Avondeten bijna peuter al heel lang drama
Hoi allemaal,
Graag zou ik wat advies willen rondom het (avond)eten van mijn zoontje die in februari 2 wordt.
Hij is ruim een maand te vroeg geboren maar inmiddels een gezonde bijna peuter. Het is mijn 3e zoon dus ik ben inmiddels wel wat gewend qua opvoeding , eten etc.
Helaas weet ik nu even niet meer wat te doen rondom het avondeten van hem. Hij eet al sinds ruim een jaar niks qua avondeten en dat is niet overdreven. We hebben alles al geprobeerd maar niks lijkt te werken.
Helpen, zelf doen, negeren, afleiden, pureren, knuffel eten geven, strenger zijn etc maar alles zonder enig resultaat.
We eten altijd met het hele gezin rond half 6. Mijn andere zoontjes eten prima (de oudste at als dreumes weinig maar toch wel iets) Hij raakt helemaal in paniek als je alleen het woord 'eten' zegt en blijft daar in hangen dus zelfs aan tafel zitten is een probleem. Ook qua fruit heeft ie nog nooit een stukje geprobeerd. Altijd aangeboden maar zowel thuis als op het KDV nog nooit gegeten, zelfs niet aangeraakt. Normaal ben ik vrij makkelijk en denk ik ; t komt wel goed maar dat vertrouwen wordt steeds minder. Qua gewicht was hij altijd +1 en inmiddels is dat -1...
Hij eet wel redelijk brood , rozijntjes en gepureerd fruit maar daar houdt het wel bij op.
Ik ben geneigd hier hulp bij te zoeken maar weet even niet zo goed wat , hebben jullie tips? Dankjewel alvast 
Zeespiegel schreef op 24-01-2026 om 09:46:
Het aandeel koppigheid vermindert met 5 jaar vanzelf. De mijne is ook heel koppig.
Mijn kinderen hebben die memo gemist denk ik. 😅. Ze waren toen al koppig en dar is niet minder geworden nu ze 7 en 9 zijn.
Heb je al geprobeerd om het eten te pureren en dan op brood te smeren?
Bij de AH verkopen ze pannenkoekjes, Magioni oid heet het met groenten erin. Maar zijn echt lekker.
Rozi schreef op 25-01-2026 om 09:14:
Heb je al geprobeerd om het eten te pureren en dan op brood te smeren?
Bij de AH verkopen ze pannenkoekjes, Magioni oid heet het met groenten erin. Maar zijn echt lekker.
De keuringdienst van waarde heeft een uitzending gehad met groenten pannenkoekjes/wraps ed.
Uitzending gemist | Keuringsdienst van waarde, Lokgroente op Nederland 3
Yumi schreef op 25-01-2026 om 10:13:
[..]
De keuringdienst van waarde heeft een uitzending gehad met groenten pannenkoekjes/wraps ed.
Uitzending gemist | Keuringsdienst van waarde, Lokgroente op Nederland 3
k wilde idd ook al soortgelijk reageren. In één zo'n wortelpannekoek zit 12 gram groente. Ongeveer evenveel als in 1,5 kerstomaatje. Om aan je groente behoefte te komen zet het niet echt zoden aan de dijk. Voor de lekker natuurlijk prima. Maar voor gezond; er zit meer suiker en meer zout in en minder vezels dan in gewone volkoren pannenkoeken. Eet je daar 3 kerstomaatjes of een stuk komkommer naast ben je echt super gezond bezig 
Maar goed, als kind al in paniek raakt bij het idee van (avond)eten en daar ook geen dingen wil eten die hij normaal wel lust dan denk ik niet dat wij hier de antwoorden hebben. Adviezen als; verstop de groenten in iets dat hij wel lekker vindt lijken me dan ook vrij zinloos en een tikkeltje frustrerend. Professionele hulp lijkt me zinvol En dan via huisarts en kinderarts.
Ik denk zelf aan een trauma, ontstaan in het prille begin na zijn vroeggeboorte. Het is bekend, dat kinderen, die sondevoeding kregen of werden beademd, in paniek kunnen raken als er iets bij hun mond gebeurt, als eten of tandenpoetsen. Is dat laatste geen probleem?
Mocht dit geen probleem zijn: mijn nichtje at slecht, dus mijn zus legde overal gezonde snacks neer, zoals stukjes worst, komkommer, tomaat, kaas. Dan at ze dat wel. Inmiddels is ze volwassen en lust ze alles. Wellicht helpt dit ook voor jullie.
Maar ik zou ook vooral hulp inschakelen, via de huisarts. Sterkte!
Picunia schreef op 25-01-2026 om 12:29:
Ik denk zelf aan een trauma, ontstaan in het prille begin na zijn vroeggeboorte. Het is bekend, dat kinderen, die sondevoeding kregen of werden beademd, in paniek kunnen raken als er iets bij hun mond gebeurt, als eten of tandenpoetsen. Is dat laatste geen probleem?
Mocht dit geen probleem zijn: mijn nichtje at slecht, dus mijn zus legde overal gezonde snacks neer, zoals stukjes worst, komkommer, tomaat, kaas. Dan at ze dat wel. Inmiddels is ze volwassen en lust ze alles. Wellicht helpt dit ook voor jullie.
Maar ik zou ook vooral hulp inschakelen, via de huisarts. Sterkte!
Maar kan het dan ook dat er op andere momenten wel goed gegeten wordt? Zoals ik het lees zijn ontbijt en lunch geen probleem.
Wij hadden ook eetproblematiek. Uit je verhaal wordt niet helemaal duidelijk wanneer het begonnen is. Ik lees namelijk ook dat hij niet uit de borst dronk, maar alleen uit de fles (wat bij ons ook zo was). Bij ons waren de eerste hapjes al direct moeizaam. Uiteindelijk met hulp van preverbale logopedie ging ze glad gepureerd eten. Rond tien maanden wilde we de overstap maken naar minder glad gepureerd. Toen at ze helemaal niet meer. Ze at ook geen broodje, ze at niks waarbij ze moest kauwen. In het begin hadden we ook niet zo door dat de omslag lag in dat de potjes meer stukjes hadden.
We zijn weer terug naar preverbale logopedie gegaan. Maar het lukte ook daar niet om stukje te geven. Bovendien bleef ze ondanks dat ze inmiddels een jaar was steken op vijf zes happen glad gepureerd. Haar groei boog af.
Daardoor kwamen we bij diëtiek en dat was echt heel fijn. We leerden met welke voedingsmiddelen we toch konden zorgen voor genoeg calorieën. Van te voren was ik nog wat sceptisch want ze at zo weinig en ik had zelf ook al wel gezocht op de meest voedzame alternatieven. Maar de diëtist kwam echt weer met nieuwe ideeën. Het werkte niet allemaal, maar er zitten tips bij die ik nog geregeld gebruik.
Ik zou hiermee toch verder kijken dan 'het is een fase'. Ik dacht ook aan arfid. Vooral vanwege de angst voor eten, het woord eten, niet willen aanraken en zeer beperkt dingen wel eten. Natuurlijk kun je zijn 'veilige' opties aanbieden, maar het is wel een zeer beperkt menu en zeker omdat zijn groei flink afbuigt, zou me dat zorgen baren.
De -1 lijn is prima als dat de lijn van je kind is. Als een kind stopt met groeien of de groei buigt af, is dat zorgelijk. En het lijkt me in deze situatie vrij logisch dat het ligt in te weinig en te eenzijdig eten.
Onze dochter is ook prematuur geboren met 29 weken en heeft ook een sonde gehad totdat ze zelf kon drinken. Gelukkig eet ze wel gewoon goed, maar ze heeft vreselijk veel gebitsproblemen en na heftige ingrepen valt ze soms wel even terug op eten uit de blender en het kost haar dan ook best veel moeite om de drempel naar normaal eten, bijten en kauwen weer te maken. Ze is wel al een stuk ouder, begrijpt dingen beter en heeft intrinsieke motivatie omdat niet altijd alles door de blender kan.
Due-scimmie schreef op 23-01-2026 om 20:35:
[..]
Ik zou kijken of je de laatste twee afleveringen van het Kinderziekenhuis kunt terugkijken. Het meisje waar het eerder om gaat had ook sondevoeding gehad en was 2 geloof ik. Misschien herken je dingen of hoor je tips die je nog niet kende.
Niet doen. Niet de tips proberen over te nemen, hooguit kijken voor de herkenning. Als het probleem zo groot is, is gerichte behandeling aangewezen, uitgevoerd door deskundigen. Ik denk dat een verwijzing naar een eetpoli (stapje lager dan in die uitzending, maar misschien wel het begin van dat traject), logopedist of diëtist lijkt me een beter idee. In de uitzending komt juist heel duidelijk naar voren dat de aanwezigheid van de ouders storend kan zijn in het begin, juist omdat kind al zo'n traject met trauma's voorafgaand heeft met ouders en eten.
TO, dit is niet als kritiek op jou en jullie weg tot hier, maar jij bent voor kind gewoon verbonden met eten. Dat is wat ik bedoel. De vreemde deskundige kan in veel gevallen meer bereiken, waarna jij het weer over kunt nemen. Maar in dit stadium zelf gaan experimenteren met deze tips lijkt me een heel groot risico op een contraproductieve uitkomst geven. Dus als je denkt dat deze tips voor jullie nodig zijn, pas ze dan toe onder die begeleiding.
Irma3110 schreef op 26-01-2026 om 19:34:
[..]
Niet doen. Niet de tips proberen over te nemen, hooguit kijken voor de herkenning. Als het probleem zo groot is, is gerichte behandeling aangewezen, uitgevoerd door deskundigen. Ik denk dat een verwijzing naar een eetpoli (stapje lager dan in die uitzending, maar misschien wel het begin van dat traject), logopedist of diëtist lijkt me een beter idee. In de uitzending komt juist heel duidelijk naar voren dat de aanwezigheid van de ouders storend kan zijn in het begin, juist omdat kind al zo'n traject met trauma's voorafgaand heeft met ouders en eten.
TO, dit is niet als kritiek op jou en jullie weg tot hier, maar jij bent voor kind gewoon verbonden met eten. Dat is wat ik bedoel. De vreemde deskundige kan in veel gevallen meer bereiken, waarna jij het weer over kunt nemen. Maar in dit stadium zelf gaan experimenteren met deze tips lijkt me een heel groot risico op een contraproductieve uitkomst geven. Dus als je denkt dat deze tips voor jullie nodig zijn, pas ze dan toe onder die begeleiding.
De tip die je er uit haalt kan ook gewoon zijn dit lijkt heel erg op onze situatie dus dit kunnen wij niet zelf oplossen oid.
Vrijdag naar huisarts geweest. Die nam het gelukkig erg serieus en gaat met de kinderarts overleggen waar hij ons het best naar door kan sturen dus dit horen we morgen of dinsdag.
Vandaag waren mijn man en ik met 2 andere stellen een middagje op pad. Kinderen gezellig bij opa en oma. Ze kwamen rond 19 uur thuis en het was met de jongste weer drama geweest. Met eten heeft hij in de bijkeuken gezeten... hij kwam heel vermoeid thuis en viel in mn armen i slaap. Heeft sinds de middag niks meer gegeten. Het maakt mij zo ontzettend verdrietig eigenlijk. We zijn ook niet echt duidelijk geweest naar mn schoonouders maar volgens hen is het klierigheid... maar een kind dat zo moe thuis komt en daar zo verdrietig is geweest breekt mn hart... moest dit gewoon even kwijt
Fijn dat de huisarts jullie serieus nam!
En je schoonouders moet je lekker negeren. Mijn ervaring is dat met name ‘de oudere generatie’ nogal eens de reactie heeft “breng hem maar een paar dagen hier, dan leren wij hem dat wel even af”. Haha yeah right.
Blijf in jullie eigen kracht geloven. De weg naar goede hulp is nu ingezet. Die weg gaat lang zijn, maar jullie gaan er komen.
ah, dat is verdrietig. Ik lees dit tot nu toe stilletjes mee, maar ik denk ook aan Arfid. Kindje van mn vriendin heeft dat en die is nu in behandeling in een kliniek. Dat gaat overigens heel goed! Fijn dat de huisarts het serieus neemt.
Als je schoonouders oppassen zou ik met hen wel het gesprek aangaan en hen duidelijk maken dat er sprake is van een serieus, medisch probleem, waar aan gewerkt wordt. Daar kun je hun steun en begrip goed voor gebruiken. Dit is voor jou niet goed, en voor je zoontje ook niet.
Mijn ouders wuifden het ass van onze zoon ook weg, en gingen niet goed met hem om. Dat was schadelijk, voor hem en voor mij. Toen ik het gesprek aanging zoals ik hierboven omschreef namen ze het gelukkig wel serieus, en konden ze ons steunen en helpen. Dat gun ik jou ook. Maak van je hart geen moordkuil.
Begrijp ik nu dat opa en oma, vanuit het idee dat het klierigheid is, je kind in de bijkeuken hebben gezet terwijl de rest in de woonkamer aan het eten was? Dat was niet leuk terugkomen voor jullie 
. Ik zou geneigd zijn ze maar even niet meer op de kinderen te laten passen, als ze er zo mee omgaan. Wel fijn dat de huisarts je niet heeft afgepoeierd en ook meteen doorpakt.
