Home » Forum » Kinderopvangkosten

Kinderopvangkosten

6 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Peteren
Kinderopvangkosten

Geweldige column van Malou van Hintum over mensen die zeuren dat ze stoppen met werken omdat ze 'niet voor de kinderopvang werken'. Met een ansprekend rekenvoorbeeld.

http://www.volkskrant.nl/vk/nl/6177/Malou-van-Hintum/article/detail/3220...

Zeggik Nie
Fijn

Fijn dat er niks aan de hand is. Waar zou je je ook druk over maken als je er zelf geen last van hebt?

Kan er ook eens zo'n berekening gemaakt worden voor een oproepkracht zonder vaste uren of iemand die alleen buiten schooltijden werkt? Want die schieten er namelijk wel bij in. Gelukkig zijn dat er niet zoveel. Die kunnen dan best stoppen met zeuren ja.

Vic
Helaas

Ik had een artikel van vandaag uit de VK willen kopiëren ('Kinderopvang wordt weer luxe') over waarom de overheid kinderopvang belangrijker zou moeten vinden, maar ik kom niet ingelogd. Misschien kan iemand anders het even neerzetten.

Mea Proefrok
Leuk

Op de bso van mijn kind hebben gisteren twee leuke, goede leidsters afscheid genomen. De terugloop van kinderen was dermate groot dat er geen werk meer voor hen is. Ik hoor van mensen die in de kinderopvang werken dat het overal steeds moeilijker wordt om de gaten te dichten. Het is onzinnig om te roepen dat het 'helemaal niet te duur' wordt. Je kunt wel van alles roepen - en dat is precies wat Van Hintum graag doet, van alles roepen. Ik stel me zo voor dat ze zichzelf elke dag een high five in de spiegel geeft omdat ze zo trots is op haar in-het-wilde-weg-roepcapaciteiten. Zo zet ze in haar column twee situaties tegenover elkaar (zwaar gesubsidieerde bijstandsmoeder tegenover gezin met vier keer modaal) die allebei relatief weinig voorkomen. De meeste kinderen die worden opgevangen, komen uit gezinnen met (zeg) anderhalf keer modaal. En al dat geblaat over moeders die kinderen dumpen om te kunnen theeleuten, en je eigen broek ophouden, etcetera, laat die oeroude VVD-koeien toch in de sloot. De meeste ouders werken hard.
Wat ik intussen om me heen zie, is dat er onderling meer wordt geregeld in de informele sfeer EN dat ouders (vooral moeders) uren inleveren. Dat uren inleveren is op termijn een probleem. Ten eerste komen er straks nog meer harde bezuinigingen aan die moeten worden opgevangen door gezinnen. En ten tweede wordt er minder pensioen opgebouwd. Dit alles los van de positie van de vrouw op de werkvloer.
Nee, het is fijn voor Van Hintum dat ze een fan heeft in de persoon van Petersen, maar ik zie hier er hier maar een die zeurt en dat is Miss vH herself.

Vic
Hier is het

Kinderopvang wordt weer 'luxe'
INA BROUWER − 07/03/12, 00:00

KINDEROPVANG In 1950 werkte 98 procent van de gehuwde vrouwen in Nederland niet. De lijn Rutte-Verhagen past in die Hollandse geschiedenis.

Nederland is laat met kinderopvang. Dat valt te verklaren uit onze geschiedenis. Tot 1980 was er nauwelijks behoefte aan werkende vrouwen. Kostwinners genoeg en anders haalden we er wel migranten bij. In tijden van crisis, de jaren dertig van de 20ste eeuw, werd met instemming van vrijwel alle politieke stromingen - inclusief de liberale - de arbeid van de gehuwde vrouw verder ingeperkt. Tussen 1904 en 1940 werd in Den Haag twaalf keer een verbodsbepaling voorgesteld inzake arbeid voor gehuwde vrouwen. Uniek in de westerse wereld.

Niet zo vreemd dus dat in 1950 98 procent van de gehuwde vrouwen in Nederland niet werkte en vrouwen op de dag van hun huwelijk werden ontslagen. Een land als Zweden, getroffen door massale emigratie in de 19de eeuw, kwam al in 1934 met vergaande voorstellen van ouderschapsverlof en kinderopvang. Werkende vrouwen waren welkom op de arbeidsmarkt. Bedrijven kwamen zelfs aan de deur om hen over te halen.

Pas in de jaren tachtig kwam de naoorlogse generatie Nederlandse vrouwen voluit op de arbeidsmarkt, maar dan wel in deeltijd. Dat deeltijdarbeid een weloverwogen Nederlands concept is om arbeid en zorg te combineren, is onzin. Het deeltijdconcept werd geboren uit armoede, een tekort aan banen en een groeiend aantal vrouwen dat niet thuis wilde blijven.

Bijkomend voordeel: carrière en kinderen zijn redelijk te combineren, mits er goede kinderopvang bestaat. En die was, gelet op de geschiedenis, schaars.

Dat begrepen de sociaaldemocratische Wouter Bos en de liberale Jozias van Aartsen in 2005 goed. De naar hen genoemde motie Van Aartsen-Bos - volgens mij geschreven door de vrouwelijke parlementariërs Mariëtte Hamer en Bibi de Vries - werd, in combinatie met een kinderopvangtoeslag, een succes. Binnen enkele jaren groeide het aantal kinderen op de kinderopvang van 160 duizend naar 800 duizend. Gemiddeld heeft een Nederlands kind 2,5 dagen kinderopvang.

Dat dit succes nog niet heeft geleid tot een enorme groei van de arbeidsmarktparticipatie van vrouwen is logisch. Nederland komt uit een 'als moeder maar thuis is'-cultuur en die buig je niet binnen een paar jaar om. Met de huidige bezuinigingen op de kinderopvang krijgen sceptische ouders bovendien het gelijk aan hun zijde. Zodra het moeilijk wordt, wordt de kinderopvang wegbezuinigd of zo duur dat je er niet tegenop kunt werken. Geen duurzaam beleid en dus geen duurzame resultaten.

Een buitenlandse hoogleraar riep bij het zien van de prijzen van de Nederlandse kinderopvang uit: 'Maar dat is ontmoedigingsbeleid voor werkende vrouwen!' Het is bizar dat hier niet over wordt gepraat.

De lijn Rutte-Verhagen past in de Nederlandse historie 'kinderopvang als luxe'. Het kabinet vergeet dat we aan de vooravond staan van een revolutie op de arbeidsmarkt, waarin de steeds hogere opgeleide vrouwen een spilpositie innemen. Rutte zegt wel 'het draait om de economie en nog eens de economie', maar als het gaat om goedopgeleide vrouwelijke kenniswerkers, geeft hij niet thuis.

De Commissie-Bakker rekende al in 2008 voor dat er 400 duizend vacatures zullen zijn in 2016, met name in onderwijs en de zorg. Als alle deeltijdwerkende vrouwen vijf uur per week meer zouden werken, is dat probleem opgelost. Maar daar is wel betaalbare kinderopvang voor nodig.

Vergrijzing vereist dat de Nederlandse cultuur zich duurzaam instelt op werkende vrouwen en daar hoort kwalitatief goede kinderopvang bij. Het betekent ook investeren in achterstandskinderen op jonge leeftijd. Dankzij kinderopvang van hoge kwaliteit kent Zweden vrijwel geen kind dat op 6-jarige leeftijd een taalachterstand heeft. Achterstandskinderen hebben er vijf keer zoveel kans hun achterstand in te halen dan een kind dat pas op 4-jarige leeftijd naar school gaat. Investeren in de leeftijd van 0 tot 6 jaar is de beste investering om achterstanden te voorkomen.

Dat kan niet op een koopje, en al helemaal niet in een land dat nog maar net is begonnen ervaring op te doen. Stel, Rutte c.s. bezuinigen opnieuw op de kinderopvang. Veel kinderopvangorganisaties zullen zich terug trekken en uit achterstandsgebieden verdwijnen. Over twee of drie jaar zullen we er enorme spijt van hebben. Dan zal blijken dat Nederland nog meer achteruit kachelt dan nu al wordt voorzien.

Duitsland kijkt vooruit, in economisch, maar ook in sociaal opzicht. Berlijn experimenteert met integrale voorzieningen voor kinderen van 0 tot 12 jaar.

Opnieuw dreigt Nederland achteraan in de rij van innovatie te sluiten. Het gaat om geld, maar vooral om visie. Goedopgeleide vrouwen kijken met interesse naar het buitenland. Daar wordt tenminste begrepen dat een moderne arbeidsmarkt uitstekende kindvoorzieningen nodig heeft.

Tel uit je winst.

Sascha2
Tja

Zo geweldig vind ik de column niet. Sterker nog: ik vind de column druipen van vooroordelen en gebrek aan werkelijkheid. Het rekenvoorbeeld slaat nergens op, want het gaat niet over de meest gangbare situatie. Reken het erns uit voor een gezin dat anderhalf-twee keer modaal verdient, met twee kinderen drie dagen op het kdv. En dan zonder de andere toeslagen. Het artikel is niet realistisch, itt het artikel van Vic.

Onderwerp gesloten

Wat leert je kind in groep 1?

En dit is wat je kind al moet kunnen voor hij naar groep 1 gaat: lees het hier.