Om welke (suffe) reden werd jouw kind vandaag boos?
De titel zegt het al maar om welke reden werd jouw kind vandaag boos (misschien zelfs tot tantrum aan toe).
To begint:
Mijn oudste was vandaag boos omdat ik haar haar shirt te snel had aangetrokken. 
Aviendha schreef op 18-10-2026 om 22:36:
Mijn eigen kind(eren) worden ongeveer 100 keer per dag boos. Bij ons gaat dat ongeveer zo:
Ik: wat wil je op brood?
Kind: pindakaas
*krijgt broodje pindakaas*
Kind: aaarrrghhhh ik wil chocopasta !!!!
Ik zie er nog maar moeilijk de luchtigheid van in.
Ik probeerde toen mijn dochter 3 was heel pedagogisch om haar wel een keuze te geven, maar dan niet 'wat wil je drinken', maar 'wil je oranje of rode limonade' (roosvicé of karvan cevitam). Dochter: 'rode... nee oranje... nee rode...' enz. Ik: 'als je niet kunt kiezen, kies ik wel voor je.' Dochter: 'rode'. Ik rode limonade inschenken. Dochter, boos: 'ik wilde oránje!' Volgende keer beter, kind.
Maar als je een beetje haast hebt, is het supervermoeiend.
Ja als je zegt dat kind mag kiezen en dan vervolgens alle keuzes van kind afschiet, dan doe je het echt zelf. Zou ik als volwassene nog boos van worden. Dan inderdaad beter de keuze geven tussen twee dingen, maar dan die keuze ook goed vinden.
MamaE schreef op 19-10-2026 om 11:11:
Ja als je zegt dat kind mag kiezen en dan vervolgens alle keuzes van kind afschiet, dan doe je het echt zelf. Zou ik als volwassene nog boos van worden. Dan inderdaad beter de keuze geven tussen twee dingen, maar dan die keuze ook goed vinden.
Dit inderdaad.
Wel je en Apel of een banaan? Maar niet de keuze van de hele winkel aanbieden.
Op een gegeven moment trapten ze er niet meer in, die ‘twee keuzes’. “Wil je slippers of gympen?” Om te voorkomen dat ze zonder schoenen mee wilden. Zit ik een keer met dochter bij de huisarts omdat ze op school was gevallen. Bleek niks aan de hand - bult op haar hoofd en ik was helemaal gestresst omdat ik gehaast mijn werk had verlaten want de juf belde alsof ze ernstig gewond was. Anyway, mooie pleister van de huisarts en ik vroeg dochter “wil je meteen naar huis of kunnen we nog even door de supermarkt hiernaast?” Zegt ze: “ ik wil terug naar school mijn pleister laten zien!” Dát zat niet in het keuzepakket en ik zie nog de geïnteresseerde blik van de huisarts wat er vervolgens ging gebeuren 
. Kind ging terug naar school uiteraard, voor een kwartier nog. Maar ze ging hoor. Pick your battles enzo. 
Maremare schreef op 18-10-2026 om 23:01:
Hier vanmiddag een boze 8-jarige die iets niet voor elkaar kreeg met een moeilijke Lego-set. Eerst van die frusti-geluiden maken, maar vooral niet om hulp vragen. Puntje bij paaltje was ik het bokkie, want ik had niet uit mezelf gevraagd of hij hulp nodig had. Heb gevraagd of z'n tong soms in het gips zat, want zelf om hulp vragen lukte blijkbaar niet. Gelukkig was het daarna snel gedaan met de boosheid 😂
ToetieToover schreef op 19-10-2026 om 11:36:
Op een gegeven moment trapten ze er niet meer in, die ‘twee keuzes’. “Wil je slippers of gympen?” Om te voorkomen dat ze zonder schoenen mee wilden. Zit ik een keer met dochter bij de huisarts omdat ze op school was gevallen. Bleek niks aan de hand - bult op haar hoofd en ik was helemaal gestresst omdat ik gehaast mijn werk had verlaten want de juf belde alsof ze ernstig gewond was. Anyway, mooie pleister van de huisarts en ik vroeg dochter “wil je meteen naar huis of kunnen we nog even door de supermarkt hiernaast?” Zegt ze: “ ik wil terug naar school mijn pleister laten zien!” Dát zat niet in het keuzepakket en ik zie nog de geïnteresseerde blik van de huisarts wat er vervolgens ging gebeuren
Herkenbaar, ik moest ook een keer zoon ophalen. Ernstig gewond toen hij van een muurtje kukelde.
Vervelende was wel op het moment van ophalen dat hij niet meer wist welk been pijn deed. Hij had ook geen schram of zo.
Juf kon het niet zo waarderen dat ik in de klas zei dat we dan maar van binnenuit gingen koelen en hij moest beslissen of dat aardbeien of vanille smaak moest zijn.
Mijn jongste was een temperamentvol kind. Voor een van de inentingen, ik denk die met 9 jaar, had ik met haar afgesproken dat we erna een ijsje zouden halen. Bij de prikpost hebben we haar met drie vrouwen in de houdgreep moeten houden (ja, lichamelijke integriteit en zo maar die vaccinatie moest toch echt), kostte zeker een kwartier. Prik zat erin, kind veegde haar tranen weg en zei tegen de prikzuster ‘wij gaan nu een ijsje halen.’ Lief meewerken had ik niet als voorwaarde gesteld, dus tja… En ik had ook wel een ijsje verdiend.
