Home » Artikelen » Oxytocine ongeschikt voor pnd

Oxytocine ongeschikt voor PND

Door:

Redactie Ouders Online

Zorgverleners, zoals psychiaters, moeten terughoudend zijn met het voorschrijven van het hormoon oxytocine aan moeders met een postnatale depressie, omdat het ongewenste effecten kan hebben. Dat concludeert Beth Mah uit het onderzoek waarop zij op 7 januari promoveerde aan de Universiteit Leiden.

In het onderzoek van Beth Mah kreeg een groep moeders met een postnatale depressie (PND) oxytocine aangeboden. Een andere groep kreeg een placebo. De moeders die oxytocine kregen, voelden zich op korte termijn neerslachtiger dan de moeders die de placebo kregen.

De moeders met oxytocine zagen de relatie met hun kind positiever, maar vonden hun kind ook 'lastiger'. Ook waren zij meer beschermend ten opzichte van hun kind dan moeders met een placebo. De moeders die het hormoon kregen, zeiden dat zij het kind stevig zouden aanpakken om huilen tegen te gaan.

Oxytocine wordt gezien als potentieel middel voor moeders met een postnatale depressie (PND). Het hormoon bevordert moederbinding, vriendschappen, romantische interacties en seksualiteit. Vanwege de ongewenste effecten die zij vond, stelt Mah dat hulpverleners voorzichtig moeten zijn met het voorschrijven van dit hormoon.

Redactie Ouders Online

 

Meer over

Reacties

Is dit niet het hormoon dat

Is dit niet het hormoon dat de borstvoeding stimuleert, d.w.z. de 'toeschietreflex' regelt? Betekent dit dan ook dat moeders die borstvoeding geven meer kans maken op een PPD dan flesmoeders?

Ja, dat is hetzelfde hormoon,

Ja, dat is hetzelfde hormoon, en nee, moeders die borstvoeding geven hebben niet meer kans op PPD dan moeders die hun kind anders of met andere melk voeden.
Dit onderzoek is waarschijnlijk gedaan met synthetische oxytocine en ik kan de toedieningsvorm niet terug vinden (ik heb het oorspronkelijke onderzoek niet gelezen). Het is daarom moeilijk om de uitkomsten van dit onderzoek te duiden en om deze uitkomsten door te trekken naar natuurlijke afscheiding van oxytocine door een voedende moeder.
Aan de andere kant is het al wel bekend dat stoppen met borstvoeding een bestaande PND kan verergeren en dat het geven van borstvoeding zowel positieve als negatieve effecten kan hebben op het ontstaan of de hevigheid van PND. Veel hangt daarbij af van de ''kwaliteit'' van de borstvoeding, of liever gezegd van de perceptie van die kwaliteit door de moeder. Oxytocine ondersteunt de moeder in haar moederschap en zorgt voor stress reductie en dus verminderd PND risico, maar als het minder goed gaat (bijvoorbeeld slaapgebrek, pijn, zorgen over het moederschap of de hoeveelheid en voedzaamheid van de melk), dan kan dat juist versterkend werken op het ontstaan of de ernst van PND. Over dit onderwerp kan ik het werk van Kathy Kendall-Tackett aanraden [http://www.uppitysciencechick.com], de tabs postpartum depression en breastfeeding].
Dan is er nog een andere kant en dat is het hormoon oxytocine zelf (lees daarover diepgaand bijvoorbeeld De Oxytocine Factor van Kerstin Moberg). Behalve voor de toeschietreflex, orgasme en de barensweeën (en de invloed op emotie, zorg- en bechermgedrag) zorgt dit hormoon ook voor de peristaltiek van de bloedsomloop en de spijsvertering. Bij sommige vrouwen zorgt de afgifte van oxytocine voor het opwekken van de toeschietreflex (of een orgasme) voor een versterkte peristaltiek van bijvoorbeeld de maag, waardoor een golf van misselijkheid kan optreden, of van de bloedsomloop, waardoor de bloedtoevoer naar de hersenen kan worden onderbroken, wat voor hoofdpijn of een black-out kan zorgen. Er bestaat ook een fenomeen met de naam Dysforische Toeschietreflex, waarbij de oxytocinestroom een negatief effect heeft op het gevoel van welbehagen (dat gewoonlijk het gevolg is), waardoor de moeder een gevoel van diepe neerslachtigheid kan ervaren. Ik vermoed dat in het hierboven besproken onderzoek van eenzelfde mechanisme sprake was.

Lees verder