Home » Forum » Kind is zeer dominant ik weet het niet meer

Kind is zeer dominant- ik weet het niet meer....

14 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
klaverblaadje
Kind is zeer dominant- ik weet het niet meer....

Wij 'tobben' met een zeer dominant oudste kind.
Omdat mijn geduld en mijn ideeén een beetje aan het opraken zijn, hoop ik dat jullie me een beetje verder kunnen helpen.
Zij tirraniseert haar jongere zusje, verbetert alles, kleineert alles van haar, zusje hoeft maar iets te zeggen of het is niet waar en ze wordt verbeterd.
De maaltijden zijn verschrikkelijk. Oudste kind let overal op en in het bijzonder op jonger zusje. Maakt die een geluidje, krijgt ze een grote mond. Doet die even iets niet naar haar zin, wordt ze uitgekafferd.
het lijken wel een olifant en een muis.
Ook doet oudste het jongere zusje in alles na, maar dan op een kinderachtige manier. Jonger zusje kan weinig vertellen, want wordt altijd in de rede gevallen.
Geloof me, ik heb een hoop geduld , maar dat begint hard op te raken.
Ik kon tot nu toe de boel aardig in bedwang houden, maar dat wordt steeds minder. Ik moet steeds meer met stemverheffing praten of met mijn vuist op tafel slaan. Ik moet steeds meer zeggen: laat je jongere zusje lekker, iedereen is anders. Altijd krijg ik een weerwoord.
Ik word het zo zat, zie elke dag tegen maaltijden op.
Ik vraag me ook af wat het met jonger zusje doet- zij laat alles van haar rug glijden. Ik probeer haar weerbaarder te maken. Als zij eens tegengas geeft ( en dat durft ze niet altijd) reageert oudste minachtend.
Het is mss. een lastige problematiek (de verhoudingen in het gezin) maar ik hop zo dat er hier ook ouders zijn die met hetzelfde zitten....
Je wordt er zo boos en negatief van,a ltijd maar politieagentje spelen en proberen het positief op te lossen.
Hebben jullie tips voor de omgang met zo'n kind?

AnneJ
Sociaal zijn

Een snelle oplossing zou kunnen zijn om oudste, hoe oud is die eigenlijk?, op haar kamer of in de keuken te laten eten. Als je niet sociaal kunt zijn dan kun je beter even alleen zijn. Dat doe ik hier thuis, overigens zonder een oordeel daarover te vellen, mijn kinderen kennen hun kwetsbaarheid daarin.
De vraag is wel waarom een kind zo op zenden en afreageren staat. Ook zieke mensen kunnen soms knap sjagerijnig reageren en afreageren.
En als ze het gevoel hebben er geen controle over te hebben, of door een afwijkend karakter moeizaam naar zichzelf kunnen kijken en naar een ander, krijgen de omstandigheden of een ander de schuld.
Vooral dat verbeteren doet me ook denken aan een kind dat alles op haar eigen manier wil hebben omdat ze het anders niet kan volgen, zoals bij mijn kinderen. Het moet dan precies zo.
Ik leg mijn kinderen uit dat het vervelend is voor iemand anders om steeds verbeterd te worden. Dat zou je zelf ook niet leuk vinden. Je kunt een afwijking dan wel in je hoofd registreren maar je houdt je mond dicht. Erkennen dat ze die afwijking registreren hoort er dan ook bij.

AnneJ
Details

Het corrigeren van kleine ondergeschikte foutjes kan komen doordat kinderen zich pas een beeld van iets kunnen vormen als ze meer details in zich opgenomen hebben dan een gemiddeld kind. Daardoor letten ze veel meer op details dan je zou verwachten en daardoor signaleren ze veel vaker hardop dat iets fout is dan dat iets goed is. Dat kun je ook aanleren. Wel zeggen wat er goed is om de relatie aan te gaan.

koentje
Zij is dominant

jij bent dominanter!

Schat, ik wil het gezellig hebben aan tafel. En met gezellig bedoel ik dat je je zus met rust laat en niet telkens haar verbetert of naar doet tegen haar.
Je mag als je niet gezellig kunt doen in de gang eten en als je wel gezellig kunt doen bij ons aan tafel. Wat wil je het liefst?
En als je tijdens het eten aan tafel alsnog naar doet, dan geef ik een waarschuwing en daarnma ga je alsnog met je bord naar de gang.

en than...........just do it!

Kobalt
Hier

Een oudste zus met wat betweterige trekjes die soms ook die neiging kon hebben. Ik val dan terug op een uitspraak van mijn moeder:
'Voor je iets wilt zeggen, vraag je jezelf eerst af of het iets aardigs is. Als je niets aardigs te zeggen hebt, dan zeg je niets.'
En als mevrouw dan toch allerlei kritiek en bijdehante opmerkingen bleef spuien, kon ze van tafel gaan, naar de gang en later na-eten. We gaan hier niet de hele tijd commentaar op elkaar leveren.
Je kunt jezelf aanleren om op een aardige manier met een ander om te gaan. Ook als het je kleine zusje is.

AnneJ
Goed idee koentje

Vooraf instructie geven.
Maar wel positief formuleren, zonder ontkenningen. Zus op haar eigen manier laten eten en praten, met haar foutjes. Als je een foutje wil noemen doe dat dan alleen in je hoofd. Let op jezelf dat je alleen leuke en aardige dingen zegt en doet. Anders zwijg je maar en let op je bord leegeten.
Zoiets, in je eigen woorden, voorlopig consequent elke dag zeggen en ook consequent zijn na waarschuwing, zou ik liever een tip noemen. En als je bord leeg is dan brengt je die naar de keuken en wacht daar tot de rest klaar is.
Dat kun je bijstellen, ook in overleg met je dochter.
Verder helemaal mee eens. De moeite waard om te proberen.

AnneJ
Kobalt

Dat kan dus ook met veel minder tekst. Des te beter. En positief geformuleerd.

Mathilde
Maaltijdperikelen

Hier ook al een tijdje maaltijdperikelen, niet vanwege commentaar op elkaar maar vanwege commentaar op het eten (kinderen zijn 5 en 7). Ook van alles geprobeerd, maar het gezeur ging gewoon door. Vorige week was ik het helemaal zat en heb gebulderd dat wie het nog waagt om te mekkeren over het eten, meteen naar de keuken kan vertrekken met zijn bord. Er is niet meer gezeurd :-).

Moppeke
Belangrijk

Daad bij het woord voegen. Niet alleen waarschuwen maar ook daadwerkelijk uitvoeren wanneer jouw regels niet worden gevolgd.

Wij hebben ook zo'n periode gehad jaren terug. Op het moment dat we gingen eten begon het gezeik. Irritant als je je best doet in de keuken, en ik vind de maaltijd altijd heel belangrijk. Het is een moment van rust en samenzijn. Kanonnen, want kon die van ons dat verstieren. Alsof steevast de bokkepruik opging tijdens het eten.

Totdat ik het zo beu was en haar met bord en al in de gang op de grond zette en wij (met kromme tenen, dat wel) verder gingen eten en in gesprek gingen.

Dat heeft ze heel erg gevonden, het heeft veel indruk gemaakt en we hebben er daarna ook uitgebreid over gesproken. Actie, reactie, gevolg enz. :-) Was blijkbaar voor haar genoeg want ze weet nu hoe belangrijk ik het avondeten vind en waarom. En hoe irritant bepaald gedrag is. En ik heb dat geneuzel aan tafel eigenlijk niet meer gehad.

Malia
Voelt ze zich zelf tekort gedaan?

Soms doet een kind dat omdat ze onzeker is, te streng naar zichzelf is. Dan doet ze naar haar zusje wat ze in haar hoofd naar zichzelf doet.

Of ze kan het gevoel hebben dat jullie naar de jongste toegeeflijker zijn en aan haar hogere eisen stellen (jij bent al groot, dus). Dat had onze oudste. Ik moest haar uitleggen dat we andere eisen stellen omdat ze ouder is, maar dat ze ook meer rechten heeft dan de jongste.

Malia

makakos
Bij ons

kon de oudste hier ook een handje van hebben. Dit was duidelijk gerelateerd aan zijn eigen negatieve zelfbeeld en niet goed in z'n vel zitten. Maar irritant was het zeer zeker!

Hij zit nu een stuk beter in z'n vel en maakt haar zowaar wel eens een complimentje. Soms vervalt hij nog wel eens in z'n oude gedrag maar gelukkig is de jongste er vrij koel onder. Als ze weer eens dingen over zich heen krijgt knipoog ik gewoon een paar keer naar haar en dan weet ze dat ze hier vooral geen aandacht aan moet besteden.

Regelmatig leg ik de oudste met voorbeelden die betrekking hebben op hemzelf uit dat het voor een ander heel naar kan zijn zulke dingen te moeten horen.

Ik zou zeker eens kijken hoe het met het zelfbeeld van je oudste is gesteld en verder op niet gespannen momenten praten over dit gedrag. Helaas heeft het tijd nodig en zal het niet van de ene op de andere dag afgelopen zijn.

LuNa23
Steeds verbeteren werkt wel uiteindelijk

Mijn oudste deed dat ook bij de jongste, en ik verbeter haar steeds van niet doen, dat is onaardig. Hou je mond dat weet je zusje ook wel. Echt heel vervelend. Ze deed het al toen mijn jongste ging lopen. Voelde me ook zo'n politieagent netals jij!! De jongste van mij kreeg er wel last van, en dat ving ik dan ook weer op. Nu ze ouder zijn is het nog wel, maar een stuk minder. Het helpt ook bij ons om apart dingen van elkaar te laten doen. Het is wel een lastige materie maar wel handig als je je weg erin gaat vinden.
succes ermee!!

groetjes van LuNa

marjolein
Vragen?

Heeft ze dit gedrag ook buiten de maaltijden?
Ik ben inderdaad ook erg benieuwd naar de leeftijd van de oudste, is ze aan het puberen? Heeft ze dit gedrag al lang of is ze er pas onlangs mee begonnen? Is er misschien iets in de familiesfeer gebeurd waardoor ze de behoefte voelt zich af te reageren?
En is het alleen op haar zusje gericht of ook naar andere mensen of bv klasgenoten?
Als het gedrag is dat ze pas net ontwikkeld heeft, kan ik me voorstellen dat haar iets dwars zit, hormonen, het gevoel dat ze geen controle heeft over haar leven en het zo probeert te krijgen, zoiets.
maar als ze dit al lang heeft en het wordt bv erger zou er ook een onderliggende reden kunnen zijn, een of andere gedragsstoornis.
Wat vindt ze zelf van haar gedrag?

Zorra
Ze heeft al een moeder

Mijn oudste wilde nog ook weleens commentaar geven op zijn jongere zusje. Maar dat sta ik simpelweg niet toe.
Hij krijgt te horen: "Ho, ze heeft al twee ouders en jij hebt je er niet mee te bemoeien" en dan houdt hij zijn mond. Dit heb consequent volgehouden en hij weet inmiddels dat zijn bemoeizucht niet op prijs word gesteld en hij is er mee opgehouden.
-het wrange was trouwens dat hij vaak wel gelijk had ;), dan zei hij 'niet zo smakken' en inderdaad, dan ze smakte behoorlijk. Dus dan zei ik tegen oudste weer 'bemoei je er niet mee etc.' terwijl ik ondertussen op mijn tong moest bijten om niet ook tegen de jongste te zeggen dat ze niet moest smakken omdat dat hem weer juist zou bevestigen in de juistheid van zijn opmerking... Maar goed, de volhouder wint.

Onderwerp gesloten

Wat leert je kind in groep 1?

En dit is wat je kind al moet kunnen voor hij naar groep 1 gaat: lees het hier.