Getrouwd en man heeft baby gemaakt elders
Het zit mij niet lekker. Lange tijd relatie en pas getrouwd. Nu heeft mijn man een baby van 1 jaar en heeft hij nooit echt een relatie met de moeder gehad. Was een slippertje. Nu maakt hij afspraken om op bezoek te gaan vanwege omgang wat ik al te goed begrijp. Maar nu komt het.
Hij zit 10 tot 12 uren bij haar en gaat in de middag en komt pas in de nacht terug. Eerlijk dit klopt toch niet je kan mij nooit vertellen dat ze geen intieme relatie hebben. Tweede kerst heeft hij gevierd bij zijn moeder met haar en zijn zoon. Mijn kinderen en ik wisten dit niet zijn ook buitengesloten. Wat moet ik hiervan denken. Heb ik als getrouwde vrouw recht om erop te staan dat de omgangsregeling duidelijk wordt en er normale uren worden afgesproken?
Nu moet ik mijn kop houden en heb ik niets te zeggen. Zijn familie sluit meteen mijn kinderen buiten want tja ik heb een dochter met hem en zij een zoon en zonen zijn waardevoller in hun ogen. Je kan begrijpen dat ik hieraan kapot ga en makkelijk gezegd van ga scheiden dit verdien je niet. Klopt maar ik wil het oplossen en duidelijke afspraken maken maar weet mijn recht niet. Wie o wie heeft hier ervaring mee of weet hoe hiermee om te gaan.
MamaE schreef op 16-01-2026 om 15:08:
Wat een clusterfuck zeg. Ik zou totaal zijn afgeknapt op mijn man als hij zich zo zou gedragen. En ook op mijn schoonfamilie. Dan maar een scheiding en voor jezelf kiezen, dan heb je ook geen verwachtingen meer van hem en zijn familie. De kinderen zijn volwassen, die kunnen dan ook zelf bekijken hoe ze hiermee omgaan, want op deze manier afgedankt worden doet gewoon pijn.
Dat je man omgang wil met zijn zoon snap ik, maar dat hoeft niet bij haar thuis of met haar erbij. En kan ook op normale tijden en niet tot diep in de nacht. Want dan ligt dat kind al lang en breed in bed. Dat hij met zijn zoon kerst wil vieren bij zijn ouders snap ik, maar dat je ouders zijn andere kinderen dan zomaar afdanken omdat het meisjes zijn slaat echt nergens op. Ze stimuleren vreemdgaan omdat zonen een heilig levensdoel zijn? Ten koste van het gezin? Bijzondere levensvisie.
Hij is vreemdgegaan. Dat je hem dat wil vergeven is heel mooi, maar dan mag je echt wel inspraak hebben in de voorwaarden. Je hoeft dit echt niet allemaal te accepteren omwille van de lieve vrede.
Wauw dank je wel voor je mooie bericht. Ik haal hier kracht en advies uit waardeer ik enorm zonder dat ik erop wordt afgebrand. En wat je zegt ergens zijn er grenzen en hoef ik dit niet te accepteren. Hoeveel pijn het ook is ergens houd het op en moet ik een beslissing maken. Ben ik mij goed van bewust.
Gebroken23 schreef op 16-01-2026 om 15:11:
[..]
Heb zeker een eigenwaarde maar gooi niet direct de handdoek in de ring. Wij zijn al 24 jaar samen en daar is een wijf tussen gekomen die geen eigenwaarde heeft. Waarschijnlijk ben ik beter af zonder dan met hem klopt. Maar ik ga niet mijn relatie opgeven door dit alles. Enige wat ik vraag heb ik als getrouwde vrouw recht om te vragen om een duidelijke omgangsregeling waar iedereen rust uit haalt.
Jammer dat er mensen tussen zitten die zo boos en onaardig uit de bocht komen. Horen we elkaar niet te steunen en als je het niet eens bent normaal te communiceren.
Bedankt voor je reactie.
Dat 'wijf' is niet degene die je geeft bedrogen. Dat is enkel en alleen je man, degene die jou het ja-woord heeft gegeven en met jou een belofte is aangegaan. Ik denk dat je man het wel prima vindt zo, een n*ukertje voor erbij die hij nu 'legaal' mag bezoeken ivm hun gezamenlijke kind. En een vrouw, jij, waar hij kan thuiskomen, waar hij zijn vieze kleding kan wassen en die vecht voor het huwelijk en daarmee het ook allemaal maar accepteert.
Ik zou 'm peren.
Heb het nog even gecheckt, maar je hebt juridisch gezien als 'partner van' idd geen formele rechten, zoals ik al eerder schreef.
Sterkte met de situatie! 
Roos57 schreef op 16-01-2026 om 15:10:
je wilt niet scheiden.
Wat wil jou man?
En wat wil jij?
En komen jullie daar samen uit ?
Ik wilde altijd met hem oud worden en dan flikt hij dit. Mijn man wilt met mij zijn zegt hij. Maar als ik vraag om duidelijkheid wordt hij gemeen en moet ik mijn kop houden. Zegt dan dat ik alles kapot maak. Ik wil graag een normaal zonder stress leven hebben wat betreft dit. Het bepaalt de sfeer thuis en maakt alles kapot.
Nu komen we er totaal niet uit. Zodra ik erover begin heb ik een hele gemene onaardige man voor me en komt zelfs de angst naar boven.
Je mag best weten dat ik gebroken en op ben dit alles is slopend. Het kind wordt binnenkort 1 jaar. Jaar lang gaat het dus zo ben kapot.
Het is niet jouw kind dus qua omgang heb je geen rechten natuurlijk. Afspraken moet je met je man maken, niet met de moeder van dit kind. Als jij zegt van 10 tot 16 is dat veder ook geen recht maar een vraag/compromis. Maar snap het niet helemaal, wat is de regeling nu dan? En wat heeft het feit dat hij er tot in de nacht is met de baby te maken of doet/zegt hij de nachten te doen ofzo?
Gebroken23 schreef op 16-01-2026 om 15:21:
[..]
Ik wilde altijd met hem oud worden en dan flikt hij dit. Mijn man wilt met mij zijn zegt hij. Maar als ik vraag om duidelijkheid wordt hij gemeen en moet ik mijn kop houden. Zegt dan dat ik alles kapot maak. Ik wil graag een normaal zonder stress leven hebben wat betreft dit. Het bepaalt de sfeer thuis en maakt alles kapot.
Nu komen we er totaal niet uit. Zodra ik erover begin heb ik een hele gemene onaardige man voor me en komt zelfs de angst naar boven.
Je mag best weten dat ik gebroken en op ben dit alles is slopend. Het kind wordt binnenkort 1 jaar. Jaar lang gaat het dus zo ben kapot.
Dit zegt toch genoeg?
Lotus_ schreef op 16-01-2026 om 15:16:
[..]
Dat 'wijf' is niet degene die je geeft bedrogen. Dat is enkel en alleen je man, degene die jou het ja-woord heeft gegeven en met jou een belofte is aangegaan. Ik denk dat je man het wel prima vindt zo, een n*ukertje voor erbij die hij nu 'legaal' mag bezoeken ivm hun gezamenlijke kind. En een vrouw, jij, waar hij kan thuiskomen, waar hij zijn vieze kleding kan wassen en die vecht voor het huwelijk en daarmee het ook allemaal maar accepteert.
Ik zou 'm peren.
Nou ze wist donders goed hoe het zat dus jammer genoeg. Ze kickt erop om lange relaties kapot te maken ze zoekt daar ook op. Al haar kinderen zijn van getrouwde mannen.
De rest wat je schrijft daar dacht ik ook al aan wel gemeen maar helaas dus waar.
Ik ga echt mijn plannen maken. Dank je wel.
Gebroken23 schreef op 16-01-2026 om 15:24:
[..]
Nou ze wist donders goed hoe het zat dus jammer genoeg. Ze kickt erop om lange relaties kapot te maken ze zoekt daar ook op. Al haar kinderen zijn van getrouwde mannen.
De rest wat je schrijft daar dacht ik ook al aan wel gemeen maar helaas dus waar.
Ik ga echt mijn plannen maken. Dank je wel.
Jij hebt niets met deze vrouw te maken. Zij heeft je geen beloftes gedaan. Jouw man is geen willoos slachtoffer dat er niets aan kon doen dat hij s*ks had met haar. Hij heeft vrijwillige (onbeschermde) s*ks met haar gehad. Je moet bij je man zijn, niet bij haar.
Sterkte.
Koettie schreef op 16-01-2026 om 15:22:
Het is niet jouw kind dus qua omgang heb je geen rechten natuurlijk. Afspraken moet je met je man maken, niet met de moeder van dit kind. Als jij zegt van 10 tot 16 is dat veder ook geen recht maar een vraag/compromis. Maar snap het niet helemaal, wat is de regeling nu dan? En wat heeft het feit dat hij er tot in de nacht is met de baby te maken of doet/zegt hij de nachten te doen ofzo?
Ik wil geen omgang ik wil alleen dat er duidelijke afspraken komen zodat wij als gezin weten hoe en wat. Er is nu geen regeling hij heeft schijt aan ons en komt zijn moeder en haar tegemoet.
Precies dat vraag ik mij af hoezo zit je 10 tot 12 uren bij je "ex" en ga je pas midden in de nacht weg wanneer alle kinderen allang slapen.
Hij klinkt niet als een aardige man. Er is totaal geen ruimte voor jouw gevoelens. En je bent zelfs bang voor hem. Misschien vindt hij zichzelf een lot uit de loterij, maar dat lot kun je beter aan iemand anders geven.
Heb je eigen inkomen? Zijn er huwelijkse voorwaarden of zijn jullie in gemeenschap van goederen getrouwd? Van wie is het huis? Heb je een eigen bankrekening? Zorg dat je eerst financieel op je eigen benen kan staan met geld waar hij niet bij kan voor je hem vertelt dat je wil scheiden, want hij gaat je helemaal kaal plukken als hij de kans krijgt.
Stap eens (buiten zijn weten om en dus op jouw kosten) naar een echtscheidingsadvocaat en laat je goed voorlichten. Je zal straks ook ergens moeten wonen. Heb je vrienden waar je naar toe kan? Familie? Een inschrijving voor een huurwoning? Maak een plan voor alle praktische dingen.
Ik snap dat je de emotionele kant heel belangrijk vindt, maar je wil straks ook niet zonder een rooie cent op straat staan. Dus ga dat eerst regelen, en houd ondertussen je mond over de hele situatie tegen hem. Doe maar net of je je erbij neergelegd hebt.
(knip)
Jouw man mag blij zijn dat je niet al weg bent gegaan. De afspraken over omgang is dus iets tussen jou en hem en jij mag een grens trekken.
Ik vind dat Roos ook goede vragen stelt, heb je die posts niet gezien?
Wij kunnen advies geven wat we willen maar zolang jij het de schuld van die vrouw vindt en niet eens met je vuist op tafel slaat, heeft dat geen enkele zin.
Dat je het accepteert dat je man onbeschermde seks heeft met een vrouw die het volgens jou niet zo nauw neemt, en vervolgens ook nog vindt dat jij je kop moet houden als je duidelijkheid vraagt ligt bij jou. Jij zal moeten laten zien wat je wel een niet toelaatbaar vindt, want nu doet je man wat hij wil en ook nog op ( naar mijn mening) compleet respectloze manier. Ik kan wel zeggen dat ik dat echt never nooit zou pikken en een advocaat zou nemen, maar als jij dit wel accepteert is dat advies ook niks waard.
Gebroken23 schreef op 16-01-2026 om 15:21:
[..]
Ik wilde altijd met hem oud worden en dan flikt hij dit. Mijn man wilt met mij zijn zegt hij. Maar als ik vraag om duidelijkheid wordt hij gemeen en moet ik mijn kop houden. Zegt dan dat ik alles kapot maak. Ik wil graag een normaal zonder stress leven hebben wat betreft dit. Het bepaalt de sfeer thuis en maakt alles kapot.
Nu komen we er totaal niet uit. Zodra ik erover begin heb ik een hele gemene onaardige man voor me en komt zelfs de angst naar boven.
Je mag best weten dat ik gebroken en op ben dit alles is slopend. Het kind wordt binnenkort 1 jaar. Jaar lang gaat het dus zo ben kapot.
Wat heb je nodig ?
Is er iemand alleen voor jou ? Iemand die naar jou luistert en jou kan helpen?
je geeft nu vooral haar de schuld maar jouw man zit natuurlijk 100% fout
ik had hem de deur uitgetrapt
