Home » Columns » 11 summercamp

11. Summercamp

Door:

Christel Westgeest

Ongelooflijk, wat een luxe, die summercamps. Zoiets zou in Nederland ook moeten bestaan. Het zou een hoop gepuzzel en gezeul schelen.

Thuis in Toronto

Terwijl we hier nog dik in de sneeuwstormen zitten, blader ik toch alvast wat informatie door over de aankomende summercamps. Ik heb begrepen dat je er vroeg bij moet zijn, want anders zit alles al vol.

Jacob is nog wat jong voor zo'n kamp, en voor hem is het ook nog niet echt nodig. De crèche loopt in de zomer gewoon door. Maar Rosa heeft hier van eind juni tot half september vrij. Dat is dus 10 weken vakantie! Heerlijk voor haar. Maar na afgelopen zomer weet ik dat het toch wel een behoorlijk lange periode is om je kind dan hele dagen thuis te hebben.

Daarvoor zijn er dus de summercamps. Zelfs de gemeente biedt tegen een habbekrats programma's aan voor alle leeftijden. Je kunt kiezen uit een paar ochtenden tot hele dagen met zelfs verlengde uren. Ook is er nog keuze uit sportieve, creatieve, muzikale, natuurgerichte of theatrale camps. You name it, they've got it!

Taal niet laten wegzakken

Voor Rosa is het sowieso wel een goed idee om in ieder geval een paar ochtenden in de week naar een zomerkamp te gaan. Dan blijft ze Engels praten en zakt de taal niet weg.

Ik heb gemerkt hoe lastig het is om een tweede taal actief te houden wanneer die tijdelijk wat minder gesproken wordt. Vooral wanneer de taal nog niet helemaal verankerd is.

Na de drie weken die we met kerst in Nederland waren, had Rosa toch weer moeite met het Engels. Het duurde zeker twee weken voordat ze het Engels weer helemaal had opgepakt. Op zich wel begrijpelijk, want een taal vereist nu eenmaal gedegen onderhoud. Om een taal op niveau te houden, of te verbeteren, moet je hem constant blijven horen. Dat geldt voor kinderen net zo goed als voor volwassenen.

Wat een luxe

Ongelooflijk, wat een luxe, als ik het aanbod van summercamps bekijk. Zoiets zou in Nederland ook moeten bestaan. Het zou een hoop gepuzzel schelen voor de ouders, met als nevenvoordeel dat de kinderen ook niet meer van hot naar her hoeven.

Bij zomerkampen had ik aanvankelijk zo'n idee van "wel een beetje zielig voor die kinderen." Maar als het ingevuld wordt zoals hier, dan is het prima. De kleintjes hoeven namelijk niet per se te overnachten (hoewel dat wel kan). Het is gewoon een extra leuke speelplek voor in de zomer, waar al je vriendjes zijn.

Bovendien werken de zomers hier ook wel mee. Bijna elke dag kan er wel iets buiten gepland worden. Vooral voor werkende ouders is zo'n zomerkamp een ontspannen oplossing, lijkt me. Dan kun je die twee of drie weken zomervakantie die je zelf gepland had voor je gezin met een heel relaxed gevoel beginnen.

Christel Westgeest

emigreerde met haar man Jean en hun twee kinderen (Rosa 3 jaar en Jacob 1 jaar) in 2007 naar Canada. In 2009 kwam ze weer terug.

Lees verder

Alle columns in de serie Thuis in Toronto