Home » Artikelen » Co sleeping – waarom zou je het doen

Vind je het lastig als jouw baby huilt?
Wil je leren waarom baby's huilen?
Wil je jouw rust bewaren zodra je baby huilt?
Kom naar de middagbijeenkomst van Ouders Online over huilende baby's!

Co-sleeping – waarom zou je het doen?

Door:

Redactie Ouders Online

Co-sleeping is helemaal hot. Simpel gezegd betekent het samen slapen met je baby. Co-sleeping is bevorderlijk voor de hechting en is daarnaast natuurlijk heel gezellig. Er zijn vele mogelijkheden in het samen slapen met jouw baby. Je leest hier alle ins & outs.

Dus samen slapen met je baby. En dat kan op verschillende manieren, afhankelijk van wat je als ouder het fijnst vindt. Co-sleeping kan door middel van rooming-in waarbij het ledikant op de ouderlijke slaapkamer staat, in een co-sleeperbedje naast het bed of met zijn allen in het grote bed. Het is natuurlijk bij elke vorm van co-sleeping die jij kiest, belangrijk om te zorgen voor een veilige omgeving. 

Co-sleeping door middel van rooming in

De meeste veilige manier om dicht bij je baby te slapen, is samen slapen door middel van rooming-in. Dit houdt in dat je baby bij jullie op de kamer slaapt in een eigen wiegje of ledikant. Dit gebeurt vaak standaard de eerste weken na de geboorte, maar steeds meer ouders ervaren de voordelen op lange termijn om in dezelfde ruimte te slapen. Zo is het geven van nachtelijke voedingen makkelijker en kan je jouw baby sneller geruststellen doordat je kindje jouw stem hoort of je aanraking voelt. Je kan beginnen met het plaatsen van een wiegje op de kamer en wanneer je baby hieruit gegroeid is, vervang je deze voor een ledikantje.

Co-sleeping met een co-sleeperbedje

De co-sleeper bedjes zijn nieuw ontwikkelde bedjes waarvan één zijkant naar beneden geklapt kan worden. Wanneer je het bedje op de juiste hoogte plaatst, sluit deze naadloos aan op het matras van jullie bed. Zo verlies je geen ruimte, maar is je kindje toch heel dichtbij. Ook ideaal met nachtvoedingen. De co-sleeping bedjes zijn vaak ook om te bouwen tot standaard ledikantje. Extra handig als je het bedje daarna wil gebruiken op de kinderkamer. Let er wel op dat je het bedje goed laat aansluiten op het ouderlijk bed, om te voorkomen dat de baby tussen beide bedjes terecht kan komen. De meest veilige manier om een co-sleeper te gebruiken, is om de zijkant altijd omhoog te doen als je zelf slaapt. Zo weet je zeker dat jouw kindje veilig in het eigen bedje blijft liggen.

Co-sleeping met een babynestje

Slapen in een babynestje is dé nieuwe hype. Babynestjes zijn een soort matrasjes met een hoge rand waarin je kindje veilig en geborgen kan slapen. Baby’s vinden babynestjes een fijne plek waardoor ze zich veilig voelen. Een babynestje is met name ideaal als bedje voor overdag. Ouders vinden het fijn om de baby dichtbij te hebben in een babynestje op de bank, of voor een middagslaapje in de box. Sommige ouders kiezen ervoor om het babynestje te gebruiken in het grote bed. Dit gaat niet zonder risico's. Er zit namelijk een groot verschil in het formaat en de uitvoering van de babynestjes. Sommige babynestjes zijn heel smal, waardoor je baby al snel met het gezicht tegen de hoge rand komt te liggen. Dit is niet veilig, omdat dit een verhoogd risico geeft op verstikking. Wil je het babynestje toch in bed gebruiken? Let er in dat geval altijd op dat je het babynestje zo hoog mogelijk tussen jullie in legt, zodat je voorkomt dat jouw baby onder de deken terecht komt. Beweegt je baby veel en merk je al dat hij op zijn zij probeert te draaien? Kies er dan voor om het babynestje niet meer als slaapplek te gebruiken, in verband met verstikkingsgevaar.

Co-sleeping in het grote bed

co-sleepingEen andere manier van co-sleeping is samen slapen in het grote bed. Oftewel je baby bij jullie in bed. Ouders vinden het fijn om hun baby zo dicht mogelijk bij zich te hebben, veilig en geborgen. Sommige ouders doen het slechts een paar weken en een ander gaat er maanden of zelfs jaren mee door. Het is fijn voor je baby, veel ouders merken dat hun kindjes beter slapen en moeders vinden het vooral makkelijk met nachtelijke voedingen. Er is de laatste tijd veel verdeeldheid over de vraag of baby’s in een eigen bedje moeten slapen of dat het beter is om samen te slapen en of dergelijke praktijken het risico op wiegendood verhogen. Kies jij voor deze manier van samen slapen? Zorg er dan voor dat je alle regels omtrent veilig slapen hanteert.

Veilig samen slapen

Kies jij er voor om jouw baby bij jullie in bed te laten slapen? Zorg er voor dat jullie bed en slaapomgeving aan het volgende voldoet:

  • Leg de baby tussen jullie in, dan kan hij/zij niet links of rechts uit bed vallen.
  • Zorg voor een stevig matras, een heel zacht matras of waterbed is niet geschikt.
  • Leg je baby altijd op zijn rug te slapen, buikligging verhoogt de kans op wiegendood.
  • Maak genoeg ruimte vrij tussen jullie hoofdkussens, of kies ervoor om jullie hoofdkussens lager te leggen dan het hoofdeinde. Een baby mag niet op het kussen slapen in verband met verstikkingsgevaar.
  • Zorg ervoor dat je baby met haar borst ter hoogte van jullie kruin ligt, zo kan hij/zij niet onder de deken terecht komen. Hoe hoger de baby tussen jullie in ligt, hoe beter.
  • Let er altijd op dat het niet te warm is in de slaapkamer. Door de lichaamstemperatuur van beide ouders, kan een kindje het al gauw te warm krijgen in het grote bed. Een kleine baby kan nog niet goed zelf de lichaamstemperatuur reguleren. Zorg daarom voor goede ventilatie. 

VeiligheidNL adviseert om niet samen te slapen in hetzelfde bed met baby's jonger dan 4 maanden, omdat een jonge baby een verhoogd risico heeft op oververhitting, wat een risicofactor kan zijn voor wiegendood.

Sommige ouders zijn bang dat ze ’s nachts op hun baby gaan liggen tijdens het co-slapen. Professor J. James McKenna deed jarenlang onderzoek naar co-slapen, hij kwam in al die jaren geen enkel geval tegen waarbij een moeder haar kind verstikte. Hij benadrukt daarbij dat het gaat om samen slapen onder gezonde en veilige omstandigheden. Uit zijn onderzoek bleek dat moeder en kind tijdens het samen slapen reageren op elkaars aanwezigheid gedurende de hele nacht. Let op: dit geldt alleen voor baby’s die uitsluitend borstvoeding krijgen!

Welke manier van samen slapen je ook gebruikt – zorg er voor dat jullie slaapomgeving veilig is.

Waarom co-sleeping goed is voor jou en je baby

Co-sleepingCo-sleeping kent dus vele vormen en iedere ouder ervaart het op een eigen manier. Ouders kiezen voor co-sleepen omdat een baby sneller en makkelijker in slaap valt door dichtbij je te zijn. Afhankelijk van welke vorm je kiest, zal je ook zelf het gemak ervaren. Een baby is nu eenmaal gewend dichtbij de moeder te zijn door de afgelopen 9 maanden in de buik en slaapt dus het liefst dichtbij jou. Tijdens het borstvoeden is co-slapen extra handig omdat je als moeder het bed of de slaapkamer niet uit hoeft om je baby te voeden. Als je baby wakker wordt, kan je hem makkelijker troosten en je hoeft zelf je bed of slaapkamer niet uit. Zeker weten dat je daar blij mee bent als het koud is buiten je warme bed. Samen slapen helpt pasgeboren baby’s hun ademhaling en hartslag te reguleren. En het zorgt voor een veilige hechting en een geborgen gevoel. 

Co-sleeping is niet veilig als,..

Let op, niet voor iedereen is samen slapen met je baby veilig. Doe dit bijvoorbeeld niet als jij of je bedpartner rookt, of als je gerookt hebt in de zwangerschap, wanneer je alcohol of drugs hebt gebruikt, bij ernstig overgewicht of gebruik van medicatie die de slaap kunnen beïnvloeden. Al deze zaken kunnen voor een veranderende slaap zorgen, waardoor je mogelijk vaster of onrustiger slaapt en dus minder alert bent op je baby. 

Kortom; samen slapen is voor zowel baby als ouders aan te raden, onder bepaalde omstandigheden en voorwaarden. 

Slaap jij samen met je baby? En welke van deze opties heeft jouw voorkeur?

Redactie Ouders Online

Reacties

Wij hebben inmiddels alle

Wij hebben inmiddels alle vormen van co sleeping wel gehad :-) Toen dochter net geboren was sliep ze in ons bed tussen ons in, op een bedje gemaakt van het borstvoedingskussen. Ik sliep toen zelf wel erg onrustig omdat ik het toch spannend vond of ze niet onder de deken zou komen (we hadden er voor gezorgd dat dat echt niet kon maar in je droom komt dat dan toch naar boven). Daarom eerst met een babynestje maar toen ze daar te groot voor werd overgestapt op een co-sleeper bedje. Alleen dit was gewoon een Ikea bedje met 1 zijkant er af, vastgemaakt aan ons bed. Matrasje op zelfde hoogte als ons matras. Dit was ideaal. Onze dochter is al wat ouder en in die tijd was het co-sleeping nog niet zo bekend. Er werd regelmatig door familie en consultatiebureau aangedrongen dat ze op haar eigen kamer zou slapen. Dus ook dat hebben we geprobeerd in allerlei vormen. Als ze alleen in haar kamertje lag, werd ze minimaal 20x (!) per nacht wakker. Op een gegeven moment ben je dan echt kapot. Ook nog geprobeerd met ik op een matras naast haar bedje in haar kamer tot ze sliep, en dan de kamer weer uit sluipen. Toen ons dat teveel werd zijn we maar gewoon weer gaan co-slapen want dat ging toch echt het beste. Toen ze een jaar of drie werd wilden wij (weer onder druk) dat ze zelf op haar kamer ging slapen, maar dat vond zij echt geen goed plan. Ik bleef er iedere avond bij tot ze sliep maar ze kreeg heel veel nachtmerries en iedere nacht was het bal. Dus hup maar weer terug op onze kamer. Een tijd lang heeft ze toen deels op haar kamer, deels in ons bed geslapen. Ze begon in haar kamer en als ze s nachts bang was mocht ze naar ons komen. Iedere ochtend werden we met ons drieën wakker in het grote bed. Toen ze wat groter werd gaf dat wel wat ruimtegebrek, dus matrasje op de grond in onze kamer er bij. En op een gegeven moment maar gewoon een bed neergezet. Want ze lag er toch iedere nacht. Toen ze een jaar of tien was wilde ze wel op haar eigen kamer. Dus haar kamer helemaal opgeknapt, was eigenlijk nog babykamer omdat ze er toch nooit sliep. Maar ondanks dat ze het zelf graag wilde lukte het weer niet, continu nachtmerries, ze was heel erg bang voor brand en inbrekers, ik moest er bij blijven tot ze sliep maar als wij dan ‘s avonds naar bed gingen, werd ze weer wakker en bang, en ging ze toch weer mee naar onze kamer. Nu is ze bijna veertien en heeft ze dus eigenlijk drie slaapplekken. Een tweepersoons bed op haar eigen kamer, waar ze eigenlijk nooit slaapt. Alleen als er een logeetje is. En dan nog komt ze meestal halverwege de nacht naar ons toe omdat ze niet kan slapen. Dan hebben we onze logeerkamer, die is heel klein en knus, daar voelt ze zich veiliger. Daar is het een tijdje gelukt om zelf te slapen, maar eigenlijk ligt ze gewoon het allerliefste bij ons. Dan voelt ze zich veilig en slaapt ze heerlijk. Soms probeert ze het weer even in de logeerkamer, maar ze krijgt dan meteen nachtmerries en angsten. Gelukkig hebben we een grote slaapkamer, door middel van een roomdivider heeft ze haar eigen hoekje, zodat we nog wel wat privacy hebben. Nu ze ouder wordt en ook later gaat slapen is het soms toch wel wat onhandig. Als we vrijen moeten we dus heeeel stil doen maar meestal zoeken we een van de andere bedden op in haar kamer (ze moest eens weten hahaha) of op de logeerkamer. Dat vind ik het enige nadeel er aan, dat we dan moeten verkassen naar een ander bed. Aan de andere kant houd het het ook spannend, we moeten creatief zijn, of soms heeeeel stilletjes, of juist niet in bed vrijen maar op andere plaatsen (woonkamer, badkamer) dus naast een nadeel is dat ook misschien wel weer een voordeel :-)

Onze dochter heeft ADHD, dan schijnt het vaker voor te komen dat ze slecht kunnen inslapen ivm verstoorde melatonine-aanmaak, en vaker nachtmerries en angsten hebben. Dus of wij een standaard geval zijn van co-sleeping, ik denk het niet. Meeste kinderen willen denk ik uiteindelijk zelf toch wel naar een eigen kamertje. Maar ik heb het altijd als prettig ervaren haar dicht bij me te hebben, en omdat het voor haar zo belangrijk is, gaan we er nog steeds mee door. Overdag is ze onafhankelijk, blaakt van het zelfvertrouwen, en zeer zelfstandig. Mensen die tegen ons zeiden vroeger, je krijgt een mama’s kindje hierdoor, hebben ongelijk gekregen, misschien is ze juist wel zo zelfstandig en onafhankelijk omdat ze s nacht de veiligheid heeft van haar ouders in de buurt te hebben. Ik had vroeger ook veel nachtmerries en was heeel bang in het donker, ik ben blij dat we onze dochter op deze manier dat kunnen besparen.

Wat een mooi verhaal, dank je

Wat een mooi verhaal, dank je wel voor het delen! En wat fijn dat jullie zo'n veilige en geborgen plek hebben kunnen bieden (en nog steeds geven) aan jullie dochter. Prachtig om te lezen :-)

Als baby sliep hij in zijn

Als baby sliep hij in zijn eigen bedje, maar op een gegeven moment is hij bij mij ingekomen en dat doet hij nog steeds, tot op de dag van vandaag. Ik vind wel dat hij ook in zijn eigen bedje moet kunnen slapen maar daar is hij het nog niet zo mee eens. Ik vind het ook wel fijn hoor samen in bed maar wanneer stop je ermee en is het niet meer “gepast”?

Mamase wat prachtig om te

Mamase wat prachtig om te lezen, dat je zo mooi inspeelt op de behoeftes van jullie dochter.
Herkenbaar ook; met onze zoon van 10 weliswaar.

Allevier hebben ze vanaf de

Allevier hebben ze vanaf de geboorte tot zeker een jaar of langer bij ons in bed geslapen en onze jongste heeft nog veel langer bij ons in bed geslapen.
Ik ben heel blij dat we dit zo hebben aangepakt, ook in verband met borstvoeding en je kindje fijn en geborgen bij je hebben. We hebben altijd heel fijn geslapen, gebroken nachten waren er hier niet bij. Ik heb de indruk dat het onze kinderen heel goed heeft gedaan. Onze jongste heeft zoals ik al schreef dit wel langer nodig gehad. Hij heeft tot zijn vierde bij ons geslapen en ook later kroop hij er af en toe nog bij ons in.

In antwoord op Pullie:
Gepast is het zolang jullie dat het geval achten. Er is niets mis met samen slapen, het is eerder heel natuurlijk. In ons geval ging het eigenlijk vanzelf dat de kinderen behoefte kregen aan hun eigen bedje en hun eigen kamer. Ik kan me eigenlijk geen drama's herinneren.

Alleen bij de oudste zijn we op een gegeven moment bewust begonnen om haar in haar eigen bed te laten slapen, en dat kwam idd omdat de omgeving er een mening over had. Dat heeft wel meer moeite gekost, en bij de volgende kinderen hebben we het aan henzelf over gelaten.
Geen zorgen, als je je gevoel volgt en goed op je kindje bent afgestemd, en je dus niet laat opjagen door 'hoe het hoort', gaat het echt allemaal eigenlijk wel vanzelf.