Jaar voorlopen volgens CITO
Mijn dochter is dit jaar in groep 3 begonnen en kreeg vorige week haar eindrapport mee naar huis. Volgens de CITO zit zij met elk getoetst onderdeel al op eind groep 4 niveau.
Het is wel een slimme meid, die al een beetje kon lezen voordar ze naar de basisschool ging. Echter heb ik niet het idee dat ze hoogbegaafd is, eerder gewoon slim met een goede werkhouding. Ze krijgt wat extra werk met rekenen en zit in het "zongroepje" (verschrikkelijke term trouwens). Maar verder heb ik niks vanuit de school gehoord.
Mijn vraag is, hoe vaak gebeurt het eigenlijk dat een kind een klas hoger uitkomt dat het inzit (op elk onderdeel). Gebeurt dit vaker en zijn er ook kinderen die b.v. op onderdelen of elk onderdeel meer dan een jaar vooruitlopen? Zijn er meer mensen die deze ervaring hebben en zo ja, hoe is de verdere schoolcarriere verlopen?
Bespreken jullie dat ook met de juf of meester? Dan kan die ook uitleggen wat hij of zij ziet bij jouw kind. Ik geloof er niks van dat de juf een kind alleen ziet als ze iets doet wat niet mag. Als je dat aangeeft kan de juf of meester er wat mee. En jou uitleggen hoe het werkt in de klas wat jij dan weer aan je kind kan uitleggen
FruitMoeder schreef op 24-07-2026 om 08:06:
[..]
Ik had vroeger nooit het idee dat ik aandacht op school tekortkwam, terwijl ik in een grotere klas zat dan mijn dochter. Misschien is het zo wrang omdat andere kinderen meer aandacht krijgen. Mijn dochter zegt ook vaak dat de juf haar alleen maar ziet als ze iets doet wat niet mag. Ze krijgt voor de rest nooit speciale aandacht omdat ze blijkbaar in de middenmoot zit. Ook heb ik de juf horen zeggen dat het hb jongentje nou eenmaal speciaal is en niet zo als de rest. Vooral die verwoording stoot mij tegen mijn borst. Het voelt alsof mijn dochter dan veel minder gewaardeerd wordt. Alsof haar leven en haar rol in de maatschappij ondergeschikt is in vergelijking met dat hb jongentje.
Je weet dat als iemand jouw nieuwe kapsel 'bijzonder' noemt dat niet persé betekent dat ze het mooi vindt hè. Soms zijn mensen op zoek naar een manier van uitdrukken die niet kwetsend is (wat niet wil zeggen dat dit altijd zo is. Er zijn juffen die zo praten over hun hoogbegaafde leerling dat je haast denkt dat die hoogbegaafdheid hun eigen prestatie is. Sommige juffen nemen liefst de zwakke leerlingen onder hun vleugels en proberen deze te 'redden'. En sommige juffen zijn dol op de middenmoot. Zulke fijne makkelijke leerlingen.... (allemaal gechargeerd, voor het geval ik straks het halve forum over me heen krijg).
Stimpie schreef op 24-07-2026 om 10:26:
[..]
Je weet dat als iemand jouw nieuwe kapsel 'bijzonder' noemt dat niet persé betekent dat ze het mooi vindt hè. Soms zijn mensen op zoek naar een manier van uitdrukken die niet kwetsend is (wat niet wil zeggen dat dit altijd zo is. Er zijn juffen die zo praten over hun hoogbegaafde leerling dat je haast denkt dat die hoogbegaafdheid hun eigen prestatie is. Sommige juffen nemen liefst de zwakke leerlingen onder hun vleugels en proberen deze te 'redden'. En sommige juffen zijn dol op de middenmoot. Zulke fijne makkelijke leerlingen.... (allemaal gechargeerd, voor het geval ik straks het halve forum over me heen krijg).
Precies dat.
"Ook heb ik de juf horen zeggen dat het hb jongentje nou eenmaal speciaal is en niet zo als de rest." Ze kan moeilijk zeggen; hij is raar, afwijkend van de rest. Niet zoals de rest zijn is ook meestal niet iets waar een kind blij van wordt.
En het ligt ook aan de context waarin iemand dat zegt en hoe iemand dat interpreteert. Zo hebben wij wel eens 'speciale regelingen' gehad voor werknemers met afstand tot de arbeidsmarkt en heb ik ook wel eens de opmerking gekregen "hoezo is hij speciaal dan?". Kan me zomaar voorstellen dat dat ook een eigen leven gaat leiden tot uiteindelijk de conclusie dat de bedrijfsarts Piet speciaal vindt.
Ik probeer mijn kinderen te leren op zichzelf te letten en gelukkig te zijn met wat ze hebben. Er zal altijd iemand een mooiere “vul maar in” hebben dan jij en er zal vast ook altijd iemand meer aandacht lijken te krijgen. Waar het om gaat is blij zijn met wat je hebt en aannemen dat de meeste mensen vooral druk zijn met zichzelf. Wordt je veel gelukkiger van dan de focus hebben op wat je mist.
Hier overigens 2 kinderen die sinds deze zomer van de basisschool af zijn. Aardige, rustige kinderen die zeker geen hb zijn en nu gaat de tweede ook vwo doen. Zij hebben zeker niet de meeste aandacht gekregen in de klas. Maar dat ook nooit nodig gehad.
Als voorbeeld. Mijn oudste had op de middelbare een docent die steeds meer schreeuwend voor de klas stond. Daar schrok ze erg van. Thuis uit proberen te leggen dat als die man “ineens” zo boos was op alles dat vast niets met hun te maken had, maar dat het mogelijk niet zo goed met hem gaat. Dat gaf haar rust. Na een paar weken kwam ze thuis en vertelde dat hij in tranen was uitgebarsten voor de klas omdat z’n relatie heel vervelend uit gegaan was. Niet charmant natuurlijk, maar oudste heeft hier van geleerd dat veel gedrag van anderen maar weinig met jou vandoen heeft. Ook het stukje opmerkzaamheid: hé jij doet raar, gaat het wel goed met jou? Vind ik leerzaam. Ik had ook op hoge poten naar de mentor of de docent kunnen gaan. Wat had ze daarvan geleerd?
Pytha123 schreef op 24-07-2026 om 11:47:
Ik probeer mijn kinderen te leren op zichzelf te letten en gelukkig te zijn met wat ze hebben. Er zal altijd iemand een mooiere “vul maar in” hebben dan jij en er zal vast ook altijd iemand meer aandacht lijken te krijgen. Waar het om gaat is blij zijn met wat je hebt en aannemen dat de meeste mensen vooral druk zijn met zichzelf. Wordt je veel gelukkiger van dan de focus hebben op wat je mist.
Hier overigens 2 kinderen die sinds deze zomer van de basisschool af zijn. Aardige, rustige kinderen die zeker geen hb zijn en nu gaat de tweede ook vwo doen. Zij hebben zeker niet de meeste aandacht gekregen in de klas. Maar dat ook nooit nodig gehad.
Als voorbeeld. Mijn oudste had op de middelbare een docent die steeds meer schreeuwend voor de klas stond. Daar schrok ze erg van. Thuis uit proberen te leggen dat als die man “ineens” zo boos was op alles dat vast niets met hun te maken had, maar dat het mogelijk niet zo goed met hem gaat. Dat gaf haar rust. Na een paar weken kwam ze thuis en vertelde dat hij in tranen was uitgebarsten voor de klas omdat z’n relatie heel vervelend uit gegaan was. Niet charmant natuurlijk, maar oudste heeft hier van geleerd dat veel gedrag van anderen maar weinig met jou vandoen heeft. Ook het stukje opmerkzaamheid: hé jij doet raar, gaat het wel goed met jou? Vind ik leerzaam. Ik had ook op hoge poten naar de mentor of de docent kunnen gaan. Wat had ze daarvan geleerd?
Hele wijze woorden!
