Basisschoolleeftijd Basisschoolleeftijd

Basisschoolleeftijd

Vic

Vic

07-12-2011 om 20:19

Ongecensureerde sprookjes

Jongste (6) heeft van Sinterklaas een sprookjesboek gekregen. Stond niet op het lijstje, wel andere titels, maar goed... Dochter was in het boek begonnen en vanmiddag vroeg ik hoe het beviel. Schoorvoetend gaf ze toe dat ze er niet zoveel van snapte en ze vond het naar dat er mensen dood gingen. Ik had natuurlijk vooraf even moeten kijken, sommige sprookjes zijn niet zo lief, maar dit boek is wel heel erg. In de rode schoentjes wordt in detail beschreven hoe de voeten van het meisje worden afgehakt, ze daarna deugdzaam door het leven gaat, nog steeds getergd door haar slechte verleden, en vervolgens dood gaat en naar een betere plek. Niet echt leesvoer voor 6-jarigen. Ik heb het boek dus maar hoog weg gezet en ga het nog wel een keer gecensureerd voorlezen. Erg toch?! En dat zetten ze dan bij de kinderboeken ;-(

Vic

Vic

07-12-2011 om 20:39

Ik vermoed dat het een Actionuitgave is ;-) Maar als ik het zo lees lijkt het wel een kopie van de oorspronkelijke sprookjes, ouderwets taalgebruik en lastige zinnen.

Tijgeroog

Tijgeroog

07-12-2011 om 21:11

Allemaal sprookjes van andersen zeker?

Ik heb in m'n studententijd bij de Slegte een dik sprookjesboek van Andersen gekocht. Maar ook toen (een jaar of 20, 22) schrok ik eigenlijk wel van de treurnis in de verhalen. Vrijwel alle verhalen lopen slecht af. Meisje met de zwavelstokjes is een bekend voorbeeld, maar zo zijn er meer.
Ik geloof niet dat ik het uiteindelijk helemaal uitgelezen heb, ik werd er niet echt blij van.

Over sprookjes

Imho zijn sprookjes van Andersen voor kinderen niet zo geschikt, omdat ze vaak niet voldoen aan de wetten van gewone sprookjes, namelijk dat de goeien winnen en de slechten verliezen, waarna de goeien nog Lang&Gelukkig leven.
Dan beter Grimm en Moeder de Gans. Maar ik heb een groot boek van Grimm en daar vloeit ook nogal wat bloed in. Eerst zelf even doornemen voor je het voorleest of uit handen geeft, zou mijn advies zijn. Want pas op, er worden nogal eens slechterikken in met spijkers bezette tonnen van heuvels afgerold of anderszins op gruwelijke wijze naar de andere wereld geholpen, en dat is niet voor alle kinderen even fijne kost.

Risicoloos is - maar nu is het al te laat - het boekje van Rie Cramer "Sprookjes van Moeder de Gans" - de titel is trouwens verkeerd, want er staan ook sprookjes van Grimm in.

Groeten,

Temet

Fiorucci

Fiorucci

08-12-2011 om 11:34

Kinderboekhandel

Een goede kinderboekhandel kan je adviseren over sprookjesboeken voor elke leeftijd. Ik heb vroeger ook weleens van zulke boeken gekocht bij witte boekhandels en Zeeman, maar afgezien van het ongeschikt zijn is het vaak ook tenenkrommend slecht nederlands....de sprookjesboeken van Jacques Vriens zijn leuk en hedendaags geschreven, maar het zijn wel erg lange verhalen.

Chippie

Chippie

08-12-2011 om 13:41

Ik heb altijd al een hekel gehad aan sprookjes...

Ik heb ze als kind nooit gelezen en ook nooit voorgelezen aan mijn kinderen. Niet dat alle sprookjes zo erg zijn als dit bloederige verhaal, maar ik heb er echt helemaal niets mee. Mijn kinderen hebben dan ook een flink hiaat qua kennis van sprookjes. Ik haal de sprookjes van Doornroosje en Assepoester ook altijd door elkaar...Er valt goed mee te leven.

Elpees

Ik had geen sprookjesboek, maar mijn ouders hadden elpees met sprookjes. Huiverend zat ik in de kamer toen ik luisterde naar Roodkapje en De Wolf en de 7 Geitjes. Werden ze echt met huid en haar opgegeten? En daarna werd de wolf z'n buik opengesneden en kwamen roodkapje en haar grootmoeder er levend uit, of er werden stenen in zijn maag gedaan, dichtgenaaid en in de put gegooid. Het werd ook heel plastisch omschreven.

Tijgeroog

Tijgeroog

08-12-2011 om 16:54

Ja, zo'n zeeman-boekje

Ik heb ook wel eens zo'n boekje van de zeeman ofzo gekregen. Sneeuwwitje, zo'n klein dik-kartonnen boekje voor peuters.
Met daarin een heel uitgebreid geschreven, bloederig verhaal, moeilijke woorden en hele enge plaatjes van de stiefmoeder en de spiegel. Ik heb het boekje zo snel mogelijk weer afgevoerd.

Guinevere

Guinevere

08-12-2011 om 17:05

Ouder

Ik heb hier wel een sprookjesboek voorgelezen met de klassieke sprookjes. Ik vind het noodzakelijke literatuur voor kinderen. Wel heb ik gewacht totdat zoon ruim 8 was. En het was een redelijk sprookjesboek, niet al te raar taalgebruik. Gevonden bij de kringloopwinkel. Te moeilijke woorden heb ik vervangen door een gangbaarder woord. Bij sprookjesboeken let ik ook erg op sprookjesachtige afbeeldingen. Dat vind je ook niet bepaald bij elk sprookjesboek.

Gek op sprookjes

Maar ik vind dat je ze moet vertellen, niet voorlezen, aan kinderen. Ik vertel ze regelmatig en naarmate ze ouder worden stop ik er steeds meer authentieke details in qua gruwen.
Overigens, dat de buik van de wolf werd opengesneden bij Roodkapje en de zeven geitjes hoorde ik al van de juf op de kleuterschool hoor. En dat speelden we lekker na in de poppenhoek. Ik heb dat ook nooit te erg gevonden om aan mijn kinderen te vertellen.

Om zelf te lezen vind ik de sprookjes van Roald Dahl erg leuk, maar die zijn alleen leuk als je kind het origineel (niet de Dusney-versie) van het verhaal kent.

Lizelot

Lizelot

09-12-2011 om 09:32

Die lp's

Wij hadden die vroeger ook,die van Roodkapje was knalrood dat vond ik erg mooi,maar het verhaal was zo eng,ik zie me nog zitten op m'n knietjes naast de platenspeler,en dan werd de wolf wakker en had dorst ,liep naar de waterput,maar hij voelde al dat zijn buik zwaar was,dan buigt hij voorover en je hoorde dan de stenen rommelen en de wolf vallen,die geluiden erbij maakte het nog enger.Slapeloze nachten en serieuze nachtmeeries had ik van die lp's.En dan de enge stem van de wolf,bah...
Ik had vroeger de Lapjesprins en andere sprookjes van Arno Guldemond,dat vond ik wel leuke verhalen.

Lizelot!

Die lapjesprins, die moet in mijn ouderlijk huis ook nog ergens liggen! Wat grappig dat je dat nu noemt. Leuke illustraties ook.

Ik had trouwens als kind helemaal geen problemen met die opengesneden wolf etc. Alleen die sprookjes van Andersen, die wilden er bij mij meestal niet in. Ik wist toen nog niet eens dat dat sprookjes van Andersen waren trouwens, dat besefte ik later pas en toen snapte ik ook waar het aan lag.

Groeten,

Temet

-janneke-

-janneke-

09-12-2011 om 12:20

Toen ik jong was

Toen ik zes was mochten we van de juf een boek mee naar school nemen om te laten voorlezen. Ik wilde indruk maken, en sleepte het dikke, oude sprookjesboek van mijn moeder mee naar school (erg zwaar voor een zesjarige). Van Andersen, in ouderwetsche spelling, met gravures die ook nog een alles lieten zien (afgehakte hoofden enzo).
Ik weet nog dat juf vol goede moed in het eerste sprookje begon, en na enkele zinnen stopte. Niet zo geschikt. Ze ging verder met een ander sprookje, en ook hier strandde ze na enige zinnen op te gruwelijke teksten. Ze probeerde nog enkele anderen, en sloot toen het boek met een klap, en zei 'dit boek is niet geschikt voor kinderen'. Ik voel de teleurstelling nog, ik had zoveel moeite gedaan om het boek mee te slepen.
Maar als ik het boek nu nog wel eens bekijk bij mijn ouders geef ik de juf groot gelijk!

Coco

Coco

09-12-2011 om 13:41

Tijgeroog

"Maar ook toen (een jaar of 20, 22) schrok ik eigenlijk wel van de treurnis in de verhalen."
Ik vind juist dat Andersen een heerlijk subtiel gevoel voor (zwarte) humor heeft. Maar inderdaad wel het soort humor dat kinderen (en kennelijk ook veel volwassenen) ontgaat.
De slechte afloop van de sprookjes is trouwens maar betrekkelijk.
Er zijn trouwens een heleboel sprookjes van Andersen die ik nog steeds niet kan lezen zonder er een zakdoekje bij te hebben. Als ik lekker sentimenteel wil gaan zitten snotteren lees ik "De Sneeuwkoningin" (loopt trouwens wel goed af: Kai en Gerda krijgen elkaar en Kai wint het halve koninkrijk van de Sneeuwkoningin plus een paar schaatsen)
Het mooie van de sprookjes van Andersen is trouwens dat er meestal geen "goeien en slechten" zijn. Het gaat altijd over echte mensen (of dieren of kerstbomen etc.) met goede en slechte eigenschappen.

Oh, de lp's...

Wij hadden een hele mooie met de stem van Ko van Dijk en tussendoor de Brandenburgse concerten. Die lp heeft me al heel jong geleerd Bach te waarderen, en ook nu nog zie ik bij bepaalde geluidsfragmenten de molenaarszoon moedeloos met zijn kat naast de rivier zitten...

Lp's

Wij hadden met Ton van Duinhoven als spreker. Was er helemaal gek op. Als kind vond ik het vreseijk dat het sprookje van de kleine zeemeermin zo zielig afliep. In de niet Disney versie verandert ze in zeeschuim. Ik begrijp Disney wel ;-).
Mijn dochter raakte helemaal in paniek toen ik Ali Baba en de 40 rovers voorlas, op het moment dat de hete olie in de kruiken met de rovers gegoten worden. Wat ik als kind net goed vond, vond zij afschuwelijk. Ik zie haar nog voor me, handen voor haar oren en "Hou op, hou op" roepend. Heb het nooit uit mogen lezen.

Oefie

Oefie

11-12-2011 om 17:36

Alternatief

Het boek 'De sprookjesverteller' en 'Meer verhalen van de sprookjesverteller' van Thé Tjong-Khing zijn hier de lievelingsboeken van mijn zoon van 7. Ze zijn niet gruwelijk, heel leuk verteld, en prachtig getekend. Op Bol.com zeggen ze:

Dat Thé Tjong-Khing een groot illustrator is weet iedereen. Dat hij ook verhalen kan vertellen was tot nu toe alleen bij zijn kleinkinderen bekend. Met dit boek gaat een grote wens van Khing in vervulling. Bij het voorlezen van oude sprookjes merkte hij namelijk dat het taalgebruik daarin vaak veel te moeilijk is voor jonge kinderen. Om die prachtige verhalen voor zijn kleinkinderen toegankelijk te maken, heeft hij in De sprookjesverteller elf van de bekendste sprookjes herschreven op zo'n manier dat ook kleuters ervan kunnen genieten.

En het klopt helemaal. Echt een aanrader. De originele versies laten we hier ook nog even links liggen.

Groetjes, Oefie

Reageer op dit bericht

Dit forum topic is gesloten, er kan niet meer gereageerd worden.