ik zat, tot
onder de appelboom

en later hoorde ik de vleugels
van ganzen in de hemel
hoorde ik hoe stil en leeg
het aan het worden was

gelukkig kwam er iemand naast mij
zitten, om precies te zijn jij
was het die naast mij kwam
onder de appelboom, zeldzaam
zacht en dichtbij
voor onze leeftijd.

krin
Wacht

even de bronvermelding: Rutger Kopland.

krin
En dan...

romantiek op z'n Hollands:

Ik heb je alles gegeven:
een gedicht, mijn
maandsalaris
en een kind; wil je nu even
kijken of het eten klaar is?

(A.Marja)

tonny
Wat prachtig zeg!

Zelf even geen bijdrage.

Heb ooit weleens een aangrijpend gedicht gelezen, was zelfs van een beroemd dichter, maar ik weet het echt niet meer; zoek het nog steeds, wie weet komt het hier boven water.

Er komt ook iets in voor als de pijn tussen geliefden, of zo. Levensecht.

Rieke
Mooi !wil en cobi

jullie hebben hetzelfde gedicht. deze heeft mijn man namens zijn moeder gelezen op de crematie van schoonpa. hoe simpeler hoe mooier.

Maylise
Slauerhoff

Voor de verre prinses

Wij komen nooit meer saam:
De wereld drong zich tusschenbeide.
Soms staan wij beiden ’s nachts aan ’t raam,
Maar andre sterren zien we in andre tijden.

Uw land is zoo ver van mijn land verwijderd:
Van licht tot verste duisternis - dat ik
Op vleuglen van verlangen rustloos reizend,
U zou begroeten met mijn stervenssnik.

Maar als het waar is dat door groote droomen
Het zwaarst verlangen over wordt gebracht
Tot op de verste ster: dan zal ik komen,
Dan zal ik komen, iedren nacht.
JJ Slauerhoff

-----

Liefde

Liefde is niets dan daaglijks verder gaan
Door dorre woestenijen,
Om na de nacht saam moe weer op te staan
Uit duistere valleien.

Liefde is niet een wijdverklaard begrijpen,
Een stijgen tot het licht,
En niet oneindig zijn en ook niet rijpen
Tot innerlijk gezicht.

Want leven is geen vast geluk, maar een rampspoedig
Dolen in ’t labyrint
Van de gevoelens; wie de weg weet is hoogmoedig,
Als onervaren kind.

Liefde is alleen elkander droef verdragen
Als vrouw en man:
Twee vijanden die toch elkander schragen
Zo nu en dan,

En, daar God voor hun wanhoop en hun vragen
Geen heul, geen antwoord heeft,
Soms naar de eeuwigheid de zweefvlucht wagen
Die een omhelzing geeft.
JJ Slauerhoff

:)
Nogmaals andreus

Hangt bij ons op prominente plaats in huis

Je bent zo
mooi
anders
dan ik

Natuurlijk
niet meer of
minder
maar

Zo mooi
anders,

Ik zou je
nooit

Anders dan
anders willen

Verstuurd met de Ouders Online iPhone app.

Tihama
Lieve help

géén liefdesgedichten? Ik heb als tiener 2 boekjes volgeschreve met al mijn favoriete liefdesgedichten.

Om te beginnen:

_______________________________________
Gedicht van Adwaita, pseudoniem van Johan Andreas der Mouw (1863-1919).

Wit hing en stil de dauw over de weiden. –
Onwereldlijk, onwezenlijk, een schim,
Stond, hoog, in ’t west wit licht boven de kim. –
Niets werk’lijks was er meer, niets dan wij beiden.

En op die heuvel, op die bank van ons,
Boven de dauw, zaten we als op een eiland;
En ’t wit doorschijnend licht, het witte weiland
Leek stilte; en de stilte was als dons.

Boven de wereld zaten we; en we schrokken,
Als om ons in besliste vaart een tor
Een kromme draad trok van donker gesnor,
Wegbuigend in dempende nevelvlokken.

Jouw haar, rood in de schem’ring, aaide ik glad:
Mijn ziel was in mijn lippen en mijn handen,
En deed mijn handen en mijn lippen branden
Op jou, die ik het diepst heb liefgehad.
_________________________________

en

________________________________
Zwerversliefde
Laten wij zacht zijn voor elkander, kind -
want o, de maatloze verlatenheden,
die over onze moegezworven leden
onder de sterren waaie' in de oude wind.

O, laten wij maar zacht zijn, en maar niet
het trotse hoge woord van liefde spreken,
want hoeveel harten moesten daarom breken
onder den wind in hulpeloos verdriet.

Wij zijn maar als de blaren in de wind
ritselend langs de zoom van oude wouden,
en alles is onzeker, en hou zouden
wij weten wat alleen de wind weet, kind -

En laten wij omdat wij eenzaam zijn
nu onze hoofden bij elkander neigen,
en wijl wij same' in 't oude waaien zwijgen
binnen één laatste droom gemeenzaam zijn.

Veel liefde ging verloren in den wind,
en wat de wind wil zullen wij nooit weten;
en daarom - voor we elkander weer vergeten -
laten wij zacht zijn voor elkander, kind

A. Roland Holst
___________________________________

Tihama

Tihama
Iets minder oud

Die vorige twee waren wat aan de oude kant, maar iets jonger:

Hanny Michaelis
In de voorwereldlijke schemering
waar nacht en dag elkaar vluchtig omhelzen
slapen zij naakt en schuldeloos
verstrengeld als op goddelijk bevel.

Voor hen geen boom der kennis,
geen appel en geen slang maar wel
het tikken van een kleine
feilloos afgestelde tijdbom:
straks laten ze elkander los,
zoeken hun voeten de begane grond,
het eigen gareel weer op.
______________________

Jan Hanlo:

Zo meen ik dat ook jij bent

zoals de koelte 's nachts langs lelies
en langs rozen
als wit koraal en parels diep in zee
zoals wat schoon is rustig schuilt
maar straalt wanneer ik schouwen wil
zo meen ik dat ook jij bent

als melk
als leem
en 't bleke rood van vaal gesteent
of porselein
zoals wat ver is en gering
lang vergeten voor het oud is

zoals een waskaars en een koekoek
en een oud boek en een glimlach
en wat onverwacht en zacht is en het eerste
en wat schuchter is en verlangend en vrijgevig
gaaf maar broos is
zo meen ik dat ook jij bent

______________________

Tihama

Tihama
En zo vlak voor het slapengaan

mijn favoriet van Francois Haverschmidt:

Slechts éénmaal heb ik u gezien. Gij waart
Gezeten in een sneltrein, die de trein
Waar ik mee reed, passeerde in volle vaart.
De kennismaking kon niet korter zijn.

En toch, zij duurde lang genoeg om mij,
Het eindloos levenspad met fletse lach
Te doen vervolgen. Ach! geen enkel blij
Glimlachje liet ik meer, sinds ik u zag.

Waarom hebt gij van dat blonde haar,
Daar de englen aan te kennen zijn? En dan,
Waarom blauwe ogen, wonderdiep en klaar?
Gij wist toch, dat ik daar niet tegen kan!

En waarom mij dan zo voorbijgesneld,
En niet, als 't weerlicht, 't rijtuig opgerukt,
En om mijn hals uw armen vastgekneld,
En op mijn mond uw lippen vastgedrukt?

Gij vreesdet mooglijk voor een spoorwegramp?
Maar, Rika, wat kon zaalger voor mij zijn,
Dan, onder hels geratel en gestamp,
Met u verplet te worden door één trein?
____________________________________

Tihama

Kaaskopje
Ik hou van jou, herman van veen
elissa
Kaaskopje

Heel erg mooi, maar wel de vertaling van een Frans gedicht van Jacques Brel. Ik weet niet of je daarmee iemand overtuigt van de Nederlandse dichtcultuur!

Kaaskopje
Elissa

Ja ik weet het:-) Maar in het Nederlands ook mooi. Maar er is ook origineel Nederlands dichtwerk in popmuziek te vinden. Dat kun je vind ik ook tot Nederlands dichten rekenen.

n@nny
Nog eens herman van veen

Kan het niet helpen, die man is mijn favoriet ;)

Later

Later gaan we naast elkaar
wandelen op de Overtoom
drinken zoete melk met room
strijken door ons grijze haar

Zie je ons daar samen lopen?
naast elkaar - zo diep bedaard
jij een lieve, oude taart
ik nog kras - dat is te hopen

maar al worden we ook wrakken
al dat vreselijke snoeven
zal tenminste niet meer hoeven
gaar of muf, we zijn gebakken

en we zeggen: "kijk, de tram"
of: "hoor jij die vogel zingen?"
al die nutteloze dingen
want het hoeft niet meer ad rem

en het hoeft niet meer zo rap
want we moeten nergens heen
ach, we wonen toch alleen
in zo'n rothuis met een trap

ik beloof je dat ik dan
het attent zijn aan zal leren
en ik zal ook vaak proberen
of je nog wel lachen kan

lachen als een oude dame
die haar zegje heeft gehad
die, als zij wordt afgelegd,
zich voor niemand hoeft te schamen

wel, wel, wel, zo zal dat gaan
en we sterven, heel bedaard,
op een donderdag in maart
tegelijk - daar hecht ik aan

en als onze aardse last
met de wereld gaat vergroeien
zal uit jou een bloempje bloeien
een viooltje, dat staat vast

mijk
Gorter (mijn desert island dichter)

ZIE je ik hou van je,
ik vin je zoo lief en zoo licht --
je oogen zijn zoo vol licht,
ik hou van je, ik hou van je.

En je neus en je mond en je haar
en je oogen en je hals waar
je kraagje zit en je oor
met je haar er voor.

Zie je ik wou graag zijn
jou, maar het kan niet zijn,
het licht is om je, je bent
nu toch wat je eenmaal bent.

O ja, ik hou van je,
ik hou zoo vrees'lijk van je,
ik wou het helemaal zeggen --
Maar ik kan het toch niet zeggen.

Op de middelbare school kregen alle leerlingen van mijn eindexamenjaar van de school een bundel liefdesgedichten: Ik heb de liefde lief samengesteld door Willem Wilmink. Dat hadden we volgens de rector nodig in het volwassen leven. Ik heb hem nog steeds! Is een aanrader voor jou denk ik Sini want ik vrees dat dit toch echt aan jou ligt en niet aan de Nederlandse dichters.

MIjk

mijk
En annie m.g. schmidt is ook niet alleen maar grappig

De wereld is wonderlijk leeg zonder jou.
Er staat maar zo weinig meer in.
De hemel is aldoor zo hinderlijk blauw.
Waarom? Wat heeft het voor zin?
De merel zit zachtjes te zingen in ‘t groen.
Voor mij hoeft ie heus zo z’n best niet te doen.
De wereld kon vol van geluk zijn, maar nou:
leeg, zonder jou.

Dat zonder jou nog een lente bestaat
met ooievaars en met bloemen,
dat er een meidoorn in bruidstooi staat,
is zonder meer tactloos te noemen.
En wat is het nut van een lindenlaan,
als wij er samen niet langs kunnen gaan?
Langs alle heggetjes bloeit wilde roos
nutteloos, zinneloos.

De wereld is wonderlijk leeg zonder jou.
Er staat maar zo weinig meer in.
De hemel is aldoor zo hinderlijk blauw.
Waarom? Wat heeft het voor zin?
De merel zit zachtjes te zingen in ‘t groen.
Voor mij hoeft ie heus zo z’n best niet te doen.
De wereld kon vol van geluk zijn, maar nou:
leeg, zonder jou.

Prachtig lied ook van Jenny Arean

mijk
En herman de coninck

natuurlijk. Heeft zoveel prachtige liefdesgedichten gemaakt. Misschien is dit op dit moment wel het allermooiste voor mij:

Voor mekaar

Vroeger hield ik alleen van je ogen.
Nu ook van de kraaiepootjes ernaast.
Zoals er in een oud woord als meedogen
meer gaat dan in een nieuw. Vroeger was er alleen haast
om te hebben wat je had, elke keer weer.
Vroeger was er alleen maar nu. Nu is er ook toen.
Er is meer om van te houden.
Er zijn meer manieren om dat te doen.
Zelfs niets doen is er daar één van.
Gewoon bij mekaar zitten met een boek.
Of niet bij mekaar, in 't cafè om de hoek.
Of mekaar een paar dagen niet zien
en mekaar missen. Maar altijd mekaar,
nu toch al bijna zeven jaar.
~Herman de Coninck

Massi Nissa
Tihama

zoals de koelte \'s nachts langs lelies

en langs rozen

als wit koraal en parels diep in zee

zoals wat schoon is rustig schuilt

maar straalt wanneer ik schouwen wil

zo meen ik dat ook jij bent
Dit stukje uit het gedicht van Hanlo stond op onze trouwkaart.
Ik vond de Lucebert ook schitterend. Sorry Sini, begreep niet dat je specifiek Nederlandse gedichten wilde.
Wiegeliedje voor de geliefde

Dat trage zich toevouwen je oogleden,
te dragen het loom fluweel van onze nacht.

Onze dag is geweest als bange blanke vazen, die waren blij
de bloemen van ons liefdespel te scharen rei aan rei.

Nu zal je slapen, mijn teergeliefde kind,
want morgen moet je de ogen openen: 'n zeer fris blad dat beeft in morgenwind.

Nu zal je slapen, mijn zachte kind, in de kuil van je haren;
straks is het dag, dan moeten wij weer tuilen lezen gaan

Morgen zal er uit het Oosten 'n koning komen, met nieuwe bruidskleren voor ons beiden;
hem zullen wij, arm in arm, als kinderen in het woud, verbeiden.

Knijp nu je ogen dicht, mijn luie luipaard
en strek je heupen naar je lust. Ach du... du.
Paul van Ostaijen
Er is er nog eentje uit de Middeleeuwen die ik ook geweldig vind, maar ik kom niet meer op de beginzin.
Groetjes
Massi

krin
Nog een kopland

Ga nu maar liggen liefste in de tuinn/de lege plekken in het hoge gras, ik heb/altijd gewild dat ik dat was, een lege/plek voor iemand, om te blijven.

Massi Nissa
Mijn boelken

Te mei haddic een bloemken
In mijn hertjen vercoren,
Dat is mi desen couden winter
Afghevroren.

Dat bloemken licht verborghen
Onder den couden snee:
Sal ic van u scheiden, goet lief,
Dat doet mi wee.

Sal ic van u scheiden, goet lief,
Dat valt mi swaer:
So settic al mijn hopen ende troost
Int niewe jaer.

Dat niewe jaer dat comet
Met vrouden an.
Ic hope dat si mijn boelken
Noch wel worden sal.
Is dit niet lief? Middeleeuws verlangen. Dat 'mijn boelken' is zo lief, ik noem mijn kinderen 'bolletje' en dat lijkt erop, vind ik.
Groetjes
Massi

Pagina's

Onderwerp gesloten

Begrijpend lezen: zo wordt het weer leuk

Lees hier tips voor thuis om je kind erbij te helpen.