Home » Forum » Verlatingsangst 6

Verlatingsangst

Ben jij al begonnen met seksuele opvoeding?

Of wil je weten hoe je dit kunt aanpakken? Deel jouw ervaringen hier!

4 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
marit
Verlatingsangst

Mijn peuter 2 jaar en 2 maanden heeft sinds hij 8 maanden is verlating angst.
Als ik naar boven ga, is het huilen onder de trap en mij volgen, als ik weg ga is hij echt overstuur.
Of als hij mij niet kan zien en toch in de buurt ben raakt hij in paniek, hij roept dan mama, mama op een hysterische toon.
Als ik hem bij de oppas breng voor 2 uurtjes dan gaat hij huilen als ik weg ga en dan gaat hij spelen. Na 10 min beseft hij weer dat ik er niet ben en dan gaat hij weer huilen. Of als hij een moeder ziet die haar kind brengt.
Van papa moet hij weinig hebben, hij is erg mama gericht.
Regelmatig gaan die 2 samen wat doen, stoeien, naar bed brengen of een boekje voorlezen maar mama staat op num.1

Hebben jullie tips, zodat hij niet zo in paniek raak,en kan vertrouwen dat ik terug kom?

liora
Ehh inkoppertje

Misschien als je hem wat minder vaak naar de zolder verbant, dat dan zijn verlatingsangst ook afneemt?

marit
Niet mee eens

Wat we eerste hebben geprobeerd.
1.een flesje
2.in slaap wiegen
3.bij ons in bed.
4.streng zijn.

Maar meneer bleef een feestje in zijn bed houden, hij was niet verdrietig of overstuur maar was gewoon aan het brabbelen en gek aan het doen in zijn bed midden in de nacht of om 5 uur in de morgen.
En niks hielp behalve dat hij lekker in zijn campingbed een feestje kon maken, vind hij prima en valt na 1,5 uur gewoon weer in slaap. Maar zo maakt hij zijn broer niet wakker en wij kunnen ook wat beter slapen, ik hoor hem wel maar dan wat zachter.
Dus ik heb niet het idee dat daar zijn verlatingsangst vandaan komt. Als je het wat genuanceerder zou brengen, dan komt dat wat prettiger over voor mij.

De woorden "inkoppertje" en naar "zolder verbannen" vind ik geen goede woordkeuze als je geen goed beeld hebt van de situatie.

Guinevere
Probleem

Ach Marit, Liora maakt gewoon een grapje...
Maar wat is nu je probleem, dat je nergens heen kunt of dat hij 's nachts bij jullie wil slapen?
Verder geef je niet aan hoe je met situaties omgaat waarin jij even weg bent. Hoe duidelijk ben je daarin? Is 2 uur overigens de maximale tijd dat jullie ooit gescheiden zijn?
Het lijkt me een geval "vertrouwen weer opbouwen". Dus vertellen dat je even weg gaat, desnoods in het begin alleen in de kamer ernaast. En dat het maar even duurt. Je komt terug als een timertje afgaat (ofzo). In het begin een of 2 minuutjes, en dan ook écht terugkomen natuurlijk. Zo steeds langer en ook buiten de deur. En vooral belonen als het goed is gegaan! Stickerkaarten of iets anders.

Onderwerp gesloten

Wat leert je kind in groep 1?

En dit is wat je kind al moet kunnen voor hij naar groep 1 gaat: lees het hier.