Home » Forum » Wie heeft gelijk stageperikelen

Wie heeft gelijk? [stageperikelen]

29 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Kiki
Wie heeft gelijk? [stageperikelen]

Ik ben de stagebegeleider van een studente. Zij werkt dan ergens anders bij een gezin thuis.
Afspraak was dat we eens per drie weken afspreken waarin zij haar opdrachten kon bespreken met mij en ik de opdrachten kon aftekenen.

Ik begin de stageperiode dan altijd met een praatje wat ze van mij kan verwachten en ik van haar verwacht. De standaarddingen zoals 'pro-actief opstellen, eigen initiatief, afspraken nakomen ed'

Halverwege haar stageperiode zei ze een afspraak met mij af via sms en heeft me niet meer benaderd voor een nieuwe afspraak. Ik heb haar ook niet meer gebeld omdat ik dit onder 'haar stage en haar verantwoording' vind vallen.
Tegelijkertijd veranderde Calibris de regels en moest ik om nog als erkend leerbedrijf te voldoen in haar situatie een uitgebreid leerprofiel opstellen, waarin ik de begeleidingsdoelen en de leerdoelen uit de doeken deed en ook hoe ik de begeleiding kon garanderen.

Omdat ik op dat punt al weken niets meer van de stagiair gehoord had en zij op dat moment mijn enige stagiair is heb ik dat verder niet meer gedaan.

Nu keurt de school haar stage dus af (en terecht) ten eerste omdat ik momenteel niet goed geregistreerd sta en ten tweede omdat er geen contactmomenten geweest zijn. Nu is de student in paniek en heel boos op mij, het gezin waar zij werkt is boos op mij en de school en de school vind net als ik dat de stagiar zelf verantwoordelijk is.

Ik redeneer als volgt: het is de verantwoording van de stagiair om een afspraak te plannen. Ik hoef en ik ga daar niet achteraan bellen. Haar school, haar stage en haar verantwoording, dit vertel ik ook in mijn openingsbabbeltje. Ik erken dus ook geen verantwoording in deze.
Het gezin waar zij werkt redeneert als volgt: Je hebt samen afgesproken dat er een stage begeleidt wordt. Op het moment dat de afspraken stokken, heb je als stagebegeleider de plicht om te bellen en te informeren over waarom er geen andere afspraken gepland worden.

Ook heb ik de verantwoording om mijn erkenning zodanig te regelen dat hij klopt met de stage.
Ja dat is inderdaad zo, maar omdat ik even geen actieve stages had lopen heb ik dat even op de lange baan geschoven.

Even ter info, de laatste afspraak was half mei, begin juni is de laatste afspraak afgezegd via SMS. Er is afgelopen week pas weer contact met mij opgenomen nadat de stage was afgekeurd.

Ik heb nu aangegeven dat wat ze ook doet, ik deze stage niet als voldoende ga beoordelen, ik ga ook geen opdrachten aftekenen. Ik heb er geen zicht op gehad. Ik zal nog wel mijn registratie hernieuwen, zodat de stage in ieder geval op haar eigen falen wordt afgekeurd.

Maar heb ik wel gelijk? Oordeel ik niet te hard? Volgens de stagiair en het gezin waar zij werkt wel. Want de student doet het fabuleus binnen dat gezin, de kinderen zijn dol op haar.
Was het misschien inderdaad ook mijn verantwoordelijkheid? Ik hoor graag jullie meningen zodat ik een afweging kan maken en kan besluiten of ik niet te star ben

Kiki
Mensenmensenmensen wat een fouten

Er wordt begeleid
De school vindt

Minet
Mijn mening

Kiki, ik vind dat je sowieso had moeten regelen dat zaken die jij op orde moest hebben voor de erkenning door Calibris ook werkelijk in orde waren, simpelweg omdat je op dat moment wel degelijk een stage begeleidde, ook al was dat op dat moment niet heel aktief door de lakse houding van de stagaire.

Daarnaast vind ik dat, zodra een stagaire zich niet aan haar afspraken houdt, jij na bv. 14 dagen bij haar had moeten informeren wat de reden is van het niet maken van een nieuwe afspraak. Ik weet vanuit eigen ervaring dat lang niet alle mensen van huis uit deze eigen verantwoordelijkheid meekrijgen. Daarin moeten sommigen dus ook begeleid worden.

Om haar stage dan nu per definitie als onvoldoende te beoordelen lijkt me niet helemaal fair. Aan haar nu de taak om jou te overtuigen van het feit dat ze alle doelen heeft behaald.
Succes ermee!

rosa
Begeleiding

Ik denk ook dat je bijv. twee weken na het afzeggen van de afspraak de stagiair had moeten bellen met de vraag waarom ze geen nieuwe afspraak heeft proberen te maken.

Je bent begeleider - je hoeft niet alle afspraken te regelen, maar wel te weten wat er aan de hand is en erop wijzen dat het zo niet goed gaat. Ook als dat in het begin al duidelijk uitgelegd is.

rosa

Hanne.
Sluit me bij de rest aan

ik sluit me bij de rest aan.

Jij had zelf moeten regelen dat jij in iedergeval aan de eisen voldoet.

En stage begeleiden houdt wat mij betreft ook in dat je contact houdt met de stagiair en bijstuurt als het niet goed dreigt te gaan. Nakomen van afspraken is ook iets wat geleerd moet worden. Maar nu betekent dit bij de eerste fout meteen dat ze daar heel hard voor wordt afgestraft.

Als je een afspraak met een medewerker hebt die wordt afgezegd ga je daar op een gegeven moment toch ook achteraan? Of laat je dat ook tot in de eeuwigheid doorlopen om vervolgens te zeggen je bent ontslagen?

Ellen Wouters
Leren is niet kunnen

Ik ben hbo-docent en heb zowat dagelijks met dit soort situaties te maken.
Ik sta bekend als tamelijk rechtlijnig, maar ik zou het toch niet over mijn hart kunnen verkrijgen om op grond van zoiets een stage in de soep te laten lopen.
Formeel heb je gelijk: zij had contact moeten opnemen en je hebt haar aangesproken op eigen initiatief. Aan de andere kant: het is een leersituatie en je kunt niet verwachten dat ze het kán, alleen omdat ze het móet.

Dit soort houdings- en gedragsaspecten duurt even om te leren als het niet al in je zit. Wij laten iemand wel een béétje op z'n snufferd gaan om te leren, en dan krijgt ie een preek over hoe het anders moet, maar niet zo hard dat je maanden studie kwijt bent. Pas als je echt veel en vaak dezelfde fouten maakt kom je op zoveel achterstand te staan.

Yta Chalne
Afkeuren

Principieel zou ik geen stage willen afkeuren waarvan ik hoor dat het Echte Werk geweldig gedaan is. Ik denk inderdaad dat je te hard bent. Maar aan de nadere kant, hoe ouder mijn kinderen worden, hoe meer begrip ik heb voor wat jonge mensen wel en niet kunnen, en wat redelijk is te verwachten. Tien jaar geleden had ik net zo gereageerd als jij, nu zouik beslist zelf even contact hebben opgenomen met gezin en stagiair.

Ellen Wouters
Het oplossen van fouten

Nog even in aanvulling. In mijn ervaring vinden veel jongeren het vooral moeilijk om iets op te lossen als ze weten dat ze een fout hebben gemaakt, en maken ze het alleen maar erger door het probleem uit de weg te gaan.

Hadden ze een telefoontje moeten plegen, en hebben ze dat niet gedaan, en in plaats van te bellen of te mailen met "sorry, ik ben in gebreke gebleven, kunnen we alsnog iets afspreken?" blijven ze er maanden mee rondlopen omdat ze dat telefoontje niet durven te plegen.

Juist die wetenschap maakt me soms wat milder hierin en dat maakt dat ik vaak toch nog maar even een mailtje stuur om de boel weer vlot te trekken.

(vergelijk met het gevoel dat je als kind bv te laat was met een boek terugbrengen, en dan niet meer naar de bieb durfde, want ze hadden nog zó gezegd......)

Kiki
Dank jullie wel.

Overigens gaat het om een volwassen vrouw hoor van een jaar of 25, niet om een kind van 16, 17 jaar. Maar goed, die kunnen natuurlijk ook bang worden.

Maar goed, ik snap dat ik me wat hard opstel. Hoewel ik het niet eens ben met het feit dat ik degene was die initiatief had moeten nemen, zie ik dat ik hierin alleen sta.

Wat betreft die erkenning, toen ik haar als stagiair had was dat gewoon geregeld hoor. Ik zou geen stagiar aannemen als ik zelf niet aan de voorwaarden voldeed. Alleen veranderden ze daarna de regels. Kijk een opleidingsplan is al geschreven, ik heb afgesproken dat ze dat deze week van me krijgen. Dus uiteindelijk wordt de stage niet op mijn erkenning afgekeurd.

De echte reden waarom ik me zo hard opstel is dat ik dit alles bloedirritant vindt en hoog zwanger ben dus dan vind ik dingen nog vervelender.
En dat dat dit dus afgelopen week tijdens mijn vakantie speelde. Student belt acht of negen keer, geeft MIJ vervolgens het verwijt dat ik wegloop van de confrontatie (terwijl ik op vakantie was) en dreigt met gerechtelijke stappen. Dus neemt nog geen eigen verantwoording.
Wat me dan nog meer irriteert is dat nu ik terug ben, ze niet opnieuw contact zoekt. Maar dat de contacten nu lopen via de school, Calibris en het gezin waar ze werkt.

Ik vind dat als je zelf maanden niets van je had laten horen je niet zo hoog van de toren hoeft te blazen.

Kiki
En dan nog iets

Omdat zij pas contact zoekt nadat de school haar stage afkeurt houdt voor mij in dat ik tijdens mijn zwangerschapsverlof nog een contactmoment moet inplannen om haar stage van de afgelopen maanden moet beoordelen.
Student was op de hoogte van mijn zwangerschap en wist wanneer ik met verlof ging.

Nou wil ik me dus niet door emoties laten leiden, vandaar dat ik de vraag hier op het forum stel. Maar als de student zich tijdens haar werk ook zo opstelt zit ze gauw zonder baan volgens mij

Ellen Wouters
Nieuwe informatie

"Student belt acht of negen keer, geeft MIJ vervolgens het verwijt dat ik wegloop van de confrontatie (terwijl ik op vakantie was) en dreigt met gerechtelijke stappen."

Dat is nieuwe informatie, die ik wel relevant vind bij het inschatten van de case. Met gerechtelijke stappen dreigen vind ik idioot, hoewel het ook iets kan uitdrukken van de wanhoop. Maar het is bepaald niet de manier om het op te lossen als je het er zelf bij hebt laten zitten, als student.

"Hoewel ik het niet eens ben met het feit dat ik degene was die initiatief had moeten nemen, zie ik dat ik hierin alleen sta. "

Nee, dat lees je verkeerd denk ik. Wat mij betreft is het zo:
Ja, je hebt formeel gelijk. Zij is degene die het initiatief had moeten nemen. Maar dat pakt nu wel buitenproportioneel hard uit. En daarom vind ik dat het op je weg had gelegen om er toch eens een telefoontje aan te wagen, zo van "hoor ik nog eens wat, hoe staat het ervoor?". Niet omdat dat móet, maar omdat het soms zo onevenredig hard kan uitpakken als je je zo principieel opstelt.

Maar gezien de ontwikkelingen nu, snap ik je irritatie ook wel. Ik heb ook wel eens officiele aanklachten gehad van studenten die een half jaar niet op school kwamen en dan out of the blue terugkwamen en met verbaal geweld allerlei extra herkansingen eisten. Die krijgen van mij meestal een antwoord in de trant van dat ze beter een andere toon kunnen aanslaan als ze een gunst van mij willen.
Is er niet iemand van die opleiding met wie je eens in redelijkheid kunt overleggen over wat nu te doen?

cqcq
Maar waarom werd er zo vaak gebeld?

Wat me niet duidelijk is waarom die studente eigenlijk zo vaak moest bellen zonder jouw te pakken te krijgen? Konden je werknemers niet doorgeven dat je op vakantie was? Dat studente vervolgens kregelig werd kan ik me voorstellen (alhoewel dreigen nooit een handige reactie is natuurlijk).

Wat ik ook niet snap is dat je als stagebegeleider blijkbaar helemaal geen contact met school hoeft te onderhouden? Wat is het nut van zo'n begeleider dan, als die niet dient als intermediair tussen school, stageadres en leerling?
Je hoefde wat mij betreft niet beslist de leerling te contacten, maar als het niet maken van afspraken volgens jouw zou leiden tot een onvoldoende voor de stage dan had dat mijns inziens op zijn minst aan school gemeld moeten worden.

cqcq
Waarom zou je de opdrachten niet aftekenen?

Als ik goed begrijp heb je nooit zicht op hoe de opdrachten verlopen? Blijkbaar is er sowieso alleen contact tussen de stagaire en jezelf (en niet met het stage-adres). Waarom zou je dan niet alsnog (als er excuses en zo gemaakt worden) en de stagair m.b.v. haar stageadres kan aantonen dat de opdrachten gedaan zijn deze opdrachten alsnog aftekenen.
Blijkbaar is het enige wat mis gegaan is, het feit dat er niet onvoldoende gesprekken tussen jou en de stagair geweest zijn., de stage zelf is blijkbaar prima (ondanks de ontbrekende begeleiding.) verlopen. Lijkt me volstrekt onvoldoende om de stage op af te keuren.

Jaymza
Ook jouw fout.

Persoonlijk vind ik dat je ernstig in gebreke bent gebleven. Een stage is een leerproces dat jij diende te begeleiden. Je had wel enig initiatief kunnen nemen om studente en anders gezin te benaderen.
Bovendien voldoe je zelf niet meer aan de eisen en blijft in dat opzicht ook in gebreke. Alles afwentelen op een leerling vind ik slap.

Jaymza

dynastie
Leerproces

Een stage is een leerproces. Ik vind dat je dan als begeleider de verantwoordelijkheid op je neemt om iemand iets te leren. Dat houdt in dat je iemand best even kunt bellen, en je dus niet deze houding aanmeet:

"Ik heb haar ook niet meer gebeld omdat ik dit onder 'haar stage en haar verantwoording' vind vallen. "

Als ik het stagegezin zo hoor, is men zeer tevreden over de verrichte werkzaamheden:

"Volgens de stagiair en het gezin waar zij werkt wel. Want de student doet het fabuleus binnen dat gezin, de kinderen zijn dol op haar. "

Nou vind ik niet dat een stage daar alleen om draait: een stage is er ook om te leren hoe het er in het 'werkende' leven aan toe gaat. Maar zoals gezegd, dat is een leerproces en daarin ben jij als begeleider faliekant tekortgeschoten. Ik vind het onredelijk om dat op de student af te wentelen, zeker wanneer die het eigenlijke werk fantastisch doet en de communicatie met de klant zélf prima verloopt.

dynastie
Overigens....

bij de firma waardoor wij gecertificeerd zijn, zou je er onherroepelijk uit zijn gevlogen als stagebegeleider. Niet alleen om het feit dat je je zaakjes niet op orde had, maar ook om het feit dat je in de kennisoverdracht - naar de normen waaraan wij moeten voldoen- ernstig tekort bent geschoten. Jouw stagiair is zo te horen in het diepe gegooid en verzopen- dat is niet zo gek. Zij geven je niet de kans dat nog eens te doen.

Kiki
Nogmaals, de zaakjes waren op orde toen de stage startte

en zijn uiteraard wederom op orde. De stage zal niet worden afgekeurd op mijn erkenning. Die is geregeld.

Ik kan het, sorry, verder niet met jullie eens zijn. Ik vind niet dat ik ernstig in gebreke ben gebleven.

Ik heb het niet over een tiener, ik heb het hier over een volwassen vrouw. Een volwassen vrouw die van tevoren een gesprek heeft gehad met mij over wat er van haar verwacht werd.

En gezien het feit dat inderdaad de certificering gewoon gehandhaafd blijft, ga ik er vanuit dat ook dat bedrijf het met mij eens is. Anders was ik er, om met Dynasties woorden te spreken, waarschijnlijk wel uitgevlogen.
Een volwassen vrouw die er zelf voor koos om een afspraak af te zeggen via SMS en een volwassen vrouw die er zelf voor koos om geen vervolgafspraak te maken.

Er is geen sprake van in het diepe gooien en verzuipen.

En zelfs nu meer dan een week na dato, heb ik nog steeds niet van de stagiair gehoord. Ze heeft me niet gebeld, ze heeft geen afspraak gemaakd, ze heeft me niet gemaild en dus ook niet gereageerd op mijn mails.

Ciska22
Niet met je eens

Nu zeg je het is een volwassen vrouw, maar in je eerste posting was het een studente. Okay boven de 18 ben je volwassen maar dan spreek ik nog niet van een volwassen vrouw.
Ik vind ook dat je het anders had moeten aanpakken, je bent namelijk stagebegeleider. Dat houdt in dat je moet begeleiden en aan de bel moet trekken bij de opleider als zij niet meewerkt.
Dat heb je niet gedaan en nu doe je alsof het alleen haar fout is en dat lijkt me niet eerlijk.
Op het moment dat zij niet reageerde had jij haar opleider in moeten lichten en aan moeten geven dat jij haar niet kan begeleiden omdat ze niet op je reageert.
Ik snap dat je het niet leuk vind dat we het bijna allemaal niet met je eens zijn maar zo zit het wel in elkaar.

dynastie
Nee, je hebt het over een stagiair

Ik kan het écht niet met je eens zijn over jouw houding. Je hebt het niet over volwassen of onvolwassen, je hebt het over een stagiair, iemand die bij jou is ondergebracht om te léren. Leren gaat nu eenmaal met vallen en opstaan en soms een beetje oprapen van de kant van de stagebegeleider. Jij hebt haar gewoon laten barsten onder het mom van 'eigen verantwoordelijkheid'. Het feit dat de certificering gehandhaafd blijft zegt in mijn ogen niet zoveel over of men het nou met je eens is, maar kan ook te maken hebben met een gebrek aan stagebegeleiders bijvoorbeeld, of een minder oplettende medewerker. Hier zitten ze er bovenop en zou één contactmoment per drie weken zeker weten afgekeurd worden.

Als ik me dan van kort geleden nog jouw draadje herinner over twee vechtende medewerksters, ben ik eigenlijk verbaasd. Naar hén toe had je de ballen moeten tonen die je nu naar deze dame hebt. Maar toen durfde je niet zo. Waarom nu wel?

Kiki
25 jaar is ze en ze is toch een studente

Al ben je 40 jaar en je studeert ben je nog een studente.

Ik vind het juist heel goed dat jullie het niet met me eens zijn.
Ik post een draadje met een situatieschets en een vraag. Ik krijg daar X reacties op, die niet overeenkomen met hoe ik dingen zie.
Dat maakt dat ik mijn eigen handelen ga evalueren en na lang nadenken inderdaad besloten heb haar stage gewoon te evalueren. Dat het inderdaad oneerlijk is, om hier een principieel standpunt over in te nemen.
Dus als ze ooit nog contact opneemt dan beoordeel ik dus deze stage.

Maar met een aantal van jullie ben ik het niet eens, dat is tegelijkertijd mijn goed recht weer. Ik snap dat jullie vinden dat ook ik best contact had kunnen opnemen, maar ik kan me daar, ook na lang nadenken, niet in vinden.
Ik ben heel duidelijk bij het begin van de stage, ik geef het ze zelf nog schriftelijk mee, ik laat heel duidelijk weten dat IK er niet achter aan ga rennen. Dat het hun verantwoordelijkheid is om afspraken te maken en ervoor te zorgen dat hun schoolwerk afkomt. Ook de begeleider op school is hiervan op de hoogte, omdat er ook een gesprek met haar plaatsvindt.

Ik ga proberen het uit te leggen van die certificering. De certificering was gewoon goed, alleen op een gegeven moment had het bedrijf wat certificeert gezegd dat het niet wenselijk was dat studenten die alleen op een opvangplek stage liepen. Want had je als bedrijf nog wel zicht op de stage? Wat ze toen gingen veranderen is dat mijn bedrijf (en andere bedrijven in dezelfde positie) gecertificeerd werd als hoofdbedrijf en dat de gastouders of de gezinnen die een stagiair willen zich moeten certificeren als nevenbedrijven. Dus ik sta dus als hoofdbedrijf met een hele hoop nevenbedrijven eronder. Best indrukwekkend :)

Dus in plaats dat deze studente door mij alleen beoordeeld werd, moest ze dan door het gezin zelf beoordeeld worden. Alleen was dit gezin niet gekwalificeerd genoeg om zich te certificeren als nevenbedrijf.
Dus de begeleiding moest alsnog vanuit mij komen. Het bedrijf wat certificeert wilde op dat punt dus een opleidingsplan hebben, waarin ik uitgebreid beschrijf hoe de begeleiding bij een gezin thuis in zijn werk gaat en hoe er zicht blijft op de begeleiding, hoe de toetsingskaders beoordeeld worden. Nou ben ik de beroerdste niet en wilde ik best dat opleidingsplan schrijven, ware het niet dat ik op dat moment al tijden niets van de stagiair gehoord had.

Ik heb toen nog de school en de student gemaild over het hoe en wat en van geen van beide reacties teruggekregen en toen heb ik het erbij laten zitten. Tot vorige week dus.

Nu heb ik in mijn verlof dat opleidingsplan alsnog gemaakt en opgestuurd naar de betreffende instanties, is het goedgekeurd en de certificering dus weer aangepast. De stage kan dus gewoon beoordeeld worden en wordt niet afgekeurd op de certificering.
Alleen laat de stagiair dus nog steeds niets van zich horen. Ondanks dus verschillende mails van mijn kant, mails die ik van tevoren had gezegd niet te sturen, omdat ik nogmaals vind dat het haar verantwoording is.

Ciska22
En toch...

Waarom stuur je haar mails? Waarom bel je haar niet gewoon op om te vertellen wat je er van vindt?
Nu heb je geen direct contact, jij weet toch niet of ze die mails wel zelf leest!
Zet je nou gewoon over je trots heen en bel haar op als haar stagebegeleider.
Als ze dan nog niets wil verder neem je contact op met haar opleiding. Maar naar mijn idee kan je haar niet zomaar laten barsten, jij hebt je verplichtingen als stagebegeleider. En soms zijn verplichtingen nou eenmaal niet leuk...

Lies S.
Wel eens

Ben zelf ook studente en loop ook stage. Ik snap Kiki aan alle kanten. Als ik stage loop doe ik dat omdat ik een leervraag heb en heb ik de verantwoording over mijn leerproces.
Soms heb je een stagebegeleidster niet zo erg nodig, maar weet je dat de opdracht beoordeeld moet worden voor school. Dus zoek je actief contact. Ik vind het zelf van de zotte dat je een afspraak via sms afzegt. Kan natuurlijk gebeuren, maar dan bel je wel zo snel mogelijk daarna. Dat heet fatsoen.

100%mama
Competentie gericht

Ook ik heb stagiaire's op de praktijk (2) welke ik begeleid. Persoonlijk vind ik dat je genoeg gedaan hebt in die zin als jouw stagiaire ook een competentie gerichte opleiding volgt. Dat houd in dat wij, als begeleiders, niet meer achter de stagiaire aan hoeven lopen, maar de stagiaire achter de begeleiders. Het is volgens Calibril en de scholen zo gesteld dat de stagiaire degene is die tenslotte er voor moet zorgen dat alle benodigde papieren (beoordelings gesprekken, evaluarie's ed) er komen. Het klinkt wellicht raar, maar wij hebben tenslotte de papieren al die zij zo graag willen hebben. Tuurlijk ga je niet helemaal op de zijkant zitten, maar op een gegeven moment is de koek op als er geen feedback komt van de kant van de stagiaire.

tonny
Competentiegericht - o.t.

dat is toch overal zo tegenwoordig?

En werkt het? Zoals 100% mama zegt 'Het klinkt wellicht raar, maar wij hebben tenslotte de papieren al die zij zo graag willen hebben.';

Is het zoveel leerzamer als iedereen zelf competentiegericht/gestuurd het wiel uit moet vinden?
Vb. Bij dochter op school zeggen ze 'ga maar op internet zoeken hoe je een verpleegplan maakt'. Da's toch geen onderwijs?

tonny

Ellen Wouters
Tonny (ot en eigenlijk ook weer helemaal niet)

Goed (met de nadruk op "goed") competentiegericht onderwijs werkt. Het betekent dat je niet alleen uit een boek weet hoe je bijvoorbeeld een gesprek moet voeren, maar dat je ook de bijbehorende houding en vaardigheden hebt. Dus je stelt je actief op, je neemt initiatief, je belt terug, etc. Allemaal dingen die je in de praktijk moet leren.

Maar nou komt het: goed competetiegericht opleiden kost méér tijd dan traditioneel voor de klas een les afdraaien. Want je moet dus oefenen, daar feedback op krijgen, kijken naar wat je fout gedaan hebt en plannen maken om het de volgende keer beter te doen.

En de meeste opleidingen gebruiken competentiegericht leren als een bezuiniging: zoek het lekker zelf uit op internet, daar word je zelfstandig van. En dan werkt het natuurlijk niet.

En dat is feitelijk ook wat er in deze situatie is misgegaan. Een stagiair de opdracht geven "ik verwacht van je dat je zelf initiatief neemt en zoek het maar uit" werkt niet. Een stagiair moet eerst léren wat dat precies inhoudt, dus dat betekent: aan haar jasje trekken: waarom bel je niet? Dat kan niet, ik heb gezegd eigen initiatief, dat betekent dat jij dus moet zorgen dat er een nieuwe afspraak komt, dus jij moet bellen, wat ga je nu de volgende keer doen als je een afspraak wilt afzeggen, etc.
Dat kost dus méér tijd.

tonny
Zo is dat!

Competentiegericht onderwjs kost méér tijd! Maar van wat ik ervan meemaak, is het vooral een bezuinigingsmaatregel.
Dan kun je beter 'ouderwets' onderwijs krijgen dan slecht competentiegericht onderwijs - want het is bepaald niet motiverend zo.

Wordt daarop gecontroleerd door de onderwijsinspectie? Of zijn die medewerkers niet zo actief in het HBO?

Tonny

Massi Nissa
Ellen

Jouw posting over de competenties is me uit het hart gegrepen.
Groetjes
Massi

100%mama
Nou nee dus

Sorry,ben het er niet helemaal mee eens, ik heb met beide leermethode's te maken gehad. Ik merk nu dat stagaiare's meer zelf gaan opzoeken en uitzoeken hoe het zit als dat ik "alles voorkauwde". Uiteraard ben ik begeleider dus ik laat ze niet zwemmen in het water met de gedachte "zoek het fijn zelf maar uit en als je er niet achter komt is dat jou probleem". Maar zeker zullen ze eerst zelf op onderzoek uit moeten gaan voordat ik vertel hoe en waarom. Ik denk dat je hiermee veel meer zelfstandigheid creert. Tuurlijk zal het bij mij anders zijn, de stagiare's lopen tenslotte op de praktijk mee en niet in een omgeving waar ik niet bij ben dus daar zal er een verschil in zijn. Ik kan direct inhaken op de problemen die er zijn.

Kaaskopje
Competentiegericht leren

Bij competentie gericht leren verzuipen heel veel leerlingen omdat ze de zelfstandige verantwoordelijkheid niet aankunnen. School is soms niet meer dan de ruimte beschikbaar stellen om informatie op te zoeken en daar mooie printjes van uit te draaien en ik vind dat geen geweldige ontwikkeling.

Onderwerp gesloten

Wat leert je kind in groep 1?

En dit is wat je kind al moet kunnen voor hij naar groep 1 gaat: lees het hier.