Home » Forum » Tweetalige opvoeding spreken in andere taal

Tweetalige opvoeding: spreken in andere taal

Is een reisverzekering ook nodig in Nederland?

En kun je geld terugkrijgen bij annuleren door corona? Lees het hier!

12 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
MamavanSenH
Tweetalige opvoeding: spreken in andere taal

Onze dochter word tweetalig opgevoed, Nederlands/Spaans. Haar taalontwikkeling ging wat langzamer maar dat zie je vaker bij tweetaligheid. Inmiddels is ze 3 en praat ze goed in het Nederlands, het word steeds beter verstaanbaar en de zinnen worden steeds langer. Iedere dag kan ze weer wat meer, het gaat echt als een speer nu. Maar het valt op dat dat dus altijd in het Nederlands is. Ze verstaat het Spaans prima en reageert op de juiste manier op opdrachten en vragen maar geeft haar reacties dus altijd in het Nederlands.
Heeft iemand ervaring met tweetalige opvoeding die kan zeggen in hoeverre dit normaal is en hoe we haar indien nodig kunnen stimuleren om het Spaans ook te spreken? Grootouders spreken enkel Spaans dus het is wel belangrijk dat ze de taal leert als ze met haar opa en oma wil kunnen praten.

Anne
Dat lijkt me heel normaal

Ze liep achter en nu zie je dat het heel snel gaat in het Nederlands maar met die taal komt ze veel meer in aanraking natuurlijk. Wees daar nu eens blij mee want je hebt al veel zorgen over haar taal geuit hier op het forum. Je ziet: het komt goed.

Veel kinderen leren nooit goed spreken in de tweede taal maar ze doen dat wel als ze vaak op bezoek gaan bij mensen die die taal alleen maar met ze kunnen spreken. Nu hoeft ze geen Spaans terug te praten en dat weet ze. Je zult haar dus meer in situaties moeten brengen waar zij denkt dat de ander geen Nederlands spreekt (of dat nu waar is of niet is niet van belang). Of je laat het erbij en je ziet wel wat er later gebeurd. Spreek jij ook Spaans? Zoja dan kun je bijv afspreken om op een bepaalde dag alleen Spaans te spreken maar als ze dat pertinent niet wil zou ik het niet van haar vragen.

AnneJ
Passief leren

Het is wel een bekend fenomeen dat in een Nederlandstalige omgeving kinderen de moedertaal of vadertaal wel verstaan maar niet veel zin hebben om te spreken. Dat wil niet zeggen dat ze de taal niet steeds verder leren. Er is ook passief leren. Ze kennen de antwoorden wel maar het kost teveel moeite en als ze in de situatie zijn van de andere taal kunnen ze met wat inspanning ook goed meedraaien en snel leren om de draad op te pakken.
Je kunt ook zoeken naar situaties waarin het spreken van de spaanse taal wat meer voor de hand ligt.
Bijvoorbeeld skypen met de andere familie. Mijn kinderen zijn dan gedwongen en worden ook gevraagd om in hun vaders taal antwoord te geven.
Liedjes zingen in de andere taal, die je zelf, ook als Nederlandstalige, eerst zelf leert. Dat heb ik in het verleden veel gedaan om mijn kinderen bij de taal van hun vader te betrekken.
Een liedje kunnen ze ook zingen voor de familie, voor oma, en daar scoren ze mee weet ik uit ervaring.
Hopelijk wordt ze ook in het Spaans voorgelezen en als ze straks gaat lezen kun je haar ook vragen om een alinea in het Spaans voor te lezen.
Je zoekt leuke situaties die haar toch uitdagen om in het spaans te spreken.
Soms kun je een peutergroepje in het Spaans vinden. is dat een mogelijkheid?
Je doet gewoon wat je kunt, ze leren altijd. Ook later nog.
Mijn zoon heeft nog het meeste geleerd in een lange vakantie met zijn vader toen hij vier jaar was. En ook al spreekt hij de taal niet altijd, hij maakt er veel en graag gebruik van als hij mensen tegenkomt die dezelfde taal spreken. En dat doe ik ook. Hoe gebrekkig ook ik zal altijd een groet of een zin uitspreken als voorbeeld alleen al.

dc
6jr

Ik werk op een school waar kinderen tweetalig opgevoed worden, en heb zelf 3-talige kinderen.

Over het algemeen beginnen kinderen pas vanaf 6 jaar de 2e taal te actief te spreken, tot die tijd kiezen ze 1 taal om te spreken, vaak de landstaal (niet de moederstaal, weet ik uit ervaring). Het is wel goed ze aan te moedigen vaste dingen in de andere taal te zeggen (tegen de ouder die die taal spreekt).

Verder stug Spaans blijven praten, Spaanse tv, en als het kan Spaanse vrienden/familie die geen nederlands spreken. Vooral Spaanstalige kinderen doen wonderen.

Pico
en

waarom leren de opa en oma dan niet meteen ook wat woorden nederlands?
Ik bedoel maar: als je een kleinkind hebt dat doof is zul je ook aan de gebarentaal moeten.

Ze doet het goed, is snel aan het leren, waarom moet dan meteen de volgende stap er ook zijn? Een ontwikkelng gaat met sprongen, stilstand, dieselgangetje, ik zou er iets minder op focussen als ze het lekker doet. Gewoon doen wat je deed en dan vooral niet obsessief gaan oefenen.

MamavanSenH
Opa en oma

Ze kunnen wel enkele woordjes Nederlands maar dat blijft bij welterusten, goedemorgen, hallo, dankjewel, nee en ja. De rest vinden ze moeilijk wat op zich niet gek is want Nederlands schijnt echt moeilijk te zijn. En ze hebben daar ook niemand die ze helpt.

Nou ja, fijn dat het normaal is tot zover. Taal is bij haar echt een dingetje geweest, tot ruim 2,5 jaar zei ze alleen maar dadadiebaba en mama. En hoewel ik nu het idee heb dat het Nederlands heel goed gaat en ze echt een enorme inhaalslag aan het maken is daarmee ben ik nog niet helemaal gerust omdat er toch een geschiedenis is van een stilstaande spraakontwikkeling. Dus wilde toch even weten of het nu goed gaat met wat ze kan en doet.

Ik spreek weinig Spaans (wel cursus gevolgd maar het wil niet blijven hangen), onder elkaar spreken we ook Nederlands thuis. Wel worden de kinderen 's avonds door mijn vrouw voorgelezen in het Spaans. Maar dat blijft natuurlijk passief. Ze heeft ook verhaaltjes waar vragen bij horen die na afloop gesteld kunnen worden maar die antwoord S dus ook gewoon in het Nederlands ;-).

Anne
Je wil te veel

Je spreekt zelf niet eens Spaans, onder elkaar spreken jullie Nederlands, je kind is ontzettend hard bezig om het Nederlands in te halen en nog maak je je druk over Spaans? Vreemd. Als jullie in een Spaanstalig land hadden gewoond en je vrouw had moeite gehad met Nederlands en jij sprak dus onderling Spaans was het toch ook niet gek dat je kind wel Nederlands begrijpt maar het amper spreekt? Het aanbod van Spaans is nu gewoon te klein en je kind merkt dat jouw vrouw Nederlands praat tegen jou dus waarom zou jouw kind Spaans tegen haar moeten praten? Je geeft zelf al niet echt het goede voorbeeld.

Pico
maar voorlezen

hoeft helemaal niet zo passief te zijn. Je kunt toch zelf vragen stellen, haar aan laten wijzen, haar in het Spaans vragen de koe aan te wijzen, samen geluiden maken, liedjes zingen in het Spaans? Het gaat erom wat ze hoort en of ze het snapt, de rest komt vanzelf. Het zijn allemaal zaadjes die je plant en die komen vanzelf met opgroeien tot bloei.

Ik denk dat je te snel ongerust bent en dat je dochter je zal verbazen met wat ze kan. Alleen dan moet je wel geduld hebben. Blijf het aanbieden en ze zal er zelf van oppikken en uitpikken wat ze wil en kan.

Fransien
Als taalontwikkeling niet zo makkelijk gaat

Drie van onze (eentalige) kinderen hebben dezelfde taalstoornis als hun vader, erg onhandig want de passieve taalverwerving gaat als een trein, de actieve blijft enorm achter. Onze oudste begon heel vroeg met de eerste woordjes en werd daarna stil, ze brabbelde alleen maar. Pas met 2,5 begon ze met proberen te praten. Dat praten ging ook niet zo enorm vlot maar het begon te komen.
De jongste heeft echt hulp nodig gehad omdat hij met drie jaar nog steeds geen papa en mama tegen de juiste persoon kon zeggen maar wel alles begreep. Hij werd ook niet super gestimuleerd doordat zijn oudere broer en zussen alles wat hij wilde allang door hadden en snapten en hij taal dus ook niet echt nodig had. Bij hem heeft het best lang geduurd voordat hij probeerde te praten.
Allemaal hebben ze problemen met woordvinding, de oudste en de jongste ook met grammatica. Ik ben blij dat we er op tijd achter zijn gekomen, heeft veel ellende op school gescheeld.

Bij tweetalige kinderen is het helemaal niet gezegd dat er een taalachterstand is, meestal beginnen ze wat later met praten. Bij mij was een van de criteria om naar de logopedist te gaan dat er amper vooruitgang in de taalontwikkeling zat. Als die bij jouw dochter er wel is, in ieder geval in een van haar talen, dan heeft logopedie nu niet veel zin. Als je toch ongerust bent, ga dan op het moment dat er weinig vooruitgang is.

MamavanSenH
Logopedie

Zijn we twee keer geweest, maar ik had niet het gevoel dat deze hier in de buurt echt verstand had van tweetaligheid. Het was allemaal zo vaag wat ze zei, alsof ze het zelf ook niet echt wist. We waren er toen S net 2 was, toen afgesproken met 2,5 terug te komen als er nog geen vooruitgang in zat, maar toen kon ze er nog steeds weinig zinnigs over zeggen. Dus met 3 jaar weer terug als er geen vooruitgang is. Dat hebben we niet gedaan want die vooruitgang is er in het Nederlands wel. Wat de tweede taal betreft heb ik niet echt het vertrouwen dat we bij deze logopedist verder gaan komen. Misschien bij een andere wel. Maar als jullie zeggen dat dit normaal is met 3 jaar, dan ben ik weer even gerustgesteld.

dc
taalstilstand?

Voor een tweetalig kind is nog niet praten met 2,5 jaar geen taalstilstand, maar vrij normaal.

Niet alle kinderen hebben dat, mijn oudste was zelfs vrij vroeg, maar ik heb ook 2 kinderen die pas na hun 3e begonnen te praten, en ik heb me er geen moment druk over gemaakt. Ze konden namelijk non-verbaal heel goed duidelijk maken wat ze wilden. Nu praten ze vloeiend in 2 en aardig in 1 taal.

Ik denk dat als je merkt dat je kind gefrustreerd raakt, moeite heeft met bepaalde klanken, het zaak is om een logopediste die ervaring heeft met tweetaligheid te laten kijken, maar als het nu goed gaat in het Nederlands, dan is dat misschienn niet nodig.

Maar je moet als ouder, zeker van de minderheidstaal, wel consequent zijn. Ook al vraagt dochter dingen in het nederlands, toch in het spaans antwoorden. Ik praat echt nooit engels tegen mijn kinderen, ook al praat ik dat wel met mijn man (die overigens Frans tegen de kinderen praat). Als ze me in het engels antwoorden, dan antwoord ik weer in het nederlands. Kost even oefening, maar als je de minderheidstaal spreekt, dan moet je dat echt altijd doen, anders gaat het niet werken. Als er een vriendje is, dan zeg ik het eerst in het nederlands voor ik het vertaal voor vriendje. Of ik laat het vertalen aan de kinderen over.

Mijn kinderen kunnen trouwens alle woorden uit de kinderboekjes (koe, paard, schaap, etc.) prima in het nederlands zeggen. Voordeel is dat ze in elk geval de uitspraak goed meekrijgen van een aantal klanken, ook al blijft het bij woordjes. Ik moedig mijn kinderen ook aan om simpele dingen altijd in het nederlands aan me te vragen. Zoals "mag ik water", "kun je me de lepel aangeven". Dat geeft een soort houvast, en helpt ook dat ik me geen vreemde voel in mijn eigen huis. Af en toe word ik er wel een beetje moe van dat ze onderling in het engels kleppen, met mijn man alles in het frans doen, en dan tegen mij engels praten. Als ik om me heen kijk, dan ben ik eigenlijk nog niet streng genoeg, want ik ken zat kinderen die wel de 3e taal tegen de ouders praten. Maar goed, ze begrijpen wel alles, en als ze met familie zijn, dan komt er opeens prima nederlands uit :-)

Niki73
Vooral doorgaan!

Kan jullie dochter misschien wat vaker iets alleen met haar andere mama doen? Ik neem aan dat als de omgeving ineens volledig Spaanstalig is, ze meer haar best zal doen in die taal te antwoorden.
Heel goed dat je partner voorleest! Ik ben het met de anderen eens dat voorlezen helemaal niet passief hoeft te zijn. Je kunt ook prima achteraf aan haar vragen wat ze zojuist gehoord heeft, of wat ze vindt van wat er in het verhaaltje gebeurd is, of zoiets.
Zolang je partner consequent Spaans met haar blijft spreken, zal ze op een gegeven moment toch ook wel wat Spaans gaan spreken.

Leerachterstand wegwerken, hoe doe je dat?!

Lees hier of je kind een achterstand heeft en wat je kunt doen.