Werk, Recht en Geld Werk, Recht en Geld

Werk, Recht en Geld

In dubio baan

dag allemaal,

ik ben een mama van 30 jaar en samen met mijn man hebben wij 1 zoontje van 3 jaar.
sinds 2013 ben ik werkzaam in de zorg ik werk 24 uur onregelmatig.
Mijn man werkt 60 uur of meer en ook onregelmatig. ( door heel NL) Hij heeft geen vast schema en heeft soms alle diensten in 1 week. Kortom hij werkt veel en zit daarom
Ook regelmatig in de kost. Ik vind dit prima want hij is ook hoofd verdiener.
Hierdoor ben ik wel veel alleen.

Als wij beiden werken is mijn zoontje bij oma. Ook veel savonds en snachts is hij daar vanwege onze onregelmatigheid. 
Hierdoor is ons zoontje weinig thuis.

na wikken en wegen zit ik te overwegen om te stoppen in de zorg en een stap te gaan maken als huishoudelijk hulp.
Heel wat anders. Maar doordat wij zoveel werken en die onregelmatigheid is het echt bijna niet meer te doen / combineren. En is lijkt ons die keus beter om er meer voor ons zoontje te zijn. 

vanwege ons werk houd het ons op dit moment ook tegen om voor een 2e kindje te gaan…..
Als ik de keus maak om als HHH te gaan werken 
Kan ik  mijn zoontje zelf naar psz/school brengen en ben er eind vd middag gewoon weer.
Geen weekenden geen feestdagen geen avonden en nachten meer voor mij.
Maar….. ik vind het nogal wat. Het voelt voor mij als falen ofzo om deze keus te ( moeten) maken. Ook ga ik dan een stuk minder verdienen maargoed, dat is nog niet een heel groot probleem Maar toch… wij weten dat deze keus voor ons gezin beter zou zijn en wij meer tijd hebben Voor onze zoon.

wat zouden jullie doen? Minder uren werken in de zorg is voor mij geen optie want dit lost het probleem niet op.

Iemand ervaring in de huishouding? 
of iemand ervaring met het stoppen in de zorg  en een andere baan en hoe is dit bevallen?
en wat zouden jullie doen in deze situatie?

excuses voor de lange tekst maar anders moeilijk uitleggen hihi…
Alvast bedankt!!!!😊


A-nick schreef op 21-11-2021 om 15:31:


[..]

Een partner kan ook ernstig ziek worden of zelfs overlijden. Het is altijd verstandig om financieel op eigen benen te kunnen staan, of je nu man of vrouw bent.

En juist dáár kun je je tegen verzekeren (dat je partner vroeg komt te overlijden of arbeidsongeschikt raakt). 

Kyana schreef op 21-11-2021 om 14:12:

[..]

En toch zal in veel banen die 10 jaar eruit je echt op achterstand zetten. Natuurlijk heb je banen waar helemaal geen progressie in zit maar ik ken ook genoeg mensen die begonnen zijn als caissière of als verzorger in een verzorgingstehuis en die nu bijvoorbeeld filiaalmanager of hoofd verzorging zijn of door aanvullende cursussen een meer verpleegkundige rol hebben. Ze hebben in die jaren niet alleen hun inkomsten, hun kennis, hun vaardigheden maar ook hun pensioen verhoogd.


Maar dat zijn dus mensen die wél een carrière ambiëren. Zoals ik al eerder zei: dat hoeft niet iedereen. En dat kan zelfs ook na die 10 jaar eruit. Mijn punt was gewoon: begin niet altijd over carrières, veel mensen hebben gewoon een baan en willen helemaal niet meer. Je kunt ook die kant op advies geven. 


Aiden schreef op 21-11-2021 om 23:31:

[..]

Maar dat zijn dus mensen die wél een carrière ambiëren. Zoals ik al eerder zei: dat hoeft niet iedereen. En dat kan zelfs ook na die 10 jaar eruit. Mijn punt was gewoon: begin niet altijd over carrières, veel mensen hebben gewoon een baan en willen helemaal niet meer. Je kunt ook die kant op advies geven.

Als wij over carrières en scheidingen willen beginnen dan doen wij dat gewoon.

Ik weet niet of TO nog terugkomt en of ze discussie hier nuttig en interessant vindt. Zou ik nog wel van TO willen horen.

Uiteindelijk moet iedereen natuurlijk zelf beslissen welke baan hij/zij accepteert, of hij/zij een vaste baan opzegt en op minimumloon gaat schoonmaken, zonder pensioen op te bouwen, zonder vakantiegeld, meestal ook geen geld als je ziek bent etc. En ook moet iedereen het zelf bepalen of hij/zij het oke vindt als de partner (meer dan) fulltime werkt en jij het huishouden + gezin mag runnen en daarnaast nog wat mag 'bijverdienen'.

Ik begrijp overigens in deze situatie wel dat TO het niet handig vindt zoals het nu is en dat ze wil dat er iets moet gebeuren. De vraag blijft wel: kan partner van TO echt niet minder gaan werken? Het lijkt wel erg een 'gegeven', terwijl 60 uur per week werken natuurlijk verre van normaal is.

Ik zou TO een paar dingen mee willen geven ter overweging:
- als partner zoveel uren werkt mist hij veel aan de kinderen/het gezin en samen nog leuke dingen doen zal ook ingewikkeld zijn. Allemaal omstandigheden die niet leuk en niet goed voor de relatie zijn en (denk ik) een verhoogd risico zijn dat de relatie uiteindelijk niet goed afloopt. Het kan ook goed gaan, maar het lijkt mij een risico. 
- volgens mij gaat inmiddels bijna 50 % van de getrouwde stellen scheiden, in elk geval zeker veel meer dan 1/3e. En bij ongehuwde stellen is dat percentage nog veel hoger.
En dat waren grotendeels ook mensen die aanvankelijk dachten dat het hen niet zou overkomen. Dus wees vooral niet naief, zeker niet met een partner die 60 uur per week werkt en een totale onbalans in zorgtaken en inkomensverwerving.
- veel vrouwen die gingen scheiden zijn er zeer bekaaid vanaf gekomen. Hadden niets goed geregeld, dachten ook altijd bij elkaar te blijven net als jij. Alimentatie is nu nog maar 5 jaar. Ik persoonlijk begrijp niet waarom jij je zou opofferen om je baan en vaste inkomen op te zeggen en wat de reden is dat je man niet naar een andere baan gaat zoeken (vaste tijden) of in elk geval naar een normaal aantal uren gaat. Als dit echt een gemeenschappelijke keuze zou zijn, dan zou ik afspraken op schrift maken waarbij je afspreekt dat je bijv. toch 12 jaar alimentatie krijgt als jullie onverhoopt toch uit elkaar gaan, omdat jij nu echt financieel afhankelijk wordt van je man. Als hij dat onzin vindt, want jullie gaan toch niet uit elkaar etc etc, dan zou ik zeggen: laten we het toch maar vastleggen. Ik ben nl. degene die nu het financiele risico volledig loopt en straks met de gebakken peren zit. En als we bij elkaar blijven is het ook niet erg dat we dit zo hebben afgesproken.
- tot slot: werkt je man echt altijd 60 uur per week? Dat mag niet eens. Google maar. Ik vond dit: "Over een periode van 4weken mag u gemiddeld 55 uur per week werken. Bij cao of bedrijfsregeling mag hiervan worden afgeweken, maar u mag nooit meer dan 60 uur per week werken. Over een periode van 16 weken mag u gemiddeld maximaal 48 uur per week werken."
En dat is niet voor niets. Het is gewoon erg zwaar. Daar ligt misschien ook weer een verhoogd risico op arbeidsongeschiktheid op de loer. Wil je ook liever niet.
Dus aanpassen van zijn werk lijkt echt een betere en gezondere optie voor man en gezin, en voor jou.

Sterkte met de beslissing. Leuk als je nog wat van je laat horen.

Volgens jou is het 50%‽ Echt niet. Kijk eens naar hoeveel procent vd stellen met kinderen tussen 0 en 18 gaan scheiden. De cijfers van ongetrouwde kinderloze stellen die uit elkaar gaan zijn dan veel hoger. Logisch.

Het is al even geleden, maar Lya, mocht je dit lezen, ik ben benieuwd, wat je na alle adviezen gedaan hebt en hoe het nu met je gaat.

Reageer op dit bericht

Op dit topic is al langer dan 4 weken niet gereageerd, daarom is het reageerveld verborgen. Je kan ook een nieuw topic starten.