Home » Forum » Bedrijf van man gaat bijna failliet wat nu

Bedrijf van man gaat bijna failliet, wat nu?

14 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
marit
Bedrijf van man gaat bijna failliet, wat nu?

Mijn man heeft een eigen bedrijf. Ik ben het eigenlijk hier nooit mee eens geweest omdat het jaren heeft geduurd voordat hij er een beetje redelijk mee verdiende. Al die jaren heb ik de kost verdiend.

Het is een paar jaar beter gegaan, maar nu o.a. door de crisis gaat het vrij slecht. We zijn al door onze financiële reserves heen en zakken nu steeds verder in de rode cijfers.

Mijn man belde net dat we nog 1500 euro terug moeten betalen aan zijn bedrijf van een schuld uit het verleden. Ik geloof wel dat het klopt, maar mijn man was vergeten dit aan het budget toe te voegen.

We moeten binnenkort ook zijn arbeidsongeschiktheidsverzekering betalen waardoor we minstens 8.000 euro rood zullen staan.

Ik ben minder gaan werken toen de kinderen kwamen. mede omdat hij vaak op reis is voor zijn werk. Hij is nu ook nog steeds voortdurend op pad door het hele land omdat hij klanten moet bezoeken. Omdat ze mensen hebben ontslaan, is er steeds meer werk voor hem. Hij heeft afgelopen weekend ook gewerkt, waardoor alle schoonmaak dat we normaal gesproken samen doen ook op mij neerkwam.

Ik weet even niet wat ik moet doen. Ik heb op zich een goede c.v., maar vind het vrij zwaar te werken met een vrijwel afwezige man. Het is moeilijk om juist nu druk op hem te zetten minder te werken omdat hij net allerlei mensen heeft ontslagen en er dus minder werk is. Hij heeft nog wel personeel in dienst en een partner die hij niet in de steek wil laten. Aan de andere kant als hij minder werkt, gaat dat bedrijf helemaal ten onder.

Daarnaast ben ik ook al veertig en het gaat niet zo goed met de economie. We leven al vrij zuinig, ik denk dat we niet zo veel meer kunnen bezuinigen.

Moet ik me toch maar weer op mijn carriere storten? Ik doe nu zo af en toe een freelance opdracht. Het gaat zo tegen mijn gevoel in, want het zal betekenen dat mijn kinderen vrij veel naar de opvang zullen moeten. We hebben hier geen familie in de buurt. Ik weet ook niet of ik nou gewoon een baan moet zoeken of me even wat meer op het freelancen moet richten. Ik ben nog niet zo lang freelancer, dus ik heb niet zo'n ervaring met acquisitie.

Het liefst zou ik een coach oid willen, die me coacht bij het krijgen van opdrachten.

marit
Oh, ja als ik mocht kiezen

zou ik als freelancer blijven werken. Als freelancer werk ik in een vakgebied waar je niet veel in verdient (vertaler).

Ik heb vroeger altijd in de IT gewerkt. Als ik er een baan in vind, dan verdien ik meer en het is stabiel, ik vind het echter veel minder leuk dan vertalen.

Ik heb laatst een workshop gedaan bij een loopbaancoach die zei dat je je innerlijk kompas moet volgen. Dan kom ik uit bij freelance vertaler. Maar daar verdien ik niet zo mee, dus moet ik toch maar met tegenzin de IT weer in?

Mijn kompas slaat momenteel een beetje op tilt.

Mamvantwee
Anders bekijken

Marit, vervelend dat jullie in deze situatie zijn beland. Ik begrijp je voorkeur om freelancer te zijn, maar misschien lukt het om ook eens van de andere kant naar de situatie te kijken.

Je man doet momenteel wat hij kan, en zo te horen heeft hij het druk. Jullie hebben echter een andere bron van inkomsten en dat ben jij: je kunt je freelancewerk natuurlijk blijven doen, maar als je nu een baan in de ICT zou vinden en je kunt zorgen voor een vaste bron van inkomsten, zie je dat zelf niet als een goed middel om jezelf en je gezin - tijdelijk wellicht - te onderhouden?

Daarbij viel het me op dat je stelde dat als jij meer gaat werken, de kinderen naar de opvang "moeten". Zit hier een negatieve klank in voor jou? Vind je het wellicht een vorm van falen van jullie als je niet zelf de kinderen kunt opvangen?

Ik weet niet hoe snel je een baan zou kunnen vinden. En denk er ook aan dat naschoolse opvang voor de kinderen een wachtlijst kan hebben. Maar als je mogelijkheden hebt om een betaalde baan te krijgen, ook al is het niet je eerste keuze, dan kun je wel wat lucht creëren.

succes met je keuze,
groet, Mamvantwee

marit
Fijn dat je mee wilt denken

Ik heb een vrij veroordelende moeder, die meteen dingen gaat roepen als: "Je moet natuurlijk wel de kinderen blijven zien". Dat beïnvloedt mij. Maar deels ben ik daar ook zelf bang voor: een van mijn kinderen hangt enorm aan mij en vindt het al erg als er een keer een oppas komt. Ander kind wordt momenteel gepest op school. Ik voel me heel snel schuldig dat ik er niet voor ze ben. Daarbij is mijn man door de week dus niet zo in de picture. Maar hij kan wel heel goed met ze praten en gaat aan het eind van de dag ook altijd bij ze liggen.

Misschien zie ik het te zwart en zal het allemaal meevallen. Misschien moet ik eerst gaan solliciteren en dan kijken of hoeveel opvang ik kan krijgen. Op zich staan de kinderen al op de wachtlijst voor de BSO voor twee dagen per week na de zomer. Met oppas zou ik de gaten kunnen opvullen tot er meer plek is op de BSO.

Mamvantwee
Jaja, moeders

Ja, ik vermoedde al dat er iets achter zou zitten. Moeders hebben lang invloed op hun dochters, ook al woont de dochter al jaren zelfstandig. Ik heb dat ook hoor, maar herken die jezelf veroordelende gedachten inmiddels. Vind je moeder het ook van je man verkeerd dat hij zoveel werkt? Of blijkt er dan een verschil te zitten in het afwezig zijn van vaders en van moeders? De tijden zijn nu anders dan toen onze moeders 30'ers waren...

Ik zie het ook zo: als ik kan werken ben ik een blijere moeder dan wanneer ik niet zelf mijn geld kan verdienen. Als ik een bijdrage lever aan het huishouden, ook financieel, dan hebben de kinderen daar ook profijt van. Daarbij ben ik absoluut geen betere moeder als ik de hele dag thuis zou zijn, en andersom ben ik als werkende partner geen slechtere moeder.

Ik weet niet hoe oud je kinderen zijn. Goed dat ze al op de wachtlijst staan voor de bso. Mijn kinderen vinden het fantastisch op de bso, en dat hoor ik veel om me heen. Dat kan helpen om je onterechte schuldgevoel te verminderen.

Heel veel kinderen gaan tegenwoordig naar de bso. Ze leren er ook sociaal om te gaan met andere kinderen. Het kan voor jullie kinderen goed uitpakken en ze kunnen er sociaal sterker door worden. Maar het kan natuurlijk ook niet passen. In elk geval zul je dat pas kunnen zien als je het een tijd hebt uitgeprobeerd. Dus niet op voorhand ervan uitgaan dat je ene kind het vreselijk zal vinden, en de ander daar (ook) gepest zal worden.

Let er ook heel goed op dat als jij gaat werken, je in al je bewoordingen aan de kinderen duidelijk maakt dat de bso geen tweede-keus-oppas is, maar een leuke noodzakelijkheid en dat jij wil werken en daarmee laat zien dat moeder zijn ook inhoudt dat je een eigen leven hebt.

groet, Mamvantwee

marit
Ach, het kan altijd erger...

ik heb een vriendin die pinnen in haar rug heeft en vaak vergaat van de pijn. Zij zei een keer tegen mij: "Jij kunt tenminste nog werken." Dat is ook wel weer zo.

Ik hoorde net over iemand die eindelijk zijn levensdroom ging vervullen: een boekenantiquariaat beginnen in het oosten van het land. Hij heeft net een hartaanval gehad en moet gedotterd worden.

Ik zou dan wel de hele dag liggen te vloeken in mijn bed, maar ooit ga ik mijn lievelingswerk doen, maar zoals het eruit ziet is dat nu even niet.

mopperkont
Jouw innerlijke compas

Je had veel eerder naar je innerlijke compas moeten luisteren, namelijk toen je dat bedrijf van je man niet zag zitten. Maar dat is nu mosterd na de maaltijd. Als ik jou was ging ik weer serieus aan de slag, en probeer het zo te regelen dat je man, op den duur, ook wat tijd vrijmaakt voor thuis. Geldzorgen is pas echt slecht voor een gezin.

Temet
Mopperkont

"Je had veel eerder naar je innerlijke compas moeten luisteren, namelijk toen je dat bedrijf van je man niet zag zitten"

Ik vrees dat man ondertussen zijn innerlijke kompas aan het volgen was toen hij die onderneming startte. Zo blijft het altijd tobben.

Groeten,

Temet

mijk
Ict vertaler?

Een vriendin van me met een vergelijkbare achtergrond is een paar jaar als vertaler in de ICT branche aan het werk geweest.. Misschien een redelijk compromis?

MIjk

rosa
Forum

Voor tips mbt acquisitie en ervaring uitwisselen met andere freelancers: http://www.lancelots.nl/forum/

Helpt je misschien met inschatten wat maximaal haalbaar is als vertaler. Of als freelance ict'er.

marit
Blijft moeilijk

Ik blijf maar wikken en wegen. Ik heb zo weinig zin om ergens in loondienst te gaan. Freelancen lijkt me veel beter bij me passen. Op zich hebben we nog een derde geldstroom uit een investering en ik neem aan dat mijn man wel iets zal blijven verdienen. Hij zegt dat hij in het ergste geval iedereen zal ontslaan en dat hij en zijn partner als freelancers verder gaan. Op zich is mijn man wel een goede verkoper.

Ik denk dat ik nog maar een half jaar flink aan de slag ga als freelancer. Ik kan daarna altijd nog een baan zoeken.

Carmen
Fladder (o.t.)

Ik weet na al die jaren OOL wel dat jij qua taal een creatief persoon bent. Maar dat je schildert wist ik niet. Heb je een site waarop we je werk kunnen bewonderen? Puur uit nieuwsgierigheid hoor, want reclame maken mag natuurlijk niet :-)

Carmen.

ayla
Helaas....

Als ik zelf mocht kiezen dan deed ik ook iets heel anders dan dat ik nu doe, het is echter belangrijker dat we geld verdienen, dat de kinderen het goed hebben en dat we prettig kunnen leven. Daarvoor schuif ik mijn wensen opzij. Je kunt heel veel willen in je leven maar daar is het nu de tijd niet voor. Eerst zorgen dat jullie financieel weer goed zitten en dan kijken wat de mogelijkheden zijn

Carmen
Leuk fladder!

Ik doe het je niet na! Zou leuk zijn, als je met je hobby geld kunt verdienen.

Carmen.

Onderwerp gesloten

Wat leert je kind in groep 1?

En dit is wat je kind al moet kunnen voor hij naar groep 1 gaat: lees het hier.