Home » Forum » Alleen thuis 0

Alleen thuis

Ben jij al begonnen met seksuele opvoeding?

Of wil je weten hoe je dit kunt aanpakken? Deel jouw ervaringen hier!

14 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
mijnkinderenzijnmnalles
Alleen thuis

Toen ik mijn kinderen vandaag vroeg of ze zich ergens voor schaamden moest mijn zoontje gelukkig heel lang nadenken en zei. Ik schaam me eigenlijk mama er voor dat ik nog niet alleen durf te zijn. hij is 10,5 jaar. Hij durft nog maar zelfden alleen thuis te zijn als ik boodschappen ga doen of de hond uit gaat laten. Hij is bang dat het nog heel lang duurt voordat hij alleen thuis durft te zijn. Hoe oud waren jullie kinderen voordat je ze een avondje alleen (met broertje of zusje) kon laten. ik weet het is nog lang niet zo ver maar hij zit er mee en ik zeg wel dat het normaal is en dat hij soms moet vechten tegen die angst anders kom je niet verder. Maar ik ben benieuwd hoe oud jullie kinderen waren toen ze voor de eerste keer een avondje alleen waren. En hoe jullie ze er aan lieten wennen.

wil40
Hier

ook een zoon van 10,5 jaar. Hij blijft overdag wel eens maximaal 2 uurtjes alleen thuis. `s Avonds vindt hij niet zo prettig, omdat het dan donker is. Dus blijft hij dan (nog) niet alleen thuis.
Langzaam opbouwen dus. Wij nemen altijd onze mob.telefoon mee en we hebben extra geoefend met bellen. Ook doorgenomen naar wie hij toe kan gaan als er echt iets is. Een aardige buurvrouw, waartegen we zeggen dat zoon een tijdje alleen is.
Een avondje weg? Dat gaat nog wel een aantal jaartjes duren. En dan ben ik de eerste jaren weer vroeg thuis. Kan je zoon vertellen waar hij bang voor is als hij alleen is? Mijn zoon geeft het een geruststellend gevoel als hij ons kan bellen of naar de buurvrouw kan gaan. Hier geen broertjes of zusjes. Eerst maar kijken of je zoon zich overdag, alleen, veilig kan voelen. De avonden zijn dan voorlopig nog niet aan de orde.

Christientje
Nog steeds niet!

Mijn dochter is nu 12 en nog altijd geen avond alleen thuis. Omdat ze nu in de brugklas zit, komt het voor dat ze overdag wel eens alleen thuis is, maar de avonden beslist niet. Ze vindt dat eng, vooral wanneer het donker is, dus het gebeurd hier nog steeds niet.
Christientje

Annet
Hier wel

Dochter van 11 is geregeld alleen thuis omdat ze niet meer op school wil overblijven. 1x per week neemt ze broertje van 6 mee naar huis (5 minuten lopen) en past daar een uur op hem.
's avonds past ze ook wel eens op. Niet zodat wij uit kunnen gaan maar voor 10-minutengesprek op school, half uurtje naar de buren e.d. Wij zijn dan altijd bereikbaar en kunnen snel thuis zijn.
Dochter heeft er geen moeite mee. Zoon ook niet.

maggietel
Overdag wel

overdag is mijn zoon regelmatig een poos alleen thuis. Meestal echt alleen omdat ik niet wil dat hij verantwoording voor zijn zus moet dragen. 's Avonds zou ondertussen hetzelfde gelden als we in de buurt zijn of buren beschikbaar zijn in geval van nood. Maar niet als oppas voor zijn zus.

Monique D*
Hoe het ging met mijn kinderen

Toen mijn zoon voor het eerst alleen thuis was (ik was met zijn jongere zusje ergens naar toe) was hij ongeveer een jaar of 9. Ik had mijn mobiel mee en hij kende het nummer van opa en oma waar hij ook naar toe kan bellen, mocht er iets aan de hand zijn. Daarna konden ze overdag wel alleen thuis blijven als ik een uurtje wegging. Niet lang daarna ging ik werken (full-timebaan). Ze wilden niet meer overblijven op school. Ze moesten toen leren om zelf met een sleutel de deur open te maken en zelf zorgen voor hun lunchpakket. Dat gold ook voor de middag als de school uitging. Als er wat aan de hand was konden ze mij altijd op mijn mobiel bellen. Ik had wel afspraken met ze gemaakt: geen vriendjes binnen als ik er niet ben, niet de deur open doen als er gebeld wordt en mij ook niet zomaar bellen voor ditjes-en-datjes (ik ben eenmaal aan het werk), maar alleen als er echt wat aan de hand is.
De volgende stap is het 's-avonds alleen blijven. De eerste keer dat ik mijn zoon 's-avonds alleen liet was hij een jaar of 13. Mijn dochter en ik waren naar een muziekspecial waar hij niet mee wilde gaan. Ik vond het best wel eng (was de eerste keer 's-avonds en dan nog tot een uur of half 1), maar dat ging goed. Eigenlijk is er geen verschil, alleen dat het buiten donker was. Mijn mobiel heb ik altijd mee, hij kan mij of opa en oma bereiken. Mijn dochter vindt het nog een beetje eng. Een keer moest ik mijn zoon van ergens ophalen en zij (was toen een jaar of 11) bleef alleen s-avonds thuis (tussen 20.00 uur en 21.30 uur) Ineens viel het licht bij ons uit. Zij belde ons in paniek op. Ik vroeg of bij de buren ook het licht uit was gevallen. Dat bleek niet zo te zijn. Toen wij thuis kwamen was ze op haar sokken met de telefoon naar buiten gelopen, want ze wilde niet in het donker zitten. Later bleek dat er een stop was doorgeslagen. Zij is in elk geval hier overheen en ze prijst zich gelukkig dat ze met haar twee jaar oudere broer thuis mag blijven. Alleen thuis blijven kan ze nu wel (ze is nu 12), maar niet te lang. Dan belt ze mij elke keer op wanneer ik thuis kom..
Nu laat ik de kinderen alleen thuis als ik 's-avonds naar een concert of een feestje ga. Ze zijn inmiddels 12 en 14 jaar. Een keer wilde ik een weekend naar de Winterefteling met mijn dochter en zoon wilde niet mee. Hij kon logeren bij zijn vriend. Hij vroeg of hij alleen een weekend thuis kon blijven. Er was eten en drinken, hij kon zich wel in huis redden. Maar daar vond ik hem toch nog te jong voor.. ik ben benieuwd wanneer dat dan mogelijk is.

albana
Soms

oudste is hier 15 en past regelmatig op andermans kinderen. Toen ze daarmee eenmaal begonnen was heb ik gezegd dat ze mocht het zo eens uitkomen ze dus ook best op d'r zus kon passen (11 jaar). Maar in praktijk komt het amper voor. 's Avonds zo nu en dan (4 keer per jaar ofzo) als wij eens een feestje of zo iets hebben. Maar wij hebben zowel 2 stel buren stand-by alsook 1 opa en oma die om de hoek wonen. Meestal gaat jongste nog logeren ergens (bij vriendin, neefje, opa-oma etc.) en is oudste wel thuis of ook toevallig logeren (is ook zo ongezellig alleen).
In de vakanties is jongste wel eens alleen thuis. Als d'r zus logeren is b.v. en pas in de loop van de dag thuis komt. En wij moeten werken. Nu werk ik maar tot 12.00 uur en ze slaapt in de regel wel uit tot een uurtje of 9.30. En dan eerst eten (10.00 uur) en aankleden, voor ze goed en wel 'klaar' is, is het 10.30 en kom ik over 1,5 uur al weer thuis. Ze mag naar de buren én naar d'r opa en oma die allemaal weten dat ze alleen is mocht ze zich alleen voelen of zich vervelen. Maar meestal rommelt ze maar wat thuis rond. Ik geloof dat ze het ook prettig vindt, zo een beetje aanrommelen op zichzelf in huis. Geen pottekijkers, lekker doen wat je wil. Als ik aanbied dat opa en oma wel willen oppassen of dat de (ex) oppas wel wil komen schreeuwt ze moord en brand, ze is heus geen kleuter meer....
In het begin liet ik mijn vader nog wel eens langs fietsen zo halverwege de ochtend om te checken, maar dat wil ze ook beslist niet meer. Laatst moest ik onverwacht in het weekend werken (zieken en ik moest invallen) en man was het weekend weg....en dus waren ze met z'n tweeën thuis, toen de stroom 3 keer uitviel. De aardlekschakelaar knalde eruit. De eerste keer hielp het omzetten daarvan (ze belden mij dus) maar de 2-de keer niet meer. Ze werden er enigzins paniekerig van en dus hebben ze opa gebeld, die meteen gekomen is. En een hele verzameling stoppen bij zich had en van alles aan het proberen was toen ik thuis kwam.....uiteindelijk bleek er een kortsluiting te zitten achter een stopcontact. Die een buurman die electriciën is wist te verhelpen (gehaald door mijn vader), dan prijs ik me gelukkig met ouders zo dicht bij en ook zulke goede buren. Er is er altijd wel eentje van thuis....
Misschien is dat een optie voor je 11-jarige zoon? Dat je de buren vraagt om stand-by te zijn? zodat ie weet dat hij terug kan vallen op iemand mocht hij alleen zijn eng vinden?
groeten albana

mijnkinderenzij...
Accepteren maar

Is een optie natuurlijk om de buren te vragen of hij daar terecht kan als het echt niet gaat. Maar voorlopig laat ik het maar zo. Hij is bang dat er wat met mij gebeurd als ik weg ben. Zelfs als ik de hond uit gaat laten wil hij mee. Zusje blijft gerust thuis. Heeft ook een keer in het donker gezeten omdat de electriciteit uitviel hahaha. Maar dat was maar voor heel even. Ze was bijna naar de winkel gegaan om naar ons toe te komen. En omdat zijn kleinere zusje het wel durft schaamt hij zich er voor dat hij het niet durft. Mijn taak dus om hem te overtuigen dat hij zich er niet voor hoeft te schamen. ik hoop dat ik dat goed ga doen.Zal tijd nodig hebben.

rugby
Angst dat mij wat overkomt

mijn dochter van 11 heeft dat ook...vraagt 10x of ik voorzichtig ben etc. Ik heb het zo opgelost: ik ga weg en zeg dat ik binnen 10 minuten haar bel, dan ben ik bv. (ruim) in het huis van mn vriendin. Dan is zij opgelucht en ik bel weer als ik naar huis ga, zeg dat het weer 10 minuten gaat duren en ik ben er weer.
Als er onderweg iets gebeurt (lekke band) meteen bellen. En zij mag mij altijd bellen, om te horen hoe het gaat.Dat heeft ze dan ook heel vaak gedaan..Ik heb ook over de angst zelf gepraat, ook ik ben bang dt met haar iets gebuert,hoe g ik daar mee om..??De tijd steeds iets langer maken, hielp ook. Succes ermee

Prulletje
Rugby

En dan is en keer de batterij van je telefoon leeg (of zoiets) en kan je niet bellen. Dan is er paniek in de tent!

Prulletje

Monique D*
Batterij leeg..

..en als mijn dochter op mijn werk mij niet kon bereiken was er ook paniek aan haar kant.. Totdat mijn telefoon voldoende was opgeladen en merkte dat zij heeft gebeld. Ik belde haar en zij riep dan: "MAMA! Waarom was jouw telefoon uit?!" Ik zei dat de telefoon leeg was en opgeladen moest worden. Of de telefoon gaat (tilstand op het wek) terwijl ik even naar de wc ben of thee ben gaan halen. Kan wel eens gebeuren.. ook daar moest ze mee leren omgaan..
Nu is ze zo ver dat ze dat accepteert. Ze wacht totdat ik haar terugbel of ze belt zelf later opnieuw. Ze weet dat mijn telefoon altijd aanstaat, behalve als het leeg is/opgeladen wordt of dat ik even van mijn plaats ben.
Ze begint het geleidelijk aan te leren... loslaten is moeilijk, ook voor kinderen.

hobbynolly
Per kind verschillend

Toen mijn zoon 7 was, en wij een dagje weg moesten, dan wilde hij niet meer naar de overblijf. Dus ging hij tussendemiddag alleen naar huis, at een broodje en als hij weer naar school moest, dan belde ik hem op dat het tijd was.
(hij is 1x een half uurtje alleen geweest toen hij 5 was. Ik ging met hem mee op schoolreisje en moest z'n zusje naar de oppas brengen. Hij wilde niet mee op de vroege ochtend, maar liever naar pokemon kijken. Ben toen als de wiedeweerga m'n dochter weggaan brengen. Ik vond het erger dan hij. Hij vroeg heel verbaasd: ben je nu al terug?)

Mijn dochter bleef overdag soms alleen thuis toen ze 8 was, maar dat was dan maar kort, als ik boodschappen ging doen en zij niet meewilde.

's-Avonds bleef m'n zoon alleen thuis toen hij 11½ was. Wij gingen dan met z'n drietjes ergens wat drinken en hij wilde daar niet naar toe. Hij was dan tot een uur of 12 alleen thuis.

Afgelopen winter is m'n dochter voor het eerst alleen (met haar broer) 's-avonds thuisgebleven. Zij was toen 10 (en broer 13). Ze vond het niet echt leuk, maar ze mocht natuurlijk wel opblijven totdat wij thuiswaren. Dat maakte het wel interesanter.
Bang was ze trouwens niet. Broer zat de hele avond boven en zij heeft beneden tv gekeken en gecomputerd.

Overigens hebben wij altijd een mobieltje bij ons. En echt vaak gebeurd het niet.

Ik denk dat je ook moeilijk kan zeggen op welke leeftijd het "kan". Dat is echt per kind verschillend.

mijnkinderenzij...
Stoer hoor

Wat een stoere kinderen. Zit er bij mij niet in hoor. Vandaag zei hij wel, Mama, ik ga proberen thuis te blijven als jij boodschappen doe. Alleen thuis was met zusje en vriendinnetje. Nou ja, het is een begin en hij werkt er zelf aan. Maar wel raar dat hij dat niet heeft als hij op het schoolplein speelt of bij een vriendje is.

hobbynolly
Dan is hij

ook niet alleen. Als hij bij een vriendje is, is hij al samen.
En op het schoolplein zijn er nog meer kinderen.

Hartstikke goed dat hij er zelf aan werkt.
En volgens mij maakt het niet uit of hij nu 7 is of 12, er komt een tijd dat hij het niet meer eng vind.

Alle kinderen zijn anders, gelukkig maar!

groetjes nolly

Onderwerp gesloten

Wat leert je kind in groep 1?

En dit is wat je kind al moet kunnen voor hij naar groep 1 gaat: lees het hier.