Getrouwd en man heeft baby gemaakt elders
Het zit mij niet lekker. Lange tijd relatie en pas getrouwd. Nu heeft mijn man een baby van 1 jaar en heeft hij nooit echt een relatie met de moeder gehad. Was een slippertje. Nu maakt hij afspraken om op bezoek te gaan vanwege omgang wat ik al te goed begrijp. Maar nu komt het.
Hij zit 10 tot 12 uren bij haar en gaat in de middag en komt pas in de nacht terug. Eerlijk dit klopt toch niet je kan mij nooit vertellen dat ze geen intieme relatie hebben. Tweede kerst heeft hij gevierd bij zijn moeder met haar en zijn zoon. Mijn kinderen en ik wisten dit niet zijn ook buitengesloten. Wat moet ik hiervan denken. Heb ik als getrouwde vrouw recht om erop te staan dat de omgangsregeling duidelijk wordt en er normale uren worden afgesproken?
Nu moet ik mijn kop houden en heb ik niets te zeggen. Zijn familie sluit meteen mijn kinderen buiten want tja ik heb een dochter met hem en zij een zoon en zonen zijn waardevoller in hun ogen. Je kan begrijpen dat ik hieraan kapot ga en makkelijk gezegd van ga scheiden dit verdien je niet. Klopt maar ik wil het oplossen en duidelijke afspraken maken maar weet mijn recht niet. Wie o wie heeft hier ervaring mee of weet hoe hiermee om te gaan.
Gebroken23 schreef op 16-01-2026 om 15:27:
[..]
Ik wil geen omgang ik wil alleen dat er duidelijke afspraken komen zodat wij als gezin weten hoe en wat. Er is nu geen regeling hij heeft schijt aan ons en komt zijn moeder en haar tegemoet.
Precies dat vraag ik mij af hoezo zit je 10 tot 12 uren bij je "ex" en ga je pas midden in de nacht weg wanneer alle kinderen allang slapen.
Je man is gewoon een lul en die 'regeling' van nu komt hem blijkbaar goed uit.
Je lijkt boos op de verkeerde. Jouw man is vreemdgegaan. Zij heeft in die zin geen verantwoordelijkheid naar jou, misschien wist ze niet eens dat hij getrouwd was. Maar je man is degene die jou heeft bedrogen.
Dat je al 24 jaar samen bent, betekent niet dat je niet mag scheiden. Je hoeft niet bij iemand te blijven die je ongelukkig maakt.
Lieve TO, je zit in een beroerde situatie. En misschien zit ik ernaast, excuses in dat geval, maar mijn intuïtie / ervaring zegt dat jouw relatie heel onveilig is. Ik denk dat je niet weg durft; dat je man je bedreigt en misschien wel meer. Klopt dat? Als dat zo is, heb je niks aan alle reacties hier dat je weg moet gaan, je man een eikel is, etc. In dat geval is het juist heel gevaarlijk om acuut weg te gaan. Je hebt 24 jaar gewerkt aan deze relatie; heb je nog iets van een eigen netwerk? Familie?
Dikke knuffel, zet in op overleven, hoe dan ook.
Jouw boosheid naar die vrouw toe snap ik best. Ik denk dat je als vrouw geen goed karakter hebt als je willens en wetens achter getrouwde mannen aangaat en omdat je van jouw man houdt richt jij jouw boosheid makkelijker op zo'n vrouw. Vanuit emotioneel oogpunt kan ik dat goed begrijpen. Maarr.... het is natuurlijk wel zo dat jouw man jou heeft bedrogen en eerlijk gezegd denk ik dat hij dat nog steeds doet als hij zoveel bij haar is, zelfs kerst met haar viert,etc. Ik denk dat je eerst echt een keuze moet gaan maken voor jezelf, namelijk:
1. Wil je bij een man blijven die jou zo hard heeft bedrogen, dat waarschijnlijk nog steeds doet, totaal geen respect heeft voor jou en waar jij je ook regelmatig onveilig bij voelt? Dan kun je bij hem blijven en dan moet je denk ik goed nadenken wat je precies concreet nodig hebt om te komen tot herstel van het huwelijk. En daarna dat bij jouw man neer gaan leggen (niet dreigen met scheiden). Ik zou dan ook achter de schermen ervoor zorgen dat je toch onafhankelijk kan hem kan worden mocht het toch niet werken en je later alsnog van hem wil gaan scheiden of nog erger wanneer hij met die andere vrouw verder zou gaan willen. Zoek ook een advocaat om te weten waar je recht op hebt allemaal en stel dat voor alle zekerheid veilig voor jezelf komende tijd. Maak een goed zorgvuldig stappenplan.
2. Je wil van hem af. Het lijkt me dan slim om eerst te doen alsof jij je bij de situatie hebt neergelegd en ondertussen "achter de schermen" aan de slag gaan om jouw eigen zaakjes goed te gaan regelen. Een advocaat zoeken zodat je weet wat je kan regelen en waar je recht op hebt, een woning regelen, kijken of je geld kan regelen voor jezelf zodat hij er niet aan kan op het moment dat je daadwerkelijk weg gaat. Maak een goed stappenplan. Gelukkig zijn jouw kinderen volwassen, dat scheelt al heel veel.
Heel veel sterkte met de situatie. Het is allemaal wel vreselijk voor je.
Je kunt niet jouw man verplichten om tijd aan jou en jullie kinderen te besteden.
Als je gaat scheiden, heb je recht op alimentatie, en de kinderen ook.
Je kunt bij een scheiding afspreken dat de vader ook voor de kinderen zorgt (in het weekeinde, of de halve week, of vaker, of niet), maar je kunt nooit afdwingen dat iemand echt voor de kinderen zorgt, dus die afspraken zijn nutteloos bij een vervelende ex-partner.
Zo'n afspraak kan wel gevolgen hebben voorde alimentatie... Dus vraag het een advocaat!
Zijn de kinderen volwassen? 24 jaar een relatie betekent niet dat de kinderen al 20 jaar geleden geboren werden. En het zou ook kunnen dat de kinderen nog bij de ouders moeder wonen. Niet iedereen vindt een woning als zij 18 is.
Ik heb ervaring met je man niet meteen de deur uit zetten na vreemdgaan. Wij hebben 3 jaar gestruggeld, maar zijn uiteindelijk nog steeds samen en hebben het beter dan daarvoor. MAAR dat is omdat wij beiden meer dan 100 % ons hebben ingezet voor onze relatie. En er was geen kind uit voortgekomen...
Dus ik snap het op zich helemaal dat je een relatie van 24 jaar niet zomaar opgeeft. Echt. Maar dit is wel next level zeg! Een kind verwekken en dus onbeschermde seks hebben (hebben jullie/jij je al laten testen op soa's???) is risico's nemen met JOUW gezondheid. Daar zou ik alvast een stevig gesprek over voeren en daarvoor alleen al mag hij flink door het stof.
En uren bij degene rondhangen met wie je bent vreemd gegaan geeft nou ook niet direct het idee dat het een straf is en dat het hem alleen om het kind gaat.
Maar zoals hierboven al gezegd is, blijkbaar vindt hij het wel best zo. Jij mag vooral geen lastige vragen stellen of dingen van hem verwachten. Maar hij verwacht wel dat het leven bij jullie doorgaat zoals voorheen. Daar zou ik dus wel echt voor passen. Ik denk dat jij stappen zult moeten zetten. Hoe oneerlijk dat misschien ook voelt (en is!). Maak hem duidelijk dat jij eisen hebt en verbindt daar consequenties aan.
Concreet: zet op een rijtje wat voor jou de voorwaarden zijn om jullie relatie voort te kunnen zetten. Maak daar gewoon een lijstje van dat je onder zijn neus kunt schuiven. Je hebt geen rare wensen of eisen! Dus als hij daar niet in mee wil gaan, of zoals je schrijft zelfs boos wordt, heb je je antwoord: hij eet graag van 2 walletjes. Nou, daar heb jij geen zin in.
Begin sowieso ook met het voorbereiden op een eventuele scheiding. Dat is natuurlijk niet prettig, maar ik heb ervaren dat het minder eng wordt als je weet wat je te wachten staat. Als je nog niet staat ingeschreven bij de woningbouw, meteen doen. Zoek uit hoe het financieel zit. Verdien je genoeg om je eigen broek op te kunnen houden? Zo nee, ga een (beter betaalde) baan zoeken. Zijn jullie getrouwd in gemeenschap van goederen? Op wiens naam staat het huis? Stel je eigen spaargeld veilig als het op een gemeenschappelijke rekening staat. Zet op papier (printjes van de status van de bankrekening) hoe jullie financiële situatie is en zet daar allebei je handtekening op + de datum. Hij zou niet de eerste zijn die er met het gezamenlijke spaargeld vandoor gaat, of die andere vrouw en het kind cadeautjes geeft van JOUW/jullie geld.
Ik neem aan dat jullie kinderen weten wat er speelt. Je hoeft ze niet te vragen een kant te kiezen, dat zet jullie relatie onder druk. Als je je hart wilt luchten, doe dat bij vriendinnen of bij je eigen familie. Je schoonfamilie, hoe pijnlijk ook, links laten liggen. Dat soort mensen kun je echt beter kwijt dan rijk zijn.
Heel veel sterkte. Er zitten hier veel mensen met ervaring, als we kunnen helpen met advies doen we dat graag.
Kimdekim schreef op 16-01-2026 om 15:36:
Wij kunnen advies geven wat we willen maar zolang jij het de schuld van die vrouw vindt en niet eens met je vuist op tafel slaat, heeft dat geen enkele zin.
Dat je het accepteert dat je man onbeschermde seks heeft met een vrouw die het volgens jou niet zo nauw neemt, en vervolgens ook nog vindt dat jij je kop moet houden als je duidelijkheid vraagt ligt bij jou. Jij zal moeten laten zien wat je wel een niet toelaatbaar vindt, want nu doet je man wat hij wil en ook nog op ( naar mijn mening) compleet respectloze manier. Ik kan wel zeggen dat ik dat echt never nooit zou pikken en een advocaat zou nemen, maar als jij dit wel accepteert is dat advies ook niks waard.
Nou dit dus. Ik ben ruim 40 jaar met man, maar als hij mij dit flikt ben ik toch echt vertrokken....
Was hij er ook voor jouw gebroken nachten met jullie kleine?
Een kennis van mij heeft dit ook meegemaakt. De moeder van de nieuwe baby wilde niet dat hij die meenam naar zijn gezin, dus hij is jarenlang een dag per week en enkele dagdelen daarheen gegaan. De relatie met de moeder was niet geweldig, maar om zijn kind te kunnen zien was dit de enige optie.
Zijn vrouw verdient een lintje dat ze dit al die jaren heeft gedoogd, omwille van het kind. Inmiddels is het kind 16+ en komt wel (gewoon) bij hem over de vloer.
Dus jij ziet je man alleen gedurende de nacht, aannemende dat jullie/hij/jij werken?
Je man is het echte "wijf". Ik houd niet van inbrekers en houd ze medeverantwoordelijk, maar het gros van je gevoelens "moet" je op je man projecteren.
Daarbij ben jij aan zet voor wat je wilt accepteren in deze situatie. Dat mag zoals jij wilt, welke keuze je ook maakt.
Om je vraag te beantwoorden: jij hebt hierin geen rechten. Hij kan doen wat hij wil. Want er zijn verder geen gevolgen vanuit jou. Een omgangsregeling is tussen en. Daar sta jij los van. Maar wees niet naïef. Hij heeft gewoon 2 gezinnen! Hij gaat niet vreemd. Iedereen is op de hoogte. En zij is zelfs onderdeel van zijn familie (brengt feestdagen samen door, grootouders over de vloer etc). Ook heeft hij behoorlijk intens contact. Bij haar thuis tot diep in de nacht. Dat kind slaapt dan al. En wat denk je dat zij doen dan? Jij bent zijn 1e en zij zijn 2e partner. De familie accepteert het. En ik heb het idee dat jullie vanuit een cultuur komen waarin dit mogelijk is. Klopt dat?
Vreemdgaan is schuldgevoel, therapie, breken met de ander en samen met jou kijken wat er mogelijk is. Omgang volgens een regeling en niet bij haar thuis bijvoorbeeld. Wat ik hier lees is gewoon een 2e relatie in alle openheid. Ik kan er niets anders van maken.
Nee, jij hebt daar geen recht op. Jij bent niks van dit kindje en hebt daardoor geen recht op omgang of onderdeel zijn van de omgangsregeling op welke manier dan ook.
Op vrijwillige basis kan je man wel rekening met je houden en dat zou je prima mogen eisen in een huwelijk. Hij kan dat dan alleen wel weer naast zich neerleggen en dan is het aan jou om te beslissen wat je daarmee doet. Volgens mij zit je dan in precies dezelfde situatie als nu.
Ik snap dat je je huwelijk wil redden. Het is makkelijk roepen dat je een huwelijk altijd moet opgeven als de ander is vreemd gegaan, maar sommige mensen kunnen met hun hand over het hart strijken en het slippertje vergeven. Ik reageer daar nu niet op.
Maar de rest van het gedrag van je man geeft ook geen blijk van respect.
Hij gebruikt grove taal tegen je, toont geen berouw, houdt geen rekening met jouw gevoelens en laat ook jullie eigen volwassen zoon in de steek met kerst. Dat zijn een hoop lelijke acties bij elkaar. En daar komt nu bij dat je vermoedt dat hij ook nu vreemd gaat. Aan jou de vraag waar voor jou dan wel die grens ligt.
Zou je het mij vragen, dan zou ik zeggen dat het naief is dat je denkt dat je je huwelijk aan het redden bent. In werkelijkheid heeft hij volgens mij zelf het huwelijk allang verbroken en zeker niet alleen door vreemd te gaan.
MMcGonagall schreef op 16-01-2026 om 21:04:
Een kennis van mij heeft dit ook meegemaakt. De moeder van de nieuwe baby wilde niet dat hij die meenam naar zijn gezin, dus hij is jarenlang een dag per week en enkele dagdelen daarheen gegaan. De relatie met de moeder was niet geweldig, maar om zijn kind te kunnen zien was dit de enige optie.
Zijn vrouw verdient een lintje dat ze dit al die jaren heeft gedoogd, omwille van het kind. Inmiddels is het kind 16+ en komt wel (gewoon) bij hem over de vloer.
Toch niet helemaal hetzelfde. Deze man viert kerst samen met de moeder van het kind met zijn familie.
Ik vind in dit soort situaties (vreemdgaan) altijd dat je de andere kant van het verhaal ook moet horen voor je er echt een mening over kan geven. Maar jeetje zeg, als de helft van het verhaal maar waar is en de andere helft is overdreven dan is er nog genoeg over shit om de stekker eruit te trekken.
