Getrouwd en man heeft baby gemaakt elders
Het zit mij niet lekker. Lange tijd relatie en pas getrouwd. Nu heeft mijn man een baby van 1 jaar en heeft hij nooit echt een relatie met de moeder gehad. Was een slippertje. Nu maakt hij afspraken om op bezoek te gaan vanwege omgang wat ik al te goed begrijp. Maar nu komt het.
Hij zit 10 tot 12 uren bij haar en gaat in de middag en komt pas in de nacht terug. Eerlijk dit klopt toch niet je kan mij nooit vertellen dat ze geen intieme relatie hebben. Tweede kerst heeft hij gevierd bij zijn moeder met haar en zijn zoon. Mijn kinderen en ik wisten dit niet zijn ook buitengesloten. Wat moet ik hiervan denken. Heb ik als getrouwde vrouw recht om erop te staan dat de omgangsregeling duidelijk wordt en er normale uren worden afgesproken?
Nu moet ik mijn kop houden en heb ik niets te zeggen. Zijn familie sluit meteen mijn kinderen buiten want tja ik heb een dochter met hem en zij een zoon en zonen zijn waardevoller in hun ogen. Je kan begrijpen dat ik hieraan kapot ga en makkelijk gezegd van ga scheiden dit verdien je niet. Klopt maar ik wil het oplossen en duidelijke afspraken maken maar weet mijn recht niet. Wie o wie heeft hier ervaring mee of weet hoe hiermee om te gaan.
Dit verhaal klopt voor geen kanten. - Hij is vreemdgegaan en had al een kind met een ander voordat jullie gingen trouwen. - Je zegt ''mijn kinderen''. Zijn die van een andere man? Maar dan zeg je weer dat je samen een dochter hebt. Jouw schoonmoeder vierde dus kerst met de babymama, de pasgeboren zoon en jouw man en jij en je kinderen (van hem of niet, dat is niet duidelijk) zitten alleen thuis. En je wilt niet scheiden maar wel een omgangsregeling. Voor wat? Dat hij tijd spendeert met jou en je kinderen en zijn nieuwe vrouw. Je hebt of de ruggengraat van een spons of je opdracht voor creatief schrijven moet nog even geproofread worden.
Vragen, vragen, vragen:
Hebben jullie een open relatie?
Wist jij van dit slippertje en nieuwe kind voor jullie trouwdag?
Is deze man een bijzonder lot uit de loterij?
Als het antwoord op alle drie vragen 'nee' is, kies dan ajb voor jezelf en jou kinderen. Ga scheiden. Als deze man zijn zoon nu al belangrijker vindt dan jou en jou/jullie kinderen, is dit sowieso het begin van het einde.
RUN!!
Je hebt het over 'mijn' kinderen. Bedoel je dat inderdaad zo, of zijn het jullie gezamenlijke kinderen? Als het jouw kinderen zijn, dan snap ik wel dat je schoonfamilie het kind van je partner meer als familie ziet dan jouw kinderen.
Als er geen gezamenlijke kinderen zijn, dan zou ik denk ik scheiden. Zijn die er wel dan zou ik wellicht nog proberen om er samen uit te komen. Een omgangsregeling met zijn kind is normaal, maar dat hoeft natuurlijk niet plaats te vinden bij de moeder van zijn kind, dat is niet normaal als hij een relatie met jou heeft en niet met haar.
FruitMoeder schreef op 16-01-2026 om 14:29:
Dit verhaal klopt voor geen kanten. - Hij is vreemdgegaan en had al een kind met een ander voordat jullie gingen trouwen. - Je zegt ''mijn kinderen''. Zijn die van een andere man? Maar dan zeg je weer dat je samen een dochter hebt. Jouw schoonmoeder vierde dus kerst met de babymama, de pasgeboren zoon en jouw man en jij en je kinderen (van hem of niet, dat is niet duidelijk) zitten alleen thuis. En je wilt niet scheiden maar wel een omgangsregeling. Voor wat? Dat hij tijd spendeert met jou en je kinderen en zijn nieuwe vrouw. Je hebt of de ruggengraat van een spons of je opdracht voor creatief schrijven moet nog even geproofread worden.
Wat sterk van jou dat je zo ervanuit gaat dat dit verhaal van geen klanten klopt. Ik ben al 24 jaar met heb we hebben 2 kinderen inmiddels volwassen. Ik vraag mij af of ik als zijn vrouw recht heb dat hij een omgangsregeling treft zodat wij thuis hier geen last van ervaren. We weten niet of het zijn kind is wilt ook geen dna test doen. En misschien moet je wat aan je communicatie doen. Of niet reageren als je zo onaardig bent. Wauw vrouwen tot vrouwen en dan zo een antwoord. Bedankt maar weer!!
Daglichtlamp schreef op 16-01-2026 om 14:40:
Je hebt het over 'mijn' kinderen. Bedoel je dat inderdaad zo, of zijn het jullie gezamenlijke kinderen? Als het jouw kinderen zijn, dan snap ik wel dat je schoonfamilie het kind van je partner meer als familie ziet dan jouw kinderen.
Als er geen gezamenlijke kinderen zijn, dan zou ik denk ik scheiden. Zijn die er wel dan zou ik wellicht nog proberen om er samen uit te komen. Een omgangsregeling met zijn kind is normaal, maar dat hoeft natuurlijk niet plaats te vinden bij de moeder van zijn kind, dat is niet normaal als hij een relatie met jou heeft en niet met haar.
Bedankt voor je reactie. Het zijn onze kinderen. Zijn moeder heeft vanaf het moment dat hij een zoon heeft gemaakt met haar het contact met mij verbroken terwijl we close waren. Zij moedigen zijn slippertje aan. Erg jammer allemaal. Onze kinderen hebben hier erg veel last van omdat hij en ik ruzie krijgen hierover. Ik vind hij moet zijn kind zien dat zeker. Maar liegt erom en samen met zijn moeder doen ze rare dingen achter mij om wat is mijn recht.
Wat wil je voor een antwoord dan?
Ik snap niet dat je die man niet buiten de deur zet....
Ik denk dat het meer de vraag moet zijn, wat wil je er mee, dan wat is je recht.
Als hij dit allemaal achter jou rug om doet, dan ben je toch beter af zonder dan met hem? Waar is je eigenwaarde?
Groenebroek schreef op 16-01-2026 om 14:35:
Vragen, vragen, vragen:
Hebben jullie een open relatie?
Wist jij van dit slippertje en nieuwe kind voor jullie trouwdag?
Is deze man een bijzonder lot uit de loterij?
Als het antwoord op alle drie vragen 'nee' is, kies dan ajb voor jezelf en jou kinderen. Ga scheiden. Als deze man zijn zoon nu al belangrijker vindt dan jou en jou/jullie kinderen, is dit sowieso het begin van het einde.
Hij heeft gelogen over alles. Hebben totaal geen open relatie. Zij is een persoon die op mannen valt die getrouwd of een relatie hebben. Ze heeft nu 4 kinderen van verschillende mannen en die andere mannen kijken niet naar hun kinderen om omdat ze ook twijfelen bij haar. Mijn man wilt er wel voor zijn zoon zijn en daar schrikt ze van dus pakt wat ze kan pakken. En dit gaat ten koste van mijn gezin.
Er is (zo uit mijn hoofd, ben jurist maar niet per see op dit rechtsgebied) geen recht dat jij als partner van een verwekker van een kind hebt, om iets te kunnen afdwingen voor wat betreft een omgangsregeling.
Je kunt wel dingen willen, maar dan zal je dat met je partner moeten bespreken. Als hij vervolgens niet wil mee werken, of alsnog allemaal dingen achter jou rug om gaat doen heb jij daar geen recht over. Een ieder mag doen en laten zoals hij wil.
Jouw recht is het om dit niet te willen en voor jezelf te kiezen. Te gaan scheiden bijvoorbeeld.
Wat een clusterfuck zeg. Ik zou totaal zijn afgeknapt op mijn man als hij zich zo zou gedragen. En ook op mijn schoonfamilie. Dan maar een scheiding en voor jezelf kiezen, dan heb je ook geen verwachtingen meer van hem en zijn familie. De kinderen zijn volwassen, die kunnen dan ook zelf bekijken hoe ze hiermee omgaan, want op deze manier afgedankt worden doet gewoon pijn.
Dat je man omgang wil met zijn zoon snap ik, maar dat hoeft niet bij haar thuis of met haar erbij. En kan ook op normale tijden en niet tot diep in de nacht. Want dan ligt dat kind al lang en breed in bed. Dat hij met zijn zoon kerst wil vieren bij zijn ouders snap ik, maar dat je ouders zijn andere kinderen dan zomaar afdanken omdat het meisjes zijn slaat echt nergens op. Ze stimuleren vreemdgaan omdat zonen een heilig levensdoel zijn? Ten koste van het gezin? Bijzondere levensvisie.
Hij is vreemdgegaan. Dat je hem dat wil vergeven is heel mooi, maar dan mag je echt wel inspraak hebben in de voorwaarden. Je hoeft dit echt niet allemaal te accepteren omwille van de lieve vrede.
je wilt niet scheiden.
Wat wil jou man?
En wat wil jij?
En komen jullie daar samen uit ?
Groenebroek schreef op 16-01-2026 om 15:00:
Ik denk dat het meer de vraag moet zijn, wat wil je er mee, dan wat is je recht.
Als hij dit allemaal achter jou rug om doet, dan ben je toch beter af zonder dan met hem? Waar is je eigenwaarde?
Heb zeker een eigenwaarde maar gooi niet direct de handdoek in de ring. Wij zijn al 24 jaar samen en daar is een wijf tussen gekomen die geen eigenwaarde heeft. Waarschijnlijk ben ik beter af zonder dan met hem klopt. Maar ik ga niet mijn relatie opgeven door dit alles. Enige wat ik vraag heb ik als getrouwde vrouw recht om te vragen om een duidelijke omgangsregeling waar iedereen rust uit haalt.
Jammer dat er mensen tussen zitten die zo boos en onaardig uit de bocht komen. Horen we elkaar niet te steunen en als je het niet eens bent normaal te communiceren.
Bedankt voor je reactie.
ik vind dat jij recht heb om rekening te houden met jou
Doet jou man dit ?
Groenebroek schreef op 16-01-2026 om 15:03:
Er is (zo uit mijn hoofd, ben jurist maar niet per see op dit rechtsgebied) geen recht dat jij als partner van een verwekker van een kind hebt, om iets te kunnen afdwingen voor wat betreft een omgangsregeling.
Je kunt wel dingen willen, maar dan zal je dat met je partner moeten bespreken. Als hij vervolgens niet wil mee werken, of alsnog allemaal dingen achter jou rug om gaat doen heb jij daar geen recht over. Een ieder mag doen en laten zoals hij wil.
Jouw recht is het om dit niet te willen en voor jezelf te kiezen. Te gaan scheiden bijvoorbeeld.
Dank je wel voor je reactie daar kan ik iets mee. Dan weet ik of ik de moeite neem nogmaals met hem te praten en als dit niet lukt toch overwegen alles weg te gooien.
