Home » Columns » 31 zero tolerance beleid

31. Zero-tolerance beleid

Door:

Marie Louise Wibier

Marie Louise Wibier neemt ons mee in de wereld van de basisschool. Leerzaam voor beginners, herkenbaar voor gevorderden.

In deze aflevering: pesten. En hoe slap de school daarmee omgaat.

Het is juffendag, de kinderen mogen verkleed naar school. Het thema is 'sprookjes'. Maar verkleden, daar doet mijn zoon niet niet aan. Hij gaat het liefst als zichzelf. De juf verwelkomt alle kinderen. Ze lacht mijn zoon vriendelijk toe en zegt: "Dan moet jij de prins zijn."

Behalve Sneeuwwitjes, Zorro's en piraten zijn er jongens met een voetbalshirt aan. De juf is lichtelijk verbaasd, en vraagt aan een van hen: "In welk sprookje zit jij?" Het antwoord luidt: "Ik ben Ajax-teeltje."

's Middags haal ik mijn zoon op van school, en een moeder vertelt me dat er enorme consternatie was die ochtend. Haar zoon was van school weggelopen omdat hij gepest werd. Na een uur was hij door een leerkracht langs de kant van de weg teruggevonden. De moeder gaat nog even verhaal halen bij de juf en de directeur.

Mijn zoon vertelt dat juffendag heel leuk was, alleen een jongetje werd heel erg gepest. De 'voetbaljongens' hadden in het speelkwartier een kindje belaagd, zijn verkleedpak kapot gescheurd, en de staart er vanaf getrokken. Een andere jongen had dat kindje willen helpen, maar toen keerde die hele groep zich tegen hem. Daarom is die jongen weggelopen.

"Weet je mam, de jongens die zo gepest hebben, mochten een half uur eerder weg van school. Ze zijn door hun ouders opgehaald." Mooi, denk ik. Aanpakken die knullen. Maar... "Dan konden ze een voetbalwedstrijd in het stadion kijken. Ze zijn met hun hele elftal gegaan. En wij moesten op school blijven."

De volgende dag spreek ik de moeder weer. Met haar zoon gaat het goed. Gelukkig. Ze heeft de juf en de directeur gesproken. De juf wist van niks en had bijna staan huilen. Volgens de directeur is de school een afspiegeling van de samenleving. Daarom gaat hij de schoolpleinwacht tijdens het speelkwartier verdubbelen. Daarmee is ze uitgepraat, die moeder.

Ik vraag me af wat ik gemist heb, en lees het 'zero-tolerance beleid' er nog eens op na: "Wie ook maar de schijn wekt andere leerlingen te pesten wordt stevig aan de tand gevoeld, gestraft, of krijgt een uitnodiging voor de ouders om naar school te komen."

Dat klopt, de ouders zijn inderdaad naar school gekomen. Alleen niet om de reden die daar bedoeld werd.

En: "Een passieve houding van de docent of de school zal door de daders als een vrijbrief worden opgevat, en het pesten verergeren."

Ja, de schoolpleinwacht verdubbelen is een actie. Maar wordt dit gevoeld door de jongens? Is het deze knapen nu duidelijk dat hun gedrag niet getolereerd wordt?

Het zero-tolerance beleid van de school is vooral beleid. Het zegt nul-komma-niets over de uitvoering daarvan. Als dit de samenleving en omgangsvormen zijn die je als school accepteert, dan geef je de pesters vrij spel. Met alle gevolgen van dien. Onbegrijpelijk.

Marie Louise Wibier

is getrouwd, en moeder van een zoon op de basisschool. Sinds de geboorte van haar kind is ze administrateur en huismoeder. Daarvoor was ze A-verpleegkundige en controller.

Reacties

Kortzichtigheid ten top.

Kortzichtigheid ten top.
Tenzij je hele dagen op school rondloopt en precies weet wat er allemaal op school gebeurt, weet je gewoon niet welke stappen achool precies neemt.
Je weet niet of er meer stappen zijn ondernomen, want een school gaat niet precies vertellen welke stappen zij tegen de pesters hebben ondernomen.. Zeker niet tegen ouders die er niets mee te maken hebben. Jij staat aan de zijlijn en luistert alleen naar een emotionele ouder (terecht emotioneel, maar is daardoor niet objectief) en je zoontje. Er zijn meer mensen in het spel. School bashen ilijkt tegenwoordig de norm.

Jemig, Ellen. Je mist

Jemig, Ellen. Je mist schaamteloos het punt. Als het over pesten gaat en omgang daarmee, dan draait het vooral om dat wat er bij de kinderen blijft hangen.
Wat er eventueel in diep geheim achter schermen gebeurt, is niet zo relevant.

Waar is de tijd gebleven dat

Waar is de tijd gebleven dat ouders hun kinderen opvoeden? Als de school de betreffende kinderen straft en de ouders nemen ze als beloning mee naar een voetbalwedstrijd... Ik vind wat omschreven is behoorlijk heftig en ik vind dat de ouders verantwoordelijk zijn voor het gedrag van hun kind en de school kan hier dan een verlengstuk van zijn. De hoofdtaak van meesters en juffen hoort lesgeven te zijn, maar veel ouders schijnen te denken dat opvoeden de hoofdtaak is.
Ik vind dat de ouders van de pestkoppen kordaat hadden moeten optreden, hadden moeten laten blijken aan hun kind dat ze dit gedrag niet tolereren en er een sanctie aan hadden moeten verbinden.

Ouders hebben soms geen goed

Ouders hebben soms geen goed woord voor elkaar over. Het commentaar op de opvoed kwaliteiten van die ander is dan niet van de lucht.
Ik hoop van harte dat Marcia zo'n ouder is. Of een rancuneuze tante. Of anders -waar blijft de tijd- een knorrige oma.
Het zal toch niet waar zijn dat Marcia een leerkracht is?
Stel je voor zeg. Zo slecht lezen. Hoe moet dat dan met het onderwijs?
Of zou ze ook nog expres doen alsof ze het verkeerd begrepen heeft?

Pesten kun je niet voorkomen

Pesten kun je niet voorkomen en daarom werken al die methodes ook niet. Je kunt het wel stoppen maar dan moet je de ouders van de pester daartoe te dwingen. En dat gaat véél gemakkelijker dan men denkt.
Het aanpakken van pesten door de school is vrijwel zinloos en altijd de reden voor nóg meer problemen. Dit komt omdat de school, net als zovele ouders, géén idee hebben hoe ze het moeten aanpakken.

Als je pesten kunt voorkomen dan kun je aanranding, diefstal, geweldpleging of crimineel gedrag ook voorkomen. De overtuiging dat dit kan leidt tot een wirwar van slachtoffergerichte 'oplossingen'. Iedere moeder weet hoe je een pesterij moet aanpakken, dat heet intuïtie. Maar de wetenschap denkt het beter te weten. Zij denken dat kinderen bewust pesten en dat ze daarom heropgevoed moeten worden. Dit doen ze met zogenaamde weerbaarheidstrainingen, rollenspellen en gekleurde petje. En wie daar niet aan meedoet noemt men een 'kwakzalver'!
Het gedrag van pestkoppen en pubers toont overeenkomsten. En hoe harder je dit aanpakt, hoe erger het wordt. Pesten doet 10% van de kinderen, ongeacht hun opvoeding of achtergrond. Het komt voor in de leeftijdsgroep van 8-15 jaar en maakt deel uit van de "Psychologische volwassenwording" (professor Westenberg).
De buitengewoon knullige aanpak van pesten maakt de meeste slachtoffers.

Een school die actief

Een school die actief optreedt, zendt een signaal uit. Het signaal is een algehele waarschuwing en leidt tot minder pesten omdat men weet dat het verhaal van de gepeste wordt uitgezocht en consequenties heeft.
Scholen die dit niet doen verliezen respect en de strijd tegen pesten.

@Rinus

@Rinus
Ik word getriggerd door onderstaande opmerking:

"Iedere moeder weet hoe je een pesterij moet aanpakken, dat heet intuïtie. "

Blijkbaar mis ik die broodnodige intuitie want als ik met een pestsituatie geconfronteerd wordt weet ik intuitief niet hoe ik dat moet oplossen. Net als veel leerkrachten (die vaak ook moeder zijn).

Hoe zie jij dat voor je?

Ik vind de opvatting van de

Ik vind de opvatting van de heer Rinus nogal kortzichtig.
Met een goede opvoeding van kinderen kun je erg veel bereiken. Als ze zowel op school als thuis de juiste normen en waarden meekrijgen kun je heel veel leed voorkomen. Ik denk zelf dat de beste leerschool voor pesters is om zelf gepest te worden, want zolang je je niet kunt inleven in het slachtoffer snap je niet waar je mee bezig bent. Pesters brengen soms psychische schade aan bij hun slachtoffer voor de rest van hun leven. Meestal is het ook zo dat de ouders van de pesters vroeger zelf ook pesters waren en daarom ook het nut er niet van inzien er iets aan te doen. Pesten aanpakken door straffen van de pesters heeft geen zin. Zij zullen op een onbewaakt moment daarna het pestslachtoffer nog harder aanpakken. Bewustwording van de schade die wordt aangebracht en zeker onder ouders is veel belangrijker.

Ik vind de opvatting van de

Ik vind de opvatting van de heer Rinus nogal kortzichtig.
Met een goede opvoeding van kinderen kun je erg veel bereiken. Als ze zowel op school als thuis de juiste normen en waarden meekrijgen kun je heel veel leed voorkomen. Ik denk zelf dat de beste leerschool voor pesters is om zelf gepest te worden, want zolang je je niet kunt inleven in het slachtoffer snap je niet waar je mee bezig bent. Pesters brengen soms psychische schade aan bij hun slachtoffer voor de rest van hun leven. Meestal is het ook zo dat de ouders van de pesters vroeger zelf ook pesters waren en daarom ook het nut er niet van inzien er iets aan te doen. Pesten aanpakken door straffen van de pesters heeft geen zin. Zij zullen op een onbewaakt moment daarna het pestslachtoffer nog harder aanpakken. Bewustwording van de schade die wordt aangebracht en zeker onder ouders is veel belangrijker.

Lees verder

Alle columns in de serie Aan de basis beginnen