Home » Opinie » De bloedband

De bloedband

Door:

Ido Weijers

Het CDA wil de omgangsrechten van grootouders verruimen. De Kamer is tegen, professor Ido Weijers ook. Met een naschrift over stiefouders.

Daar is ie weer: de 'bloedband'. Wellicht zocht het CDA in het kader van de naderende verkiezingen naar een goed herkenbaar Christen Democratisch thema dat met name wat oudere kiezers beoogt aan te spreken. En daar is ie dan: "Grootouders hebben recht op een omgangsregeling met hun kleinkinderen op grond van hun bloedband," stelt het CDA.

Daarmee levert het CDA haar bijdrage aan de discussie over het verminderen van de negatieve effecten van het fenomeen van de vechtscheiding. Het claimen van extra rechten in het kader van een echtscheiding, waarbij de twee ex-partners hun onderlinge wrevel en wraakgevoelens uitvechten over de hoofden van hun kinderen, zal ongetwijfeld enorm bijdragen aan het verminderen van de animositeit! Een kind snapt dat als grootouders recht op omgang gaan opeisen in een conflictueuze situatie, dit de al bestaande spanning alleen maar zal vergroten. En dat is wel het laatste waar kinderen in zo’n situatie behoefte aan hebben.

Een deel van de grootouders is inmiddels uit elkaar en leeft samen met nieuwe partners, met eigen kinderen en kleinkinderen. En dan zijn er natuurlijk nog de ooms en tantes en de neven en nichten. Allemaal een beetje bloedband, allemaal een beetje rechten?

De initiatiefnemers, Peter Oskam en Mona Keijzer, stellen dat een omgangsregeling voor de grootouders in het algemeen ook in het belang is van de kleinkinderen. Deze stelling is echter nergens op gebaseerd. Onderzoek naar de gevolgen van (vecht)scheidingen voor kinderen laat steeds opnieuw zien dat de kinderen voor alles belang hebben bij rust.

Als grootouders echt om hun kleinkinderen geven, dan gunnen ze hen die rust, ook al valt het ze zwaar. Leuk als ze af en toe een aardig berichtje sturen en vragen hoe het met ze gaat. En lief als ze niks claimen.

Ido Weijers

is pedagoog, en bijzonder hoogleraar Jeugdbescherming aan de Universiteit Utrecht. De bovenstaande tekst verscheen eerder op het blog van PIP (Pedagogiek in praktijk). PIP is een prachtblad voor pedagogen, interne begeleiders, professionele opvoeders, jongerenwerkers, leerkrachten, ouders en studenten.

Naschrift: 

[11 maart 2015] De Tweede Kamer heeft het grootouderplan weliswaar afgeschoten - vanwege onuitvoerbaar - maar de geest is inmiddels uit de fles. In de NRC van 5 maart pleitte Marjolein Rikmenspoel (jurist, geestelijk verzorger en stiefmoeder) ervoor om ook stiefouders dezelfde rechten als gewone ouders te geven. Met een beroep op 'modernisering van het familierecht'.

Op het gevaar af dat we nu alle grootouders en stiefouders over ons heen krijgen, moet ons toch van het hart dat we niet blij zijn met al die belangenpartijen die maar rechten (over kinderen) claimen, en dat alsmaar in wetten willen vastleggen. De enigen die over hun kinderen gaan, zijn de ouders.

Bovendien begrijpen we het probleem niet zo. Iedereen kan een omgangsregeling vragen. Van grootouders tot pleegouders en van tantes tot stiefouders. Bloedband speelt geen rol. Dus zelfs de buren lijken ons niet uitgesloten.

De rechter kijkt naar het belang van het kind, en of er sprake was van een hechte band. Klaar is kees, zou je zeggen... Ware het niet dat zelfs gewone (biologische) ouders, meestal de vaders, vaak bot vangen bij de rechter, qua omgang met hun kinderen. Dus waar hébben we het eigenlijk over.

Redactie Ouders Online

Reacties

Volgens mij valt dat bot

Volgens mij valt dat bot vangen door vaders bij de rechter wel mee, wat niet goed loopt is het vervolgens ook afdwingen van dat omgangsrecht.
Het is natuurlijk altijd de vraag hoe ver je als wetgever (of beter, wethandhaver) daarin moet gaan. Kind onder militaire begeleiding uit het huis van moeder naar dat van vader begeleiden voor een uurtje bezoek? Ook niet zo fijn.

Twee volwassen mensen willen zelf wel uitmaken of ze een kind krijgen. Vervolgens willen ze zelf uitmaken dat ze gaan scheiden. Maar komen ze niet uit de omgangsregeling, dan is ineens de overheid aan zet en hoeven die twee niet meer volwassen gedrag te vertonen.
Welke stap de overheid ook zet, er zal altijd iemand gelijk boos op de sociale media reageren hoe waardeloos die overheid het doet. Maar zelf oplossen kunnen ze het ook niet. Want die ander he, als die nou maar wat zou veranderen...

@Wendelmoed: het valt helaas

@Wendelmoed: het valt helaas minder mee dan je denkt, met de rechters. Lees bijvoorbeeld het akelige relaas van Frans Laarmans, elders op deze site. Zie:
http://www.ouders.nl/artikelen/mijn-kind-wil-geen-vader-meer
Met onder andere deze passage: "Zo heb ik bij tijd en wijle aanvechtingen om de president van de rechtbank in Rotterdam in een parkeergarage op koele wijze aan zijn einde te helpen [...]"