Ontmoeting met mijn dochter.
Beste,
Ik heb een vraag, ik heb een dochter in de leeftijd van 12 jaar, helaas heeft de moeder mij altijd op afstand gehouden (al in de zwangerschap)
Ik heb dan ook geen erkenning aangevochten omdat ik geen aantoonbaar
“ famillie life” had.
Ik heb meermaals getracht om info, dan wel in contact te komen met mijn dochter via haar moeder,dit wordt tegen gehouden.
(hier is geen goede reden voor).
Ik krijg het bericht terug, we vertellen het als we vinden dat zij de leeftijd heeft.
ik vind dit nogal lastig aangezien dit kan zijn wanneer ze getrouwd is of ect ect..
Liefst wil ik zelf de mogelijkheid krijgen om een band met haar op te bouwen.
Ik zie het dan ook niet zitten om te wachten totdat ze zelf komt, maar heb het idee om haar zelf op te zoeken en te benaderen.
nou ben ik wel is benieuwd naar jullie mening?
Hebben jullie evt ervaring en/of tips voor zo een eerste ontmoeting?
groeten…
Anoniemvoornu schreef op 16-01-2026 om 09:03:
[..]
Ik vind dit echt om te kotsen... dus alle verkrachte vrouwen zijn geen sterke vrouwen? 1 op de 4 vrouwen krijgt te maken met seksueel geweld en ja daar onstaan ook zwangerschappen door. Wat een nare post dit.
Seksueel geweld ken ik, niet 1 op de 4 wordt verkracht. Niet alle verkrachte vrouwen zijn zwak, maar het beeld dat zwangere vrouwen verkrachte vrouwen zijn gaat uit van een zwak beeld van vrouwen.
Valeria schreef op 16-01-2026 om 08:32:
[..]
En het verband tussen alimentatie (niet) betalen en in de schulden komen is...?
Oh, het LBIO. Ken je dat niet? Een van de strengste schuldeisers.
tsjor schreef op 16-01-2026 om 09:19:
[..]
Seksueel geweld ken ik, niet 1 op de 4 wordt verkracht. Niet alle verkrachte vrouwen zijn zwak, maar het beeld dat zwangere vrouwen verkrachte vrouwen zijn gaat uit van een zwak beeld van vrouwen.
Ik denk dat dat vooral jouw beeld is.
Temet schreef op 15-01-2026 om 17:36:
Overigens, ik bedenk me net dat je natuurlijk bij jouw plan ook gewoon geboorteaangifte kan doen en kan roepen dat je geen idee hebt wie de vader is omdat je zwanger bent geworden na een wilde nacht vol drugs en groepsseks. En dan zal een jaar of 10 na invoering van dergelijke regels een onderzoek uitwijzen dat Nederlandse vrouwen recent een veel wilder seksleven zijn gaan leiden
Geen vader noemen kan, maar dan ga je wel in tegen het IVRK.
Eventueel zou een vader later alsnog via een dna-test het vaderschap kunnen opeisen, maar dan heb je als moeder geen recht op financieel onderhoud (want je wilde het niet) en vader zou dan wel recht moeten krijgen op zorgtijd voor zijn kind.
tsjor schreef op 16-01-2026 om 09:19:
[..]
Seksueel geweld ken ik, niet 1 op de 4 wordt verkracht. Niet alle verkrachte vrouwen zijn zwak, maar het beeld dat zwangere vrouwen verkrachte vrouwen zijn gaat uit van een zwak beeld van vrouwen.
Welke verkrachte vrouwen zijn dan wel zwak en welke niet ' ik wil wel weten in welk rijtje ik in jouw ogen pas. Wat maakt dat jij een verkrachte vrouw zwak vind?
Schoondochter schreef op 16-01-2026 om 08:47:
Ik denk niet dat je TO helpt met je rant, tsjor.
Nee, ik vrees dat er voor TO op dit moment weinig hulp beschikbaar is. Contact forceren zal een hoop heibel opleveren. Niet goed voor niemand.
Ik geloof dat ik me zou verzoenen met de pijn en die pijn dragen, ondertussen wel een spaarrekening openen, zodat je kunt laten zien dat je al die tijd wel aan het kind denkt, en als het kind 18 is toch contact zoeken en het geld overhandigen. Eventueel met een plakboek met foto's van jezelf door de jaren heen, zodat ze kan weten wie jij bent.
Tsjor er ontstaan zwangerschappen uit verkrachtingen. Dit is een feit.
Dat heeft niets met zwakke vrouwen te maken.
Kleine toelichting, moeder en ik kwamen beide uit een relatie en waren nadien getest. Er werd gebruik gemaakt van de pil.
Het was niet gepland maar welkom.
ik had mezelf in de schulden willen steken als er meer klopte naar mijn maatstaven
en zekerheid was betreffende de uitkomst (rechtszaak).
Nog belangrijker als ik een ingang had gehad bij de moeder, maar die was heel stellig en handelde daar ook naar.
Dit waren toen mijn bevindingen na het spreken van een advocaat en het beeld zoals ik dat toen had, en nu op terugkijk.
* een lang proces
* grote kans op schulden
* onzekere uitkomst
* veel inmenging van allerlei organisaties
bij het toetsen,overdracht enz.
* geen normale communicatie tussen
moeder en mij betreffende mijn dochter.
Een adv heeft nooit gezegd wat ik wel of niet moest doen, de beeldvorming van de situatie heeft mij doen beslissen.
Maakte dat ik besloot, dit doe ik mezelf en haar niet aan.
En altijd gedacht “mijn tijd komt wel”.
Ik heb stiekem altijd de hoop gehad dat moeder mij wist te vinden en van mening veranderde/en zelf op aan gestuurd door regelmatig van me te laten horen.
Ik realiseerde me in haar jonge jaren kan ik niks” kan haar niet opzoeken”,
*voor sommige lezers wil ik niks* 😁
en zij (mijn dochter) kan ook niks,
Het is niet dat ik deze jaren niet belangrijk vond, alleen had het geen zin omdat ze zelf nog geen brief kon posten, of over een eigen telefoon beschikte en ik achter de keus stond en sta betreffende wel of geen rechtsgang.
ik verwacht nadat er een contact is geweest dan ook niet dat ik ineens de rol van vader figuur vervul, wel is het zo dat zij weet dat ik er ben, en besta. En als ze behoefte heeft, mij weet te vinden omdat ik zorg dat ze contactgegevens van mij heeft. En weet dat ze welkom is met alles wat ze wil delen/kwijt wil en aan vragen heeft.
zoals ik al lees en mij volledig bij aansluit daar ben ik nog lang niet.
en het is maar de vraag of dat überhaupt zo ver komt.
Mocht het zo ver komen zal ik financieel bijdragen.
Ik ga dit aan zonder verwachtingen.
Wel vind ik dat zij het recht heeft om te
“weten” en vind dit een mooie leeftijd.
Aanvulling reactie op Tsjor ,Temmet gaf het als een voorbeeld van een reden waarom je vader niet in beeld zou willen hebben, een in mijn ogen heel goede reden.
Rik2026 schreef op 16-01-2026 om 10:04:
Kleine toelichting, moeder en ik kwamen beide uit een relatie en waren nadien getest. Er werd gebruik gemaakt van de pil.
Het was niet gepland maar welkom.
ik had mezelf in de schulden willen steken als er meer klopte naar mijn maatstaven
en zekerheid was betreffende de uitkomst (rechtszaak).
Nog belangrijker als ik een ingang had gehad bij de moeder, maar die was heel stellig en handelde daar ook naar.
Dit waren toen mijn bevindingen na het spreken van een advocaat en het beeld zoals ik dat toen had, en nu op terugkijk.
* een lang proces
* grote kans op schulden
* onzekere uitkomst
* veel inmenging van allerlei organisaties
bij het toetsen,overdracht enz.
* geen normale communicatie tussen
moeder en mij betreffende mijn dochter.
Een adv heeft nooit gezegd wat ik wel of niet moest doen, de beeldvorming van de situatie heeft mij doen beslissen.
Maakte dat ik besloot, dit doe ik mezelf en haar niet aan.
En altijd gedacht “mijn tijd komt wel”.
Ik heb stiekem altijd de hoop gehad dat moeder mij wist te vinden en van mening veranderde/en zelf op aan gestuurd door regelmatig van me te laten horen.
Ik realiseerde me in haar jonge jaren kan ik niks” kan haar niet opzoeken”,
*voor sommige lezers wil ik niks* 😁
en zij (mijn dochter) kan ook niks,
Het is niet dat ik deze jaren niet belangrijk vond, alleen had het geen zin omdat ze zelf nog geen brief kon posten, of over een eigen telefoon beschikte en ik achter de keus stond en sta betreffende wel of geen rechtsgang.
ik verwacht nadat er een contact is geweest dan ook niet dat ik ineens de rol van vader figuur vervul, wel is het zo dat zij weet dat ik er ben, en besta. En als ze behoefte heeft, mij weet te vinden omdat ik zorg dat ze contactgegevens van mij heeft. En weet dat ze welkom is met alles wat ze wil delen/kwijt wil en aan vragen heeft.
zoals ik al lees en mij volledig bij aansluit daar ben ik nog lang niet.
en het is maar de vraag of dat überhaupt zo ver komt.
Mocht het zo ver komen zal ik financieel bijdragen.
Ik ga dit aan zonder verwachtingen.
Wel vind ik dat zij het recht heeft om te
“weten” en vind dit een mooie leeftijd.
Geloof je echt dat de rechtsgang een negatievere invloed zou hebben gehad op een kind dan het niet kennen van haar bio vader....
Anoniemvoornu schreef op 16-01-2026 om 09:28:
[..]
Welke verkrachte vrouwen zijn dan wel zwak en welke niet ' ik wil wel weten in welk rijtje ik in jouw ogen pas. Wat maakt dat jij een verkrachte vrouw zwak vind?
Ik hoef echt niet te weten in welk rijtje Tsjor met zijn verwrongen beeld over vrouwen, mij zou plaatsen. Want dat heeft 0 waarde, en zo moet jij daar ook naar kijken. 
Yumi schreef op 16-01-2026 om 10:27:
[..]
Ik hoef echt niet te weten in welk rijtje Tsjor met zijn verwrongen beeld over vrouwen, mij zou plaatsen. Want dat heeft 0 waarde, en zo moet jij daar ook naar kijken.
Je hebt helemaal gelijk
Yumi schreef op 16-01-2026 om 10:27:
[..]
Ik hoef echt niet te weten in welk rijtje Tsjor met zijn verwrongen beeld over vrouwen, mij zou plaatsen. Want dat heeft 0 waarde, en zo moet jij daar ook naar kijken.
Tsjor is zelf een vrouw, naar mijn weten. Misschien te psychologisch...maar ik denk weleens dat als je bent opgevoed dat je als vrouw altijd sterk moet zijn (vanuit bepaalde omstandigheden), je eigen kwetsbare kanten weg stopt. Want vrouwen mogen van mij zich sterk voelen en op andere momenten zich zwak voelen. En er is in mijn wereld ook geen verbod die zegt dat je je vrouw nooit een slachtoffer kan voelen.
TO, na elke post van jou maak je duidelijk dat je te weinig terug zou krijgen in ruil voor alimentatie of de eventuele tijd en moeite.
Maar zo werkt het niet als je een kind krijgt. Op het moment dat ze geboren wordt, zou het niet meer om jou mogen gaan, maar om háár. Zij wordt geboren mede door jouw toedoen, maar jij wil er geen geld en liefst zo min mogelijk tijd en moeite in steken als je daar niet wat voor terugkrijgt. Zo werkt het niet hè.
Als vader had je vanaf het begin af aan moeten doen wat het beste is voor háár is. En natuurlijk kost opgroeien geld. Voeding, kleding, speelgoed, noem het maar op. Jij weigerde daar aan mee te betalen. Jij zette haar niet op nummer 1 en koos niet voor haar welzijn.
Een kind krijgen is niet onderhandelen, maar prioriteiten stellen. Jouw prioriteit was niet het welzijn van je dochter, maar je kijkt vooral naar wat jíj ervoor terugkijkt. Zolang jij er maar niet op achteruit gaat. Ik begrijp heel goed dat de moeder jou op afstand houdt, je dochter heeft namelijk niet iemand nodig die haar niet op 1 zet.
Anoniemvoornu schreef op 16-01-2026 om 09:28:
[..]
Welke verkrachte vrouwen zijn dan wel zwak en welke niet ' ik wil wel weten in welk rijtje ik in jouw ogen pas. Wat maakt dat jij een verkrachte vrouw zwak vind?
Och, Gerard Spong zei vrij recent nog op tv dat "vrouwen zich tegenwoordig wel erg makkelijk laten verkrachten".
We zijn dus niet alleen zwak, we laten het eigenlijk nog toe ook. Niks nieuws onder de zon.
