Home » Forum » Oedipus heeft freud toch gelijk

Oedipus? heeft freud toch gelijk?

Ben jij al begonnen met seksuele opvoeding?

Of wil je weten hoe je dit kunt aanpakken? Deel jouw ervaringen hier!

6 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Maaike
Oedipus? heeft freud toch gelijk?

Hallo,
Ons zoontje van bijna 5 is regelmatig agressief naar zijn vader: jij bent stom, jij mag niet tv kijken, jij mag niet naar mij kijken! Ook slaat hij zijn vader regelmatig en wil hij vaak vechten.
Herkent iemand dit en wat zouden jullie hieraan doen?
Wij zeggen dat hij lief moet zijn tegen iedereen en straffen hem door hem (heel even) op zijn kamer op te sluiten. Ook geven we hem allebei natuurlijk veel positieve aandacht.

Op welke leeftijd begint het Oedipus-complex van Freud eigenlijk? En hoe lang duurt het?

Groet, Maaike

rodebeuk
Lief

Met lief kom je er niet denk ik. En met positieve aandacht ook niet. Ik zou veel met hem stoeien en hem de gelegenheid geven om zijn aggressie bot te vieren. Bijvoorbeeld door wilde spelletjes of activiteiten buiten, waar niets kapot kan. In het bos bijvoorbeeld.

Verder zou ik zoeken naar een manier om gevoel en gedrag te scheiden. Mijn zoons mogen ons best stom vinden en tot op zekere hoogte ook hun ongenoegen uiten. Hoe ze het uiten is echter een ander verhaal. Pas daar komt 'lief' om de hoek kijken. Ze mogen anderen geen pijn doen, niet dreigen, en niet vechten/dreigen bij mensen die dat niet willen. Ondertussen mag de boosheid best eruit komen.

Wij zijn net weer bij zee geweest en het is schitterend om te zien hoe zo'n kind van 6 het gesprek met de zee bij windkracht 5-6 aangaat. Dreigen, erop aflopen, terugrennen als de golven uitspoelen. Als er even geen golf komt uitdagen met zijn vingertjes, zo van kom dan, kom dan... Schuim wegschoppen. Na een uurtje ziet hij er heel anders uit en stáát hij ook heel anders. Veel geaarder.

Dat wilde, boze, 'onredelijke' daar moet een jongen mee leren omgaan. Het hoort bij de mens. Wegstoppen is niet genoeg.

Zelf houd ik me er ook mee bezig omdat ik denk dat jongens een andere benadering en een andere ruimte nodig hebben dan ze nu vaak krijgen. Niet dat alle jongens (of alle meisjes) over één kam te scheren zijn maar als ik kleuterjuffen hoor klagen over rouwdouwende jongetjes krijg ik vaak een beetje de kriebels. Het hoort er gewoon bij!

Pippie
Een aanpak

Het probleem is dat hij zich tegen vader keert en moeder 'opeist' als van hem. Dat is wat Freud er ongeveer van maakte en jij herkent het. Daar is wel een aanpak voor.

Vader zoekt het positieve contact met zoon. Stoeien is okee, vader is sterk. Vader gaat naast moeder staan en laat zien dat moeder 'van hem' is (arm om schouder, kus geven). Moeder is de vrouw van vader. Het is voornamelijk de vader die dus de stappen hier doet. Het gaat er om dat de 'driehoek' (moeder-vader-kind) weer in goede balans is.

Wat eenvoudig omschreven natuurlijk.

5 is wel zo'n beetje de leeftijd waarop dat zou moeten komen.

Verder is in de communicatie flink wat aan te pakken.
Hij: jij mag niet naar mij kijken.
Vader: jij wilt niet dat ik naar je kijk he? Maar ik kijk wel omdat ik dat nou eenmaal wil. Hoe komt het eigenlijk dat jij dat niet wilt? Jij mag van mij wel naar mij kijken hoor (ha)

Het is maar een voorbeeld natuurlijk.
Willen vechten. Is dat met stoeien? Want vader kan het makkelijk omzetten naar een stevig potje stoeien. In het grote plezier roept hij dan ook nog even: Ik zal je eens even laten zien wie de baas is / het sterkst is ha haaaa. Vader moet het grote voorbeeld worden.

Het is op die manier met hetgeen je zegt je positie aangeven (ik ben de baas, niet jij). Met straf geven is dit wat moeilijk. Het kan ook juist meer verzet geven.

Pippie

koentje
Ik zou

als hij echt lelijk doet 'jij bent stom' dat niet accepteren en excuses eisen.
Als hij zegt 'je mag niet naar mij kjken' zou ik als vader hem juist heel diep in de ogen gaan kijken en dichtbij komen. Dan wordt het vanzelf een stoeipartij. Tenzij je verwacht dat hij dan echt agressief wordt dan moet hij daarop bedacht zijn en voorkomen.

Mathilde
Als pippie

Ik doe als Pippie, maar dan bij mijn zoon (hij is 2,5). Mijn dochter van 5 trekt naar mij, zoon naar pappa. Als mijn zoon me agressief benadert, roep ik: ik ga jou kietelen hoor hahaaaa en dan ren ik hem woest brullend achterna en kietel hem tot hij slap van het lachen op de grond valt. Ik heb er niet altijd zin in hoor (soms komt het ook niet uit), maar het werkt vaak wel goed. Ook met praten doe ik het zoals Pippie voorstelt (mijn zoon zegt dan bijvoorbeeld boos dat mamma weg moet en duwt me). Ik beschouw het maar als een soort uitdagen, kijken wie de baas is. Boos worden of straffen helpt bij mijn zoon in ieder geval niet.
Mijn dochter is meer van de slinkse opmerkingen, zoals: ik wil naast mamma aan tafel zitten, want mamma is veel liever. Eigenlijk vind ik het moeilijker om daar goed op te reageren dan op de rechtstreekse aanvallen van mijn zoon ;-). Ik vergelijk hem wel eens met een hond en haar met een kat, dat helpt ook wel bij het bedenken van een goed reactie.
Mathilde

Maaike
Bedankt!

Bedankt voor jullie reacties!
We zullen het gaan proberen: stoeien en kietelen.
Ook hebben we bedacht om als hij straks klaar is met zwemles, te kijken of hij judo leuk vindt. Lekker iets met zijn lichaam doen.

groetjes, Maaike

Onderwerp gesloten

Wat leert je kind in groep 1?

En dit is wat je kind al moet kunnen voor hij naar groep 1 gaat: lees het hier.