Dochter als hulpjuf?
de titel is een beetje kort door de bocht, maar het gaat om het volgende:
Ik had gisteren een 10-min. gesprek met de juf van jongste dochter. Alles verloopt prima op school. Daar ben ik uiteraard blij mee.
Maar er is toch iets wat de juf zei, waar ik mij afvraag of ik er echt wel zo blij mee moet zijn. Dochter heeft -aldus de juf- ‘een sterk aangeboren 6e zintuig voor de zwakkere kindjes’. Ze helpt de juf als ze ziet dat het te druk wordt voor die kindjes, ze zal ermee spelen als ze alleen staan op de speelplaats, ze staat de juf bij als ze ziet dat het nodig is (zonder dat de juf het moet vragen). Afin, mijn dochter is hiermee dus een soort mini-jufje. Tot hiertoe alles positief.
Maar toen zei de juf dat ze met de andere juf er al over gesproken hadden, en naar volgend jaar toe (groep 3) zouden ze rekening houden in de klasverdeling met mijn dochter en de zwakkere kindjes.
En ja, ik weet niet echt of dit nu echt zo goed is dat mijn dochter een rol toebedeeld krijgt als “hulpjufje”. Ik weet het, het is nog lang niet aan de orde maar heeft wie heeft advies voor mij? Ik wil nl. niet dat mijn dochter misschien door de andere (niet zwakkere) kindjes van de klas zal aanzien worden als het kind dat altijd loopt te dwepen en te helpen met de juf, en daardoor misschien zal worden uitgesloten (want wees eerlijk, zo’n kind dat hulpjufje is, wordt toch ‘onpopulair’). Zie ik beren of de weg of niet?
Rekening houden met
Heeft Juf dezelfde woorden gebruikt als jij nu gebruikt, dus ' bij de klasse-indeling rekening houden met'?
Ik vind dat namelijk dubbelzinnig. Het kan betekenen: 'we zetten de zwakke kindertjes bij Sasje van Gent want die is zo lief', maar het kan juist ook betekenen 'we zetten niet alle zwakker kindertjes bij Sasje van Gent, want het is voor haar te belastend als ze over iedereen gaat lopen moederen'.
Als Juf in dit opzicht niet duidelijk geweest is dan denk ik dat het zinnig is dit even aan te kaarten.
Zelf zou ik denken dat het logisch is dat je de zwakkere broeders een beetje verdeelt, het lijkt me in elk geval niet dat de juffen er structureel vanuit moeten gaan dat jouw dochter een soort hulpje is waar je zo lekker van op aan kan. Maar ik vraag me af of dat echt de bedoeling is. Als het wel de bedoeling is zou ik zeker protesteren.
Het risico dat jij schetst - tja, ik snap wat je bedoelt, aan de andere kant: wat wil je dan? Je bent toch naar ik aanneem ook wel een beetje blij met deze sociale kant van je dochter? Als ze niet echt als een soort structureel hulpjufje wordt gezien denk ik niet dat er reden is om er iets van te zeggen. Je kan toch ook moeilijk tegen je dochter zeggen dat ze -kort door de bocht - bij de kneusjes weg moet blijven omdat het op haar afstraalt. Maar dat bedoel je ook vast niet.
Groeten,
Temet
Boodschap was wel duidelijk
Temet: het had inderdaad dubbelzinnig kunnen zijn maar juf bedoelde wel degelijk dat ze een paar van die kindjes net bij dochter zouden zetten.
Natuurlijk ben ik blij dat ze zo lief, behulpzaam en sociaal is. En natuurlijk ga ik niet zeggen dat ze niet met bepaalde kindjes mag spelen. Maar ik zie wel wat doemscenario's van een dochter die beetje bij beetje als strebertje en minijuf net haar goede kanten tegen haar zal krijgen (want ze zijn niet van de poes in haar klas). En daar zit ik ook niet op te wachten.
Ik zie het al zo voor me: mijn dochter heeft nu al op nivo van groep 3 weinig te leren; dat zal tegen dan nog meer waar zijn (en juf weet dat). Ze gaat dan vast de zwakkere kindjes "moeten" helpen als ze tijd overheeft.
Als ze nu 2 weekwerkjes moet maken, maakt ze ze al allemaal, en dan gaat ze nog de andere kindjes helpen. Als kleuter vind ik dat nog oké, maar niet in groep 3.
Ik vind mezelf nu wel een beetje een zeur, het is precies ook nooit goed, maar ik zie gewoon wat valkuilen en wil weten of ik dat inderdaad juist zie.
Herkenning
Ik herken je verhaal. Mijn dochter speelde in de kleuterklas ook zo'n beetje het hulpje van de juf. Hielp de andere kinderen met taakjes als zij klaar was, enz.
Dat bleef zo in het eerste leerjaar, hoewel het vanzelf verminderde omdat ze zelf natuurlijk ook alles moest leren.
Het leek allemaal onschuldig en vrijwillig. Ook nog vorig schooljaar (tweede leerjaar)
Dit jaar (derde leerjaar dus) echter bleek dat er van die "vrijwilligheid" niet meer veel overschot. De realiteit was dat dochter altijd andere kinderen of de juf moest helpen als ze klaar was met haar werk. Dit was zo gegroeid, men was het gewoon geworden dat dochter hielp en nu blijf er voor haar weinig keuze meer over. Uiteraard was dat officieel niet zo, maar toen dochter op haar rapport een onvoldoende kreeg voor behulpzaamheid en wij daar vragen over stelden aan de juf (omdat wij onze dochter daar niet in herkenden), bleek dat ze die onvoldoende kreeg omdat ze soms niet wou helpen als haar werk af was, maar liever wou tekenen of in de leeshoek lezen (wat de andere kinderen wél mochten). Toen we via de moeder van haar beste vriendje dan ook nog vernamen dat dochter werd "gebruikt" om vriendje te kalmeren als hij één van zijn driftbuien had, hebben we een serieus gesprek gehad met school, gelukkig met goed resultaat.
Naar de klasgenootjes toe waren er geen negatieve effecten, ze werd er niet op aangekeken.
Maar ik zou dus, gezien onze ervaring, wel oppassen. Een leerling is een leerling en geen juf of assistent van de juf.
Katrien
A juist
Ok, Sasvangent, dat is dus wel duidelijk. Dan kan ik alleen maar zeggen dat ik het helemaal eens ben met de reactie van Katrien.
Overigens: ik heb hier zelf geen ervaring mee, maar ken wel het mechanisme dat iets wat vrijwillig begint uiteindelijk als je taak wordt beschouwd. Dat lijkt me inderdaad iets om voor op te passen (meer dan eventuele reacties van medeleerlingen). Maar als je e.e.a. even van tevoren heel duidelijk doorspreekt met het team en de vinger goed aan de pols houdt kan het natuurlijk ook wel gewoon goed gaan.
Ik kan me ook wel een beetje voorstellen dat bepaalde kinderen juist bij jouw dochter in de klas komen vanuit het idee dat die kinderen dan in elk geval éen vriendinnetje in die klas hebben. Dus geredeneerd vanuit wat voor die kinderen prettig is. Als er nu al wordt geredeneerd dat het zo makkelijk is voor de juf zou ik dat pertinent verkeerd vinden (maar ik denk ook niet dat dat zal worden toegegeven). Jouw dochter moet op elk moment kunnen ophouden met haar bereidwilligheid zonder dat dit problemen geeft, voor jouw dochter of voor die kinderen.
Groeten,
Temet
Eng hoor
Ik vind het een beetje overkomen als gebruik maken van je dochter, het lijkt me geen goede zaak als daar echt de klassenindeling op afgestemd zou worden. Dat vind ik verkeerd. Je kind is een kind. Een lief kind, dat vaak anderen helpt, een mooie eigenschap, maar idd, geen assistent van de juf!
Hier...
Wij hebben ook een sociaal jongentje. Kan met iedereen opschieten. Met de grootste druktemaker maar ook met het verlegen, stille meisje. En kan heel goed meekomen. Ons jongentje kun je dus in ieder groepje 'stoppen'. Dus kwam hij begin dit jaar naar huis omdat hij 'met allemaal pestkoppen' in het groepje zit. Nou viel dat wel mee, maar wel twee jongentjes die een een-tweetje vormen en een vervelende druktemaker die constant wordt gewisseld van groepje omdat hij nergens past. En iedereen zat minimaal bij één echt vriendje in de klas en hij bij geeneen. Ik vond het zo sneu. Toen werd juf (die vorig jaar ook die klas had gehad) in week 1 ziek, en kwam er een nieuwe juf die natuurlijk geen benul had van sociale verhoudingen in de klas. Met het 10minutengesprekje heb ik het toch wel aangehaald. Het twee-handen-op-een-buik-duo was toen net uit elkaar gehaald en er zijn leukere jongentjes in zijn groepje geplaatst. Helaas is hij nu als rustpunt weer in een groepje gezet met de grootste druktemaker. Grrrr!
Hier ging het andersom
hier ook 2 kinderen die graag als hulpjuf optreden. oudste viel nog mee, maar jongste het ergste. die is ook sociaal erg vaardig, ze kan met mensen van allerlei pluimage omgaan en past zich 'makkelijk' aan. ook hier was de conclusie al snel getrokken, maar daarom hebben ze haar vanaf toen juist een beetje 'appart' van de kinderen die ze wou helpen gehouden. ze vonden dat ze in de tijd dat er in de klas gelopen mag worden en op het plein al 'genoeg' hielp.
zo werd het weer een beetje in evenwicht getrokken, tenslotte zit ze op school voor zichzelf, niet voor de anderen.
dat getrek aan je kind wat chantelle beschrijft herken ik ook, ze wisselt vrijwel altijd van groepje omdat er andere kinderen vervelend zijn/klieren/niet opletten enz.
en heel vaak bij kinderen waar ze niet écht 'vrienden' mee is. ze wordt er neergezet ter aanvulling of zoiets. eerst is ze dan erg teleurgesteld, maar na 1 dag trekt ze al bij en vindt ze het toch eigenlijk best gezellig. maar ik heb er laatst wel wat van gezegd in een oudergesprek, meer in het algemeen, dat ik ook al in eerdere jaren de indruk heb dat...en of ze niet vergeten dat zij ook graag eens naast een vriendinnetje zou zitten.
groeten albana
