Home » Forum » Opvoeden straffen wat helpt t is niet leuk meer

Opvoeden, straffen, wat helpt ? (t is niet leuk meer)

Ben jij al begonnen met seksuele opvoeding?

Of wil je weten hoe je dit kunt aanpakken? Deel jouw ervaringen hier!

21 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Corine
Opvoeden, straffen, wat helpt ? (t is niet leuk meer)

Hoi

Ik ben moeder van 3 kinderen, dochter van 12, dochter van 11 en zoon van 10 jaar. Vlot op elkaar dus, maar dat was een bewuste keus.

De eerste jaren waren tropenjaren, smoordruk, maar ondanks de drukte vond ik het relatief goed te doen...

Nu vind ik het allemaal veel moeilijker worden en word ik met dingen geconfronteerd waarvan ik niet weet hoe er mee om te gaan.

Alledrie hele lastige eters, lusten bijna niks en ik vrees dat ik te toegeeflijk ben geweest. Ik erger me er kapot aan dat ze bijna niks lusten/eten/willen proeven. Niet gezellig aan tafel..

Wel een obsessie voor snoep en dan ook stiekem snoepen, bijv. dropdoos wegpakken, het zgn. niet gezien hebben en vervolgens vind je 'm leeg terug op hun kamer. Dat stiekeme gesnoep en het liegen erover maakt me hels...
(ze komen in dat opzicht niks te kort, er wordt hier voldoende gesnoept)

Soms heel close onderling en dan is het vervolgens de hele dag ruzie waarbij er dan steeds 1 wordt buitengesloten. Het eeuwige geruzie, gekibbel om vaak knullige kleinigheden ergert me mateloos.

Oudste heeft een losse beugel die ze echter maar zelden draagt. Ondanks al mijn preken valt het kwartje maar niet en draagt ze -ondanks beloven van beterschap- vervolgens ook daarna maar amper.

Dit zijn enkele voorbeelden van situaties die mij boos maken en ik begin onderhand te denken dat we in het verleden iets hebben nagelaten waardoor ze nu zo doen.

Wat vinden jullie van bovengenoemde situaties ? Normaal of abnormaal voor deze leeftijden ? En hoe grijpen jullie hierbij in ???

Tot voor kort vond ik mijn kids altijd vrij makkelijk en hoefde ik eigenlijk nooit zo te straffen (hoor ook altijd van anderen dat ik leuke en makkelijke kids heb), maar ik krijg nu het idee dat de aanpak anders moet..

Wie geeft raad ??

gr. Corine

buzz
Misschien

Het idee van, de ouders maken de dienst uit de kinderen niet.
Er word gegeten, inelkgeval een paar happen, kan me niet schelen of je het niet lekker vind maar eten moet, dan blijf maar aan tafel zitten tot ik tevreden ben.
Over nog eens een paar jaar word je uitgenodigd bij een vriendje of vriendinnetje te eten en dan kan je niet want je lust niets, snoepen inplaats van eten is erg ongezond,
Of laat ze eke dag een ander mee koken, in de bieb zijn heel veel kinderkookboeken met gezonde maaltijden, samen een menu uitzoeken, samen boodschappen doen en samen koken. (in die kookboeken staat meestal ook wat voor vitamine er in de producten zitten en waarom je ze nodig hebt.
Met beugel ook, om dat ding anders kom je de deur niet uit, anders word er ook niet ge computert anders krijg je schevere en schevere tanden, dat wil je toch zelf ook niet.

Kom je er niet uit, het cb heeft hier een programma waar je met al je vragen als ouder over opvoeden terecht kunt, er zijn opvoeddeskundige die met je mee denken en mee praten.
Het zijn maar ideeen hoor, mijn jongaste word over een paar maanden 6, heb wel wat oudere neefjes en nichtjes waar ik regelmatig op pas.

AnneJ
De leeftijd

Is denk ik wel een punt. Er wordt al veel van ze verwacht, vaak teveel en het zit er ook aan te komen. Ze willen ook vaak dingen zelf bepalen terwijl je als ouder vindt dat ze je toch beter kunnen volgen.
Toch denk ik dat je er voor kunt kiezen om het wat los te laten. Het alternatief is namelijk in die jaren rond de overgang naar de middelbare school de hele tijd waarschuwen, straffen, halen en trekken.
Misschien is het tijd om de verantwoordelijkheid ook echt meer bij hen zelf te leggen. Aan te bieden maar niet af te dwingen. Niet langer over de snoepdoos te gaan. Geef ze gewoon wat zakgeld en dan kopen ze daar maar snoep van, jij haalt het niet in huis. En inderdaad samen met ze dingen ondernemen die hun zelfstandigheid vergroten als samen koken, samen boodschappen doen, samen hun kamer opruimen. Met die nieuwe verantwoordelijkheid heb je de kans dat ze zelf meer verantwoordelijkheid gaan nemen in plaats van het halen en trekken met jou want eigenlijk vragen ze zich af wie er nu eigenlijk over gaat?
Maar ja, ik heb een paar kinderen waar straffen echt geen zin heeft, dus hoe dat werkt kan ik niet echt volgen. Ik zou het voor mezelf ook naar vinden dat gedoe.
Mogelijk als je ze meer verantwoordelijkheden geeft op sommige punten dat ze ook meer bereid zijn om je leiding te accepteren bij andere zaken.

AnneJ
Tanden poetsen

Mijn dochter doet altijd moeilijk over tandenpoetsen. Maar het gaat wel goed als ik het s'avonds samen met haar doe. Ik poets en zij poetst.
Maaltijden gaan tegenwoordig geweldig goed maar ik heb nog heel lang gewoon het soms niet eten gewoon geaccepteerd. En als ze dan later honger hadden kregen ze gewoon een boterham.

Vic
Eten

Mijn kinderen (12 en 6) zijn ook geen gemakkelijke eters. Ik houd maximaal rekening met ze, door geen dingen te maken die ze echt niet lusten. Jongste is het lastigst dus ik maak regelmatig een broodje voor haar i.p.v. de tomatensoep, andijvie of bami die oudste dan wel (graag) eet. Oudste krijgt het zo nu en dan op haar heupen en wil dan niet eten. Ook prima, maar als ik dan zeg dat ze 's avonds niets meer krijgt, eet ze toch maar op wat ze heeft opgeschept.
Ruzies laat ik ze zoveel mogelijk zelf oplossen. Dat gaat niet altijd omdat jongste in haar onmacht nogal eens fysiek uit de hoek wil komen (schoppen, slaan). Dat probeer ik dan voor te zijn door oplossingen aan te dragen, of zeggen dat ze er alleen uitkomen als ze beide water bij de wijn doen.

Margriet*
Interessant vic (maar ook voor corine)

"Mijn kinderen (12 en 6) zijn ook geen gemakkelijke eters. Ik houd maximaal rekening met ze, door geen dingen te maken die ze echt niet lusten."

Zijn je kinderen nou moeilijke eters omdat ze niets lusten of omdat jij maximaal rekening met ze houdt.

Margriet*
Veel snoepen

leidt ook tot minder eetlust 's avonds en dus noodzaak om te eten.
Ik zou je kinderen ook wat meer verantwoordelijkheid geven. Bijvoorbeeld elke zondag laten koken (met hulp in het begin). Dingen zelf moeten gaan regelen.
Het ruzie maken is hier vaak verveling. Ik hoor het vaak al aankomen en probeer juist vroegtijdig in te grijpen door even aandacht te geven of een alternatief te bieden om erger te voorkomen. Soms moeten ze het even zelf uitzoeken, ruzie maken mag best zolang er maar niet gslagen en geschopt wordt en te erg wordt uitgescholden.

Margriet*
Met uitzondering

van het slecht eten vind ik de situaties verder volkomen herkenbaar. Bij ons wordt er veel gemiept over eten door met name de jongste en soms de middelste maar ik let daar niet teveel op.

Zit je trouwens zelf in lekker in je vel. Als je uitgerust bent kun je meer hebben is mijn ervaring.

Vic
Margriet

In een ander draadje heb ik je al je verbazing horen uiten over hoe mensen rekening houden met de eetvoorkeuren van hun kinderen. Van mij mag je ;-) Ik heb naar mijn idee lang genoeg geprobeerd om de kinderen van alles te laten eten. Uiteindelijk heb ik het losgelaten in de veronderstelling dat het uiteindelijk allemaal goed zal komen. En die insteek blijkt zijn vruchten af te werpen. Oudste is vanaf haar 8e steeds meer gaan eten, en durft ook nieuwe dingen te proberen. Het is bij ons 'altijd' gezellig aan tafel, en de kinderen groeien goed. Wat wil je nog meer?! ;-)

merel
Paar dingen

Ik herken het van de beugel. Hier hebben beide kinderen een losse beugel gehad die ik overal en nergens tegenkwam. Kortom, ze deden hem in, en ergens anders weer uit. Dus dan waren ze al naar school, lag die beugel nog hier. Ik had het zelf ook niet altijd in de gaten, of ze het ding wel droegen. Bij beiden is dat een ramp geweest, en bij jongste was de beugel ook nog eens aldoor kapot (ermee spelen in zijn mond) enfin, met de tandarts overlegd en bij de jongste gewoon gestopt met de beugel en een jaar later kreeg hij een vaste slotjes beugel. Dat was eigenijk de enige en goed werkende oplossing.
Het snoepen? Ik heb het een tijd gewoon niet meer gekocht. Een paar jaar hoor, gewoon geen snoep in huis. Dat is eigenlijk de simpelste oplossing voor dat probleem.
Het eten viel hier wel mee, ik kookte zelden apart voor ze, alleen bij een of twee gerechten waar ze dan echt van griezelden kookte ik een variant daarop. Dus als man, zoon en ik zuurkool aten dan maakte ik voor dochter een andere groente klaar, zij at dan wel de aardappelenen het stukje worst maar dan niet met zuurkool maar met rode kool ofzo. Verder gewoon eten wat de pot schaft en dan mochten ze kiezen; wil je nog 8 happen, of nog 5? Dan kozen ze dus voor 5 uiteraard en dat was precies wat ik er nog in wilde hebben. Hadden ze, doordat ze te weinig aten nog honger in de loop van de avond, dan mochten ze een droge boterham nemen (nee niets erop, want dan zouden ze het een veel te grote traktatie vinden en het liefst meteen hun avond eten er voor omruilen) Zo deden wij het een paar jaar geleden, kinderen zijn nu 15 en 13 en het gaat al jaren goed met het eten.

Puck
Consequenties

Wat voor consequenties verbindt jij eraan als de kinderen niet doen wat jij wilt?
Ik zou proberen de gevolgen bij henzelf neer te leggen.
Niet eten: jammer dan, je krijgt niets anders dus je kunt kiezen: of je eet wat of je gaat met een lege maag naar bed.
Snoep: achter slot en grendel zoals Pelle zegt of niet meer kopen.
Beugel: ook al gezegd, beugel in anders kom je de deur niet uit.
Geruzie: oke, dan allemaal apart naar je eigen kamer om af te koelen of laat ze het helemaal zelf uitzoeken op een plek waar het jou niet irriteert.
Eigen rotzooi niet opruimen: dan ruim jij het op in een vuilniszak en die zet je een week in de schuur, staat het daarna nog dan gaat het in de kliko.
Jou niet even willen helpen met iets: prima, maar dan heb jij later ook geen tijd voor hen om iets leuks met ze te doen.

NaShA
Heel toevallig

ben ik dit weekend ook de teugels weer strakker gaan aantrekken, het ging van kwaad tot erger! Drie weken vakantie met niet al te geweldig weer maakte het ook niet beter.
Ik heb een aantal regels opgesteld en een beloningsbord. Per dagdeel is een krul te verdienen als ze zich aan de regels houden. Hebben ze 3 krullen verdiend die dag? Dan 10 minuten extra computertijd. Dit kunnen ze opsparen tot zondag en dan kunnen ze die dag dus extra lang op de computer. Ik heb een stuk of 6 regels, om het overzichtelijk te houden, met die dingen die ik belangrijk vind. Eén er van is dus dat constante geruzie enzo....Ik ben benieuwd...

Manda Rijn
Ik ben nogal streng

Dus voortdurend gezeur om snoep zou ik direct oplossen door de hele pot in de vuilnisbak te gooien, klaar, van mij krijg je het niet meer. Ik heb sowieso zelden snoep in huis, ik zie de meerwaarde er niet van, ze krijgen al dagelijks koekjes, regelmatig een ijsje, traktaties op school, partijtjes en nso. Dochter koopt af en toe voor een euro een zakje bij de winkel hier en verder hoor ik haar er nooit over.

Gezeur om eten zou ik oplossen door ze mee te laten helpen bij het koken. En ze dus ook elke maand een keer te laten koken, samen dus.

Ik denk dat als pre-pubers zich zo vaak vervelend gedragen ze te weinig doen in huis. Geef ze meer taken, meer eigen verantwoordelijkheid. Zeggenschap moet je verdienen door je handen uit de mouwen te steken.

Mach
Ik ben helemaal niet streng

maar wel duidelijk. Mijn kinderen zijn nu 11 en 15 en eigenlijk ben ik nooit streng geweest. Natuurlijk zijn er wel eens tijden geweest waarbij ik zelf ook twijfelde aan mijn aanpak, maar het kwam altijd weer goed.
Een aantal dingen wil ik niet hebben. Dat is bijvoorbeeld zeuren in het algemeen ( snoep, later naar bed, ergens heen). Ik luister dan gewoon niet.
Wel probeer ik altijd goed na te denken waarom iets niet mag. Als ze een uur later naar bed willen vind ik dat over het algemeen prima. Bedtijd is tenslotte ook maar een raar iets. Vallen ze nog niet om van de slaap, dan mogen ze van mij zeker in het weekend opblijven zo lang ze willen. Snoep hebben we eigenlijk niet. Wel chips en ik verbied dit niet standaard. Ze zijn beide erg slank. Ik heb geen vaste dagen voor chips oid. Mijn jongste koopt nu tegenwoordig zelf snoep van haar zakgeld. Ze is superslank en poetst goed dus ik vind het prima.
Eten maak ik me niet druk om. Ik kook nooit iets apart. Als ze het niet lusten eten ze het deel wat ze wel lusten extra. Dat betekent som dat ze alleen gekookte aardappelen of alleen kale rijst eten. Vinden ze geen probleem en ik ook niet. De vitaminen komen de volgende dag wel weer. Maar meestal eten ze gewoon wat er op tafel staat.
Natuurlijk zijn mijn kinderen ook wel eens erg vervelend thuis, zeker met een regenachtige vakantie. Buitenshuis gedragen ze zich altijd prima. Je kan ze zonder probleem naar allerlei gelegenheden meenemen. Ik zou als ik Corine was niet te veel veranderen. Blijkbaar is er even een dipje. Wel zou ik een paar basisregels invoeren. En de belangrijkste is niet zeuren. Haar kinderen gedragen zich buitenshuis voorbeeldig. Ze kunnen het wel. Thuis reageren ze soms af. Dat mag, maar kan je een beetje proberen te sturen.

Kobalt
Op het belachelijke aanspreken

Mijn kinderen doen ook weleens 'belachelijke' dingen. Ik vind het stiekem leegeten van een snoeptrommel echt een belachelijke actie. Een beugel niet dragen, vind ik ook nergens op slaan. Net alsof ze die beugel voor iemand anders dan zichzelf dragen!
Als mijn kinderen zulk soort acties doen, spreek ik ze daar op aan: Wat wil je? Moet ik heel streng worden, als een politieagent heel flauw alles wat je doet gaan controleren en een vernederend straf- en beloningssysteem op gaan zetten, of ga je even goed nadenken waar je mee bezig bent en je eigen verantwoordelijkheid voor je eigen gezondheid nemen? Meestal dreig ik dan ook nog met het weer invoeren van 'computertijd' wat we een aantal jaar terug hebben losgelaten. Als ik deze vragen in alle onderkoeldheid en rust heb gesteld (dat werkt veeeel beter dan boos worden), halen ze tot nu toe steeds bakzeil.
Soms geven ze dan aan dat ze hulp nodig hebben. Ze vergeten oprecht die beugel in te doen bijvoorbeeld. En dan verzinnen wij samen oplossingen die daarbij helpen. Een briefje op een in het oog springende plek bijvoorbeeld.

bromvlieg
Juist omdat ze zo weinig schelen

zijn ze op deze leeftijd druk bezig hun eigen terrein af te bakenen. Dat geeft een hoop gedoe zoals je merkt.

Probeer je er niet teveel in te mengen. Of je stuurt steeds een van de twee even weg, of je neemt zelf de kuierlatten.

Ga geregeld met één van de drie iets doen, zonder de andere twee erbij. Persoonlijke aandacht. Plan dat nadrukkelijk.

Laat je kinderen helpen met koken en een menu voor de komende week maken.
Eet éénmaal per week iets wat ze allemaal lekker vinden; plezierig voor de goede stemming.

Sterkte en laat je niet gek maken!

bibi63
En hoe ga ik hier me om...? (lezen)

Dochter, 12, gaat na de vakantie naar het VO. Haar leesniveau is zeker niet optimaal. Dit komt omdat ze 'geen lezer' is, geen zin in, liever andere dingen doen, desnoods vervelen (argh). Het is niet dat ze de boeken niet leuk vindt (heeft en wil graag 'hoe overleef ik' boeken), maar ze kan zich er simpelweg niet toe zetten. ALS ze al leest, dan is dat in bed voor het slapen. Maar nu, zeker in de vakantie, wordt het meestal al laat, dus dat is voor haar (en mij) nu geen relevante optie.
In het begin van de vakantie heb ik tegen haar gezegd, als ze nu in de vakantie elke dag (of bijna elke dag) eens stukje leest (15 a 20 minuten), dat ze dan haar achterstand behoorlijk kon inhalen en dat dat ook veel fijner is met vakken als geschiedenis en aardrijkskunde (tot nu toe moet ze zich door deze teksten heen worstelen). Ze was zeer verbaasd: haar reactie: Oh echt?, ik dacht dat dat niet kon. Natuurlijk wel, zij ik: hoe meer je leest, hoe makkelijker en vlotter het gaat (heb ik overigens daarvoor al honderduizend x gezegd). Ze was enthousiast: OKE, dat ga ik doen! Nu zijn we inmiddels in de vierde week van de vakantie en ze heeft 2x! even gelezen. Ze DOET het gewoon niet, koppig, niet aan denken, voor zich uitschuiven (argh). Ik heb geen zin in elke keer woorden hierover. Heeft ook geen enkele zin. Straffen (bijv. niet eerst lezen, betekent ook geen DS of PC of wathever), geeft alleen maar stress en gedoe en een zeer ongezellige sfeer. Moet ik het maar laten, in de zin van: je komt er zelf wel achter. Of moet ik dit toch anders gaan aanpakken?
Wie weet raad? Kun/moet je kinderen op die leeftijd dwingen tot dat soort zaken, of is het uiteindelijk hun eigen verantwoording met wellicht veel gevolgen van dien?
gr. Bibi

Maylise
Corrine

Ik zou inderdaad de regels wat strakker gaan hanteren.

Stiekem snoepen kan je misschien als volgt aanpakken: je koopt 1x in de week snoep/koekjes/chips. Zijn die op komt er past volgende week weer. Dus als ze maandag alles opeten dan hebben ze de rest van de week niks en dat is dan hun probleem. Voor jezelf kan je uiteraard wel wat koekjes achterhouden.

Of misschien elke keer als je ze op stiekem snoepen betrapt dan is er voor betreffend kind de rest van de week geen snoep meer.

Anne's oplossing vind ik ook wel potentieel hebben. Geef ze alledrie een paar euro en daar mogen ze snoep van kopen. Verder is er geen snoep in huis en als het op is dan moeten ze wachten op de volgende ronde.

In elk geval zou ik de consequentie van het stiekem snoepen zo veel mogelijk bij hun leggen.

Eten doe ik hier als volgt. Ik maak geen aparte gerechten voor iemand die iets niet lekker vind. Dan hebben ze pech gehad. Je hoeft alleen niet alles te eten dus wil je alleen rijst en salade maar geen vlees dan mag dat. Als we een eenpansgerecht hebben dan staat er daarnaast meestal wel stokbrood en salade op tafel dus niemand hoeft van de honger om te komen. Ik wil geen gezeur hebben over dat het eten niet lekker is of dat ze het niet lusten. Wie zeurt mag gelijk op staan en verder eten in de bijkeuken.

Bij kleinere kinderen heb ik ook wel eens een poos gehanteerd dat wie niet minimaal iets at bij het warme eten daarna geen lekkers meer mocht.Is niet helemaal pedagogisch verantwoord maar bij kleine kinderen werkt het vaak wel.

Ruzie hebben, elkaar in weg zitten en elkaar buiten sluiten is heel normaal voor kinderen van die leeftijd, zeker als je een oneven aantal hebt. Ik zou er voor kiezen om dit deels te negeren maar deels hun ook te helpen met dit gedrag in de juiste banen te leiden want misschien weten ze dat zelf ook niet hoe dat moet. Ik zou samen met ze om tafel gaan zitten om samen met hun te bespreken hoe de sfeer gezelliger kan worden en hoe er minder ruzies ontstaan. Je kan dan denken aan afspraken als niet ongevraagd aan elkaars spullen zitten, als ze een eigen kamer hebben dan is dat hun plekje, als ze geen eigen kamer hebben dan misschien een kast of kist wat helemaal van hun is, een schema wie wanneer op de Nintendo mag... De mogelijkheden zijn eindeloos en ik zou voornamelijk het initiatief laten liggen bij de kinderen. Zij hebben daar misschien goede ideeen in.

Verder zou ik sowieso op ruzie gebied een paar basis regels instellen: ruzie maken mag maar pesten, schelden, slaan en schoppen niet. Wie zich daaraan schuldig maakt krijgt sowieso straf ongeacht de oorzaak van de ruzie.

Ik zou niet elk conflict altijd gaan uitpraten maar soms kan het wel de lucht klaren om een keer uitgebreid aandacht te besteden aan een conflict en hier ieder zijn zegje over te laten doen.

De beugel is weer iets anders. Dat is erg lastig. Ik denk dat een losse beugel alleen werkt als kind ook min of meer er achter staat. Zeker als ze straks naar de middelbare school gaan zal er echt niemand overdag opletten of ze dat ding in hebben. Ik zou dus serieus met haar gaan praten of ze die beugel wel wil. Als ze het echt niet wil dan zou ik kijken of er een vaste beugel mogelijk is als alternatief. Dreigen met straf is alleen effectief als je er ook echt op kan letten dat ze die beugel in heeft.

Maylise
Bibi

Ik zou haar wel dwingen. Ik zou er voor kiezen om als dat logistiek mogelijk is het lezen aan het begin van de dag te doen want dan ben je er ook zo weer van af en zit je niet de hele dag met dat gedoe. Ik zou haar zelf de boeken uit laten kiezen en als ze goed en zonder zeuren meewerkt dan zou ik haar aan het eind van de zomer een presentje uit laten zoeken naar keuze of een dag naar een pretpark of iets dergelijks.

Ik zou er voor kiezen om haar 5x per week te laten lezen zodat er wat flexibiliteit is in haar schema. Verder zou ik er bij blijven zitten en eventueel als ze dat leuk vind samen met haar te lezen dus om de beurt een stuk.

Mijn jongste dochter vond samen toneelstukken lezen altijd leuk waarbij we dan de rollen onderling verdeelden en de stemmen en zo echt nadeden. Toen was ze een jaar of 11/12 denk ik.

Deze zomer heb ik er ook voor gekozen om mijn zoon een vakantie boek te laten maken (schrift met schoolse opdrachten). Het hoeft van mij niet af maar hij moet wel elke dag twee bladzijden maken. Dat doen we ook 's ochtends als het enigszins mogelijk is. Mocht hij het boek volkrijgen krijgt hij een beloning. Hij weet ook al wat en dat motiveert hem.

AnneJ
Niet dwingen

Inderdaad bespreken met de kinderen en ze zelf laten nadenken hoe ze kunnen voorkomen dat het uit de hand loopt. Daardoor nemen ze ook meer zelf de verantwoordelijkheid.
Een beugel kun je denk ik niet afdwingen. Inderdaad bespreken met dochter wat ze er zelf mee heeft. Wil ze niet dan houdt het op. Een beugel is een luxeprobleem kan ze altijd nog oplossen als ze groot is maar dan kost het haar meer geld en gedoe dus ze kan er ook voor kiezen om het nu mee te nemen nu er meer leeftijdgenoten zijn met een beugel. Zoon heeft hier een jaar zonder bril gelopen op het VO, op de tast naar school. Zodra het kon heb ik hem toch maar lenzen gegeven.
Lezen is hier ook een item. Ik zoek samen met dochter boeken uit die ze leuk vind, onlangs nog de Nevelprins, een groot succes. Het eerste boek dat ze in een ruk uitgelezen heeft tot diep in de nacht. En verder lezen we samen de hoofdstukken van geschiedenis en aardrijkskunde en andere vakken die zich daarvoor lenen, om de beurt een stukje.
En honderd keer benadrukken dat ze het voor zichzelf doen niet voor mij hoewel ik er wel van geniet als het ze lukt en ik ze graag wil helpen.

+ Brunette +
Bibi (meer lezen)

Vroeger was ik een echte boekenwurm maar ik ben steeds minder boeken en tijdschriften gaan lezen. Maar ik lees nog steeds heel veel, bijvoorbeeld op dit forum of op internet in het algemeen. Uit je vraag begrijp ik dat je dochter graag achter de computer zit. Is dat geen insteek? Dat ze extra computertijd mag maar dan niet om spelletjes te doen of te chatten (zinnetjes van meer dan vier woorden zijn zeldzaam) maar om te lezen, maakt niet uit wat: over popsterren, meidendingen, als het maar tekst is. En is er nou echt geen tijdschrift dat je dochter leuk vindt? Het gaat erom dat ze leest, het hoeft niet meteen een literaire roman te izjn.

Onderwerp gesloten

Wat leert je kind in groep 1?

En dit is wat je kind al moet kunnen voor hij naar groep 1 gaat: lees het hier.