Home » Forum » Iets overnemen in een huurhuis lang verhaal

Iets overnemen in een huurhuis (lang verhaal)

30 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Belle Époque
Iets overnemen in een huurhuis (lang verhaal)

Vanavond trof ik onverwacht een oude kennis tijdens het boodschappen doen. Ze was helaas niet zo vrolijk als ik: ze zat middenin een vechtscheiding en ze kwam zojuist terug van het bezichtigen van een huurwoning. Dat laatste zou juist positief moeten zijn, maar helaas dreigen er, volgens haar, problemen.
Het huis is in prima staat en past qua huur in haar budget. De vorige bewoner is helaas onverwacht overleden en had nog niet zo lang geleden het hele huis opgeknapt met laminaat en allerlei stoffering. Ze kan er zó in!
De nabestaande(n) van de overledene willen dat kennis een vergoeding betaalt voor alles. En eerlijk gezegd, ik kan me dat wel voorstellen. Mijn kennis vertelde dat alle bonnen er nog waren en dat het, om zo maar te zeggen, geen spullen van de Kwantum zijn. En het is nog maar enkele maanden oud!
Maar... Kennis is o.a. financieel nogal genaaid door haar ex. Geen schulden, maar ook geen reserves meer. Kennis heeft wel werk gelukkig, dus ze komt er wel weer bovenop. Maar het bedrag dat ze zou moeten betalen aan de nabestaanden kan ze voorlopig niet ophoesten.
Ze heeft voorstellen gedaan, zoals een gedeelte overnemen (het laminaat ligt dan het meest voor de hand, praktisch gezien, al is dat ook eigenlijk boven haar budget). In gedeelten betalen vindt ze eng, want het is momenteel niet zeker of haar contract eind van het jaar verlengd wordt (ook dat nog) en ze heeft al geld geleend van haar ouders vanwege de scheiding.
Enfin, het liep allemaal nogal hoog op, begreep ik. De nabestaande(n) wilden geen centimeter toegeven. Ze hebben haar onder druk gezegd en verteld dat de huur niet door zal gaan als zij niet alles (álles dus) overneemt en betaalt.
Op dit moment is de woningbouwvereniging natuurlijk gesloten, maar ze is zodanig over de rooie dat ik dacht: ik ga dit hier eens voorleggen. Zelf denk ik dat je nooit iets hoeft te aanvaarden en dat de voormalige huurder (of in dit geval de nabestaanden) dat heeft te accepteren. Of het dan wegslopen of laten liggen betekent, weet ik niet. Ze wil het graag hebben, maar kan het niet betalen. Als dat eventueel betekent dat de nabestaanden het dan weghalen: so be it. Maar de nabestaanden zeggen dat ze het huis niet zal krijgen als ze niet betaalt. (?)
Ik zou, denk ik, wel weten wat ik in haar plaats zou hebben gezegd: ik kan het niet betalen, en verder houdt het op, als u alles dan alsnog wilt wegslopen is dat uw goed recht, zolang u maar geen troep achterlaat. Ik denk namelijk dat je dat soort dingen mag achterlaten in een huis, of moet weghalen zonder troep achter te laten voor de volgende bewoner. Ook is overname van spullen volgens mijn eigen woningbouwvereniging iets wat de bewoners onderling moeten uitzoeken, dat gaat buiten hen om.
Maar mijn kennis (en ik vermoed de nabestaanden ook) zat zodanig in haar emotie dat ze die koelbloedigheid niet kon opbrengen.
Ik heb begrip voor beide partijen. De nabestaanden, omdat die onverwacht een dierbare hebben verloren en nu middenin de romslomp zitten van het afhandelen van van alles en nog wat. Ze moeten er de 15e uit zijn en dat is voor hen ook vette stress. Mijn kennis zit ook in de stress, omdat die een nogal akelige scheiding (bijna) achter de rug heeft. En dan botst het snel.
Als we al die emoties en stress nou eens weghalen, wat blijft er dan over aan mogelijkheden? Kunnen de nabestaanden mijn kennis dwingen om het over te nemen voor de door hun vastgestelde prijs (die niet overdreven lijkt, maar wel ver boven het budget van kennis ligt), of kan kennis weigeren dit te betalen en de nabestaanden de keus laten: weghalen of laten liggen en hun verlies accepteren?
Zijn er nog alternatieven (behalve een lening, want dankzij haar ex heeft kennis een aantekening in waardoor ze niet mag lenen)?

Jullie antwoorden mail ik naar haar door en ik plaats dit met haar toestemming.

Sanrica
Volgens mij

kunnen nabestaanden niet beslissen aan wie er verhuurt wordt. Dat is de beslissing van de woningbouw in mijn ogen. Dus naar mijn mening zou ik het huis accepteren en kijken wat ze doen. Ik vraag me nl af of ze echt alles eruit gaan slopen. Daar zitten ze toch ook niet op te wachten. En stel dat ze doen hoe gaat je vriendin dan aan spullen komen om het op te lossen? Ik bedoel eigenlijk dan moet ze toch ook een soort lening af sluiten. Maarja dat kan dan natuurlijk wel minder zijn. Misschien beide partijen even laten kalmeren en dan opnieuw in gesprek gaan, als iedereen er even over heeft nagedacht. Succes.

Groetjes Sandra

Roosje Katoen
Hoeft niet

De nabestaanden hebben geluk als de nieuwe huurder het wil overnemen. En zelfs als de huurder er niet voor wil betalen, maar ze het toch mogen laten liggen. Als de nieuwe huurder het laminaat ed niet wil, moeten ze de woning kaal opleveren. Dat is pas een gedoe.

Belle Époque
Sanrica

Zoiets dacht ik zelf ook, maar kennis is blijkbaar nogal onder druk gezet door de nabestaanden, die er toch voor moeten zorgen dat het huis netjes wordt opgeleverd, lijkt me. Ik ken zelf spookverhalen van mensen die uitgebreid het huis van schroten moesten strippen terwijl moeder nog boven de aarde stond.
Het gaat hier, voor zover ik heb begrepen, voornamelijk om gordijnen, laminaat en verlichting. Kennis heeft wat geld van haar ouders (ook een soort lening) om dat aan te schaffen, en dan lowbudget bij de Kwantum of zo. Verder staat er bij haar ouders nog e.e.a. dat tweedehands is ingezameld tijdens de scheiding. Ze zit sowieso niet op het beton.
Ik heb al overwogen met haar mee te gaan en de nabestaanden uit te leggen dat ik begrijp dat het zuur is, maar dat ze dat huis (volgens mij) sowieso al heeft toegewezen, dat ze een budget van x euro heeft en dat ze dat met alle liefde aan de nabestaanden wil geven, maar méér zit er helaas niet in. Het lijkt me namelijk een beetje storm in een glas water. Maar ik begrijp de stress wel. Zowel kennis als nabestaanden zitten enorm in de emotie, woningbouw wil zich er (volgens kennis, en ik denk dat ze gelijk heeft) niet mee bemoeien.
Maar voor ik überhaupt al zal aanbieden dat ik wil bemiddelen, moet ik wel weten wat er wel en niet kan.

En op 15 juli krijgt ze de sleutel... Of niet, aldus de nabestaanden (en dát lijkt me dus quatsch, want die huur is al opgezegd).

Vic
Zeker niet

Ik heb ooit een huurwoning opgeleverd waar overal luxaflex hingen en nieuwe vloerbedekking lag. Dat wilden de nieuwe huurders graag overnemen, voor een appel en een ei. Ik ben niet akkoord gegaan met de 100 gulden die ze boden, en zij rekenden erop dat ik het toch wel zou laten hangen/liggen. Viel dat even tegen voor ze ;-)

Belle Époque
Roosje katoen

Precies wat ik dacht. En ik ken die nabestaanden niet, maar ik kan me zomaar voorstellen dat ze er niet op zitten te wachten om de boel te strippen! Het is heel zuur, ik kan er wel begrip voor opbrengen, want toen mijn schoonmoeder stierf, had ze net (2 weken eerder) een behoorlijk prijzige wandkast gekocht waar wij niets mee konden, behalve aan de kringloop geven. Gelukkig was de leverancier coulant. Maar met laminaat, lampen en gordijnen ligt dat toch wat lastiger ;-)

Belle Époque
Vic! ;)

Als het goed spul is: gelijk heb je! ;-)
En als die nabestaanden dat zouden doen: idem dito, en daar kan mijn kennis ook wel mee leven. Maar het lijkt erop dat de nabestaanden (ook door de stress) echt er op uit zijn het achter te laten én kennis daar voor wil laten betalen, ook al heeft ze niet zoveel geld.
En dan al die emoties erbij, ja, dan loop je vanzelf wel vast.

Vic
Belle

Ik had echt de pest in dat ik op de valreep nog alles moest weghalen, maar dit was zo'n vervelend stel dat ik het ze gewoon niet gunde. De luxaflex heb ik nog jaren in de berging gehad en uiteindelijk nog aan een tante kunnen slijten ;-)

Belle Époque
Vic ;)

Ik kan me dat gevoel wel voorstellen ;-) Toch zonde van de energie, van die 100 euro had je later nog een leuk avondje kunnen hebben ;-)

Vic
Lang geleden

Het was in 1996, dus dat waren guldens. Ook best een heel bedrag toen voor me.

Bree
Tuurlijk kan je dat weigeren

Je kennis is echt niet verplicht om dingen over te nemen van de oude huurders hoor. Sterker nog, als de nieuwe huurder niks over wil nemen moeten ze het netjes en kaal opleveren. Maarre, staat dit niet uitgelegd op de website van betreffende woningbouwvereniging?

Belle Époque
Kennis net gesproken

Ik heb haar net aan de telefoon gehad en al een stuk kunnen geruststellen dankzij jullie berichten. Dat huis is de 15e van haar, ze hoeft alleen maar ja te zeggen. En het is heel sneu voor de nabestaanden dat ze niet krijgen wat de stoffering en het laminaat ongetwijfeld waard zal zijn, maar dit is een heel pijnlijk geval van "jammer". En bah, dat klinkt botter dan ik bedoel, want ik hoorde nu ook dat de huurder iemand was die vrij jong is overleden.
Vic, ze heeft ook erg moeten lachen om jouw verhaal! Door jouw verhaal kon ze alles ondanks de pijnlijke achtergrond ook wat meer relativeren en uit haar emotie komen.
Of ik haar moet helpen met bemiddelen weet ik nog niet (ik zit er ook niet op te wachten, moet ik bekennen), maar ze klonk al een stuk relaxter dan eerder vanavond.

Belle Époque
Bree

Daar noem je een interessant detail, en ik vermoed dat daar de problemen ook op gebaseerd zijn.

Je kan iets weigeren, en dan moet de oude huurder (in dit geval de nabestaanden) het eruit slopen.
Je kan iets betalen, en dan laat de oude huurder het liggen.
Maar wat, als de oude huurder het absoluut wil laten liggen (in dit geval vanwege de tijdsdruk, huurder net begraven, huis snel leeghalen en opleveren, emoties, verdriet, stress) en de nieuwe huurder het graag wil hebben, maar niet meer dan pakweg de helft kan betalen?

Kennis kan het begrijpen als de nabestaanden het weg halen. Kennis wil daar ook niet moeilijk over doen. Misschien kunnen ze het nog ergens tweedehands slijten. Maar nabestaanden zetten nu hun hakken héél diep in het zand. En ik vind dat ook te begrijpen, want ze hebben al genoeg aan de kop. Maar ze kunnen van mijn kennis niet eisen dat die dieper in de beurs gaat tasten dan momenteel verantwoord is.

Jons
Belle, niet doen!

Volgens mij hebben de nabestaanden geen poot om op te staan, het is niet HUN huis. Maar... ga niet bemiddelen! Je wilt niet tussen die emoties zitten (gezien jouw eigen situatie). Je kunt hooguit voorstellen dat ze iemand zoekt die voor haar wil bemiddelen en dan ook even contact opnemen met de woningbouwvereniging. Maar ik denk dat jij je handen vol hebt aan een stukje (!) emotionele ondersteuning. Niet te snel en niet te veel, dame! ;-)

liefs,
Jons

Belle Époque
Jons

En daarom heb ik het nog niet actief voorgesteld en daar ben ik nu blij om. Ik ga echt niks emotioneel ondersteunen en ik weet niet of ik tactvol genoeg ben om de tegenpartij te wijzen op het "take it or take it away"-principe. Het idee kwam vanavond wel even bij me bovendrijven (wel eens gehoord van de dramadriehoek?), maar dat ben ik al weer kwijt. Meer dan serieuze, niet-emotionele informatie vragen (bij jullie) kan ik nu niet doen.

Fiorucci
Tip

Laat haar nou even de woningbouw bellen, die zullen hetzelfde vertellen als wij hier. Dan staat ze sterker in haar schoenen als ze de nabestaanden weer treft, en kan ze ook vertellen dat de woningbouw gezegd heeft,dat...blijven ze klieren, dan mogen ze contact opnemen met de woningbouw.

Sancy
Belle

Vziw mag de nieuwe huurder spullen overnemen van de vorige huurder als ze tot een akkoord komen over die overname. Als dat niet het geval is, moet de vertrekkende huurder het huis opleveren in de 'oude' staat (dus leeg). De woningbouwvereniging blijft buiten die onderhandelingen.
Anders is het als de vorige huurder 'aanmerkelijke verbeteringen' aan de woning heeft gedaan die geaccordeerd zijn door de woningbouwvereniging en dan ook door die wbv worden overgenomen. Ik denk niet dat dit hier het geval is (want dan zou de vorige huurder - in dit geval de nabestaanden - daar geen vergoeding meer voor mogen vragen.
Gewoon de wbv melden dat ze de woning accepteert, en de vorige huurder melden dat ze geen vergoeding geeft voor de spullen die ter overname zijn aangeboden.

bromvlieg
Wat ik nooit snap

is als mensen van alles uit een huurhuis slopen omdat ze het de volgende huurder niet gunnen. Nou ja, luxaflex kun je op maat maken en ergens anders hangen,maar wat moet je nou met een eruit gesloopte laminaatvloer (en waar laat je die al die tijd dat je er geen bestemming voor hebt?)
Ik snap wel dat je het mensen die niet sympathiek ogen niet direct gunt, zeker niet als ze nauwelijks of niet betalen, maar stap daar overheen; wat moet je zelf nou met al die spullen en dan al die tijd en moeite!

Puck
Bromvlieg

In dit geval gaat het niet op, maar de vriend van mijn schoonmoeder moest ook vorige week alles uit zijn oude huis slopen. Prima laminaat van 2 jaar oud, gordijnen, alles. Omdat de nieuwe huurders het niet wilden hebben. Laminaat is tegenwoordig vaak clicklamnaat dat je ergens anders met hetzelfde gemak weer neer kunt leggen dus ik snap wel dat mensen dat eruit halen.
Toen ik ging verhuizen heb ik het trouwens nog anders gedaan: de volgende huurster wilde er graag heel snel in en ik had eigenlijk geen haast en wilde vooral in de avonduren gaan verhuizen (ging samenwonen). Ik heb toen met de nieuwe huurster afgesproken dat ze het huis, incl. oude vloerbedekking, gordijnen, etc. zou accepteren in de staat zoals het was. Overnemen voor 0 gulden (ja ja die hadden we toen nog) werd het dan. Dan hoefde ik dat er niet in mijn vrije tijd uit te gaan halen en kon zij er eerder in. Dat was helemaal ideaal.
Dus Belle: Jouw vriendin staat eigenlijk het sterkst in haar schoenen: zij kan bepalen of ze het over wil nemen voor het bedrag dat ze er zelf voor over heeft en de nabestaanden van de oude huurder kunnen dan beslissen of ze het haar dan gunnen voor die prijs of dat ze het er koppig uithalen. En in dat geval ben ik het met Bromvlieg eens: dan hebben ze er waarschijnlijk niets aan.

Jolanda123
Bromvlieg: gunfactor

je schreef: Ik snap wel dat je het mensen die niet sympathiek ogen niet direct gunt, zeker niet als ze nauwelijks of niet betalen, maar stap daar overheen; wat moet je zelf nou met al die spullen en dan al die tijd en moeite!

ik denk toch dat het te maken heeft met de "gun" factor.

Als ik spullen in mijn huis heb, die ik ter overname aanbied, zijn het vaak spullen waar ik toch een "band" mee heb, en die ik domweg niet mee KAN nemen.

Als er dan mensen komen die "mijn mooie spullen" helemaal afkraken in de hoop dat ik aanzienlijk zak in de prijs, of dat ik het voor niets laat liggen, dan wordt ik dwars op de draad, en neem het mee.

Zouden er mensen komen die mijn spullen ook mooi vinden, maar heel eerlijk aangeven dat ze wel willen maar niet kunnen betalen, dan werd het gevoelsmatig voor mij al anders.

Bijkomend nadeel is ook, dat je het moet zien te rooien met de mensen die de woningbouwvereniging stuurt. Je kunt jammer genoeg niet kiezen uit 15 toekomstige huurders, en je kunt ze jammer genoeg ook niet tegen elkaar op laten bieden...

En wat ik dan met die oude spullen moet? Dat zou me helemaal niets uitmaken als de toekomstige koper ze afkraakt en de waarde ervan tot nul reduceert.

bromvlieg
Ik snap die dwarsheid wel - en o.t.

inderdasd zijn het 'jouw mooie spullen' die je helaas niet kunt meenemen.
Maar om ze eruit te slopen, dat kost ook veel tijd en energie, en je moet het allemaal ergens laten - ik zou echt niet weten waar ik een lanminaatvloer zou moeten opslaan.

Wat 'mooie spullen' betreft - het is een kunst om te kunnen loslaten. Er zit niks anders op bij een verhuizing. Nauurlijk is het 't leukste als een ander met plezier en een goede betaling je nagelvaste spullen overneemt.

Wat nieuwe spullen betreft = ieder heeft een andere smaak en tegenwoordig hebben veel mensen de middelen om iets dat nog in prima staat is toch maar /te vernietigen te gooien en iets anders aan te schaffen . Heb al geregeld gezien hoe iemand na een koop (dat dan wel) een nog prima badkamer of keuken compleet liet slopen (jammer als de vorige bewoner die een en ander met zorg heeft uitgezocht dat ziet, maar ja - loslaten, zei ik al) omdat-ie iemands smaak niet was.

Ik ben ervoor om zo min mogelijk stress te hebben bij een verhuizing. Wat nog goed is, gebruiken of laten gebruiken.

Manda Rijn
Spullen

gut nee zeg.

zij kan er niet voor betalen, punt klaar. Nou dan hebben die mensen de keuze alles eruit te halen (en wat doe je er dan indd mee, op marktplaats zetten en hopen dat je er een tientje oid voor vangt ?) of et toch te laten liggen.

nee, ik snap dat niet van die familie. Ja de bonnen etc zijn er nog, alles nieuw. Heel akelig allemaal maar ik zelf zou in zo'n kwestie gewoon het die nieuwe bewoonster gunnen, het zijn maar spullen.

Belle Époque
Snelle update, want ik moet weg ;)

Net telefoon gehad: ze zijn eruit! Kennis betaalt gewoon wat ze nu kan missen en de nabestaanden gaan er mee akkoord, begrijpen nu dat het geen onwil is van kennis en zien in dat "dan maar eruit slopen" voor niemand voordelig is en alleen maar (nog meer) energie zal kosten en stress zal opleveren.
De sfeer was een stuk ontspannender en kennis is verschrikkelijk blij!

De rest van de reacties lees ik vanavond, heb het nu even druk!

Belle Époque
De gunfactor

Ik heb niet de indruk dat hier sprake was van een gunfactor. Mooi woord trouwens ;-)
Gisteren waren gewoon de emoties hoog opgelopen, zoals ik al vermoedde. De nabestaanden wilden ook het geld van de inboedel bij de steen van hun zus doen, ze was zo trots op haar boeltje en dat leek hen een mooie bestemming. Ook dat nog. De prijs die ze vroegen was redelijk, maar kennis, zelf vet in de stress vanwege haar eigen gedoe, schoot ook prompt in de emotie. En het drama was compleet. Maar ze zijn er gelukkig in alle redelijkheid uitgekomen en ondanks alle emotie zijn alle wrijvingen en dreigingen nu weg.

Ik heb (al ken ik ze natuurlijk niet) te doen met de nabestaanden, maar ben ook blij dat kennis na een boel ellende een prachtig huisje kan gaan betrekken. Eind goed, al goed (voor haar in ieder geval)!

En bedankt voor het meedenken! Ik hoop zelf over een tijdje ook te verhuizen en heb eigenlijk nog niet over dit soort dingen nagedacht.

Belle Époque
Inderdaad, pelle

Dat dreigen moet in de emotie zijn gebeurd, of uit onwetendheid. In ieder geval is de lucht opgeklaard en alles uitgepraat, begreep ik.

Dat de huur zo snel kan worden opgezegd verbaast mij ook. Ik heb begrepen dat de overledene pas zeer recent overleden is, en volgens mij is de huur vaak per maand opzegbaar (ja toch?). Bij aanleunwoningen en zo moet dat echt razendsnel gebeuren, weet ik uit ervaring (ook niet bepaald prettig), maar in dit geval gaat het om een gewoon huurhuis. Ik zou als ik hen was ook een maand extra huur er tegenaan gegooid hebben. Dat ben ik zelf ook van plan als ik ga verhuizen, dan maar een maand dubbele lasten, de buffer ligt al klaar ;-)
Maar zoals ik al zei: geen idee wat de reden was.

Puck
Vroeguh

Vroeger kon je huur per maand opzegge, tegenwoordig kan het soms zelfs per dag en dat is alleen maar in het voordeel van de woningbouwverenigingen die zo direct een nieuwe huurder kunnen plaatsen.
Wel super nu dat je vriendin een heel mooi aangekleed huis kan betrekken na zo'n ellendige periode, misschien kunnen de nabestaanden daar nu ook wat goed gevoel aan overhouden. Wel raar idd dat ze dreigen dat de huur niet door zou gaan, ze hebben daar gewoon helemaal niets over te zeggen, dat is helemaal het pakkie an van de woningbouw.

liora
Laminaat

Zijn er mbt laminaat echt grote prijsverschillen? BE zegt dat ze laminaat bij de Kwantum wilde kopen, en er lag al laminaat. Kan me niet voorstellen dat dat duurder is, of zit ik ernaast?

Puck
Liora. prijsverschillen

Ook bij laminaat heb je giga prijsverschillen. Als je het bij de kwantum koopt dan kun je al vanaf een euro of 8 per m2 uit de voeten, maar je hebt ook Laminaat dat met gemak 50 euro per m2 haalt. En neem je genoegen met plakplintjes van 2 euro per plint van 4 m lang of heb je dure opzetplinten van 14 euro per meter?

Fiorucci
Opzeggen

Natuurlijk kun je per dag opzeggen, maar de opzegtermijn blijft een maand!! Dus als je opzegt op de zevende, loopt de maand door tot de zevende de maand daarna.

Belle Époque
Prijs

Ik heb zelf geen details gehoord van de prijs. Kennis zei dat ze de bonnen had gezien en dat die prijs nog hoger was dan wat die mensen vroegen, alles bij elkaar, dus met gordijnen, behang, dat soort dingen. Ik weet niet of de overleden vrouw het heeft laten leggen, dat zal financieel ook aantikken.
En hoe dat zit met de opzegtermijn weet ik ook niet.
Deze kennis was overigens geen close vriendin, maar iemand die ik jaren (20-25) geleden in mijn oude woonplaats kende en stomtoevallig bij de supermarkt tegen het lijf liep. We raakten aan de praat, ze vertelde haar verhaal omdat ze net de woning had bezichtigd en alles nogal hoog zat, en ik besloot voor haar eens om me heen te vragen (hier dus).
Dus details over de prijs (ja, een paar duizend euro, maar verder geen details) weet ik niet. Over de opzegtermijn idem dito.
En wie weet spreek ik haar volgende weer wel weer (ik weet zelfs niet eens waar ze gaat wonen), en wie weet duurt het weer 20 jaar ;-)

'n Vaag verhaal voor wie dit leest, realiseer ik me nu. Achtergronden kan ik verder echt niet geven, het enige waarover ik in geuren en kleuren heb gehoord was die emotionele ruzie tussen haar en de nabestaanden over het overnemen van vloer, behang en gordijnen, en dat dat de volgende dag in alle redelijkheid is uitgepraat. Gelukkig maar!

Onderwerp gesloten

Wat leert je kind in groep 1?

En dit is wat je kind al moet kunnen voor hij naar groep 1 gaat: lees het hier.