Werk, Recht en Geld Werk, Recht en Geld

Werk, Recht en Geld

liora

liora

10-05-2009 om 09:26

Dilemma: leidinggevende ergens op aanspreken

Hallo allemaal,

Ik zit met een dilemma. Momenteel ben ik zwanger. Mijn leidinggevende weet dit sinds half januari. Ik heb eens in de vijf weken overleg met haar gehad, waarin ze dan vroeg hoe het ging. Tussendoor nooit.
De laatste maanden zijn er nog twee dingen gebeurd. Het eerste is dat ik haar een mail had gestuurd over mijn taken, waarin ik aangaf dat ik nu een uur per dag minder werk en ook nog aan een overdrachtsdocument moest werken, en dus niet al mijn reguliere taken kon blijven doen. Ik heb ook voorgesteld wat ik al kon overdragen aan anderen om dit op te lossen. In die mail ook aangegeven dat de werkdruk me echt te hoog werd en ik tegen mijn grenzen opliep.

Twee weken later hadi k nog geen reactie op die mail, toen ik haar erop aansprak reageerde ze aangebrand. Later die dag met haar gepraat en bleek dat ze totaal over die opmerking heen had gelezen dat de werkdruk me te hoog werd. Ok, kan gebeuren, ik wist dat ze het heel druk heeft. Toch ook erg vervelend voor mij. (En waarom een mail: ze had op dat moment zo'n volle agenda dat ik niet een kwartiertje kon vinden om met haar te praten.)

Toen, een aantal weken geleden, heb ik me ziek gemeld omdat ik buikgriep had en koorts. Hierop reageerde ze ook heel overdreven: oh wat erg, en kan je over twee uur terugbellen om te laten weten of je je dan beter voelt. Ik zei dat dat zinloos is, aangezien ik koorts had en buikgriep en niet verwachtte dat dit in 2 uur over was.
Na deze ziekmelding is zij drie weken afwezig geweest voor opleiding en vakantie. Ik had me voorgenomen er nog wel op terug te komen, want die reactie op de ziekmelding zit me niet lekker, en ook nog het feit dat ze eigenlijk nooit heeft geinformeerd hoe het met me ging. Ik vind een zwangerschap toch wel iets om als leidinggevende vaker dan eens per vijf weken naar te informeren.

Maar donderdag kwam er ineens de mededeling dat ze een andere baan heeft gevonden.
Morgen heb ik een overlegje met haar, zal ik er nog op terugkomen? Ergens wil ik het wel, aan de andere kant, heeft het nog wel zin?

Wat zouden jullie doen?

Liora

Wat ik zou doen

Ik denk dat ik niets zou zeggen. Volgens mij is er een soort ongeschreven regel dat je vanaf het moment dat je weet dat een van 2-en weggaat juist nep-aardig (de uitdrukking is van mijn kinderen;-)) te doen.

Wie weet kom je elkaar ooit nog tegen, kun jij nog een keer iets voor haar of zij iets voor jou betekenen. Dat is het enige wat momenteel nog op het spel staat, omdat jullie verder toch geen werkrelatie meer zullen hebben.

Het zal misschien nog wel een beetje knagen en af en toe zul je in gedachten nog een mailtje aan haar formuleren.

Maar op send drukken zou ik niet doen!

Liora

Ik zou het ook niet meer aankaarten bij haar. Ik heb nog wel een tip voor je. Dit soort dingen moet je niet per mail aan iemand meedelen. Iedereen leest op zijn eigen manier. Een 1 op 1 gesprek is veel beter. Je kunt wel per mail aangeven dat je een gesprek wilt.

liora

liora

10-05-2009 om 21:12

[email protected]

Hoi Lisa,

Dat weet ik, maar het ging om overdracht van taken. Het was urgent, en haar agenda zat bomvol de komende dagen en daarna ging ze op vakantie. Ik had dus geen andere keuze, en daarmee opende de mail ook.

Dus als iemand geen tijd heeft, heb je weinig opties!

Ik heb besloten het inderdaad niet meer aan te kaarten, schiet ik toch niks meer mee op.

Liora

Sascha2

Sascha2

11-05-2009 om 13:30

Liora

Vervelend dat het zo is gelopen met je leidinggevende. Kan me je frustratie goed voorstellen, ik heb ook te kampen met een weinig empathische manager.
Ik zou inderdaad ook niet meer reageren. Voordeel van reageren is, dat je je verhaal kwijt bent, maar nadeel is dat het je verder niets oplevert. Het zou anders zijn als zij er na je verlof nog zou zijn. Maar goed, zij gaat weg en inderdaad, laat maar waaien.

Reageer op dit bericht

Dit forum topic is gesloten, er kan niet meer gereageerd worden.