Home » Columns » 24 vrolijke rekenmethode

24. Vrolijke rekenmethode

Door:

Marie Louise Wibier

Marie Louise Wibier neemt ons mee in de wereld van de basisschool. Leerzaam voor beginners, herkenbaar voor gevorderden.

In deze aflevering: rekenonderwijs wordt leesonderwijs.

Column - Aan de basis beginnen

Ik neem plaats op het stoeltje van mijn zoon. De informatie-avond gaat zo beginnen. Dubbelgevouwen en met de knieën achter de oren zit ik met nog drie moeders in een groepje. Zij hebben tot hun grote ongenoegen een overeenkomst ontdekt. Hun kinderen zijn zwakke lezers.

De juf vertelt dat de komende schoolperiode gewerkt gaat worden met een vernieuwde rekenmethode. Dat vraagt gelijk om uitleg. Want wat valt er nog te vernieuwen aan rekenen? Het basisprincipe blijft immers gelijk. Optellen blijft optellen.

"Het rekenboek is vrolijker gemaakt." Zo, iedereen is gelijk bij de les. "Werkelijk?" Alle ouders beginnen driftig in het rekenboek van hun kind te bladeren. Rekenen gaat toch nog leuk worden.

De moeder tegenover mij heeft het boek bekeken en baalt nu helemaal als een stekker. Tussen de sommen staan wat leuke tekeningen, maar ook hele verhalen waarin de sommen zijn verwerkt. Na de zwakke leesprestatie had ze gehoopt dat haar kind in ieder geval goed voor de dag zou komen met rekenen. Maar de kansen daarop lijken verkeken.

"Dit schiet niet op," zucht ze. "Ook al kan hij rekenen. Hij krijgt vanzelf een probleem als hij niet alleen de som, maar eerst het hele verhaal moet zien te ontrafelen. Voordat hij uit het verhaal is, is de tijd om. Kunnen ze niet gewoon sommen geven?"

Daar heeft ze wel een punt. Dat zou wat zijn, denk ik. Rekenproblemen. Domweg veroorzaakt door de school zelf, omdat ze kiezen voor een rekenmethode met veel te veel woorden.

Maar dat is nog niet alles. De methode biedt ook een nieuwe manier om getallen bij elkaar op te tellen. De nadruk komt te liggen op: eenheden, tientallen en honderdtallen. Een som wordt nu in etappes gemaakt. Dit moet ervoor zorgen dat kinderen de waarde van cijfers beter gaan inzien. Als dat onder de knie is, leren ze optellen op de oude manier. "Is dat niet een beetje omslachtig?" vraagt een vader. "Je kunt het toch beter in één keer goed leren?"

Ik kijk om me heen en zie bezorgde ouders die zich vertwijfeld afvragen wat er mis was met het rekenen van vroeger.

Marie Louise Wibier

is getrouwd, en moeder van een zoon op de basisschool. Sinds de geboorte van haar kind is ze administrateur en huismoeder. Daarvoor was ze A-verpleegkundige en controller.

Lees verder

Alle columns in de serie Aan de basis beginnen