Dochter kleine lengtegroei/vroeg puberend
Hi,
Graag hoor ik kennis of ervaringen mbt onze situatie:
Onze dochter is 9 jaar en 2 maand oud, is 128 cm groot en begint al te puberen. Ik maak me zorgen over haar uiteindelijke lengte. We zijn hiervoor een tijdje terug doorverwezen naar de kinderarts. Zij zag direct eigenlijk geen probleem, en ik moest lullen als brugman om überhaupt een handfoto te laten maken en bloedonderzoek te laten doen naar hoe ver de puberteit gevorderd is. Op het moment dat we daar waren was ze nog net 8 jaar en uit de handfoto kwam 9 jaar. Er werd me niet verteld hoe veel maanden 9 jaar, dus kan niet vertellen of haar botleeftijd voor loopt. Borstgroei kon ze inderdaad voelen dat die begonnen was, en uit het bloedonderzoek kwam eigenlijk geen duidelijk start puberteit naar voren. Eindlengte wordt geschat op 1.59. Dat zou heel mooi zijn (ben zelf maar 1.52, en vader 1.87), maar daar geloof ik niets van. Bij mij werd er ook gezegd dat ik 165 zou worden en door vroege puberteit lang niet gehaald. De laatste paar maanden is ze niet tot nauwelijks gegroeid en groeispurtd kennen we hier niet. Ik heb gevraagd om de puberteit te blokkeren, maar ze zei dat daar wss geen winst mee behaald gaat worden omdat ze al 9 is. Nu ben ik voorstander van het wel proberen, omdat ik puberteit op deze leeftijd en met deze lengte ook erg vroeg vind (medisch niet te vroeg natuurlijk).
Nu word ik binnenkort weer teruggebeld, met het laatste bericht wss dat er niets aan de hand is en daarmee klaar. Zelf wil ik dan goed voorbereid zijn en eventueel vragen om een seconde opinion.
Zijn er mensen die in het zelfde schuitje zitten of gezeten hebben en ervaring of tips hebben hiermee of met het blokkeren van puberteit of toedienen van groeihormonen op deze leeftijd) ik hoor het heel graag!!
Lieve groetjes
Ysenda schreef op 20-09-2026 om 11:54:
[..]
Nee, dat is niet te vroeg om er over te gaan spreken, eerder op tijd, voor er met hormonen begonnen kan worden moet er bepaald gaan worden wat het juiste moment is om te beginnen. En dat is voor de puberteit echt doorzet.
Dat wil niet zeggen dat er hormonen gebruikt gaan worden, dat kan ook op het laatste moment nog afgewezen worden maar het voorwerk moet nu wel starten als het nodig mocht zijn.
1e stap huisarts, /kinderarts, daarna eventueel door naar de endocrinoloog.
Inderdaad, dankje 
Jonagold schreef op 20-09-2026 om 12:23:
Het is onmogelijk om ook maar iets te voorspellen. Ik heb hier al vaker mijn broer en mijn dochter aangehaald. Broer was tot zijn 16e altijd de kleinste van de klas. Terwijl mijn ouders niet klein zijn de mannen in mijn moeders familie zelfs lang. Maar, hij bleef wel tot zijn 20e doorgroeien en meet nu een respectabele 1.90m.
Mijn dochter was net 11 toen ze ongesteld werd. Schoonmoeder in paniek, want nu zou ze nog maar een jaartje doorgroeien en dus klein blijven. Ik had de ervaring met mijn broer, dus maakte me niet zo druk. Dochter groeide ook lang door en is nu net zo lang als ik, 1.74m. Heel prima lengte dus.
Dus voor elk voorbeeld van klein blijvende kinderen zijn er ook voorbeelden van kinderen die uiteindelijk lang doorgroeien en toch een prima lengte bereiken.
En wat is eigenlijk een prima lengte? Het is maar net hoe groot je het probleem van een geringe lengte maakt natuurlijk.
Klopt, niet te voorspellen, maar dus ook weer wel een beetje door te kijken naar anderen in de familie 
helaas is lang doorgroeien bij ons in de familie niet echt een ding ;D
Dank voor alle reacties.
Maar we zijn inderdaad al doorverwezen naar de kinderarts. Het consult en het onderzoek is dus niet door de huisarts gedaan, maar door een kinderarts (niet gespecialiseerd in groei oid, maar compleet ander specialisatiegebied). Was mooi geweest als dat wel het geval was, maar helaas. De kinderarts ziet het zelf ook niet echt als een issue, of iig een issue om wat aan te doen. Het idee wat ik kreeg is eigenlijk helaas pindakaas en dat is nou net hetgeen wat ik moeilijk kan accepteren, juist omdat er eventueel wel eea aan te doen is in kleine mate. Maar indd wat vaker genoemd is: heeft dat zin? en moet je dat willen? Ik weet hoe het is om klein te zijn, op zich niets mis mee, ben liever klein dan heel lang, maar mijn leven lang worden er opmerkingen over gemaakt, en goh je bent wel heel klein he. En met 152 ben je niet gewoon klein, maar indd erg klein. En dat is nou net hetgeen waar het in zit. alles wijst er nu op dat zij net zo groot of kleiner dan ik wordt. En nee we kunnen niet voorspellen, het zou heel mooi zijn als ze lang doorgroeit en als ze nog een spurt maakt, maar onze familie kennende doen we dat niet. Dus ik zeg niet dat ik het beter weet dan de kinderarts, maar denk wel dat zij de situatie onderschat. En als ik straks gebeld wordt met het eindoordeel wil ik graag voorbereid zijn en een plan hebben wat te doen, omdat ik het er nog niet gelijk bij wil laten zitten.
Wat betreft hormonen; iemand zei het al, die krijg je niet zomaar. Maar om het nou 'troep' en 'zooi' te noemen...(zoals decembermama deed), dat slaat natuurlijk nergens op. Groeihormoon heb je niet alleen nodig om te groeien, maar ook voor de regulatie van van alles in de stofwisseling. Een groeihormoondefect heeft dus ook veel meer gevolgen dan alleen klein blijven.
Mijn zoon bleek toen hij 7 was af te vlakken (hij was niet eens heel klein, maar de curve ging verkeerd). Uitvoerig onderzoek (botfoto, bloedonderzoek, onderzoek naar voedselintoleranie en zelfs een MRI om uit te sluiten dat er een tumor was), toen voorgelegd aan een landelijke commissie en toen hij groen licht kreeg is hij zichzelf dagelijks gaan injecteren tot het einde van zijn puberteit. Hij zou 1.35 worden en is nu 1.90. Geen enkele bijwerking. Het heeft overigens geen enkele zin als je geen groeihormoon defect hebt; het vult alleen een tekort aan, je wordt zo lang als je geworden zou zijn als je dat tekort niet had.
ik was blij met onze kinderarts. Er zijn veel factoren die groei beinvloeden. Voor alle meet bare zaken zat dochter binnen de norm, maar net aan de grens. Dus vandaar doorverwijzing naar endocrinoloog.
Groeihormoon zal dochter in ieder geval prikken tot 18 jaar. Dat heeft te maken met de onderliggende oorzaak, grieihormoon heeft positief effect op verhouding vet/spieren in het lichaam.
Puberteitsremmers gaan binnenkort stoppen. Doel van puberteitsremmers is groei pakken, voordat puberteitsgroeispurt inzet (dus aanloopje nemen). Het legt ook niet de hele puberteitsontwikkeling stil.
PlukeenRoos schreef op 21-09-2026 om 14:25:
[..]
Dank voor delen van je ervaring!
Zelfde situatie als mijn dochter zoals ik het lees, maar met 10,5 jaar is haar menstruatie dus al begonnen. Daar ben ik dus ook huiverig voor. Goed dat jullie weer aan de bel getrokken hebben en dat ze wel de hormonen gekregen heeft! en gelukkig nog 15 cm erbij! Merkte je dat ze ook meer ging groeien of ging het gestaag door, waar het anders waarschijnlijk afgevlakt en misschien gestopt was?
Het vlakte af voordat we naar de endocrinoloog gingen. Daarna groeide ze weer door. Sommige processen in het lichaam vertraagden. Handfoto liep eerst 1 jaar en 3 maanden voor, bij laatste foto nagenoeg gelijk met kalenderleeftijd. Dat zorgt dat ze verder door kan groeien.
Mijn dochter vindt het prikken niet erg. Ze kon dat al snel zelf doen. Puberteitsremmer is een periodieke prik die de assistente van de huisarts zet.
Weetje: Lionel Messi heeft als kind ook groeihormonen gehad. (Die is ook niet heel groot).
ik heb een pleegdochter met Aziatische ouders, en zij is nu 17 jaar en 1.54 cm lang. Sinds een jaartje of anderhalf groeit ze niet meer. Daarvoor nog heel langzaam. Ze was 12 en 1.50 cm lang toen ze ongesteld werd. Woog toen nog geen 40 kg, inmiddels 45 kg. Er is bij mijn weten nooit iemand geweest die aansloeg op haar lengte (kinderarts waar ze om andere reden liep, schoolarts, huisarts). Zal vast ook te maken hebben met haar Aziatische roots. Maar ik vind haar zelf wel echt klein, komt op haar werk bv niet goed boven de bar uit, pas de kleinste maat bedrijfskleding niet, kan niet bij de hoge keukenkastjes etc.
Hier omgekeerd probleem. Ik ben erg lang voor een vrouw ( 1:79) en baal daar altijd enorm van. Zoon dreigde echt heel groot te worden en heb bij huisarts moeten bidden en smeken om doorgestuurd te worden. Maar die zag geen enkel probleem, lang zijn is toch leuk? Nou nee. Als je boven de 2 meter komt is het echt niet leuk. Gelukkig is zoon "maar" 196 geworden, maar het maakt me zo kwaad dat anderen bepalen of jij ergens last van hebt of niet. Ik vind lang zijn niet leuk en zoon ook niet. We zouden allebei graag korter zijn. Weet heus dat het niet rampzalig is. Maar altijd overal opvallen omdat je een reus bent is niet leuk. Ik kan me voorstellen dat kleiner zijn dan gemiddeld ook heel vervelend is. Belachelijk dat je HA je niet wil doorsturen. Ik heb er destijds ook flink ruzie om moeten maken.
Feefifofum schreef op 21-09-2026 om 21:37:
Hier omgekeerd probleem. Ik ben erg lang voor een vrouw ( 1:79) en baal daar altijd enorm van. Zoon dreigde echt heel groot te worden en heb bij huisarts moeten bidden en smeken om doorgestuurd te worden. Maar die zag geen enkel probleem, lang zijn is toch leuk? Nou nee. Als je boven de 2 meter komt is het echt niet leuk. Gelukkig is zoon "maar" 196 geworden, maar het maakt me zo kwaad dat anderen bepalen of jij ergens last van hebt of niet. Ik vind lang zijn niet leuk en zoon ook niet. We zouden allebei graag korter zijn. Weet heus dat het niet rampzalig is. Maar altijd overal opvallen omdat je een reus bent is niet leuk. Ik kan me voorstellen dat kleiner zijn dan gemiddeld ook heel vervelend is. Belachelijk dat je HA je niet wil doorsturen. Ik heb er destijds ook flink ruzie om moeten maken.
1.79 valt toch wel mee? Ik ben bijna 1.80, maar ik ervaar het niet alsof ik een reus ben. Er zijn genoeg mensen net zo lang of langer, ook al ben ik wat langer dan gemiddeld. Ik heb dus ook niet het gevoel dat ik opval. Waar merk jij dat dan aan?
Schemerlampje schreef op 21-09-2026 om 22:22:
[..]
1.79 valt toch wel mee? Ik ben bijna 1.80, maar ik ervaar het niet alsof ik een reus ben. Er zijn genoeg mensen net zo lang of langer, ook al ben ik wat langer dan gemiddeld. Ik heb dus ook niet het gevoel dat ik opval. Waar merk jij dat dan aan?
Ik ben 1.84 schoon aan de haak! Totaal geen problemen mee. Kan ik mooi kleinere mensen helpen in de supermarkt die ergens niet bij kunnen. 
Feefifofum schreef op 21-09-2026 om 21:37:
Hier omgekeerd probleem. Ik ben erg lang voor een vrouw ( 1:79) en baal daar altijd enorm van. Zoon dreigde echt heel groot te worden en heb bij huisarts moeten bidden en smeken om doorgestuurd te worden. Maar die zag geen enkel probleem, lang zijn is toch leuk? Nou nee. Als je boven de 2 meter komt is het echt niet leuk. Gelukkig is zoon "maar" 196 geworden, maar het maakt me zo kwaad dat anderen bepalen of jij ergens last van hebt of niet. Ik vind lang zijn niet leuk en zoon ook niet. We zouden allebei graag korter zijn. Weet heus dat het niet rampzalig is. Maar altijd overal opvallen omdat je een reus bent is niet leuk. Ik kan me voorstellen dat kleiner zijn dan gemiddeld ook heel vervelend is. Belachelijk dat je HA je niet wil doorsturen. Ik heb er destijds ook flink ruzie om moeten maken.
Ik ben 1,78 en voel me juist eerder klein omdat beide ouders langer zijn. Ik kan me wel voorstellen dat het bijv in Limburg langer voelt. In mijn omgeving zijn veel mensen langer dan ik, ook veel jonge meiden.
Ik heb neven die altijd even hun hoofd moeten buigen als ze door een deuropening gaan, dat lijkt me wel lastig. Maar die zijn rond 1965 geboren en toen was er denk ik nog geen behandeling mogelijk.
Ik begrijp TO maar hoop ook dat ze er niet teveel druk op legt bij dochter, dat zij ook goed is als ze klein blijft. (Druk zetten bij een arts uiteraard wel als er te weinig aan gedaan wordt)
Damoontje schreef op 22-09-2026 om 08:19:
[..]
Ik begrijp TO maar hoop ook dat ze er niet teveel druk op legt bij dochter, dat zij ook goed is als ze klein blijft. (Druk zetten bij een arts uiteraard wel als er te weinig aan gedaan wordt)
TO is zelf dat ook klein van stuk met maar 152cm. Misschien reflecteert ze haar onzekerheden op haar dochter.
Frisdrank1972 schreef op 22-09-2026 om 08:22:
[..]
TO is zelf dat ook klein van stuk met maar 152cm. Misschien reflecteert ze haar onzekerheden op haar dochter.
Dat blijkt toch helemaal nergens uit, korte mensen zijn niet per definitie onzeker. Ik ben ook 1,52 en verwacht niet dat mijn dochter veel langer wordt. Maar als er dingen spelen die groei kunnen beinvloeden, is het wel fijn als daarnaar gekeken wordt door een arts.
Mijn dochter was 1,30 toen menstruatie startte en groeicurve boog af. Er was dus iets aan de hand en gelukkig fijne artsen die snel doorverwezen. De endocrinoloog gaf aan dat doel 1,50 was. Daar zijn we ruim 2 jaar later nog niet, maar zal waarschijnlijk wel gaan lukken.
felija schreef op 21-09-2026 om 23:06:
[..]
Ik ben 1.84 schoon aan de haak! Totaal geen problemen mee. Kan ik mooi kleinere mensen helpen in de supermarkt die ergens niet bij kunnen.
Schemerlampje schreef op 21-09-2026 om 22:22:
[..]
1.79 valt toch wel mee? Ik ben bijna 1.80, maar ik ervaar het niet alsof ik een reus ben. Er zijn genoeg mensen net zo lang of langer, ook al ben ik wat langer dan gemiddeld. Ik heb dus ook niet het gevoel dat ik opval. Waar merk jij dat dan aan?
Het komt denk ik ook omdat ik in het buitenland ben opgegroeid en nog veel in het buitenland kom. Daar word ik echt aangestaard.Maar ook hier in NL krijg ik te horen dat ik zo lang ben. Ik vind het ook gewoon niet mooi. Niet vrouwelijk. En nu er zoveel transmensen zijn ben ik ook al eens gevraagd of ik transgender ben " want zo lang voor een vrouw". Dat vind ik beledigend. Ik vind zelf kleinere dames veel mooier en sierlijker.
Feefifofum schreef op 22-09-2026 om 20:06:
[..]
[..]
Het komt denk ik ook omdat ik in het buitenland ben opgegroeid en nog veel in het buitenland kom. Daar word ik echt aangestaard.Maar ook hier in NL krijg ik te horen dat ik zo lang ben. Ik vind het ook gewoon niet mooi. Niet vrouwelijk. En nu er zoveel transmensen zijn ben ik ook al eens gevraagd of ik transgender ben " want zo lang voor een vrouw". Dat vind ik beledigend. Ik vind zelf kleinere dames veel mooier en sierlijker.
1,79 is in Nederland voor een vrouw echt niet absurd lang, vervelend dat je het zo ervaart en kennelijk opmerkingen krijgt over je uiterlijk en vermeende gender. Misschien zie je er in het algemeen mannelijker uit dan gemiddeld.....en wat dan nog! Ook jammer voor de transgenders, je opmerking. Wist je dat androgyne types vaak heel knap gevonden worden? Het klinkt een beetje alsof je geholpen zou zijn met meer zelfacceptatie.
Ik ben met mijn 1,62 echt niet heel sierlijk hoor, want dikke korte beentjes en een dikke kont. 
Kleine mensen moeten weer meer opletten met hoeveel ze eten om op een gezond gewicht te blijven, dat is ons nadeel.
