Schoolziek
Ik werd vanmorgen om 09.30 uur gebeld door school of ik mijn dochter (bijna 10) wilde halen omdat ze ziek was. Het bericht stond op mijn voicemail en hoorde ik toen ik net in vergadering ging. Ik had mijn dochter om 08.30 uur fris en vrolijk naar school gebracht en toen was er nog niets met haar aan de hand, dus ik heb de school niet direct terug gebeld. Toen ik uit de vergadering kwam stond er een hele riedel aan berichten op mijn voicemail, dus gelijk de school gebeld.
Ik heb het ernstige vermoeden dat dochter de boel in de maling neemt. Gisteren heb ik haar ziek thuis gehouden, maar toen liep ze om 11.00 uur alweer fluitend door het huis. Toen ik dat vertelde tegen de leerkracht die belde, vertelde die dat mijn dochter al een uur aan het huilen was en dat het er best echt uitzag. Door alle commotie was ik al te laat voor het ophalen want was ze inmiddels door de vriendin van mijn ex opgehaald, met de afspraak het na de lunch weer te proberen.
Nu zit dochter dus (waarschijnlijk) weer op school en ik heb mijn mobiel bij de hand. Ik weet nagenoeg 100% zeker dat ze schoolziek is, maar ze weet haar juffen mooi te misleiden ;-(
Wat kan ik daarmee nu het best doen? Dochter weet dondersgoed dat ze het qua schoolwerk best kan missen, dus dan zit ze liever thuis. Ze loopt mijlenver voor, heeft verbreding en verdieping, versnellen is geen optie. Daarbij vindt ze het helemaal niet leuk in haar klas. Ze heeft wel vriendinnen, maar er zit ook een aantal 'etterbakken' in die klas waardoor ze zich heel erg bedreigd voelt. Voor die moeilijke kinderen zijn al maatregelen getroffen, maar mijn dochter laat zich wat dat betreft niet snel geruststellen.
Dus toch
je dochter is dan misschien niet fysiek ziek, maar meer "psychologisch" ziek. Jij noemt dat "de boel in de maling nemen en misleiden". Ik zou daar toch eens ernstig over nadenken, voordat je dochter er ook fysiek aan onder doorgaat.
zoals je schrijft zit ze zich daar de hele dag te vervelen, ondanks een aangepast programma. Sociale aansluiting heeft ze ook al niet, of toch niet in haar klas. 10 jaar zijn en een hele dag niets te doen hebben, week na week, je zou toch van minder "ziek" worden?
Misschien is het een idee om de school te vragen of haar programma niet nog wat uitdagender kan, of een ander soort activiteit aanbieden?
Wat wil je horen?
Wil je horen dat schoolzieke kinderen natuurlijk naar school moeten?
Of wil je een alternatief? Het is niet de bedoeling dat ze je uit je werk laat bellen als ze op school is tenzij het echt nodig is. Maar in ruil daarvoor mag ze elke maand een paar baaldagen opnemen. Jij meldt haar dan ziek en ze mag lekker thuisblijven. ALs je dochter het niet leuk vindt op school en ze kan het best missen, zou ik deze laatste optie kiezen. Heb ik in het verleden ook veel gedaan met de kids (die nu op een Leonardoschool zitten en geen baaldagen meer nodig hebben). Het idee kwam oorspronkelijk van Mirjam Lavell, denk ik.
Wat wil ik horen?
Ik heb het idee dat ik nu wordt neergezet als een moeder die haar kind niet serieus neemt, maar zo is het helemaal niet. Mijn kind vindt de lesstof die ze krijgt best leuk en interessant, maar ze weet dat ze de reguliere leerstof al beheerst. Aangezien versnellen geen optie is, lijkt het me dat er weinig resteert dan nog twee jaar uit te zitten met extra projectjes en werkstukken.
In haar klas heeft ze ook aansluiting, ze heeft vaak genoeg speelafspraakjes en partijtjes, maar ze kan niet omgaan met een aantal kinderen die agressief gedrag vertonen. De leerkracht en de directie hebben naar die kinderen (waar de hele klas onder lijdt) al maatregelen getroffen, maar mijn dochter blijft het als een bedreiging zien. Er wordt ook al individueel aan haar weerbaarheid gewerkt, maar dat werpt nog niet echt vruchten af.
De dichtstbijzijnde Leonardoschool zit hier 20 km. vandaan. In het uiterste geval zou dat een optie kunnen zijn, maar ik heb niet het idee dat ze daarop thuis hoort. Ik heb er wel eens een documentaire over gezien, en die kinderen waren heel anders dan mijn dochter. Volgens mij vindt ze het wel prettig dat ze alles zo gemakkelijk aankan en heeft ze niet de aandrang om heel moeilijke dingen te doen.
Dus, ik weet niet wat ik wil horen. Ik wil zeker niet het idee geven dat ik alle oplossingen van tafel veeg, maar ik weet het gewoon even niet meer. Misschien moeten we maar eens met de leerkracht, IB'er en dochter om de tafel om te bekijken wat er mogelijk is.
Vic
Je geeft wat weinig informatie. Wat je zegt is dat je kind elke dag een situatie in moet waar een volwassene een andere baan zou gaan zoeken. Tja, geen wonder dat ze ziek is op school.
Je zegt dat versnellen geen optie is, maar je zegt niet waarom. Je zegt dat ze het prettig vindt dat alles makkelijk is, hm, dat betekent dat jij je er ook bij neerlegt dat ze dus niet leert leren. Je zegt dat ze vv krijgt, maar niet of die op niveau is. Verveling en een slecht klimaat in de klas zijn geen omstandigheden waarin een kind bloeit.
Je zegt dat er etterbakken in de klas zitten en dat er maatregelen genomen zijn, maar dat je dochter zich niet gerust laat stellen. Maar je zegt niet waar je dochter bang voor is, en hoe die maatregelen daar tegen zullen helpen. Wie weet is die angst gewoon terecht. Zeker als ze nog steeds hun stempel op de sfeer in de klas drukken.
Maar ja, schoolziek, beetnemen, hm, als ze volwassen was zouden dezelfde klachten heel anders gelabeld worden. Misschien goed om in je achterhoofd te houden?
Je zegt dat een Leonardo in het uiterste geval een optie zou zijn. Niet om je te onmoedigen, maar die hier in de buurt hebben jarenlange wachtlijsten. Hou in je achterhoofd dat los van of je dochter er zou passen dat wel eens helemaal geen optie kan zijn. Verder zal ze het eerste kind niet zijn dat echt moet ontdekken dat inspanning en iets interessants meer bevrediging geven dan dat alles vanzelf gaat. Genoeg kinderen die nog nooit moeite hebben hoeven doen, zullen echt niet uit zichzelf op het idee komen om nou eens lekker hard te gaan werken, vooral niet als de rest van de klas iets anders doet.
Om de tafel zitten met juf en IB'er lijkt me zeker een goede stap.
En voor het geval je het je nog niet bekend is, http://www.hiq-forum.nl/index.php waar veel mensen zitten met soortgelijke problemen, en waar veel ideeen en oplossingen te vinden zijn. Succes.
Maar nee
natuurlijk denk ik niet dat jij je kind niet serieus neemt, je bevestigt eigenlijk dat ze reden tot klagen heeft.
Het enige dat je kan doen -zeker op dit moment in het schooljaar- is vragen aan school om meer of anders aan te bieden. Gerry heeft ook al informatie gegeven.
Waarom ben je tegen versnellen. Ik geef toe dat ik er ook niet snel voor zou kiezen maar als het echt niet anders kan, als je kind schoolziek aan het worden is en nog 2 jaar in het vooruitzicht heeft? Waarom moet ze persé haar tijd nog 2 jaar opvullen heeft met projecten en extra werk?
Dus: snel naar school.
Pestkoppen in klas
kunnen je leven behoorlijk verzieken, ook al wordt er wat aan gedaan. spreek uit ervaring, ik heb het zelf als kind ook gehad, ik zou gewoon met haar praten of ze misschien ongelukkig is in de klas vanwege de situatie, probeer te achterhalen waarom ze zich ziek meldt. Toon begrip voor de situatie
succes!
Als ik zou zeggen...
Op mijn werk kan ik met een aantal collega's goed omgaan, we spreken elkaar soms ook privé, maar ik kan niet omgaan met een aantal collega's die agressief gedrag vertonen.
Ik vind het best lekker om een makkelijke baan te hebben. Ik hoef me er nauwelijks voor in te zetten. Maar het is wel heel verleidelijk om me ziek te melden als mijn collega's weer de sfeer lopen te verzieken.
Mee eens?
Vic, natuurlijk neem jij je dochter wel serieus. Maar ik denk dat je misschien teveel uitgaat van "doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg". En dat is een heel bruikbare visie hoor, maar die doet niet altijd recht aan individuele bijzonderheden. Die vragen soms om een bijzondere aanpak.
Jij wilt misschien niet in de kijker lopen, maar ik denk dat je dochter hulp wil. Van jou. En nee, ze moet de boel niet lopen te flessen. Dat ben ik met je eens. Geen theater meer. Maar geef haar dan wel de middelen om zich te laten horen, gehoord te worden en invloed uit te oefenen op haar situatie. Een school die werk maakt van pesterijen is heel mooi, maar daarmee is het probleem nog niet direct uit de lucht.
Sterkte ermee. Het is een lastige klus af en toe.
Groeten, Maw.
Afspraak gemaakt
We hebben volgende week een afspraak met de leerkrachten, IB en mijn dochter, om te kijken wat er gedaan kan worden zodat dochter zich weer prettig voelt op school. Dochter had zelf (zonder dat ik het wist) al een brief aan haar leerkracht geschreven met een aantal voorstellen. Dat vind ik dan weer heel goed van haar, dat ze zoiets gewoon durft.
Afgelopen dinsdag had ik stevig de pest in dat ik 'voor niets' van mijn werk moest komen, maar gelukkig ben ik door de reacties hier weer in de juiste richting gezet. Ik kan heel ver met mijn dochter meedenken, maar soms heb ik ook het idee dat ze een beetje loopt te zeuren. En die scheidslijn is zo lastig te bepalen ;-( De 'galbakken' in haar klas hebben het niet specifiek op haar gemunt, maar op de een of andere manier trekt zij het zich meer aan dan andere kinderen. Door haar gedrag lokt ze dan misschien negatieve reacties uit, en dat is niet zo eenvoudig te veranderen.
Niet van school houden
Ik zou haar zeker niet van school houden en ook geen baaldagen invoeren (helemaal niet om de haverklap!) Gaat ze straks zo met alles om? Geen zin, ooo dan lekker maar thuisblijven. Nee, soms moet je ook dingen doen die je niet leuk vindt!
Anders is het natuurlijk als ze zich gewoon verveeld en gepest wordt. Daar zou ik zeker iets aan doen en een gesprek aangaan (wat je al doet, zie ik). Ben benieuwd wat daar uit komt.
Zijn er niet ook andere klusjes die ze kan doen op school? Bijv. in een andere groep 'helpen lezen' of dat soort dingen?
Gaat al beter
We hebben het gesprek gehad en dat ging heel goed. Ik ben zo blij dat de school er zo actief op inspeelt en de tijd ervoor neemt. Dochter werd ook erg geprezen dat ze zo goed kon aangeven wat haar dwars zat. We hebben afgesproken dat ze nu (nog meer) zelfstandig kan gaan werken en ze krijgt een andere plek in de klas (niet meer vlak achter een jongetje dat soms ineens gaat schreeuwen of door de klas lopen, waardoor ze enorm van slag raakte). De leerkracht heeft ook wel aangegeven dat je soms nu eenmaal ook dingen moet doen die je niet zo leuk vindt, of waar je niet zo goed in bent (zoals gym).
