Home » Forum » Argh kind van 9 lust nog steeds vrij weinig 0

Argh, kind van 9 lust nog steeds vrij weinig

151 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
AnneJ
Geen alternatief Swaen?

Blijkbaar blijf je de behoefte houden om door straffen of belonen het eetpatroon van je dochter te blijven manipuleren. Denk goed na. Gaat dat helpen denk je? Laat je dochter gewoon de keuze uit een gezond aanbod en niet alleen fruit. Dat vult niet als je honger hebt.
Het zou veel meer zin hebben om je dochter eens een tijd te 'volgen'. Waar heeft zij s'avonds nog zin in? Schaf dat aan en zorg voor voldoende voorraad. Geen snoep, maar een gezonde keuze.
Dat is geen goed voornemen. Meer controle voor je dochter kan betekenen dat ze meer in staat is om haar anst rondom voedsel los te laten en haar keuze te verruimen. Zeker als een kind richting puberteit gaat.

Pirata
Eens met AnneJ

Na een geschiedenis van een zoon met eetproblemen en nog een zoon met een kieskeurige smaak, denk ik dat afdwingen niet helpt. Waar gaat het nu eigenlijk om? Ten eerste, dat een kind gezond blijft. Ten tweede, dat het gezellig is aan tafel.
Beide doelen zijn prima te bereiken door een kind vooral te laten eten wat het lust. Dus in dit geval rijst met geschilde appel, best. Kippesoep, pasta pesto, gekookte worst en ei. Als basis klinkt dit al behoorlijk gezond! Ik zou er dus voor zorgen dat een of meer van deze producten elke avond op tafel staan. Dan is dat haar basisvoeding.
Ik heb hier een moeilijk etende 7-jarige (in vergelijking met de jongedame uit deze draad een makkie, dat wel). Als wij iets eten dat hij niet lust, prima, dan krijgt hij een restje van een eerdere dag dat hij wél lust. Met zijn favo-groente komkommer erbij. Ik heb wel de afspraak met hem dat hij elke dag een hap mee eet van wat hij níet lust. En dat moet hij dan ook opeten. Dat doet hij op zijn eigen manier (dus hij smeert boerenkoolstamppot op zijn komkommer en maakt er een soort hamburgerconstructie van).
Meestal is het dus gezellig aan tafel en hij komt zo toch wel aan zijn voedingsstoffen. Voorzichtig aan leert hij nieuwe dingen te eten. Zijn groeiachterstand is bijna ingehaald. Mijn kooklusten kan ik beter botvieren op mijn oudste zoon die van een serieuze probleemeter is veranderd in een halve gastronoom. Vroeger kon ik me met hem ook niet in een restaurant vertonen, gelukkig lustte hij uiteindelijk wel patat. Inmiddels bestelt hij het liefst een mix van de gehele menukaart. Dit alles (heel kortgezegd) door hem aan te bieden wat hij wel lustte en te stimuleren nieuwe dingen te proberen.
Over snoep: hier is snoep geen beloning. Echter, je krijgt het pas als je eerst gezonde dingen hebt gegeten. Eerst eten wat je nodig hebt en daarna pas zinloos spul. Hierdoor trek je snoep uit de sfeer van straf/beloning.
Wat eet je dochter eigenlijk als lunch en ontbijt? Dat heb ik nergens gelezen geloof ik.

swaen
Angst?

Als ik de indruk heb gewekt dat mijn kind angst heeft voor eten dan is daar iets mis gegaan. Er is echt geen angst voor eten. En zoals ik al eerder heb gezegd heb ik al redelijk veel uit de kast gehaald. Een lijstje met dingen die ze niet lust en dus niet hoeft te eten, samen een menu maken, samen gerechte uitkiezen uit een kookboek en die proberen, zelf drinken laten uitkiezen uit het sapschap van de supermarkt, me er wel druk over maken, me er niet druk over maken, wel een toetje, geen toetje, samen koken, bakjes met dingen neerzetten die ze kan pakken. Onderaan de streep is het effect van alles hetzelfde: nul komma nul.

Ik ben wel benieuwd welke gezonde keuze jij voor ogen hebt ipv fruit AnneJ. Ik heb er net even over nagedacht maar kan werkelijk niets verzinnen dat ze zou eten.

En dat manipuleren waar je het over hebt begrijp ik ook niet helemaal eigenlijk. Dus die negeer ik even voor het gemak.

amk
loslaten

als er niets werkt en ze is nog gewoon gezond, dan kun je het nu alleen nog maar loslaten. Hoe moeilijk dat ook is. Het is haar ding, en blijkbaar krijgt ze al met al genoeg binnen.

Barvaux
swaen

Heb ik er nu overheen gelezen? Wat zegt ze er nu zelf over? Vindt ze het zelf lastig als ze elders eet, als er op school een feestje is met eten? Wat zegt ze als je laat zien wat een meisje van 9 moet eten om gezond te blijven? Heb je haar laten opschrijven wat ze eet? Kun je niet samen als voornemen een lijstje maken van wat ze lust en afspreken dat daar dit jaar elke maand iets nieuws bij moet komen wat ze zelf mag uitkiezen?

swaen
Pirata

Als je snoep geeft als de gezonde dingen zijn gegeten dan is het eigelijk ook een beloning toch? Of zie ik dat niet goed?

Ze ontbijt met een bruin broodje met zoet beleg. Meestal met Nutella, hagelslag of honing. Ze dronk daar altijd karnemelk bij maar dat wil ze niet meer. Heb een tijd thee gemaakt maar dat drinkt ze niet. Sap idem. Melk idem. Dus nu wil ze een glaasje water.

Ze krijgt een appel mee naar school (geschild natuurlijk) en 2 bruine broodjes met gekookte worst (van de slager want die van de supermarkt vindt ze niet lekker). Na school krijgt ze een ontbijtkoek, crackers en water, soms met wat limonade als ze dat wil (ze lust enkel citroensmaak). Als ze er om vraagt (of als ik er aan denk) mag ze best wat snoepen. Een dropje of een stukje extra pure chocolade heeft ze het liefst. Dat heb ik meestal wel in huis ook.

swaen
Barvaux

Ze vindt er eigenlijk vrij weinig van. Schaamt zich er ook totaal niet voor. Zij maakt er ook niet echt veel woorden aan vuil. Om haar heen lusten de neefjes en nichtjes alles. Dat doet haar niets. Is geen stimulans ofzo. Opschrijven wat ze lekker vindt heb ik inderdaad wel eens eerder gedaan. De gerechten die ze graag eet. We hebben toen bedacht dat als zij op maandag iets van dat lijstje kiest we op dinsdag iets nieuws eten. Dat soort dingen bedenken vindt ze ook echt leuk om te bedenken. We hebben bijvoorbeeld ook op zaterdag 'eet hoe je wil dag'. Spaghetti met een schaar? Prima! Op zondag doen we 'sjieke' zondag en eten we aan een keurige tafel met servetten en eten we met mes en vork. Allemaal dingen die we samen hebben bedacht om lol aan tafel te hebben. Maar ook hier onderaan de streep: geen hap. Ze weigert gewoon te proeven. Zelfs mijn manipulatieve aard weet daar geen raad mee :-)

Maar haar laten kiezen welk nieuws ze per maand wil leren eten/proeven is inderdaad wel een goed idee. Dat ga ik ook aan haar voorstellen!

AnneJ
wat is er mis

Als je dochter nog honger heeft na een niet genuttigde avondmaaltijd waarom mag ze dan alleen nog uit fruit kiezen? En niet bijvoorbeeld een broodje? Ik zie aan je opsomming dat ze dat ook lust.
Haar keuze hier beperken is een vorm van dwang, straffen, manipuleren dus. Misschien moet ik het wat vriendelijker formuleren.
Wat is het nut om haar keuze te beperken? Wat levert het op? Waarom zou je haar tot fruit beperken als ze 's avonds niets gegeten heeft? Terwijl ze ook een broodje kan eten? Waarom wil jij daar controle over? Wat levert dat je dochter op aan eetplezier?

swaen
AnneJ

Omdat ik graag wil dat ze eet op de momenten dat het tijd is om te eten, namelijk als we rond 18.30 aan tafel gaan. En als ze weet dat er later nog plenty brood is zal ze niets eten tijdens dat moment.

Ik vind keuze beperken overigens geen vorm van dwang of straffen. Sommige dingen moeten namelijk in het leven. Hoe jammer ook. Niet alleen voor kinderen maar ook voor volwassenen. Wat doe jij als je kind weigert huiswerk te maken bijvoorbeeld? Of stelselmatig zn tanden niet wil poetsen? Is opvoeden niet sowieso manipuleren? Kinderen laten inzien wat oorzaak en gevolg is? Van kleins af aan voeden we onze kinderen zo op toch? Als een kind zn broertje een timmer geeft gaat ie wellicht de gang op met als doel dat er de volgende keer voor kiest dat gedrag niet te vertonen. Als een kind tot 4x toe met een stift de muren inkleurt in plaats van een vel papier dan grijp je toch ook met de bedoeling dat ie dat niet meer doet en het papier neemt?

amk
maar Swaen

die strijd heb je al verloren. Stap dus uit de strijd. Laat het eten volledig aan haar. Ze eet best wel goede dingen alleen niet op de tijdstippen die jou voor ogen staan. Het kan best dat 18:30 voor haar te laat is, dan is ze over haar honger heen. Pas een tijd later krijg je dan weer honger.

Er zijn hordes gezinnen die half 7 echt veel te laat vinden om te eten. die vinden dat je om 5 uur hoort te eten.

Laat het eens helemaal los. Zij eet niet, jij eet wel en jullie kletsen wat aan tafel. Niet eens de discussie aan gaan. Is moeilijk, maar de verandering moet vanuit jou komen.

swaen
amk

We eten ook wel eens om 17.30, of 18.00. Ligt er maar net aan wat er voor het eten aan clubjes etc plaatsvindt. En als ze honger heeft terwijl we nog niet gaan eten mag ze ook gerust een cracker.

Dat ik uit de strijd moet blijven ben ik helemaal met je eens en ben ook direct mee aan de slag gegaan (of juist niet, net hoe je het bekijkt).

Katniss
Oh oh

Zie je het niet? Zij wel ;-) Ze weet heus wel dat jij alles uit de kast trekt om haar 'normaal' te laten eten en is te slim (of koppig) om zich te laten manipuleren. Ze gaat alleen maar eten als zij dat wil, al nodig je de hele koninklijke familie uit.
Het zou heel goed kunnen, zo is het hier gegaan, dat ze helemaal uit zichzelf gaat eten als je het totaal loslaat (maar dan ook echt).

swaen
Ah bummer

Zat nét te overwegen Wim-Lex en de kindjes te vragen in de hoop dat dat effect zou hebben. Misschien wil ze dan ook eens een leuk jurkje aan en een strik in dr haar ipv die eeuwige hoodie, afgetrapte Nike's en dr skateboard onder dr arm :-)

Ik zie het heus. Jullie reacties en tips hebben me geholpen. Reuze reflectief. Want zoals ik al zei, ze heeft dat koppige niet van een vreemde. Vanaf de dag dat ik het topic ben gestart hou ik me er ook echt aan. We hebben het er samen over gehad en het gaat eigenlijk hartstikke goed. Alleen haar nog eten geven als ze niets heeft gegeten tijdens het avondeten gaat me iets te ver dus die tip leg ik naast me neer. De rest is heel helpend!

AnneJ
Zit blijkbaar diep Swaen

Het zit blijkbaar diep Swaen, het idee dat je niets anders moet geven als een kind 's avonds niet eet.
Mijn moeder werd wel eens tot tranen toe geroerd vanwege het feit dat ik de kinderen een broodje gaf op de camping vanwege hun avondmaaltijdgedrag en optredende honger. Mijn vader moest komen bemiddelen. Dat heb ik nooit begrepen. Behalve dan dat het blijkbaar zo'n ingeburgerde 'opvoedregel' is waarvan 'men' vind dat het verstandig is om die te hanteren want zou kinderen wel mores leren.
Niet dus.
En mijn moeder had zo'n heilig ontzag voor die 'publieke' regels. Maar ze hield zich er zelf niet aan. Gelukkig:-) Het was voor haar gewoon de dingen die je hoort te zeggen, retoriek eigenlijk.
En ze wilde zo graag dat ik mijn kinderen 'goed' opvoedde omdat ze ook wel zag dat het eigenzinnige typetjes waren. Dus kon ik maar beter me aan zo'n 'publieke' moraal gaan houden, dat zou mij helpen.
Want anderzijds had mijn moeder die typische plattelandsgewoonte om altijd voedsel aan te bieden en zelfs op te dringen. Het idee dat een kind in haar huis honger zou hebben zou haar verdriet doen. En zij zelf stopte dan ook mijn kinderen vol.
Ik nam dat maar met een korrel zout.

Emmawee
AnneJ

Het zit blijkbaar nogal diep, AnneJ.
Swaen kiest voor aardig wat ruimte en staat open voor allerlei ideeën en blijkbaar met succes. Maar haar dochter 's avonds nog laten eten (na het eten) ziet ze niet zitten. Dat is een te respecteren keuze, lijkt me.
Waarom zou "het"(wat?) dan nogal diep zitten?
Het verhaal van jou en je moeder, gaat vooral over jou en je moeder.
Groeten, Maw.

AnneJ
Emmawee

Dat botst met loslaten. Dan denk ik, gooi er een 'social story' tegenaan.

Emmawee
aha!

Ja, loslaten is iets anders. Daar heb je gelijk in.
Ik vond jouw opmerking "het zit nogal diep, blijkbaar" zo sarcastisch klinken. En jouw 'social story' vond ik wel mooi maar het was me niet helder wat het zei over Swaen.

Dat ze het niet helemaal loslaat, ja. Maar haar dochter is 9. Ik snap het wel. Ik snap ook dat er een moment komt dat er geen keuze is dan het volledig los te laten. Maar nu zij aangeeft dat er met wat aanpassingen weer vooruitgang is, lijkt me dat het terecht is dat ze nog reden genoeg heeft om het stuur in handen te willen houden.

Groeten, Maw.

AnneJ
diep

Ja, misschien wel wat sarcastisch hoor. Ik stuit wel vaker op van die archaische opvoedregels die blijkbaar in opvoedonderonsjes hoge ogen gooien. Maar in werkelijkheid niet zo handig en nuttig blijken te zijn. Maar wel zo 'klinken' alsof je dan goed bezig bent.
Maar goed, daar gaat het natuurlijk bij mij over. Mijn moeder was daar een ster in. Het een zeggen en het ander doen.
Met opvoedregeltjes die blijker onder een breed publiek diep ingeworteld zijn.
Iedereen kent wel die regel dat je een kind niets meer geeft als het zijn bord niet leegeet. Of krijgt geen toetje. Of krijgt zijn toetje over zijn niet opgegeten hap. Die dingen zijn er diep ingesleten blijkbaar. Ik zou er alleen niet aan toegeven.:-)

swaen
AnneJ

En ik maar denken dat ik iets aan mn blinde vlek probeerde te doen. Wat voor iedereen een aanrader is maar voor mij als pedagoog zeker. Loslaten als oplossing is voor mij daardoor niet altijd een automatisme. Praktische oplossingen van andere ouders helpen me een kant op die ik zelf niet direct bedenk en wijzen me op hiaten in mijn huidige aanpak.

Maar volgens jou wakker ik wellicht een eetprobleem aan, ga manipulatief om met dit probleem en nu ben je gestuit op archaische opvoedregels? Zo zeg. Das niet mis...

helga
vergis je niet

Koppig zijn heeft vaak een functie en staat vaak in verband met angst.
En als ze zich niet schaamt, waarom reageert ze dan chagerijnig als er opmerkingen komen? Nogmaals, bij mij zag je vast ook alleen de koppigheid.
Loslaten betekent dat je het echt bij haar gaat leggen en dat je verwachtingen dan ook 0 worden. Stel andere verwachtingen, bijv dat je ziet dat er meer plezier met eten is bijv idd. Kan trouwens best zijn dat eten (nu) voor haar niet dezelfde functie heeft als voor jou. Als eten voor jou zo gezellig en sociaal is kan ik me voorstellen dat als je maar met 2 bent de druk voor haar om mee te doen groot is. Merk dat hier met 4 al. Met 2 ben je nog meer gefocusd, want wat ze bijv drinkt bij broodmaaltijd is natuurlijk echt niet belangrijk.
Prima als je het zo wil gaan doen, realiseer je echter wel dat haar voorschrijven wat te eten (avondmaaltijd en niets anders) een andere variant is op niet-loslaten en dat je wrs met een zeer koppig kind toch in de patronen blijft hangen.

Katniss
Ik zie dat ook wel

Ze mag 's avonds niet meer eten omdat je hoopt dat ze erachter komt dat met honger gaan slapen niet handig is en ze zo tot inkeer komt. Dat is ook de gangbare opvoedingsregel, die waarschijnlijk best wel eens zal werken anders was hij niet zo populair. Het is alleen niet hetzelfde als loslaten. ik denk dat het niet gaat werken, anders hadden je inspanningen de afgelopen jaren allang effect gehad. Je moet je uitkomst aanpassen. Niet gaan voor een allesetend kind, maar voor gezellig aan tafel en een gezond kind.
Wij hebben wel aan tafel gezeten met onze 'normale' maaltijd en jongste met een boterham met pindakaas en een banaan. Schandelijk natuurlijk, vanuit regulier opvoedkundig oogpunt. Maar wat is er mis met brood en fruit?

Ulla
Eens met Katniss

en dus ook met een gedeelte van wat AnneJ zei en zelf zei ik het ook al eerder: Je laat een kind toch niet met een lege maag naar bed gaan? Wel idd iets gezonds geven, brood of fruit of cracker o.i.d.

swaen
gezeur

Ik heb aangegeven dat ik vooral het gezeur zat ben dat er is tijdens het eten. Dat veel maaltijden gedoe en strijd opleveren. Dáár wil ik vanaf. En daar hebben we ook nieuwe afspraken over gemaakt. Ik zeur en dram niet meer, zij piept niet meer. Mijn gedram veroorzaakt vermoedelijk dat haar weigering. Dus de eerste stap is om te kijken wat er gebeurt als dat achterwege blijft.

Ze is overigens nog nooit met honger naar bed gegaan. Ze heeft niet zo een grote eetlust dus honger is geen issue.

Ik kom uit een familie waar heel goed, vaak en uitgebreid gekookt en gegeten wordt. Er zijn regelmatig etentjes bij iemand thuis of diners in restaurants. Waar mijn neefjes en nichtjes zonder knipperen van alles bestellen. Fruit de Mer, lamsbouten, oesters. Geen probleem. Mijn dochter gaat graag mee maar besteld eigenlijk niets. En dat vind ik jammer. Net zoals een moeder die een enorme sportliefhebber het wellicht vervelend zou vinden als haar dochter een bankhanger is. Maar goed, ik realiseer me dat ík het jammer vind maar zij niet. Dus dat deel laat ik los en ga ervan uit dat het vanzelf wel goed komt.

creabea
dames....

maken jullie het probleem nu niet wat groot? Swaen heeft een heel gewoon probleem, nl. een kind dat kieskeurig is met eten. Verder niet. En ja, ik zou best mijn kind (een keer) met een lege maag naar bed laten gaan, als het niks wil eten. Dan wordt hier gepraat over manipulatie door ouders, maar kinderen die kunnen er ook wat van. Als het inderdaad zo'n koppig kind is kan ik me helemaal voorstellen dat ze best elke avond bereid is de avondmaaltijd te weigeren omdat er dan toch wel boterhammetjes volgen.

Onze oudste (ook 9) was ook een lastige eter, maar die eet intussen al een stuk gevarieerder. Elke keer als er iets kwam wat hij niet lustte op zijn manier (=nooit geproefd had) dan moest hij er toch een beetje van eten. Maakt niet uit hoe hij het binnenkreeg, iets dergelijks als een komkommerhamburger als hier werd genoemd is bij ons ook al voorbijgekomen. En belangrijk: zet ook een paar keer in de week iets op tafel wat wel gewaardeerd wordt, zodat niet elke avondmaaltijd een strijd wordt. Wij hadden dus in het begin elke week een keer hutspot, en elke week een keer gebakken aardappeltjes met schnitzel/worstje en groente en 1x in de week patat/pannenkoeken (met komkommer/wortel/fruit voor erbij). De patat en pannenkoeken zijn teruggebracht tot 2x in de maand en tegenwoordig worden diverse soorten stamppotten gewaardeerd, pasta met 2 soorten saus (room en tomatensaus), diverse rijstgerechten worden zelfs lekker gevonden en zelfs ovenschotels gaan er tegenwoordig in met een "hé, dit vind ik ook al best lekker". Wat zoon nog echt niet lekker vindt is paprika, veel ui, en kool (rood, wit, spits, chinees, allemaal vies ;-). Die groentes komen dus wat beperkter op tafel. Niet elke dag, en als het door de prut zit mag er best wel een beetje gevist worden, als het maar regelmatig geproefd wordt.
En verder: er is alleen een toetje (voor iedereen) als er goed gegeten is. Werkt prima.

Katniss
Proeven

Hoe krijg je je kind aan het proeven als hij het gewoon niet doet?

Ulla
Ander probleem

Ik wou ook net zeggen, het probleem bij Creabea is van een andere orde. Ik herken beide problemen overigens.

swaen
Goeie vraag

Ben reuze benieuwd hoe je een kind laat proeven dat echt niet wil. Een raadsel is het!

Voor m'n gevoel is mijn probleem, buiten dat proeven, overigens wel van de orde die creabea omschrijft.

swaen
Ps

Technisch kán ze het wel overigens, proeven. Snoepjes die ze niet kent gaan er zonder enige schroom in. Ongeacht de kleur, vorm of substantie :-)

Ulla
swaen

OK, dan had ik het verkeerd begrepen. Ik had het idee dat jouw kind bijna niets lust.

swaen
Ulla

In een eerdere post heb ik meen ik aangegeven wat ze ongeveer lust. En das niet bijster veel. Ik zou graag zien dat dat meer zou zijn. Maar ik heb inmiddels wel begrepen dat het altijd erger kan.

Pagina's