Laatste kans! Doe mee met een van de gratis expert webinars over opvoeding

8 juni 2007 door Frea Kruisinga

Verminderde eetlust door aften? (10½ mnd)

Mijn dochter is nu 10½ maand oud en heeft een soort aften op de tong. Ze eet nu al vier dagen minder, en drinken gaat moeizaam. Ik ben hiervoor bij de huisarts geweest.

Haar tweelingbroer gaat nu ineens ook minder brood, groenten en fruit eten.

Is dit soms een periode in de groei dat ze minder gaan eten, of krijgt hij ook aften?

Antwoord

Het is heel waarschijnlijk dat uw zoontje slechter eet en drinkt als gevolg van hetzelfde probleem als uw dochtertje. Maar wát dat probleem precies is, kan ik vanaf deze afstand niet bepalen. Het kunnen aften zijn, maar dat hoeft niet. Hieronder zal ik iets meer vertellen over de verschillende mogelijkheden.

Aften zijn zweertjes in de mond die erg pijnlijk kunnen zijn. Waar ze vandaan komen is nog steeds niet duidelijk. Men vermoedt echter dat ze veroorzaakt worden door virussen of bacteriën die de kop opsteken als je een verminderde weerstand hebt. Meestal verdwijnen ze binnen 10 tot 14 dagen (of soms iets eerder) weer spontaan.

Omdat ze zo pijnlijk zijn, zorgen aften er vaak voor dat een kind tijdens zo'n periode minder eet of drinkt.

Een andere mogelijkheid is dat er sprake is van een (eerste) herpes-infectie. Hierbij zie je vaak ontstoken tandvlees, met blaasjes die – als ze kapot gaan – kunnen lijken op aften. De blaasjes kunnen overal in de mond voorkomen. Vaak zijn kinderen hierbij niet helemaal lekker en soms hebben ze wat koorts.

Ook bij zo'n herpes infectie is de mond erg pijnlijk, en gaan kinderen slechter eten en drinken.

Een eerste herpes-infectie treedt op ongeveer een week na contact met bijvoorbeeld een koortslip. Net als aften gaan ook herpes-infecties vanzelf weer over (binnen ca. twee weken). Belangrijk in deze periode is wel dat kinderen toch voldoende binnenkrijgen!

Als u twijfelt of uw kinderen wel voldoende binnenkrijgen, of als u wilt weten of bij uw zoontje hetzelfde probleem speelt als bij uw dochtertje, dan is het goed om dit met uw huisarts te bespreken.

Lees ook: