Basisschoolleeftijd Basisschoolleeftijd

Basisschoolleeftijd

Dochter (8) heeft voortdurend vage klachten

Mijn dochter doet het prima op school, leert makkelijk. Is ook behoorlijk populair, heeft diverse hartsvriendinnen. Is stoer, niet bang uitgevallen, klimt in de hoogste boom, legt makkelijk contacten. Giechelt, heeft het hoogste woord, altijd een hoop kabaal.
Alles lijkt perfect in orde. Maar, 's avonds het naar bed gaan ... dan weer hoofdpijn, dan weer buikpijn, dan weer noem maar op! 's Ochtends op de fiets naar school vaak hetzelfde verhaal, maar eenmaal op het schoolplein stuitert ze alweer snel met vriendinnen in het rond. We krijgen er geen vinger achter wat er aan de hand is, de huisarts kan niets vinden, op school weten ze het ook niet. Ze kan heel goed overweg met haar begripvolle leraar, vorig jaar was ze dol op haar geweldige juf (toen ook al klachten). Ik probeer het lief en begripvol, ik probeer het kordaat en strenger, ik probeer op allerlei manieren uit haar te krijgen wat er aan de hand is (óf er wat aan de hand is) en waarom het altijd speelt ofwel voor het naar bed gaan ofwel 's ochtends bij het naar school gaan (nooit in het weekend dus!). Heeft ze meer aandacht nodig? (Thuis gekomen vliegt ze meestal toch meteen de straat op op zoek naar vriendjes en vriendinnetjes, zit je dan met je thee!) Zit er achter die zelfverzekerde facade toch een onzeker kind? Ik weet het gewoon niet meer, moet ik medische of juist psychologische hulp gaan zoeken? Ik merk dat ik het namelijk steeds moeilijker vind om haar serieus te nemen en snel kribbig reageer op die 'aanstellerij', ik word er knap onzeker van ondertussen.

Mamvantwee

Mamvantwee

30-09-2008 om 11:46

Spanning

Ik herinner me dat ikzelf op mijn 9e ook vaak buikpijn had. Het was spanning, kon ook best positieve spanning zijn, als er iets leuks ging gebeuren. Ik ben toen ook door een arts onderzocht, er is bloed geprikt, maar niets gevonden. Ging ook vanzelf over.

Gezien de momenten waarop jouw dochter de klachten heeft, zou dit ook kunnen, lijkt me? Even de dag doornemen (hoe was het vandaag, wat was leuk, wat was niet leuk) en 's morgens even de 'planning' voor de dag doornemen kan misschien helpen.

MariaV

MariaV

30-09-2008 om 12:18

Meer rust?

Mijn eerste idee is ook spanning. Misschien kun je proberen wat meer rustmomenten in te bouwen voor je dochter. Dus wel eerst rustig die thee opdrinken en vertellen over school. Inderdaad even de tijd nemen om de dag door te nemen voor het slapengaan. Vragen wat het leukste en het minst leuke was vandaag, dan krijg je soms nog wel wat verrassends te horen. Een ontspannende sport misschien (t'ai chi, yoga)?
Maria

Wel herkenning

al is mijn dochter nogmaar 5. Elke dag heeft ze wel wat: pijntjes op haar knie/elleboog, haar hoofd, haar buik,... . Ik word er ook behoorlijk lastig van -ik voel het al van ver. Ze komt bijna dagelijks met plakkers uit school voor de meest onbenullige 'pijntjes'.

Ik probeer het te negeren maar heb mij ook al vaker afgevraagd of er misschien toch echt iets is, maar wat, lichamelijk is ze volgens mij kerngezond, verder is ze nooit moe en heeft altijd energie over.

En op school loopt alles prima, natuurlijk kan het bij jouw dochter wel spanning zijn, op 5 lijkt mij dit niet echt kunnen (ik zou niet weten van wat ze gespannen zou kunnen zijn).

Haar eerste juf was het ook al opgevallen (en ze was toen nogmaar 3 jaar). De juf omschreef het als volgt: je dochter houdt wel erg van lichamelijke intakt-heid.

Geen tips dus maar wel herkenning.

angel3

angel3

30-09-2008 om 21:40

Beetje herkenbaar

hier zoon van 5 die ook regelmatig klaagt over buikpijn. Ik vraag gewoon of hem soms iets dwars zit. Soms weet hij het niet. Dan lopen we de dag even door. Staat er iets te wachten? is er iets gebeurd op school?
Soms komt er iets uit (in mijn ogen 'onbenullig') en geef daar woorden aan en benoem zijn gevoel (kan me voorstellen dat dat spannend is' ofzoiets) en als er niks concreets uitkomt dan zeg ik: vervelend dat je buikpijn hebt. Als je ercht ziek wordt dan belt de juf wel.
Is natuurlijk nog nooit gebeurd.
Ook masseren wil nog weleens helpen.
Ik zou denk ik wat aandacht geven aan haar emoties. Bij iedereen zet zich dat op een andere manier 'vast' of uit zich dat. Is toch geen aanstelleritis? Weet zij veel hoe ze ermee om moet gaan.
Suk6!

*bella*

*bella*

01-10-2008 om 08:55

Perfect?

Je schrijft ´alles lijkt perfect in orde`, nu is het natuurlijk lastig interpreteren van een afstand, maar kan het niet zijn dat het ´te` perfect is? Misschien klopt dit helemaal niet hoor, maar het kwam in me op omdat je het zo benoemde. Misschien is je dochter wel iemand die te goed haar best doet alles goed te doen, en dan zou je haar kunnen helpen wat meer ruimte te krijgen door te stimuleren ook eens iets wat minder goed te doen, want dan kan het best dat ze op haar tenen loopt.
Ik zou dit soort signalen iig altijd serieus nemen, zeker als het vaak voorkomt. Veel praten heeft op zo´n moment mi weinig zin, als je dochter kan benoemen wat er scheelt dan zou ze de klachten ook niet nodig hebben zeg maar. Dus ik zou niet teveel gaan vissen, wel haar goed gaan observeren en misschien hier en daar eens iets uitproberen. (iid bijv wat meer aandacht, misschien komt ze dan vanzelf met dingen, of eens goed op haar omgeving incl jezelf letten, prijzen jullie haar bijv erg als ze ´het goed doet`? )

Reageer op dit bericht

Dit forum topic is gesloten, er kan niet meer gereageerd worden.