Avondeten bijna peuter al heel lang drama

AGvds schreef op 23-01-2026 om 20:10:

[..]

Heel kort wel in het begin. Daarna borstvoeding wat alleen mogelijk was via een flesje. Nog steeds is een fles hetgene wat hij het liefst wil. Al drinkt hij ook wel gewoon uit een rietje of normale beker zonder problemen.

Ik zou kijken of je de laatste twee afleveringen van het Kinderziekenhuis kunt terugkijken. Het meisje waar het eerder om gaat had ook sondevoeding gehad en was 2 geloof ik. Misschien herken je dingen of hoor je tips die je nog niet kende.

AGvds schreef op 23-01-2026 om 18:40:

[..]

Nee hij toont geen interesse in eten, hij wil gewoon het liefst spelen met zn auto's

Ik denk ook wel deels karakter, maar dan is het een beetje, hoe doorbreek je dit gedrag? We zijn ook al een periode echt streng geweest maar ook dat heeft niets geholpen.

Je moet het gedrag alleen doorbreken als het een probleem is. Dus misschien geen energie meer steken in hem laten eten. Tijdens het eten gewoon laten spelen. Als hij wil komt hij vanzelf wel en anders niet. 

En als het voor jouw gezin niet werkt omdat de rest dan ook van tafel wil moet je iets anders verzinnen. Bijvoorbeeld "sensorisch" eten (lees wel aan de eettafel en spelen/bouwen/knutselen met eten maar niet verplicht iets proeven). 

En ik hou mezelf voor het is een fase...   Maar helaas wel een luide waardoor iedereen een beetje overprikkeld is. 

Neweve schreef op 23-01-2026 om 21:14:

[..]

Je moet het gedrag alleen doorbreken als het een probleem is. Dus misschien geen energie meer steken in hem laten eten. Tijdens het eten gewoon laten spelen. Als hij wil komt hij vanzelf wel en anders niet.

En als het voor jouw gezin niet werkt omdat de rest dan ook van tafel wil moet je iets anders verzinnen. Bijvoorbeeld "sensorisch" eten (lees wel aan de eettafel en spelen/bouwen/knutselen met eten maar niet verplicht iets proeven).

En ik hou mezelf voor het is een fase... Maar helaas wel een luide waardoor iedereen een beetje overprikkeld is.

Het lastige is onderscheid maken tussen ‘een fase’ en ‘een probleem’. Het is hier nooit meer overgegaan. Het is beter geworden met hulp. 

Ja dat ken ik. De eerste happen deed ik nog want dan had ik honger en dat was de enige interne motivatie, maar na die happen werd het mondgevoel van het eten minder en minder acceptabel, was de ergste honger weg en dan moest de rest nog. 

Aangezien ik verplicht moest eten (huilen had ik nog niet geprobeerd als onderhandelingstactiek) ging ik strategieën bedenken: aardappelen prakken en dan daarvan kastelen bouwen met jus in de sloten en sperzieboontjes als hekken en bomen. Dat was om de tijd door te komen. Als kind denk je niet ver vooruit. Maar daarna moest ik het alsnog opeten. Ik nam het niemand kwalijk in ieder geval. Ook mezelf niet. Ik zag het als een probleem wat me overkwam.

Ik ging investeren in techniek: prakken hielp. Je hoefde het dan korter in je mond te houden. Dus de prakbare groenten die niet uitgesproken vies waren hadden mijn voorkeur. Die werden gemengd met geprakte aardappelen en jus en zo snel mogelijk naar binnen gewerkt. Ik zie het nog gedeeltelijk tussen de tanden van mijn vork terugsiepelen op het bord. Sperziebonen kreeg ik niet klein genoeg om te prakken. Het duurde veel te lang om ze fijngesneden te krijgen en dan werden ze koud, brr. Sommige groenten vond ik misselijkmakend maar ook sommige andere gezinsleden hadden daar dan klachten over. Die kwamen alleen nog maar incidenteel op tafel.

Soms kreeg mijn moeder medelijden en dan warmde ze alles op waarna ik weer een paar happen naar binnen kreeg. Soms gaf ze het op en trok ze het eten onder me vandaan: ga maar. En ik nog ongelovig: ja??

Met tien jaar werd ik handiger: ik had ontdekt dat als ik verkouden was, ik makkelijker at. Dat kwam omdat ik dan de smaak niet proefde. Dus als ik mijn adem inhield dan kon ik dat zo simuleren en een heleboel ervan naar binnen krijgen. Later leerde ik om door mijn mond te ademen tijdens het eten en niet meer door mijn neus.

Er waren evenwel gerechten die ik lekker vond: alle broodgerechten vooral met toevoegingen zoals haring, gebakken worst e.d. en als warme gerechten vond ik erwtensoep, bruine bonen, macaroni, kroketten, rijsttafel, kip met of zonder appelmoes, frites, pannenkoeken het lekkerst. 

Ik zou dus de vitaminen en eiwitten stoppen in lekkerder dingen dan in sperzieboontjes (die ik nu best graag eet), beperkt aandringen, soms niet, soms wel, misschien beloningen in het vooruitzicht stellen, maar liever alle radikaaldoenerij achterwege laten.

Het doet mij ook meteen denken aan Arfid. Dit omdat het ook op het kdv is en je een ervaren moeder bent.

Mijn oudste zoon heeft een ernstige meervoudige beperking en ook ARFID. Mijn zoon at helemaal niets, hij heeft tot 8 jaar alleen op flesvoeding geleefd. Stapje voor stapje is het iets beter geworden, maar nog steeds eet hij niet meer dan een paar producten. Hij drinkt gelukkig medische drinkvoeding, waardoor sondevoeding hem tot nu toe bespaard is gebleven.

Ik denk dat het verstandig is om naar een diëtiste te gaan die gespecialiseerd is in kinderen. Zo te horen is het probleem groter dan 'alleen slecht eten'. Ik herken het gedrag wat je beschrijft vooral van mijn oudste, niet van mijn andere 2 die ook slecht gegeten hebben. Het niet aan tafel willen zitten is ook zeer herkenbaar. Ik kon op mijn kop gaan staan, mijn oudste weigerde dit ook pertinent of het was schreeuwen en huilen.

Wij hebben met zoon stad en land afgelopen, maar door zijn ernstige verstandelijke beperking kon niemand ons helpen. Als je kind verstandelijk goed functioneert is er veel meer mogelijk. Mocht het echt niet verbeteren kan ik het Seys-Centra aanbevelen. Zij zijn gespecialiseerd in ernstige eetproblemen bij kinderen.

Je kunt met een diëtiste ook kijken naar zijn intake en of aanvulling verstandig is (flesvoeding, medische drinkvoeding). Drinkt hij wel makkelijker? Of is hij daar ook erg selectief in? De kinderarts adviseerde ons toen om de flesvoeding op te hogen, zodat de intake goed was en je daardoor tijd had om te werken aan introductie van voeding.

Geruststelling voor jou is misschien om te beseffen dat kinderen van de wind leven. Zeker op deze leeftijd. Je hebt dus echt tijd om dit rustig aan te pakken en uit te zoeken wat er aan de hand is. Tot die tijd zou ik inzetten op acceptatie en positieve ervaringen met eten en drinken.

Volg vooral je gevoel. Je voelt als moeder echt wel goed aan of het probleem bij de leeftijd hoort of dat er 'iets niet pluis is'. Laat je niks aanpraten met tips van mensen. Als het zo simpel was geweest, had je dit zelf al lang uitgevonden.

Wat een lastige situatie voor je. Ik zou hulp zoeken voor hem. Wat de anderen ook aangeven, het duurt nu al best lang en hij en jij gaan steeds meer tegen de maaltijd opzien. Wie weet is er iets lichamelijks wat hem tegenhoudt.
Juist omdat het op het KDV ook is lijkt me er meer iets in hem zelf te zitten. Meestal eten kinderen in een groep wel makkelijker.

Eet je Kind stukjes Appel, rauwkorst , Pasta zonder saus? Dan zou ik dat op Tafel zetteln, en er vooral voor zogen dat het gezellig word aan Tafel…..
Dat was de tip die ooit de kinderarts gaf: ik heb kinderen heel dicht op elkaar. En merkte dat eten steeds meer een drama werd. En eten moet eigenlijk iets leuks zijn; met zijn allen aan Tafel.

Het aandeel koppigheid vermindert met 5 jaar vanzelf. De mijne is ook heel koppig. Maar had nog altijd een beter eetgedrag dan je nu omschrijft. Dus ik denk dat het meer is dan slechts een fase. 
De mijne wil het eten niet geprakt hebben. En de verschillende onderdelen mogen elkaar niet raken. Sauzen zijn uit den boze. Behalve jus. Maar er wordt wel iets gegeten. Soms helaas pas na bedtijd, wanneer dreumes/kleuter weer uit bed komt van de honger. 
Hebben jullie de Rapley methode al geprobeerd?

Neweve schrijft: “als hij wil komt hij vanzelf wel.” Dat vind ik bij een kind die van +1 naar -1 is gegaan niet kunnen, dan zakt zijn gewicht nog verder weg. Ik zou hulp zoeken, via de huisarts of kinderarts. CB heb ik wat minder vertrouwen in. Zou het misschien lukken om hem overdag meer eten te geven, dat hij meer brood en gepureerd fruit krijgt? Of drinkyoghurt in zijn beker, danoontje kwarkjes geven, knijpfruit, knijpkwark? En dan voorzichtig aan. Dus twee weken lang overdag meer eten neerzetten. Dan twee weken lang knijpfruit geven. Twee weken lang danoontje. Lust hij danoontje, dan kijken of hij dat aan tafel wil eten. En bij alles, geen druk op leggen. Mijn dochter at het beste als we niks zeiden over het eten. Gewoon voorzetten, bestek erbij en dan kletsen over de dag. Hem ook vragen stellen of hij nog buiten heeft gespeeld op het KDV ofzo. Zou hij aan tafel willen spelen met zijn auto’s, zodat hij er toch bij zit? Is er iets wat hij heel lekker vindt waardoor hij toch misschien een hapje neemt? En dan niet prijzen! Net doen of het normaal is. Elke hap is er een. 

AGvds schreef op 24-01-2026 om 10:34:

[..]

Ja ook zo typisch dat elk kind weer zn eigen voorkeur heeft 😅. Rapley methode idd ook toegepast, dat was helemaal geen succes🫣

Het blijft zoeken naar wat werkt voor jouw kind (en gezin). Hopelijk heeft de professionele hulp goede tips. 

Wat hier trouwens ook werkte was een schaaltje met "snacks" op tafel. Komkommer tomaatjes, druif, een cracker, daar werd dan tussen het spelen door van gesnoept.